Αρχείο συντάκτη ssisap_admin

Τι λέει ο δικτάτορας της Μολοσσίας για το δημιούργημά του

Υπάρχει ένα μικροέθνος στη Νεβάδα με πληθυσμό μόλις 38 ανθρώπων, το οποίο είναι ανοιχτό στους τουρίστες, αρκεί να μην φέρουν μαζί τους κρεμμύδια και σπανάκι, αλλιώς μπορεί να βρεθούν πίσω από τα κάγκελα. Η Δημοκρατία της Μολοσσίας ιδρύθηκε το 1977 ως Μεγάλη Δημοκρατία του Goldstein πριν αποκτήσει το σημερινό της όνομα, όπως εξήγησε ο ηγέτης του μικροσκοπικού έθνους.

«Το Molossia είναι στην πραγματικότητα μια παραλλαγή της χαβανέζικης λέξης “maluhia”, που σημαίνει αρμονία και ειρήνη», δήλωσε ο πρόεδρος Kevin Baugh στη βρετανική εφημερίδα «The Sun».

Το μικρό έθνος – το οποίο δεν αναγνωρίζεται από τον ΟΗΕ – έχει λιγότερους από 40 πολίτες, οι περισσότεροι από τους οποίους, όμως, δεν ζουν σε αυτό.

Ο Baugh δήλωσε ότι υπάρχουν μόνο τρεις άνθρωποι και τρία σκυλιά, που ζουν στη γη του έθνους που βρίσκεται στο Ντέιτον της Νεβάδας. Η σύζυγός του, η πρώτη κυρία, και η 20χρονη κόρη του, η οποία είναι επικεφαλής της αστυνομίας, ζουν εκεί μαζί του.

Η κόρη του, η οποία δεν κατονομάστηκε, έχει ταξιδέψει για λογαριασμό της Μολοσσίας, προκειμένου να έρθει σε επαφή με άλλες μικροεθνότητες στον Καναδά, το Μεξικό και την Ευρώπη, σύμφωνα με τη «Sun».

Επιπλέον, όσο… περίεργο κι αν φαίνεται, το έθνος που ξεπετάχτηκε κοντά στα σύνορα Νεβάδας – Καλιφόρνιας έχει και μερικούς ιδιόρρυθμους κανόνες: Οι πολίτες και οι επισκέπτες του απαγορεύεται να φέρνουν στη χώρα κρεμμύδια, σπανάκι, γατόψαρα και… θαλάσσιους ελέφαντες.

«Τα κρεμμύδια δεν επιτρέπονται, επειδή απλά δεν μου αρέσουν τα κρεμμύδια και είμαι ο δικτάτορας, οπότε μπορώ να λέω τέτοια πράγματα», δήλωσε ο Baugh στη βρετανική ιστοσελίδα. «Όταν παραβιάζεις τους κανόνες και φέρνεις γατόψαρα στη χώρα μας, πας φυλακή. Απλώς μας αρέσει να κάνουμε πράγματα που είναι διαφορετικά, που είναι μοναδικά και εκκεντρικά».

Έχουν αναγκαστεί να φυλακίσουν μόνο μερικούς ανθρώπους, αλλά το ακραίο αυτό μέτρο κυρίως για να «φυλακίσουν για λίγο εκείνους τους τουρίστες, που φέρνουν λαθραία προϊόντα στη Μολοσσία», δήλωσε ο Baugh στη New York Post την Τετάρτη. «Προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι τόσοι άνθρωποι είναι ενθουσιασμένοι, που μπαίνουν στη φυλακή σε μια τριτοκοσμική χώρα!», είπε σε ένα email προς την «Post».

Ολόκληρο το έθνος δημιουργήθηκε από το «μηδέν» σε μια έρημη περιοχή, κάτι που ο Baugh λέει ότι τον έκανε υπερήφανο. «Είμαι πολύ περήφανος για αυτό που δημιούργησα», είπε. «Δεν υπήρχε τίποτα εκεί πριν μετακομίσουμε και την ανακηρύξουμε χώρα μας. Ήταν απλώς μια έρημος».

Παρά το γεγονός ότι δεν αναγνωρίζεται ως χώρα, οι επισκέπτες της Μολοσσίας μπορούν να σφραγίσουν τα διαβατήριά τους. Και προσπαθούν να γίνουν ένα πραγματικό κυρίαρχο έθνος, σύμφωνα με τις δηλώσεις του Baugh. «Παρόλο που δεν είμαστε ακόμη αναγνωρισμένοι από άλλα καθιερωμένα έθνη, εργαζόμαστε γι’ αυτό!».

Το ωριμάζουν επί 15 χρόνια και προσφέρουν στους εκλεκτούς αγοραστές του ένα μοναδικό γαστρονομικό ταξίδι, που βέβαια είναι πανάκριβο

Ο Alexandre Polmard από τη Γαλλία προσφέρει το πιο ακριβό κρέας
στον κόσμο. Ο νεαρός αγρότης, κτηνοτρόφος και κρεοπώλης εργάζεται στην
ομώνυμη οικογενειακή επιχείρηση (Polmard), η οποία ιδρύθηκε το 1846 και
συνεχίζει -για 6 πια γενιές- με τον Alexandre.

Η επιχείρηση πήρε την ανιούσα τη δεκαετία του 1990, όταν ο παππούς και ο
πατέρας του Polmard ανακάλυψαν και τελικά εφάρμοσαν μια τεχνική ωρίμανσης του
κρέατος την οποία ονόμασαν «χειμερία νάρκη».

Στη Γαλλία το πιο ακριβό κρέας στον κόσμο

Πώς γίνεται; Κρύος αέρας περνά πάνω από το κρέας με ταχύτητα 120 χιλιομέτρων
ανά ώρα σε περιβάλλον -43 βαθμών Κελσίου. Αυτό επιτρέπει στο κρέας να
διατηρείται για οποιοδήποτε χρονικό διάστημα – και, σύμφωνα με τον Polmard,
χωρίς καμία απολύτως απώλεια ποιότητας.

Κρέας με 3.000 ευρώ τα 500 γραμμάρια

Μια μπριζόλα του έτους 2000 μπορεί να έχει 3.000 ευρώ (3.200 δολάρια). Το
κρέας που πουλάει ο Polmard (το είδος των βοοειδών που εκτρέφει ονομάζεται
Blonde Aquitaine) είναι πια το ίδιο περιβόητο με το Black Angus και το Kobe.
Και φυσικά το ίδιο -ή μάλλον περισσότερο πια- πανάκριβο.

Ο άνθρωπος πίσω από το πιο ακριβό κρέας στον κόσμοΟ Polmard και η οικογένειά του εκτρέφουν τα ζώα τους έξω από τη μικρή πόλη

Saint Mihiel, στην περιοχή Meuse της Λωρραίνης, στη βορειοανατολική Γαλλία.«Η οικογένειά μου δεν θέλει να εκτρέφει ζώα σε υπόστεγα και να μην μπορούν να περιπλανηθούν», λέει. «Εδώ είναι στο ύπαιθρο, ζουν σε δάση και σε πάρκα.
Υπάρχουν καταφύγια που μπορούν να πάνε εάν βρέξει ή χιονίσει. Είναι πραγματικά
ένα κατάλυμα πέντε αστέρων!».

Η αυτοκίνηση βιώνει τη μεγαλύτερη αλλαγή στη σύγχρονη ιστορία της, αναγκάζοντας τους κατασκευαστές να προβούν σε σημαντικές τομές στον σχεδιασμό και τον εξοπλισμό των προϊόντων τους.

Τεράστιες είναι οι αλλαγές που συντελούνται τα τελευταία χρόνια στα αυτοκίνητα, τα οποία έχουν γίνει πολλά περισσότερα από ένα μέσο μετακίνησης. Μεταξύ άλλων, οι οθόνες έχουν γίνει αναπόσπαστο κομμάτι των οχημάτων, την ίδια ώρα που ο οδηγός συνεπικουρείται από σύγχρονα συστήματα ασφαλείας και υποβοήθησης που καθιστούν ασφαλέστερες και ευκολότερες τις μετακινήσεις του.

Η έλευση, ωστόσο, νέων συστημάτων έχει επιφέρει τον εκτοπισμό κάποιων τεχνολογιών τις οποίες ουδέποτε μπορούσαμε να φανταστούμε ότι θα εξαφανιστούν από τον κόσμο των τεσσάρων τροχών. Ας δούμε ποιες είναι αυτές παρακάτω.

CD player

Πριν από περίπου 20 χρόνια, για να ακούμε μουσική στο αυτοκίνητό μας έπρεπε να έχουμε μαζί μας το αγαπημένο μας CD. Σήμερα το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να συνδέσουμε, μέσω bluetooth, το κινητό μας τηλέφωνο.

Κεραίες

Πρόκειται για τις μεταλλικές κεραίες ραδιοφώνου που βλέπαμε στις οροφές των αυτοκίνητων και μπορούσαν να επεκταθούν και να «μαζευτούν» αρχικά με χειροκίνητο τρόπο και αργότερα με ειδικό μηχανισμό. Σήμερα, θέση στην οροφή των ΙΧ παίρνει όλο και περισσότερο το «πτερύγιο καρχαρία» (shark fin).

Μανιβέλες στα παράθυρα

Πριν από λίγα χρόνια, για να ανοιγοκλείνουν οι πίσω επιβάτες τα παράθυρα των αυτοκινήτων, κατέφευγαν στους περιστροφικούς μοχλούς των θυρών. Σήμερα, ωστόσο, τα περισσότερα μοντέλα έχουν στον βασικό τους εξοπλισμό ηλεκτρικά παράθυρα, με τους μοχλούς να έχουν αντικατασταθεί από κουμπιά.

Μηχανικό χειρόφρενο

Σε μια γλυκιά ανάμνηση τείνει να εξελιχθεί και το μηχανικό χειρόφρενο, δεδομένου ότι η συντριπτική πλειονότητα των αυτοκινήτων έρχεται με ηλεκτρικό. Μερικά από τα μεγάλα προσόντα του τελευταίου είναι ότι προσφέρει αυξημένη ασφάλεια (σε πολλά ΙΧ ενεργοποιείται αυτόματα), την ίδια ώρα που καταλαμβάνει λιγότερο χώρο απ’ ό,τι ο παραδοσιακός μηχανισμός.

Ρεζέρβα

Η ρεζέρβα ένα αξεσουάρ που έχει αγαπηθεί από εκατομμύρια οδηγούς ανά τον κόσμο, καθώς τους έχει προσφέρει σανίδα σωτηρίας όταν ένα ελαστικό τους παρέδωσε πνεύμα. Σήμερα, ωστόσο, λάμπει δια της απουσίας της, έχοντας αντικατασταθεί από κιτ επισκευής.

Τασάκι και αναπτήρας

Αμφότερα αποτελούσαν τα αγαπημένα αξεσουάρ των καπνιστών οδηγών, αλλά πλέον δεν απαντώνται στα αυτοκίνητα (τουλάχιστον στον βασικό εξοπλισμό τους) δεδομένου ότι οι αυτοκινητοβιομηχανίες έχουν επιδοθεί στη μάχη ευαισθητοποίησης των πολιτών για τα προβλήματα που προκαλεί αυτή η βλαβερή συνήθεια.

Αναλογικός πίνακας οργάνων

Επί δεκαετίες οι οδηγοί ενημερώνονταν για την ταχύτητα κίνησης του αυτοκινήτου τους, τις στροφές του κινητήρα, την κατανάλωση καυσίμου κ.ο.κ., από τον αναλογικό πίνακα οργάνων. Τα καντράν, ωστόσο, γίνονται ολοένα και περισσότερο ψηφιακά, διευρύνοντας το εύρος πληροφοριών που λαμβάνει ο οδηγός.

Παραδοσιακά κλειδιά

Παλαιότερα για να κλειδώσει/ξεκλειδώσει κάποιος το ΙΧ του έπρεπε να το εισάγει στην υποδοχή στην πόρτα, όταν σήμερα η ίδια διαδικασία γίνεται μέσω των μπουτόν που έχουν τα ηλεκτρονικά κλειδιά.

Μηχανικό κιβώτιο ταχυτήτων

Τα χειροκίνητα κιβώτια οδηγούνται σε αργό θάνατο, με τα αυτόματα να οικοδομούν τη δική τους αυτοκρατορία, μιας και έχουν γίνει πιο αποδοτικά και εξασφαλίζουν χαμηλότερα επίπεδα κατανάλωσης και ρύπων. Φυσικά, οι οδηγοί εκτιμούν ιδιαίτερα την άνεση που τους προσφέρει η έλλειψη αριστερού πεντάλ κατά τις καθημερινές τους μετακινήσεις.

Συμβατικοί λαμπτήρες

Οι κατασκευαστές έχουν αρχίσει να γυρνούν την πλάτη στις συμβατικές λυχνίες των φωτιστικών σωμάτων, δίνοντας ψήφο εμπιστοσύνης στα LED φώτα. Τα τελευταία -μεταξύ άλλων- διακρίνονται για τη χαμηλότερη κατανάλωση ενέργειας, την αποτελεσμάτικότητά τους στο σκοτάδι, και την αντοχή τους στον χρόνο και τη χρήση.

Tο κτίριο του Σταθμού των HΣAΠ (Ηλεκτρικών Σιδηροδρόμων Αθηνών-Πειραιώς) στον Πειραιά είναι ένα ευρωπαϊκών προδιαγραφών έργο του αρχιτέκτονα Iωάννη Mιχ. Aξελού, απόφοιτου της ƒcole Royale des Beaux Arts των Bρυξελλών, και του αδελφού του Mιλτιάδη Mιχ. Aξελού, πολιτικού μηχανικού του Πολυτεχνείου των Bρυξελλών. Η κατασκευή του σταθμού τοποθετείται γύρω στα 1928-29. Tο μεγαλοπρεπές, εκλεκτικιστικό οικοδόμημα με τον μεγάλο αψιδωτό θόλο, αποτελεί δημιουργική προσαρμογή των ευρωπαϊκών του προτύπων στα ελληνικά δεδομένα της εποχής. Πρόκειται για μεταλλική, αρθρωτή, πριτσινωτή κατασκευή, με διάφανη στέγαση, η οποία πακτώνεται με μπουλόνια στο έδαφος. Επαναλαμβανόμενα πλαίσια συνδέονται με οριζόντιες, δικτυωματικές δοκούς, εξασφαλίζοντας την ακαμψία τους με χιαστί αντιανέμια, ενώ συγχρόνως συγκρατούν διάφανους υαλοπίνακες. Στην περίμετρό του ο σταθμός περιβάλλεται από υποστηρικτικά κτίρια, τα οποία έχουν ύψος δύο ορόφων, και στο εσωτερικό του δίνει την αίσθηση στεγασμένου forum..

Η πρόσφατη επέμβαση στο διατηρητέο εκλεκτικιστικό κτίριο των ΗΣΑΠ στον Πειραιά, είχε σαν στόχο την αισθητική και λειτουργική ανακαίνιση του επιβατικού σταθμού και εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο αναβάθμισης όλων των αντίστοιχων σταθμών. Tο κτίριο σήμερα έχει όλα εκείνα τα στοιχεία διάκοσμου τα οποία, πριν την επέμβαση, είχαν υποστεί εκτεταμένες φθορές από την εγκατάλειψη, τη ρύπανση και τους βανδαλισμούς.
Σκοπός της επέμβασης ήταν να αποκαταστήσει τις περιμετρικές όψεις, το δάπεδο και την οροφή και ταυτόχρονα να συμβάλει στην προσπάθεια τόνωσης του εμπορικού χαρακτήρα της κλειστής ‘πλατείας’ (με τις αποβάθρες) και να εντάξει νέες χρήσεις στην ανεκμετάλλευτη κτιριακή υποδομή, απομακρύνοντας τα διάφορα περίπτερα από το εσωτερικό του σταθμού.
Ανακαινίστηκαν τα εκδοτήρια, ο κύριος χώρος εισόδου για το ευρύ κοινό και αποκαταστάθηκαν οι μπάρες αναμονής και τα γκισέ, τεχνοτροπίας Art DŽco. Η εσωτερική ‘πλατεία’ βάφτηκε στα χρώματα των εξωτερικών όψεων και πλακοστρώθηκε.Ο μεταλλικός φέρων οργανισμός χρωματίστηκε σε σκούρο κυπαρισσί. Tα παλιά ξύλινα κουφώματα που βλέπουν στο εσωτερικό του σταθμού αντικαταστάθηκαν από νέα αλουμινίου σε φωτεινή πράσινη απόχρωση.

Στην οροφή οι υαλοπίνακες ‘αρμέ’ αντικαταστάθηκαν από πολυκαρβονικό υλικό. Mε την αλλαγή αυτή η κατασκευή ελάφρυνε, ο εσωτερικός χώρος απέκτησε γλυκό φως και, σε συνδυασμό με τα ρεύματα αέρος, αναιρέθηκε το φαινόμενο θερμοκηπίου, κατά τους θερινούς μήνες. Σε ό,τι αφορά τον γενικό φωτισμό, κρατήθηκαν τα υπάρχοντα φωτιστικά σώματα και συντηρήθηκαν, ενώ ταυτόχρονα προστέθηκαν νέα ενδοδαπέδια, που αναδεικνύουν τα μεταλλικά φέροντα στοιχεία.
Eνδιαφέρον παρουσιάζει η αξιοποίηση του μονώροφου κτίσματος κατά μήκος του κεντρικού θολωτού κορμού του σταθμού, το οποίο εξακολουθεί να στεγάζει έναν εφεδρικό συρμό. Μετά από συνεργασία τριών κρατικών φορέων – του Υπουργείου Πολιτισμού, της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών (AΣKT) και του ΗΣΑΠ- ο λευκός συμπαγής τοίχος φιλοξενεί ζωγραφικά έργα φοιτητών της ΑΣΚΤ μεγάλων διαστάσεων. Έτσι η αναμονή στο σταθμό αποκτά εικαστική και εκπαιδευτική διάσταση.
Συγχρόνως επεκτάθηκαν σε μήκος οι αποβάθρες. Στα μελλοντικά σχέδια του ΗΣΑΠ περιλαμβάνεται η επέκταση του κτιριακού συγκροτήματος του Πειραιά κατά μήκος της παραλιακής πρόσοψης, ώστε να δημιουργηθεί ένα πολυδύναμο συγκρότημα.

Η τιμή του χρυσού σε ιστορικό υψηλό έχουν μετατρέψει το παραδοσιακό παζάρι του Ντουμπάι σε κάτι παραπάνω από μία απλή αγοραστική εμπειρία.

Οι αγορές έχουν βουλιάξει στο Gold Souk, σύμφωνα με πωλητές, καθώς η τιμή του χρυσού έχει εκτιναχθεί σε ύψη ρεκόρ τα οποία προσεγγίζουν πλέον τα 2.000 δολάρια η ουγκιά. Οι περισσότεροι ντόπιοι κοιτούν πλέον τις βιτρίνες, αφήνοντας τους τουρίστες να αγοράζουν.

Ρωτούν γιατί είναι τόσο υψηλό και αγοράζουν λιγότερα, αναφέρει ο καταστηματάρχης Abdelnaser Alyafie από την Υεμένη, ο οποίος εργάζεται στην αγορά για έξι χρόνια. Η τιμή είναι πολύ υψηλή, οπότε οι άνθρωποι πιστεύουν ότι τα μικρά πράγματα είναι εντάξει, αλλά αν θέλουν να αγοράσουν τα μεγάλα πράγματα, περισσότερα γραμμάρια, θα σκεφτούν, αφήστε την τιμή να πέσει. Μετά θα αγοράσουν.

Τα περισσότερα που επλήγησαν ήταν τα καταστήματα με ράβδους χρυσού, με τους εργαζόμενους να λένε ότι οι πωλήσεις μειώθηκαν στο μισό.

Ο Mohammad Tariq διαχειρίζεται ένα από τα δώδεκα καταστήματα Kanz Jewels στη τεράστια, υπαίθρια αγορά. Οι επιχειρηματικές δραστηριότητες μειώθηκαν κατά περίπου 40% αυτή την εβδομάδα, με το προφίλ των πελατών να είναι αισθητά διαφορετικό, είπε.

Οι τουρίστες δεν θα σκεφτούν την τιμή, έρχονται στο Ντουμπάι και αγοράζουν, είπε ο Tariq, ο οποίος είναι πωλητής χρυσού για 12 χρόνια. Έχουν μόνο μία ευκαιρία να αγοράσουν τα αγαθά.

Όλοι οι άλλοι συγκρατούνται, είπε. Σε ορισμένα καταστήματα, οι άνθρωποι πωλούν πίσω κάποια κομμάτια για να τα εισπράξουν.

Ο χρυσός σημείωσε άνοδο για οκτώ συνεχόμενες συνεδριάσεις και η ταχύτητα της ανόδου του πολύτιμου μετάλλου έχει αιφνιδιάσει πολλούς επενδυτές. Η κερδοσκοπία σχετικά με την στροφή της Federal Reserve προς χαλαρότερη νομισματική πολιτική, τους γεωπολιτικούς κινδύνους και τις αγορές από τις κεντρικές τράπεζες, με επικεφαλής την Κίνα, έχουν συμβάλει στην τόνωση της δυναμικής.

Οι έμποροι που εργάζονται χιλιάδες μίλια μακριά σε μια από τις παλαιότερες αγορές χρυσού στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα αναφέρουν ότι είναι εξίσου σοκαρισμένοι.

Είναι απίστευτο, είπε ένας πωλητής που εργάζεται στο Souk εδώ και 22 χρόνια και ζήτησε να μην κατονομαστεί καθώς δεν είναι εξουσιοδοτημένος να μιλήσει για λογαριασμό του εργοδότη του. Μόλις δουν τον χρυσό και δουν την τιμή, τρέχουν.

Οι κάτοικοι και οι ντόπιοι, ειδικότερα, δείχνουν λιγότερη όρεξη μετά την εκτίναξη των τιμών στα ύψη, αν και η τουριστική περίοδος έχει βοηθήσει να μετριαστεί η πτώση. Οι επισκέπτες, πολλοί από το Ηνωμένο Βασίλειο ή τις ΗΠΑ, είπαν ότι γνώριζαν ότι αυτή ήταν η τελευταία τους ευκαιρία να αγοράσουν αναμνηστικά.

Ο Alyafie είπε ότι μεγάλο μέρος της κίνησης είναι τώρα άτομα που κοιτάζουν απλώς τις βιτρίνες ή άνθρωποι που δοκιμάζουν κοσμήματα και τα αφήνουν, με τις πωλήσεις στα καταστήματά του να έχουν μειωθεί κατά περίπου το ένα τρίτο. Ωστόσο, είναι βέβαιος ότι οι πελάτες θα αγοράσουν ξανά.

Εάν έχουν έναν επερχόμενο γάμο ή φοβούνται μήπως χάσουν ένα κομμάτι ή είναι η τελευταία σας μέρα στο Ντουμπάι, θα πληρώσουν το τίμημα όσο υψηλό κι αν είναι, είπε ο Alyafie.

Το κίτρινο μέταλλο είναι το μόνο εμπόρευμα για το οποίο οι άνθρωποι θα πολεμούσαν, είπε χαρακτηριστικά.

Το Γιβραλτάρ είναι μια λιλιπούτεια αποικία της Μεγάλης Βρετανίας, με μεγάλη όμως γεωστρατηγική σημασία, καθώς επιτηρεί τη δυτική πύλη της Μεσογείου. Η Ισπανία τη διεκδικεί από το 1704, όταν την έχασε από τη Μεγάλη Βρετανία,  στον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής

Το Γιβραλτάρ είναι μια λιλιπούτεια αποικία της Μεγάλης Βρετανίας, με μεγάλη όμως γεωστρατηγική σημασία, καθώς επιτηρεί τη δυτική πύλη της Μεσογείου. Η Ισπανία τη διεκδικεί από το 1704, όταν την έχασε από τη Μεγάλη Βρετανία, στον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής. Η διαφορά τους αυτή αποτελεί αγκάθι στις μεταξύ τους σχέσεις.

Ουσιαστικά πρόκειται για ένα ασβεστολιθικό βράχο ύψους 425 μ. που καταλαμβάνει το νότιο άκρο της Ιβηρικής Χερσονήσου. Έχει μήκος 5 χιλιόμετρα, πλάτος 500 μέτρα και συνδέεται με την Ισπανία με ένα χαμηλό αμμώδη ισθμό μήκους 1600 μέτρων.

Η ονομασία Γιβραλτάρ (Gibraltar) προέρχεται από την παραφθορά της αραβικής του ονομασίας Τζαμπάλ Ταρίκ, που σημαίνει «Το Βουνό του Ταρίκ», προς τιμήν του μουσουλμάνου πολέμαρχου Ταρίκ ιμπν Ζιγιάντ, που κατέλαβε τη χερσόνησο το 711.

Το Γιβραλτάρ με 32.194 κατοίκους (2015), είναι η 5η πιο πυκνοκατοικημένη περιοχή του κόσμου. Οι κάτοικοί του είναι ως επί το πλείστον ισπανικής καταγωγής, αλλά παραμένουν πιστοί στο βρετανικό στέμμα, όπως υποδηλώνουν και τα δημοψηφίσματα του 1967 και 2002.

Το Γιβραλτάρ είναι μία φτωχή σε πλουτοπαραγωγικούς πόρους περιοχή κι επιβιώνει χάρη στις εξωχώριες εταιρείες (offshοre), τον τζόγο και το χρηματοπιστωτικό τομέα. Η Μεγάλη Βρετανία διατηρεί σημαντικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις στον Βράχο.

Το Γιβραλτάρ ήταν γνωστό στους αρχαίους Έλληνες ως Κάλπη και μαζί με το απέναντι βράχο της Θέουτα (αρχαία Αβίλη) στην αφρικανική ακτή σχηματίζουν τις Ηράκλειες Στήλες, τις οποίες, σύμφωνα με τη μυθολογία, έχτισε ο Ηρακλής επιστρέφοντας από τον κήπο των Εσπερίδων.

Το Γιβραλτάρ ήταν η πρώτη περιοχή που κατέλαβαν οι μουσουλμάνοι, κατά την προέλασή τους στην Ιβηρική Χερσόνησο (30 Απριλίου 711) και από τότε απέκτησε τη σπουδαιότητα του προνομιούχου λιμανιού. Το 1309 οι Ισπανοί ανακατέλαβαν και πάλι το Γιβραλτάρ για να το καταλάβουν ξανά οι μουσουλμάνοι το 1333. Το 1462 επανήλθε στην κυριαρχία της Ισπανίας.

Το 1704, κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Ισπανικής Διαδοχής, οι Άγγλοι το κατέλαβαν εξ εφόδου. Η Συνθήκη της Ουτρέχτης (1713) αναγνώρισε την κυριαρχία τους, την οποία διατηρούν μέχρι σήμερα, παρά τις απόπειρες ανακατάληψής του από τους Ισπανούς (1705, 1727, 1779, 1782).

Η στρατηγική σημασία του Γιβραλτάρ επιβεβαιώθηκε κατά τους Ναπολεοντείους Πολέμους (1803-1815), τον Α’ και τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όπου αποτέλεσε στρατηγική βάση ελέγχου των θαλασσίων οδών προς το Σουέζ και το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας. Το 1940, ο Χίτλερ σχεδίασε μία χερσαία επιχείρηση κατάληψής του, αλλά ο Φράνκο αρνήθηκε να επιτρέψει τη διέλευση των γερμανικών στρατευμάτων από ισπανικά εδάφη.

Μεταπολεμικά, οι κάτοικοι του Γιβραλτάρ κλήθηκαν να αποφασίσουν για το μέλλον της περιοχής τους με δημοψήφισμα. Στις 10 Σεπτεμβρίου 1967, με συντριπτική πλειοψηφία (12.138 ψήφοι έναντι μόλις 44) αποφάσισαν να παραμείνουν υπήκοοι της αυτού Μεγαλειότητας της βασίλισσας Ελισάβετ.

Τότε, η Ισπανία απέκλεισε τα χερσαία σύνορά της με το Γιβραλτάρ, δημιουργώντας αξεπέραστα προβλήματα στη μικροσκοπική αποικία. Κατόπιν διαπραγματεύσεων με τη Μεγάλη Βρετανία, τα εμπόδια άρθηκαν το 1984.

Το 1973 το Γιβραλτάρ εισήλθε μαζί με τη Μεγάλη Βρετανία στην τότε ΕΟΚ (νυν Ευρωπαϊκή Ένωση) και θα εξέλθει μαζί της τα επόμενα χρόνια, λόγω Brexit, παρόλο που η κάτοικοί του ψήφισαν υπέρ της παραμονής στην Ε.Ε. στο δημοψήφισμα της 23ης Ιουνίου 2016.

Το 2001 η Βρετανία και η Ισπανία ξεκίνησαν διαπραγματεύσεις για καθεστώς συγκυριαρχίας στο Γιβραλτάρ. Οι κάτοικοί του, στις 7 Νοεμβρίου 2002, με νέο δημοψήφισμα, επαναβεβαίωσαν με συντριπτική πλειοψηφία (17.900 ψήφοι έναντι 187) την πίστη τους στο βρετανικό στέμμα.