Αρχείο ημέρας 24 Απριλίου 2026

Σε ένα ακόμη παιχνίδι επικοινωνιακής τακτικής και όχι ουσίας προχώρησε η κυβέρνηση.

Έταξε αναδιανομή πλεονάσματος και βρήκε μόλις 50 ευρώ επιπλέον κυρίως για τους χαμηλοσυνταξιούχους για τον μακρινό Νοέμβριο, για ολόκληρο το 2026!

Για δεύτερη συνεχή χρονιά η κυβέρνηση βγάζει πρωτογενές πλεόνασμα άνω των 12 δισ.

 Άλλα τόσα (σχεδόν 12 δισ.) είχε βγάλει το 2024.

 Το συνολικό πλεόνασμα τη διετία 2024-25 ανέρχεται στα 24 δις ευρώ, τα οποία προέκυψαν και από τις τσέπες των εργαζομένων, των συνταξιούχων και, κυρίως, των καταναλωτών μέσω του υψηλού ΦΠΑ και των Ειδικών Φόρων Κατανάλωσης.

Τα θηριώδη πλεονάσματα στηρίζονται κυρίως στο «φόρο ακρίβειας». Όσο αυξάνει η τιμή του αγαθού/προϊόντος τόσο αβγατίζουν τα έσοδα…

Έτσι, το κράτος καταλήγει να δημιουργεί θηριώδη πλεονάσματα, μειώνοντας ταυτόχρονα το πραγματικό/διαθέσιμο εισόδημα των καταναλωτών.

Αναφορικά με τους συνταξιούχους για το 2026 ο Πρωθυπουργός ανακοίνωσε μόνο ένα ημίμετρο:

–συν 50 ευρώ στους χαμηλοσυνταξιούχους κυρίως ,από 250 € που ήταν θεσμοθετημένο κάθε Νοέμβριο, γίνεται 300 ευρώ για φέτος και ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ! Την ίδια στιγμή:

1. Οι συνταξιούχοι, όπως και οι μισθοσυντήρητοι, δεν επέστρεψαν ποτέ στα προ κρίσης επίπεδα πραγματικού εισοδήματος. Οι αποδοχές τους, δεκαέξι χρόνια μετά, εξακολουθούν να είναι μειωμένες σε ποσοστό έως και 50%:

α/ από τις συνεχείς περικοπές της περιόδου 2010-2015,

β/ από το νόμο Κατρούγκαλου (2016) και,

γ/ από τις, κατώτερες του πληθωρισμού, αναπροσαρμογές (αυξήσεις) τα τελευταία τέσσερα χρόνια και όχι σε όλους.

2. Οι αυξήσεις φέτος ήταν 2,4% με πληθωρισμό άνω του 2,7% και μόλις 1,2% για τους 600 χιλ και πλέον συνταξιούχους  που έχουν φέτος προσωπική διάφορα, ενώ μηδενικές ήταν οι αναπροσαρμογές (αυξήσεις) -για τέταρτη χρονιά- στο 1,5 εκ. δικαιούχων επικουρικής σύνταξης.

3. Το συνολικό κονδύλι για τις φετινές αναπροσαρμογές (αυξήσεις) στις συντάξεις ανέρχεται περίπου στα 475 εκ. ευρώ, ενώ μέσω της Εισφοράς Αλληλεγγύης Συνταξιούχων (ΕΑΣ), δηλαδή της δεύτερης φορολογίας φυσικών προσώπων που εφαρμόζεται εδώ και 16 χρόνια μόνο στους απόμαχους, το δημόσιο θα εισπράξει άνω των 675 εκ. ευρώ από τις κύριες και επικουρικές τους συντάξεις.

Αυτή η κατάσταση ​δεν πάει άλλο!

Δεν επαιτούμε – Απαιτούμε να πάρουμε πάλι πίσω έστω ένα κομμάτι από τη ζωή μας τώρα.

​Η κυβέρνηση θα πρέπει για όλους τους συνταξιούχους χωρίς διακρίσεις και όρια να δώσει το μέρισμα της ανάπτυξης που τους ανήκει και να δρομολογήσει το ξήλωμα όλων των προκρούστιων μνημονιακών νομοθετημάτων.

Φτάνει πια. Επιτέλους Δικαιοσύνη και ισονομία για όλους. Απαιτούμε:

• Κατάργηση της Εισφοράς Αλληλεγγύης Συνταξιούχων (ΕΑΣ) για τις κύριες και τις επικουρικές συντάξεις, έστω και με σταδιακή μείωση.
• Με πολιτική λύση, άμεση καταβολή σε όλους τους συνταξιούχους των εκκρεμούντων αναδρομικών του 11μήνου, χωρίς δικαστήρια και προαπαιτούμενα.
• Αυξήσεις, στο πραγματικό ύψος του πληθωρισμού των τροφίμων και ειδών πρώτης ανάγκης, σε όλες τις συντάξεις, με τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας και αύξηση του αφορολόγητου ορίου.
• Νομοθετική επαναφορά και επαναχορήγηση των Δώρων.
• Επαναφορά της Εισφοράς Υγείας στο 4% και μόνο στην κύρια σύνταξη.
• Λήψη ουσιαστικών μέτρων αναβάθμισης του ΕΣΥ και μείωση του πραγματικού αυξημένου ποσοστού συμμετοχής στα φάρμακα.
• Άμεση λήψη αποτελεσματικών μέτρων για την αντιμετώπιση της ανεξέλεγκτης ακρίβειας και της τεράστιας αύξησης των τιμών σε προϊόντα, υπηρεσίες και καύσιμα.

Το Γραφείο Τύπου της ΑΓΣΣΕ

ΕΤΗΣΙΑ ΓΕΝΙΚΗ ΤΑΚΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΜΑΣ

Την Τρίτη στις 28 Απριλίου 2026 και ώρα 10:00 π.μ. στην αίθουσα «ΟΜΟΝΟΙΑ» του Μουσείου

Συναδέλφισσες – Συνάδελφοι,

Την Τρίτη στις 28 Απριλίου 2026 και ώρα 10:00 π.μ. στην αίθουσα «ΟΜΟΝΟΙΑ» του Μουσείου στον Πειραιά σας περιμένουμε στην Τακτική Γενική Συνέλευση του Σωματείου.

Η παρουσία σας είναι από απαραίτητη έως υποχρεωτική.

Εκτός από τα θέματα Ημερήσιας Διάταξης που θα γίνει ψηφοφορία θα έχετε την ευκαιρία να ενημερωθείτε:

• Για την πορεία της ΕΑΣ

• Για το 11μηνο της επικουρικής μας σύνταξης

• Για τα αναδρομικά Δώρων και Επίδομα Αδείας

• Για την εξέλιξη της αποζημίωσης των 86 συναδέλφων μας

• Για την πορεία και των αναδρομικών σε όσους δεν έχουν καταβληθεί μετά τον επανυπολογισμό της κύριας σύνταξης

• Για την αδιαφορία του ΕΦΚΑ να καταβληθούν αυξήσεις και στην επικουρική μας σύνταξη.

Συναδέλφισσες – Συνάδελφοι,

Τα θέματα είναι σε πρώτη προτεραιότητα από το Σωματείο μας.

Δεν δεχόμαστε καμία πλέον καθυστέρηση.

Σας περιμένουμε στη Γενική Συνέλευση για να συναποφασίσουμε τις τελικές μας αποφάσεις.

Η Διοίκηση

Το 46 π.Χ. αποκαλείται συχνά και ως «έτος της σύγχυσης»

Το Ιουλιανό ημερολόγιο, κοινώς αναφερόμενο ως Παλαιό ημερολόγιο, εισήχθη από τον Ιούλιο Καίσαρα το 46 π.Χ. και αποτελούσε μεταρρύθμιση του ρωμαϊκού ημερολογίου.

Το συγκεκριμένο ημερολόγιο άρχισε να ισχύει το 45 π.Χ. και δέχθηκε αρκετές τροποποιήσεις μέχρι να πάρει την τελική του μορφή τον 8 μ.Χ.

Όσο παράξενο και αν ακούγεται, όμως, το 46 π.Χ. έγινε το μεγαλύτερο έτος της ανθρώπινης ιστορίας, αφού διήρκησε συνολικά 445 ημέρες ή 15 μήνες, ενώ αποκαλείται συχνά και ως «έτος της σύγχυσης».

Το Ιουλιανό ημερολόγιο, που έχει 365 ή 366 ημέρες, διαφέρει από το διάδοχό του Γρηγοριανό μόνο στον προσδιορισμό των δίσεκτων ετών.

Στο Ιουλιανό ημερολόγιο κάθε θετικό έτος διαιρούμενο με το 4 είναι δίσεκτο. Τα αρνητικά χρόνια είναι δίσεκτα, εάν διαιρούμενα με το 4 αφήνουν υπόλοιπο 3. Οι ημέρες στο ημερολόγιο αυτό θεωρούνται ότι αρχίζουν τα μεσάνυχτα.

Το Γρηγοριανό Ημερολόγιο τέθηκε σε ισχύ στην Ελλάδα το 1923. Έτσι, η 16η Φεβρουαρίου «βαπτίστηκε» 1η Μαρτίου. Το Γρηγοριανό ημερολόγιο είναι το ημερολόγιο που χρησιμοποιείται σήμερα στον Δυτικό Κόσμο και έχει επικρατήσει ευρύτερα παγκοσμίως.

Είναι μία παραλλαγή του Ιουλιανού ημερολογίου, το οποίο βρισκόταν σε χρήση από τον 1ο αιώνα π.Χ., η οποία προτάθηκε από τον Ναπολιτάνο γιατρό Αλοΐσιους Λίλιους και θεσπίστηκε από τον Πάπα Γρηγόριο ΙΓ΄, από τον οποίο πήρε το όνομά του, στις 24 Φεβρουαρίου 1582.

Οι αρχαίοι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν ένα σεληνιακό ημερολόγιο 

Πριν από την παρέμβαση του Ιούλιου Καίσαρα, οι αρχαίοι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν τις φάσεις της Σελήνης για να μετρήσουν το χρόνο.

Το πρόβλημα ήταν ότι το Ρωμαϊκό Ημερολόγιο περιλάμβανε μόνο τέσσερις μήνες με διάρκεια 31 ημερών ο καθένας (Μάρτιος, Ιούλιος, Οκτώβριος και Μάιος). Οι υπόλοιποι μήνες είχαν διάρκεια 29 ημερών, με εξαίρεση τον Φεβρουάριο που είχε 28 ημέρες, όπως συμβαίνει και σήμερα.

Ως αποτέλεσμα, ο ημερολογιακός χρόνος απέκλινε όλο και περισσότερο από τον αστρονομικό. Για να καλυφθεί αυτή η διαφορά, καθιερώθηκε ο εμβόλιμος μήνας του Μαρκεδόνιου, ο οποίος έπρεπε να προστίθεται στο έτος κάθε λίγα χρόνια.

Ωστόσο, ο εμβόλιμος μήνας άφηνε το ημερολόγιο ανοιχτό σε πολιτικές παρεμβάσεις, δεδομένου ότι εισαγωγή του ή μη αποφασιζόταν από τους Ποντίφικες.

Έτσι, λοιπόν, ο Ιούλιος Καίσαρας (101 – 44 π.Χ.) ανέθεσε στον αστρονόμο Σωσιγένη από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου την αναθεώρηση του Ημερολογίου κι εκείνος, βασισμένος στην κίνηση του ήλιου, δημιούργησε το Ηλιακό Ημερολόγιο με 365 ημέρες, το οποίο ονομάσθηκε προς τιμήν του αυτοκράτορα «Ιουλιανό» και εφαρμόσθηκε από το έτος 45 π.Χ.

Με το Ιουλιανό Ημερολόγιο, προστέθηκαν μια ή δύο ημέρες στους «κουτσούς» μήνες, με εξαίρεση τον Νοέμβριο, και η διάρκεια του ρωμαϊκού έτους έφθασε τις 365 ημέρες.

Αξίζει να σημειωθεί, επίσης, ότι οι Ρωμαίοι έκαναν Πρωτοχρονιά την 1η Μαρτίου, κατά το Εαρινόν Ηλιοστάσιο και είχαν δέκα μήνες. Ωστόσο, με την παρέμβαση του Ιουλίου Καίσαρα, η ημερομηνία της Πρωτοχρονιάς μεταφέρθηκε από 1η Μαρτίου στην 1η Ιανουαρίου, ενώ προστέθηκε και μια ημέρα επιπλέον μέρα κάθε 4 χρόνια (εφαρμογή δίσεκτου έτους).

«Στρέφοντας στη συνέχεια την προσοχή του στην αναδιοργάνωση του κράτους, μεταρρύθμισε το ημερολόγιο, το οποίο η αμέλεια των Ποντιφηκών είχε από παλιά αποδιοργανώσει μέσω του προνομίου της προσθήκης μηνών ή ημερών κατά βούληση, έτσι ώστε οι γιορτές του θερισμού δεν έρχονταν το καλοκαίρι, ούτε της σοδειάς το φθινόπωρο· και ρύθμισε το έτος σύμφωνα με την πορεία του ήλιου», έγραψε χαρακτηριστικά ο Ρωμαίος ιστορικός, Σουητώνιος.

Όμως, η μετάβαση από το παλιό στο νέο ημερολόγιο δεν μπορούσε να είναι ομαλή, λόγω της μεγάλης απόκλισης από τον αστρονομικό χρόνο.

Για την αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος, ο Ιούλιος Καίσαρας πρόσθεσε επιπλέον μήνες στο έτος 46 π.Χ.

«Εισήγαγε δύο μήνες ανάμεσα σε αυτούς του Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου. Έτσι το έτος στο οποίο έγιναν αυτές οι διευθετήσεις ήταν ένα έτος 15 μηνών, συμπεριλαμβανομένου του εμβόλιμου μήνα, ο οποίος ανήκε σε αυτό το έτος σύμφωνα με το προηγούμενο έθιμο» σύμφωνα με τον Ρωμαίο ιστορικό.

Η απόφαση του Ιούλιου Καίσαρα να εφαρμόσει το νέο ημερολόγιο είχε ως αποτέλεσμα ένα έτος με τρεις επιπλέον μήνες από τους δώδεκα που έχουμε σήμερα.