Αρχείο κατηγορίας Εφημερίδα

Το πρόβλημα με τα Ελληνικά Ταχυδρομεία είναι μεγάλο και αντί να φροντίσουν οι αρμόδιοι να το επιλύσουν, το μεγαλώνουν και άλλο και το κάνουν αξεπέραστο, με αποτέλεσμα να υπάρχει τεράστιο πρόβλημα επικοινωνίας μεταξύ μας. Μας εξαναγκάζουν να στραφούμε όλοι στην ηλεκτρονική ενημέρωση χωρίς να εξετάζουν αν έχουμε όλοι αυτή τη δυνατότητα και τα μέσα.

Για να καταλάβει ο αναγνώστης το μέγεθος του προβλήματος, σας αναφέρουμε δύο γεγονότα πρόσφατα.

1^ον: Στις 10 Οκτωβρίου ταχυδρομήσαμε προς όλα τα μέλη του Σωματείου μας καθώς και σε διάφορους φορείς, την εφημερίδα του Σωματείου μας τεύχος 180 και στην καλύτερη περίπτωση έφτασε στον παραλήπτη του μετά από έναν μήνα, υπάρχουν ακόμη συνάδελφοί μας που δεν την πήραν ακόμη και μάλλον δεν πρόκειται ποτέ να την πάρουν με το σκεπτικό ότι κάπου παράπεσε.

2^ον: Στις 19 Νοεμβρίου ταχυδρομήσαμε στους συναδέλφους που είναι 80 ετών και άνω καθώς και σε αυτούς που κατοικούν εκτός Αττικής καθώς επίσης και σε συνεργάτες και φίλους, το ημερολόγιο του Σωματείου μας που ακόμη και σήμερα 30 Δεκεμβρίου σε πολλούς από αυτούς δεν έχει φτάσει ακόμα.

Μήπως θα πρέπει να μην λέμε Ταχυδρομείο αλλά βραδυδρομείο με την απαξία του από το Ελληνικό Κράτος;

Η Διοίκηση

Μια από τη μεγαλύτερη προσφορά του Σωματείου Συνταξιούχων ΗΣΑΠ προς όλες και όλους τους Συνταξιούχους και Εργαζόμενους των Ηλεκτρικών Σιδηροδρόμων ΣΑΠ – ΕΗΣ – ΗΣΑΠ.

Είμαστε υπερήφανοι όσοι εργαστήκαμε για τη δημιουργία του Μουσείου μας αλλά και όσοι 20 χρόνια μετά ΤΟ ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ.

ΤΙ ΕΓΡΑΦΕ Η ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΤΩΝ ΕΓΚΑΙΝΙΩΝ

Όπως όλα μεγαλώνουν χρόνο με τον χρόνο, έτσι και η εφημερίδα του Σωματείου μας «Ο ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ» μεγάλωσε μαζί με εμάς και είναι ό,τι το πιο όμορφο που συνδέει και ενώνει όλους τους συνταξιούχους και όχι μόνο. Είναι μία πορεία που την ζήσαμε μαζί με όλους τους συναδέλφους μας συνταξιούχους καθώς και με τους φίλους του Σωματείου μας που είναι τακτικοί αναγνώστες. αποτελεί δε μία κατάκτηση που έχει σχέση με τη συνέπεια στον χρόνο έκδοσης και με τη θέση ευθύνης σε σχέση με το περιεχόμενο και τη θεματολογία.

«Ο ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ» έκλεισε τα τριάντα και σήμερα με την έκδοση του 181 φύλλου του συνεχίζει χωρίς διακοπές και ταλαντεύσεις να βρίσκεται κοντά σας γιατί όλοι μας, εσείς οι συνάδελφοί μας καθώς και όλοι οι φίλοι μας, τον περιβάλλετε  με αγάπη και στοργή σαν να είναι το παιδί που όλοι μαζί μεγαλώσαμε.

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου μας, σήμερα, αλλά και όλων των παλαιότερων χρόνων, εργάζεται και εργάσθηκαν με ψυχή και φιλότιμο ούτως ώστε κάθε φορά το τεύχος του «ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ» να είναι πιο αντικειμενικό και σωστό και να αγκαλιάζει το σύνολο των αναγνωστών. Όμως εμείς δεν εφησυχάζουμε με το αποτέλεσμα όσο καλό και αν είναι και συνεχώς προσπαθούμε για το καλύτερο.

Έτσι σήμερα μπαίνοντας στα 31 μας χρόνια συνεχίζουμε με το ίδιο πάθος για την αλήθεια και την προβολή των δίκαιων αιτημάτων μας. Αισθανόμαστε πιο ώριμοι και έχουμε τη δυνατότητα να κρίνουμε καλύτερα, να εκτιμάμε και να προβάλλουμε ορθότερα τα γεγονότα και τα θέματα που μας αφορούν, δεν παύει όμως να υπάρχει η ευθύνη που έχουμε για να γινόμαστε ακόμα καλύτεροι σεβόμενοι το αναγνωστικό μας κοινό που γνωρίζει να κρίνει. Η ευαισθησία μας και ο σεβασμός απέναντι στην κάθε μία ξεχωριστή προσωπικότητα, μας κάνει να είμαστε προσεκτικοί σε κάθε βήμα μας, από την επιλογή των θεμάτων με κριτήρια άκρως αντικειμενικά, την τακτοποίησή τους σε στήλες, την ομαδοποίηση και τον τίτλο που θα δοθεί σε κάθε στήλη. Μπορεί πολλές φορές να γινόμαστε σχολαστικοί και κουραστικοί με τους συνεργάτες μας και ειδικά με τους τυπογράφους και τον δημοσιογράφο, όμως ο στόχος μας είναι να έχουμε το καλύτερο δυνατόν αποτέλεσμα στο τέλος.

Όλοι εμείς της Συντακτικής Επιτροπής δεν εφησυχάζουμε στην επιτυχία, δεν επαναπαυόμαστε στις «δάφνες μας» και κάθε φορά που συγκεντρώνουμε την ύλη για το επόμενο τεύχος του «ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ» μπαίνουμε σε μία πρωτόγνωρη διαδικασία με άγνωστο αποτέλεσμα, αλλά με σταθερό προσανατολισμό. Θέλουμε η εφημερίδα μας να είναι μία φωνή δυνατή και αντικειμενική που θα μπορεί να φτάνει σε όλους, υπερασπιζόμενη την αλήθεια και το δίκιο. Η δύναμη της επικοινωνίας είναι μεγάλη και ιδιαίτερα σήμερα που τα διάφορα site μας βομβαρδίζουν νύχτα και μέρα. Όμως όλοι εμείς που ασχολούμαστε με την έκδοση του εντύπου του Σωματείου μας είμαστε υποχρεωμένοι να αντισταθούμε, όσο βέβαια είναι δυνατόν, σε αυτή την ισοπεδωτική λογική που σαρώνει τα πάντα και να συνεχίσει  «Ο ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ» να κατέχει την πρώτη θέση στην καρδιά του αναγνώστη.

Σήμερα για όλους εμάς είναι μέρα χαράς και γιορτής γιατί «Ο ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ»  μας, αυτό το παιδί μεγάλωσε μαζί μας, έκλεισε τα τριάντα. Είμαστε κοντά του από τα πρώτα βήματα, χαιρόμαστε και καμαρώνουμε με την πρόοδό του, κλάψαμε με τις όποιες δυσκολίες συναντήσαμε όλα αυτά τα χρόνια, γελάσαμε με τις επιτυχίες τους, ξενυχτήσαμε ατελείωτα βράδια προσπαθώντας να του δώσουμε αγάπη και στοργή. Όλοι εμείς που ασχοληθήκαμε με την έκδοση της εφημερίδας από το 1994 μέχρι και σήμερα, ίσως και να δεχτήκαμε καλόπιστη αλλά και κακόπιστη κριτική, όμως δεν το βάλαμε στα πόδια, σταθήκαμε όρθιοι και με φροντίδα και αγάπη μεγαλώσαμε τον «ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ» μας και έτσι σήμερα αισθανόμαστε την ανάγκη να ευχαριστήσουμε δημόσια όλους εσάς τους αναγνώστες της εφημερίδας μας, που όλα αυτά τα χρόνια σταθήκατε στο πλευρό μας για να αποτελεί σήμερα σταθερό οχυρό στην καλή και σωστή πληροφόρηση και επικοινωνία καθώς και ισχυρό ανάχωμα στην ανάδειξη της ιστορικής μνήμης και στην ανάσχεση της ανθρώπινης μοναξιάς.

Σας ευχαριστούμε που είσαστε τόσο όμορφα δίπλα μας. Εσείς είστε η δύναμη μας, Εσείς δίνετε φτερά στον λόγο μας. Θα προσπαθήσουμε να μη σας διαψεύσουμε.

Η Διοίκηση

Με αφορμή την τετραήμερη εκδρομή του Σωματείου μας στα ορεινά χωριά του Νομού της Ξάνθης τα οποία τα επισκεπτόμαστε ως Σωματείο Συνταξιούχων ΗΣΑΠ από το 2007,  με εξαίρεση τις χρονιές 2020-2022 λόγω της πανδημίας του Covid-19 και έχοντας ως κύριο σκοπό στο πρόγραμμά μας τη βράβευση των μαθητριών-μαθητών, έτσι και σήμερα θα πραγματοποιήσουμε τον κύριο σκοπό της εκδρομής αυτής που είναι η βράβευση των παιδιών αυτών που αρίστευσαν τη σχολική χρονιά που πέρασε.Θεωρούμε δε σκόπιμο να αναφερθούμε με λίγα και απλά λόγια για το Γυμνάσιο της Σμίνθης, για τα Πομακοχώρια και για τους κατοίκους της περιοχής, τους Πομάκους.

Ας κάνουμε την αρχή από το Γυμνάσιο της Σμίνθης. Η Σμίνθη είναι ένα χωριό στα ορεινά του Νομού της Ξάνθης που απέχει 14 χιλιόμετρα από την πόλη της Ξάνθης. Το Γυμνάσιο της Σμίνθης πρωτολειτούργησε το 1983 και οι πρώτοι μαθητές, τρεις στον αριθμό, προέρχονταν από τα χωριά Σμίνθη και Μύκη. Στην αρχή το Γυμνάσιο συστεγαζόταν με το δημοτικό σχολείο της Σμίνθης. Αργότερα μεταφέρθηκε στο ισόγειο μίας διώροφης οικοδομής που προοριζόταν να γίνει καφενείο. Το 1992 γράφτηκαν στο Γυμνάσιο οι δύο πρώτες μαθήτριες, έτσι έγινε η αρχή της ισότητας των δύο φύλων. Το 1997 το Γυμνάσιο απέκτησε το δικό του συγκρότημα κτιρίων όπου σήμερα τα μαθήματα των τριών τάξεων παρακολουθούν πάνω από 70 μαθητές και μαθήτριες που τελειώνοντας το Γυμνάσιο, συνεχίζουν στις σπουδές τους στο Λύκειο της Ξάνθης και άλλων πόλεων και σε μεγάλο ποσοστό μετά συνεχίζουν στα ανώτερα και ανώτατα πνευματικά ιδρύματα της χώρας. Τα παιδιά του Γυμνασίου Σμίνθης προέρχονται από πολλά χωριά της περιοχής και φθάνουν στο σχολείο με λεωφορεία του ΚΤΕΛ καθώς και με ΤΑΞΙ, το δε κόστος της μετακίνησής τους το έχει αναλάβει η πολιτεία. Σήμερα στο Γυμνάσιο Σμίνθης διδάσκουν 20 καθηγητές όλων των ειδικοτήτων.

Πομακοχώρια

Πομακοχώρια ονομάζονται τα ορεινά χωριά που βρίσκονται κατά μήκος της οροσειράς της Ροδόπης. Στην ορεινή περιοχή της Ξάνθης στα βορειοανατολικά του νομού, βρίσκονται πολλοί οικισμοί γνωστοί ως χωριά της ορεινής περιοχής Εχίνου, αυτά είναι τα Πομακοχώρια. Τα χωριά αυτά βρίσκονται σκαρφαλωμένα άλλα στους πρόποδες ορεινών όγκων και άλλα σε ράχες βουνών ή σε μικρούς λόφους.

 Όλα αυτά σήμερα αποτελούν για τους επισκέπτες σημαντικό πόλο έλξης. Πομακοχώρια δεν υπάρχουν μόνο στον Νομό της Ξάνθης, αλλά απαντώνται σε ολόκληρο το μήκος της Θράκης στα σύνορα με την Βουλγαρία. Σύμφωνα δε με τη Συνθήκη της Λωζάνης, το 1923 τα Πομακοχώρια μοιράζονται οριστικά ανάμεσα σε Ελλάδα και Βουλγαρία. Στην Ελλάδα στους νομούς Ξάνθης, Ροδόπης και Έβρου υπάρχουν 160 μικρά και μεγάλα Πομακοχώρια.

Στον Νομό Ξάνθης υπάρχουν 20 Πομακοχώρια τα οποία εύκολα σήμερα μπορεί να τα προσεγγίσεις, ακολουθώντας τον δρόμο που οδηγεί από την Ξάνθη προς την Σταυρούπολη, με μία παράλληλη πορεία με την κοίτη του ποταμού Κόσυνθου, για περίπου 8 χιλιόμετρα και μετά ο δρόμος δεξιά μας οδηγεί στον Εχίνο. Στην πορεία μας για τον Εχίνο συναντάμε πολλά μικρά και μεγαλύτερα χωριά διάσπαρτα ανάμεσα σε δάση, ρεματιές καθώς και μικρές μα εύφορες ορεινές κοιλάδες. Με αφετηρία τον Εχίνο υπάρχει η δυνατότητα να επισκεφτεί κάποιος όλα τα Πομακοχώρια του Νομού Ξάνθης. Η ελεύθερη μετακίνηση έγινε μετά το 1981 καθώς πριν, για να πάει κάποιος επισκέπτης στα Πομακοχώρια, χρειαζόταν ειδική άδεια από την πολιτεία και την οποία ήταν υποχρεωμένος να την επιδείξει στα εντεταλμένα όργανα που είχαν τον έλεγχο των εισερχομένων, λίγο έξω από την πόλη της Ξάνθης.

Πομάκοι

Οι Πομάκοι είναι ένα από τα 22 Φραγκικά φύλα κοινής καταγωγής με τους υπόλοιπους Έλληνες, μιλούσαν τα αρχαία ελληνικά και είχαν αναπτύξει αξιόλογο πολιτισμό. Την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου είχαν έναν δυναμικό στρατό με επικεφαλής τον Στρατηγό Λάγαρα. Η ονομασία Πομάκος πιθανόν να προέρχεται από τη βουλγαρική λέξη «Πομάκ» που σημαίνει βοηθώ.

 Τα χρόνια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας όλη η ορεινή Θράκη ονομαζόταν Αχριδώ και οι κάτοικοι Αχριάνες και αργότερα Αγριάνες. Τα προβλήματα των Αγριανών αρχίζουν μετά την κάθοδο των Βουλγάρων. Δέχονται συχνές επιθέσεις από τους Βουλγάρους και το 850 μ.Χ. οδηγούνται στον Αγρά ποταμό για να βαπτιστούν από Βούλγαρους στρατιώτες. Το 1325 μ.Χ. ο Αυτοκράτορας Ανδρόνικος δεν κατάφερε να διώξει τους Βούλγαρους και αναγκάζεται να υπογράψει συνθήκη ειρήνης. Στη συνέχεια οι Τούρκοι καταλαμβάνουν την Θράκη και έτσι χάνεται η πολιτισμική ταυτότητα των Αγριανών.

Το 1878 ήρθαν στη χώρα μας ως μετανάστες από την Ανατολική Ρωμυλία 15.000 περίπου Πομάκοι, οι οποίοι στο σύνολό τους ήταν Χριστιανοί Ορθόδοξοι, ελάχιστοι ήταν Μουσουλμάνοι. Η τότε κυβέρνηση τους εγκατέστησε στις ορεινές περιοχές της Θράκης, περιορίζοντάς τους να ασχολούνται μόνο με την κτηνοτροφία και τη γεωργία και μη επιτρέποντας να έχουν επαφές με τα αστικά κέντρα, δίνοντας το δικαίωμα να τους εκμεταλλευτούν άλλοι.

Επειδή οι Πομάκοι είναι Μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα, αντιμετωπίστηκαν από την ελληνική πολιτεία, ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Έτσι δημιουργήθηκε πρόσφορο έδαφος για κάθε λογής προπαγάνδας και κυρίως εθνικιστικής. Οι Πομάκοι είναι ένας λαός υπερήφανος, εγκάρδιοι και ζεστοί άνθρωποι, ακούραστοι εργάτες της άγονης γης τους που ασχολούνται με την κτηνοτροφία και τη γεωργία καλλιεργώντας τον φημισμένο σε όλο τον κόσμο καπνό ποικιλίας «Μπασμά», την πεντανόστιμη βουνίσια πατάτα, παράγουν δε γευστικότατα καρύδια, λίγα κάστανα, λίγα όσπρια και καυσόξυλα τα οποία πουλάνε στην Ξάνθη. Πολύ εύκολα μπορεί κανείς να τους πλησιάσει και να έχει μαζί τους μία απλή, φιλική και ανθρώπινη επικοινωνία.

Δυστυχώς όμως μέχρι σήμερα στα χωριά αυτά δεν έχει αναπτυχθεί ο τουρισμός, ο οποίος θα μπορούσε να αλλάξει το βιοτικό τους επίπεδο. Οι Πομάκοι ενώ είναι Μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα ακόμη και σήμερα διατηρούν αρκετά χριστιανικά έθιμα στις λατρευτικές τους συνήθειες. Έτσι ακόμη και σήμερα σταυρώνουν το ψωμί τους πριν το κόψουν, γιορτάζουν τις εορτές Αγίων Γεωργίου, Δημητρίου και Βασιλείου, αναφέρονται δε με μεγάλη ευλάβεια για την Παναγία Θεοτόκο «Τεοτόκος» όπως την ονομάζουν. Μιλούν τρεις γλώσσες ελληνικά –  βουλγάρικα και τούρκικα. Στην καθημερινότητά τους μιλούν την τουρκική γλώσσα, διατηρούν τα δικά τους ήθη και έθιμα και είναι απόλυτοι στο Κοράνι. Η ελληνική πολιτεία θα πρέπει να δείξει το ενδιαφέρον της για να μην αισθάνονται αδικημένοι και ξένοι στον τόπο που γεννηθήκαν.

Αυτό είναι το συμπέρασμα που διαπιστώσαμε για μία εισέτι φορά στην 4^η ήμερη εκδρομή του Σωματείου μας στην Ξάνθη, όπου κύριος σκοπός μας ήταν να βραβεύσουμε τους αριστούχους μαθητές και μαθήτριες του Γυμνασίου Σμίνθης που αρίστευσαν τη σχολική χρονιά 2024-2025.

Για εμάς τους Συνταξιούχους του ΗΣΑΠ, η καθιερωμένη πλέον εδώ και 19 χρόνια εκδρομή στην Ξάνθη και στο Γυμνάσιο Σμίνθης που έχει πλέον καθιερωθεί ως γιορτή, την οποία όλοι περιμένουμε και εμείς αλλά και οι μαθητές, καθηγητές και γονείς των παιδιών. Έτσι και φέτος, στις         12 Νοεμβρίου 10:30 το πρωί, φθάσαμε στο Γυμνάσιο Σμίνθης όπου στο προαύλιο του σχολείου μας περίμεναν όλοι, μαθητές – καθηγητές – γονείς, καθώς και οι πρώην Διευθυντές του Γυμνασίου, Κωνσταντίνος Δεληγεώργης, Πρόδρομος Νταουτίδης και Ελένη Κοντζαμπασοπούλου. Στην εκδήλωση απονομής των βραβείων που έγινε στη διαμορφωμένη αίθουσα του σχολείου, μας τίμησε με την παρουσία της και η Προϊσταμένη της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Νομού Ξάνθης, η κυρία Σιδηροπούλου-Μάλαμα. Προλόγισε και αναφέρθηκε αναλυτικά για την ημέρα αυτή που έχει καθιερωθεί πλέον ως γιορτή του Γυμνασίου η Διευθύντρια κυρία Ζηνοβία Ματσούδη, η οποία αναφέρθηκε διαχρονικά για την όποια προσφορά του Σωματείου μας στο Γυμνάσιο Σμίνθης. Χαιρέτησαν την εκδήλωση οι πρώην Διευθυντές και η εκπρόσωπος της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Μετά δε την προβολή εικόνων από τις δραστηριότητες του Γυμνασίου, τον λόγο έλαβε ο Πρόεδρος του Σωματείου μας ο οποίος είπε:

Αγαπητή Διευθύντρια του Γυμνασίου Σμίνθης κα. Ζηνοβία Ματσούδη, αγαπητοί πρώην Διευθυντές του Γυμνασίου Σμίνθης                      κ. Κωνσταντίνε Δεληγιώργη, κ Πρόδρομε Νταουτίδη και κυρία Ελένη Κοντζαμπασοπούλου, κυρία Προϊσταμένη της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης κυρία Σιδηροπούλου-Μάλαμα, αγαπητά μας παιδιά.

Η χαρά και η τιμή που μας προσφέρετε σήμερα με την επίσκεψή μας στον τόπο σας και στον χώρο σας είναι ιδιαίτερη για εμάς. Άκουσα τα καλά λόγια από εσάς αγαπητή κα. Ζηνοβία ότι μας θεωρεί στα τόσα χρόνια που σας επισκεπτόμαστε ότι είμαστε μέλη της οικογένειας του σχολείου. Αυτό βέβαια μας χαροποιεί όμως μας γεμίζει και με περισσότερες ευθύνες απέναντί σας και μας προβληματίζει αν έχουμε επιτελέσει στο ακέραιο το καθήκον μας απέναντί σας.

Ασφαλώς θα πρέπει να κάνουμε και άλλα πολλά για εσάς γιατί το αξίζετε. Θα πρέπει πρώτα να γνωριστούμε από πού ερχόμαστε και τι δουλειά έχουμε εμείς οι συνταξιούχοι στην πόλη σας. Είμαστε μέλη του Σωματείου Συνταξιούχων ΗΣΑΠ και η γνωριμία μαζί σας άρχισε τον Νοέμβριο του 2006 όταν τότε το σχολείο σας με τον Διευθυντή κ. Κώστα Δεληγεώργη είχε προγραμματίσει εκδρομή στην Αθήνα και η συνάντηση μαζί μας έγινε στον Πειραιά, όταν μας επισκέφτηκαν στο Μουσείο Ηλεκτρικών Σιδηροδρόμων στις 11 Νοεμβρίου 2006 και τότε σας είπαμε ότι και εμείς θα θέλαμε να σας ανταποδώσουμε την επίσκεψή σας αυτή και θα έρθουμε να δούμε το χωριό σας και το σχολείο σας και πράγματι από το 2007 και μετά, με εξαίρεση τις χρονιές 2020-2022 λόγω της πανδημίας, είμαστε συνεπείς στην υπόσχεση που σας δώσαμε και έτσι βρισκόμαστε κάθε χρόνο μαζί σας για να σας δούμε και να βραβεύσουμε αυτούς τους μαθητές και τις μαθήτριες που αρίστευσαν τη σχολική χρονιά που πέρασε.

Σας διαβεβαιώνουμε ότι η σχέση μας μαζί σας είναι σχέση άδολης αγάπης και φιλίας, εμάς δεν μας ενδιαφέρει και δεν μας αφορά το κοινωνικό, πολιτικό και θρησκευτικό πιστεύω του κάθε ανθρώπου. Εμείς σας αγαπήσαμε και αυτή η αγάπη μας, μας φέρνει κάθε χρόνο κοντά σας. Έτσι μετά από τόσα χρόνια δεν το θεωρούμε υποχρέωση αλλά καθήκον και σας υποσχόμαστε ότι θα φροντίζουμε να είμαστε πάντα συνεπείς στο καθήκον μας.

Θα θέλαμε όμως και εσείς να φροντίζετε ούτως ώστε κάθε χρόνο να αριστεύουν περισσότερα παιδιά όπως ήταν το 2018 που οι αριστεύσαντες ήταν 20 μαθήτριες – μαθητές. Είναι δε ιδιαίτερη χαρά για εμάς που έχουμε σήμερα μαζί μας του πρώην Διευθυντές του σχολείου σας τους κυρίους Κώστα Δεληγιώργη και Πρόδρομο Νταουτίδη καθώς και την κυρία Ελένη Κοντζαμπασοπούλου, την Προϊσταμένη της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης κυρία Σιδηροπούλου-Μάλαμα καθώς και όλο το διδακτικό προσωπικό του σχολείου, τους γονείς σας και σας ευχαριστούμε από τα βάθη της καρδιά μας για την αγάπη που μας περιβάλλετε όλοι σας.

Ευχόμαστε καλή σχολική χρονιά, να έχετε υγεία και πρόοδο, αλλά το κυριότερο να παραμείνετε σε όλη σας τη ζωή, με ό,τι και αν ασχοληθείτε, παιδιά στην ψυχή. Η παιδική αθωότητα να μην φύγει από τη ψυχή σας. Εμείς από την πλευρά μας σας υποσχόμεθα, ότι όσο το επιτρέπουν οι δυνάμεις μας, θα είμαστε μαζί σας.

Θα αποχαιρετιστούμε σε λίγο αφού πρώτα βραβεύσουμε τα παιδιά που αρίστευσαν τη χρονιά που πέρασε, με την υπόσχεση ότι και του χρόνου θα έρθουμε και πάλι στα Πομακοχώρια του Νομού της Ξάνθης, θα έρθουμε και πάλι στο Γυμνάσιο της Σμίνθης και θα βραβεύσουμε και πάλι τις μαθήτριες και τους μαθητές που θα αριστεύσουν.

Ακολούθησε η βράβευση των 8 μαθητών – μαθητριών (στην πλειοψηφία ήταν μαθήτριες) που αρίστευσαν τη σχολική χρονιά 2024-2025. Τα βραβεία απένειμαν μέλη του Σωματείου μας που συμμετείχαν στην εκδρομή. Ακολούθησε η απονομή του Βραβείου Κώστα Δεληγεώργη σε δύο μαθήτριες που απεφοίτησαν αριστούχες από το Γυμνάσιο Σμίνθης, τα οποία έχουν καθιερωθεί από το Μουσείο Ηλεκτρικών Σιδηροδρόμων. Μετά δε το τέλος της απονομής των βραβείων και της όλης εκδήλωσης, όλοι οι συμμετέχοντες στην εκδήλωση απόλαυσαν τον πλούσιο μπουφέ με τα παραδοσιακά, και όχι μόνο, εδέσματα που είχαν ετοιμάσει οι μητέρες των παιδιών του σχολείου. Ασφαλώς και δεν θα μπορούσαμε να φύγουμε από το σχολείο χωρίς να βοηθήσουμε τη μαθητική κοινότητα για τις όποιες εκδηλώσεις τους προγραμματίζουν, χωρίς να πάρουμε κάτι από αυτά που είχαν προς πώληση στον προαύλιο χώρο του σχολείου οι μαθήτριες και οι μαθητές.

Και χωρίς να το καταλάβουμε, πέρασε η ώρα και ήρθε η στιγμή του αποχαιρετισμού. Όμως με τι καρδιά να φύγει κανείς από τη ζεστασιά που αισθάνεται κάθε φορά που βρίσκεται μεταξύ αυτών των ανθρώπων, πώς να φύγει κανείς μετά από αυτά που έζησε, έστω και αυτές τις λίγες ώρες κοντά σε όλους αυτούς τους αγνούς ανθρώπους. Καθώς έβλεπες τη συγκίνηση στα πρόσωπά τους δεν σου έκανε καρδιά να τους αποχαιρετίσεις. Φύγαμε από τον φιλόξενο αυτόν χώρο με τους ξεχωριστούς ανθρώπους δίνοντας την υπόσχεση ότι και του χρόνου θα ξαναπάμε στα Πομακοχώρια της Ξάνθης και θα βραβεύσουμε και πάλι τα παιδιά του Γυμνασίου Σμίνθης που θα διακριθούν. Έτσι παίρνοντας τον δρόμο της επιστροφής κάναμε την αυτοκριτική μας και εκφράσαμε τη σκέψη μας αν απέμεινε κάτι το θετικό από αυτήν την ενέργεια, αν πήραμε ή δώσαμε κάτι. Όλοι οι συμμετέχοντες χωρίς πολλή σκέψη είπαν ότι πήραμε περισσότερα από ό,τι δώσαμε. Πήραμε χαρά από τη χαρά τους, πήραμε αγάπη από την αγάπη τους που μας περιέβαλε, πήραμε χαμόγελο από το χαμόγελό τους. Πήραμε τη γελαστή καρδιά τους και της αγάπη τους που ήταν αυθόρμητα βγαλμένη από μέσα τους και δεν ήταν προσποιητά.

Το Σωματείο μας δεν επιζητεί και δεν θέλει καμία δική του προβολή, δεν διατυμπανίζει ούτε στο ελάχιστο αυτά που σας δώσαμε, γιατί δεν είναι αυτός ο σκοπός μας στο σχολείο σας. Σκοπός μας είναι η προσφορά χωρίς να περιμένουμε να εισπράξουμε κάτι, και όμως χωρίς να το επιδιώξουμε, εισπράξαμε πολλά.

Αγαπητά μας παιδιά, για εμάς τους απόμαχους της εργασίας που υποδεχτήκατε σήμερα μαζί με τους δασκάλους σας και τους γονείς σας στον φιλόξενο αυτόν χώρο του σχολείου σας, δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανταμοιβή από το χαμόγελό σας και την αγάπη σας. Αυτά όχι μόνο μας αρκούν αλλά και περισσεύουν. Αυτά είναι που μας κάνουν κάθε φορά που ανταμώνουμε να ανανεώνουμε την υπόσχεση που σας δώσαμε στις 11 Νοεμβρίου 2006 ότι και του χρόνου θα είμαστε και πάλι κοντά σας.

Η Διοίκηση

Μπορεί τα εισοδήματα να αυξάνονται αλλά τα νοικοκυριά πτωχεύουν καθώς η ακρίβεια και ο πληθωρισμός μειώνουν την αγοραστική δύναμη

Δεν αντέχουμε άλλο την απαξίωση από την Πολιτεία. Όλοι εμείς οι Συνταξιούχοι που ζήσαμε τα αλλεπάλληλα μνημόνια της δεκαετίας 2010-2020 και που είδαμε τις συντάξεις μας να μειώνονται κατά 50%, περιμέναμε ότι μετά την απαλλαγή της χώρας μας από τα μνημόνια της δεκαετίας 2010-2020 θα βλέπαμε φως στον ορίζοντα.

Δυστυχώς όμως τα προβλήματα δεν έχουν αρχή και τέλος για εμάς τους συνταξιούχους καθώς οι συνεχείς ανατιμήσεις στα είδη διατροφής και καθημερινές αυξήσεις στα ράφια των σούπερ μάρκετ και στις τιμές των τιμολογίων των διαφόρων υπηρεσιών, εξανεμίζουν τις συντάξεις μας με αποτέλεσμα να επαρκούν μόνο για 10 ημέρες και όχι για 30 ημέρες που έχει ο μήνας.

Όλα τα κόμματα που σήμερα μας εκπροσωπούν στο Κοινοβούλιο, θα πρέπει να αφήσουν τις κοκορομαχίες, να κάνουν τις αυτοκριτικές τους, να αναζητήσουν τα αίτια που προξενούν αυτές τις θλιβερές καταστάσεις που βιώνουμε σήμερα όλοι εμείς οι απόμαχοι της εργασίας, να ανασκουμπωθούν και να δώσουν λύσεις για να μπορέσουμε να πάρουμε μία ανάσα.

Δεν αντέχουμε άλλο. Για εμάς ο δρόμος της επίλυσης είναι όχι μόνο αποδεκτός αλλά επιδιωκόμενος. Σε αυτό βέβαια και εμείς οι συνταξιούχοι έχουμε τεράστια ευθύνη για όλα όσα συμβαίνουν σήμερα στην κοινωνία που ζούμε και θα πρέπει να αντιληφθούμε ότι «το μάννα δεν πέφτει από τον ουρανό», θα πρέπει να αφυπνιστούμε και να αντιδράσουμε αν θέλουμε να επιζήσουμε.

«Συν Αθηνά και χείρα κίνει» έλεγαν οι πρόγονοί μας πριν από 2.000 χρόνια και πριν. Στο χέρι μας είναι να αγωνιστούμε και να αναγκάσουμε την Πολιτεία να μας επιστρέψει όλα όσα μας στέρησε με τους εκάστοτε νόμους της.

Η Διοίκηση

Για το Σωματείο Συνταξιούχων ΗΣΑΠ, η κυκλοφορία κάθε νέου τεύχους της τριμηνιαίας έκδοσής μας είναι μια μικρή γιορτή. Σε λίγο θα κρατάμε στα χέρια μας το τεύχος 181. Ο “ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος” δεν είναι απλώς μια συνδικαλιστική εφημερίδα. Είναι η ζωντανή απόδειξη μιας διαδρομής που ξεκίνησε πριν από 31 χρόνια και συνεχίζεται με την ίδια συνέπεια, παρά τις προκλήσεις των καιρών.

Σε μια εποχή που η πληροφορία χάνεται στην ταχύτητα του διαδικτύου και τα παραδοσιακά συνδικαλιστικά έντυπα λιγοστεύουν, το Σωματείο μας επιμένει να προσφέρει στα μέλη του το προνόμιο της έγκυρης, ουσιαστικής και έντυπης επικοινωνίας.

• Συνέπεια και Εμπιστοσύνη: Για τρεις δεκαετίες, οι συνταξιούχοι του Ηλεκτρικού εμπιστεύονται την έκδοσή αυτή για την ενημέρωσή τους. Είναι ο δικός μας τρόπος να μένουμε συνδεδεμένοι, να μοιραζόμαστε τα νέα μας, τις διεκδικήσεις μας και τις αναμνήσεις μας.
• Δημιουργία με Μεράκι: Το τεύχος 181 είναι καρπός συστηματικής δουλειάς ανθρώπων που, αν και έχουν συνταξιοδοτηθεί, δεν έπαψαν ποτέ να προσφέρουν. Η «αγάπη» με την οποία περιβάλλουν την έκδοση είναι εμφανής σε κάθε σελίδα, σε κάθε κείμενο, σε κάθε φωτογραφία.

Δείτε ΕΔΩ το νέο τεύχος του ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ…

Βρισκόμαστε στην ανατολή του έτους 2026. Αυτή τη στιγμή, σε όλον τον κόσμο, στην Ευρώπη, στην Αμερική, στην Ιαπωνία, στην Αυστραλία, παντού, επιστημονικές κοινότητες, ερευνητικά κέντρα, επιστήμονες όλων των ειδικοτήτων, σε κυψέλες ή σε μικρές ομάδες, επεξεργάζονται την εικόνα και την πορεία της κοινωνίας μας. Υπάρχουν προβλήματα που περιμένουν τη λύση τους, με κυρίαρχα αυτά της ειρήνης, της υγείας, θέματα για εξέταση υπό το πρίσμα της ραγδαίας εξέλιξης των κοινωνιών, θέματα που έχουν επιπτώσεις από τη διογκουμένη ανεργία, νέα τεχνολογία, είναι μερικά ερωτήματα για τα οποία εμείς εδώ αδυνατούμε να πράξουμε το ελάχιστο.

 Σήμερα είναι θλιβερή η διαπίστωση ότι η κατάσταση, εγγίζει τα όρια της διάλυσης σε όλους τους τομείς της κοινωνίας μας. Οι δημόσιες υπηρεσίες δεν υπηρετούν όπως επιβάλλεται τον άνθρωπο παρά μόνο την εξασφάλιση των συμφερόντων των ημετέρων. Δεν υπάρχει εκπαίδευση που να εκπαιδεύει, μόνο συντηρεί μία ανάπηρη γνώση για ωμή χρησιμοθηρία. Η δημοσιογραφία εμπορεύεται τα πιο ταπεινά ένστικτα του λαού. Υπάρχει μεγάλη φοροδιαφυγή. Υπάρχουν υπάλληλοι που χρηματίζονται. Υπάρχει κυκλοφοριακή αναρχία, νέφος, ελλιπής αστυνομική προστασία του πολίτη. Όλα δείχνουν τη φανερή διάλυση των πάντων. Το κακό υπερπλεόνασε. Η απάτη, η ανηθικότητα, η διαφθορά, η βία, η αγυρτεία, το ψέμα, η κλοπή, η αναξιοπιστία, η παραπληροφόρηση αποτελούν πλέον εκφυλιστικά και εφιαλτικά φαινόμενα της κοινωνίας μας. Και ενώ η παγκόσμια κοινωνία ανασυντάσσεται και αναμορφώνεται με ταχείς ρυθμούς κάτω από την πίεση των μεγάλων αλλαγών που συντελούνται σε όλα τα επίπεδα της ατομικής και συλλογικής ζωής, εμείς καθεύδουμε μακαρίως.

Δυστυχώς οι πολιτικοί μας δεν ενδιαφέρονται για την επόμενη γενιά, για την επόμενη εικοσαετία, αλλά για την επόμενη τετραετία τους στη βουλή. Ενδιαφέρονται ζωηρώς να πάρουν την ψήφο των ψηφοφόρων για να τους αφήσουν τους φόρους. Δεν υπάρχει πρόβλεψη στον τομέα της υγείας, της οικονομίας, στην εκπαίδευση, στο περιβάλλον, στο κυκλοφοριακό, στα ζητήματα πρόνοιας του κράτους για τους κατοίκους. Η πρόβλεψη είναι το μονίμως ελλείπον στοιχείο. Μήπως η εκ των υστέρων διαπίστωση των προβλημάτων δεν ωφελεί και χρειάζεται πρόβλεψη και προγραμματισμός;

Μήπως μετά τις θλιβερές αυτές διαπιστώσεις είναι καιρός να συστρατευτούμε όλοι οι Έλληνες και να αναλάβουμε σταυροφορία εξυγίανσης της κοινωνίας στην οποία ζούμε; Ας αναλογιστούμε ότι στις δύσκολες ώρες της πατρίδας μας, οι Έλληνες ήταν έτοιμοι να πεθάνουν για την πατρίδα τους. Σήμερα, κηδεύοντας την Ελλάδα μας, δεν αισθανόμαστε συνειδησιακό έλεγχο;

Η Διοίκηση

Προετοιμαζόμαστε για το νέο τεύχος του ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ Σιδηροδρόμου τ. 181. Την Τρίτη 30 Δεκεμβρίου 2025 ο δημοσιογράφος που επιμελείται την εφημερίδα μας, κατέβηκε στο Σωματείο και παρέλαβε την ύλη. Ευχαριστούμε, που φροντίσατε, να δώσετε έγκαιρα στον πρόεδρο του Σωματείου συν. Ρουσιά Ευθύμιο ότι θέλετε να δημοσιεύσετε. Θέλουμε το έντυπο μας με ιστορία μεγαλύτερη των 30 χρόνων να μη χάσει τη ζωντάνια της επικοινωνίας μαζί σας…

Αμέσως μετά τις γιορτές θα δουλευτεί και θα προχωρήσει γρήγορα η έκδοση της εφημερίδας μας…

Μπορείτε ωστόσο να διαβάσετε το φύλλο αρ. 180, που κυκλοφορεί τώρα, πατώντας ΕΔΩ.