Αρχείο συντάκτη ssisap_admin

Ο e-ΕΦΚΑ ανακοίνωσε τις ημερομηνίες καταβολής των συντάξεων Απριλίου 2026, διευκρινίζοντας ότι θα ακολουθηθεί ο καθιερωμένος διαχωρισμός μεταξύ μισθωτών και μη μισθωτών.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, την Πέμπτη 26 Μαρτίου 2026 θα καταβληθούν οι κύριες συντάξεις από τα τέως ταμεία μη μισθωτών (ΟΑΕΕ, ΟΓΑ και ΕΤΑΑ). Την ίδια ημέρα θα πληρωθούν και οι κύριες συντάξεις που απονεμήθηκαν μετά τη σύσταση του ΕΦΚΑ, με βάση τον νόμο 4387/2016, μέσω του ΟΠΣ-ΕΦΚΑ, τόσο για μισθωτούς όσο και για μη μισθωτούς από 1.1.2017 και έπειτα.

Επιπλέον, την Πέμπτη 26 Μαρτίου θα δοθούν και όλες οι επικουρικές συντάξεις του ιδιωτικού τομέα, ανεξαρτήτως κατηγορίας ασφαλισμένων.

Την Παρασκευή 27 Μαρτίου 2026 θα πραγματοποιηθεί η πληρωμή των κύριων συντάξεων των τέως ταμείων μισθωτών (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, τραπεζών, ΟΤΕ, ΔΕΗ, λοιπών εντασσόμενων όπως ΤΣΕΑΠΟ, ΤΣΠ-ΗΣΑΠ), καθώς και των ΝΑΤ, ΕΤΑΤ και ΕΤΑΠ-ΜΜΕ.

Την ίδια ημέρα θα καταβληθούν και οι κύριες και επικουρικές συντάξεις του Δημοσίου.

Αρκετοί δρόμοι κρύβουν κινδύνους ακόμα για τους πιο έμπειρους οδηγούς, λόγω των απότομων κλίσεων, της στενότητας τους, καθώς και της γεωγραφικής τους θέσης

Ανά την Ευρώπη, υπάρχουν δρόμοι που διασχίζουν τοπία απαράμιλλης ομορφιάς, μέσα από από βουνά, λίμνες και φαράγγια, προσφέροντας θέα που κόβει την ανάσα.

Αρκετοί από αυτούς τους δρόμους, όμως, κρύβουν κινδύνους ακόμα για τους πιο έμπειρους οδηγούς, λόγω των απότομων κλίσεων, της στενότητας τους, καθώς και της γεωγραφικής τους θέσης.

Παρακάτω, ακολουθούν τέσσερις δρόμοι που θεωρούνται ως οι πιο επικίνδυνοι της Ευρώπης.

Τρανσφαγκαράσαν, Ρουμανία

Ο Τρανσφαγκαράσαν, η αλλιώς δρόμος DN7, είναι ένας από τους πιο εντυπωσιακούς και ταυτόχρονα επικίνδυνους δρόμους στην Ευρώπη. Μπορεί να ανεβάζει την αδρεναλίνη στα ύψη, προσφέροντας απίστευτη αίσθηση, ωστόσο, οι οδηγοί πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί.

Ο συγκεκριμένος δρόμος κατασκευάστηκε τη δεκαετία του ‘70 κατά την διάρκεια της διακυβέρνησης του Νικολάε Τσαουσέσκου και διασχίζει τα Καρπάθια Όρη.

Το μήκος του αυτοκινητόδρομου αγγίζει τα 150 χλμ., ενώ σε αρκετά σημεία οι οδηγοί συναντούν απότομες και φιδωτές στροφές, τούνελ και πλαγιές που ζαλίζουν σε υψόμετρο 2.000 μέτρων.

Κατά την περίοδο του χειμώνα μέχρι τα μέσα της άνοιξης, ο δρόμος είναι συνήθως κλειστός, λόγω του παγετού και της έντονης χιονόπτωσης.

Στελβίο, Ιταλία

Το πέρασμα Stelvio (Passo dello Stelvio), μήκους 49 χλμ., βρίσκεται στις ιταλικές Άλπεις και είναι ένας από τους συναρπαστικούς δρόμους στην Ευρώπη, με υψόμετρο που φθάνει τα 2.757 μέτρα.

Το πέρασμα είναι ευρέως γνωστό για τις 48 φουρκέτες του. Λόγω των απότομων στροφών και της στενότητας του δρόμου, θεωρείται άκρως επικίνδυνος για τους οδηγούς, ωστόσο, αποτελεί πόλο έλξης για χιλιάδες μοτοσικλετιστές και ποδηλάτες που θέλουν να διασχίσουν την διαδρομή για να απολαύσουν την μοναδική εμπειρία που προσφέρει.

Δρόμος του Ατλαντικού Ωκεανού, Νορβηγία

Ο Δρόμος του Ατλαντικού Ωκεανού (Atlantic Ocean Road) προσφέρει μαγευτική θέα, αλλά κατά τη διάρκεια της κακοκαιρίας γίνεται άκρως επικίνδυνος.

Παρ’ όλο που ο συγκεκριμένος δρόμος έχει μικρό μήκος (8,3 χλμ.), ωστόσο, διασχίζει το αρχιπέλαγος της Νορβηγικής Θάλασσας, με μια σειρά από 12 γέφυρες πάνω σε μικρές νησίδες, που εκτίθενται σε ισχυρούς ανέμους, κύματα και καταιγίδες από τον Ατλαντικό.

Passage du Gois, Γαλλία

Ο δρόμος Passage du Gois  (ή Gôa) συνδέει την ηπειρωτική χώρα με το νησί Noirmoutier. Η ιδιαιτερότητα του συγκεκριμένου δρόμου, μήκους 4,125 χλμ., έγκειται στο γεγονός ότι εξαφανίζεται δύο φορές την ημέρα κάτω από τα νερά της θάλασσας και μετά αναδύεται εκ νέου, λόγω της παλίρροιας.

Προκειμένου οι οδηγοί να μην παρασυρθούν και εγκλωβιστούν κατά μήκος του δρόμου από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας, υπάρχουν προειδοποιητικές πινακίδες για ασφαλές πέρασμα. 

Κάνει πράξεις, πριν καν δούμε τους αριθμούς

Ένα 14χρονο παιδί από την Ινδία κατάφερε με τις εξαιρετικές ικανότητές του στα μαθηματικά να καταρρίψει έξι ρεκόρ Γκίνες μέσα σε μία μόνο μέρα.

Ο 14χρονος Ααρυαν Σούκλα, 14 ετών, από την Ινδία, κατέρριψε το πρώτο του ρεκόρ Γκίνες πριν από περίπου ένα χρόνο, όταν πήρε τον τίτλο για τον ταχύτερο χρόνο πρόσθεσης 50 αριθμών πέντε ψηφίων χρησιμοποιώντας απλά το μυαλό του, στο πλατό της ιταλικής τηλεοπτικής σειράς “Lo Sho Dei Record”.

Ο Σούκλα, ο οποίος ολοκλήρωσε την πρόκληση σε χρόνο μόλις 25,19 δευτερολέπτων, προσκλήθηκε αργότερα στο Ντουμπάι από τα Ρεκόρ Γκίνες και πλέον έχει άλλα έξι ρεκόρ στο όνομά του.

Σε μία μόνο μέρα, ο Σούκλα κατέρριψε τα ρεκόρ για τον ταχύτερο χρόνο πρόσθεσης, απλά χρησιμοποιώντας το μυαλό, 100 αριθμών τεσσάρων ψηφίων (30,9 δευτερόλεπτα), ταχύτερο χρόνο πρόσθεσης 200 αριθμών τεσσάρων ψηφίων (1 λεπτό, 9,68 δευτερόλεπτα), ταχύτερο χρόνο πρόσθεσης 50 αριθμών πέντε ψηφίων (18,71 δευτερόλεπτα), ταχύτερο χρόνο διαίρεσης ενός αριθμού 20 ψηφίων με έναν αριθμό 10 ψηφίων (5 λεπτά, 42 δευτερόλεπτα), ταχύτερο χρόνο πολλαπλασιασμού δύο αριθμών πέντε ψηφίων (51,69 δευτερόλεπτα) και ταχύτερο χρόνο πολλαπλασιασμού δύο αριθμών οκτώ ψηφίων (2 λεπτά, 35,41 δευτερόλεπτα).

Ο Σούκλα, που αποκαλείται «άνθρωπος-αριθμομηχανή» από τα Ρεκόρ Γκίνες, δήλωσε ότι εξασκείται στα μαθηματικά από πέντε έως έξι ώρες την ημέρα για να κρατά το μυαλό του σε φόρμα για τους διαγωνισμούς. Η οικογένειά του αναφέρει ότι δεν γνωρίζει από πού πήρε το ταλέντο ο Σούκλα και ότι κανείς στην οικογένεια δεν έκανε κάτι παρόμοιο. Το σίγουρο είναι ότι αποτελεί ένα πολύ ξεχωριστό ταλέντο που έχει ακόμη πολλά να δείξει στους υπολογισμούς πράξεων.

Εκατοντάδες, ακόμη και χιλιάδες χρόνια εγκλεισμού είναι η ποινή που έχουν ακούσει ορισμένοι κατάδικοι για εγκλήματα όπως οικονομική απάτη, τρομοκρατία ή μαζικές δολοφονίες. Ξεπερνώντας κατά πολύ τη διάρκεια μιας ανθρώπινης ζωής, αυτές οι ποινές θεωρούνται από πολλούς υπερβολικές, ωστόσο άλλοι θεωρούν ότι έτσι αποδίδεται δικαιοσύνη, έστω και συμβολικά.

Faruk Fatih Özer, Τουρκία (11.196 χρόνια)

Ο Faruk Fatih Özer υπήρξε ο ιδρυτής του ανταλλακτηρίου κρυπτονομισμάτων Thodex, το οποίο κατέρρευσε το 2021. Τον Σεπτέμβριο του 2023 καταδικάστηκε σε 11.196 χρόνια φυλάκιση για διάφορα εγκλήματα συμπεριλαμβανομένης της οικονομικής απάτης. Μεταξύ των συγκατηγορουμένων του ήταν η αδελφή και ο αδελφός του, οι οποίοι έλαβαν την ίδια ποινή.

Darron Bennalford Anderson (11.250 χρόνια) και Allan Wayne McLaurin (21.250 χρόνια), ΗΠΑ

Σύμφωνα με το Ρεκόρ Γκίνες, πρόκειται για τη μεγαλύτερη ποινή φυλάκισης που δόθηκε ύστερα από έφεση. Το 1994, οι Anderson και McLaurin βρέθηκαν ένοχοι για βιασμό, απαγωγή και ληστεία μίας γυναίκας, και καταδικάστηκαν σε 6.475 χρόνια κάθειρξης και οι δύο μαζί. Στην έφεση καταδικάστηκαν εκ νέου, με τις ποινές τους να εκτοξεύονται στα 11.250 χρόνια και 21.250 χρόνια αντιστοίχως.

Pudit Kittithradilok, Ταϊλάνδη (13.275 χρόνια)

Το 2017, ο Kittithradilok ομολόγησε στο δικαστήριο ότι ήταν ο ιθύνων νους της απάτης Ponzi που στέρησε τις οικονομίες από περίπου 40.000 θύματα που πείστηκαν να επενδύσουν στις εταιρείες του περισσότερα από $160 εκ. Αν και καταδικάστηκε σε 13.275 έτη φυλάκισης, η ομολογία του εξασφάλισε τη μείωση της ποινής του σε 6.637 χρόνια και 6 μήνες, ενώ δεν θα παραμείνει στη φυλακή πάνω από 20 χρόνια, καθώς σύμφωνα με τον ταϊλανδέζικο νόμο, καθένα από τα δύο εγκλήματα για τα οποία καταδικάστηκε έχει ανώτατο όριο τα 10 χρόνια έκτισης.

Charles Scott Robinson, ΗΠΑ (30.000 χρόνια)

Στις 14 Δεκεμβρίου 1994, ο Charles Scott Robinson καταδικάστηκε σε 30.000 χρόνια για τον βιασμό ενός τρίχρονου κοριτσιού. Με αυτόν τον τρόπο και δεδομένου ότι δεν μπορούσε να τον καταδικάσει σε ισόβια κάθειρξη χωρίς δικαίωμα αποφυλάκισης, ο δικαστής ικανοποίησε το αίτημα των ενόρκων να μείνει για πάντα εντός της φυλακής.

Jamal Zougam, Ισπανία (42.922 χρόνια)

Καταδικασμένος σε 42.922 χρόνια φυλάκισης για τη συμμετοχή του στις βομβιστικές επιθέσεις στη Μαδρίτη, το 2004, που στέρησαν τη ζωή σε 191 άτομα και προκάλεσαν τον τραυματισμό τουλάχιστον άλλων 1.800, ο Μαροκινός θα εκτίσει μόλις 40 έτη, δεδομένου ότι είναι το ανώτατο όριο σύμφωνα με τον ισπανικό νόμο.

Οι γυναικοκτονίες και οι δοκιμασίες των γυναικών στις εμπόλεμες περιοχές και σε όλα τα αυταρχικά καθεστώτα αποτελούν τις τελευταίες «σημειώσεις» σε μια εποχή όπου η γυναίκα υποφέρει δυσανάλογα από τη βία.

Οι ανισότητες στις αμοιβές, η αδυναμία ανέλιξης των γυναικών σε διευθυντικές θέσεις και τα υψηλά ποσοστά ανεργίας του φύλου συνθέτουν την εικόνα μιας «κανονικότητας» που ελάχιστα συνάδει με την ισότητα.

Σε αυτό το πλαίσιο, η 8η Μαρτίου δεν είναι μια απλή επέτειος ή μια «γιορτή» ανάμεσα στις 365 ημέρες του χρόνου. Δεν γιορτάζει απλώς η γυναίκα, το «μισό του ουρανού»· είναι μια ημέρα τιμής και διεκδίκησης για κάθε κορίτσι, μητέρα, επαγγελματία, εργαζόμενη, αγρότισσα ή γιαγιά. Είναι μια ημέρα για κάθε συνειδητοποιημένο άνθρωπο που επιζητεί ίσες ευκαιρίες και αξιοκρατική εξέλιξη για ένα λαμπρότερο κοινωνικό μέλλον.

Εμείς, ως Ανώτατη Γενική Συνομοσπονδία Συνταξιούχων Ελλάδος (ΑΓΣΣΕ), γνωρίζουμε καλά την πραγματικότητα: οι γυναίκες συνάδελφοί μας λαμβάνουν χαμηλότερες συντάξεις (εν μέσω γενικότερα χαμηλών αποδοχών), ως ασφαλισμένες είχαν μικρότερες απολαβές, ενώ ως συνταξιούχοι χηρείας αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα αξιοπρεπούς διαβίωσης.

Καλούμε κάθε πολίτη σε συλλογικό αγώνα ενάντια στις διακρίσεις και την έμφυλη ανισότητα σε κάθε της μορφή. Τασσόμαστε υπέρ της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της ειρήνης και του δικαιώματος κάθε ανθρώπου για εργασία και εξέλιξη.

Την Κυριακή 8 Μαρτίου 2026 δρούμε συλλογικά.

Καλούμε όλες και όλους τους συνταξιούχους πανελλαδικά να συμμετάσχουν στις εκδηλώσεις που διοργανώνουν οι γυναικείες οργανώσεις, τα εργατικά κέντρα και οι ομοσπονδίες για την Ημέρα της Γυναίκας.

Το Γραφείο Τύπου της ΑΓΣΣΕ

Μια αρκετά… μακάβρια συνήθεια

Σε όλο τον κόσμο λαμβάνουν χώρα πολλά έθιμα για το Πάσχα κάθε χρόνο. Κάποια από τα έθιμα που υπάρχουν είναι αρκετά διαφορετικά. Το ίδιο συμβαίνει και στη Νορβηγία όπου υπάρχει ένα μακάβριο έθιμο.

Τι είναι αυτό; Το να διαβάζεις εγκληματικές ιστορίες κατά τη διάρκεια του Πάσχα. Ιδιαίτερα παλιότερα ήταν μια τόσο φυσιολογική συνήθεια, όπως το δικό μας τσούγκρισμα των αυγών. Η συνήθεια των Νορβηγών το Πάσχα να ασχολούνται με φόνους και να διαβάζουν παρόμοιες ιστορίες παραμένει ένα μυστήριο που εντυπωσιάζει τους πολίτες άλλων χωρών ή τουρίστες που βρίσκονται εκεί, εκείνη την περίοδο.

Κάθε χρόνο η νορβηγική αγάπη για το «έγκλημα του Πάσχα» γίνεται πρωτοσέλιδο και θεωρείται το κορυφαίο στις λίστες με περίεργους τρόπους για να γιορτάσεις το Πάσχα σε όλο τον κόσμο.

Τονωτικές ενέσεις χρειάζεται το μετρό της Αθήνας, αλλά και ο ιστορικός ΗΣΑΠ, σε μία περίοδο όπου η επιβατική κίνηση και οι επικυρώσεις κινούνται με θετικό πρόσημο, καθώς τα μέσα σταθερής τροχιάς έχουν φτάσει να εξυπηρετούν ημερησίως περισσότερους από 800.000 επιβάτες. Αν και το δίκτυο της γραμμής 3 του μετρό (Αεροδρόμιο – Δ. Πλακεντίας – Δημοτικό Θέατρο) έχει επεκταθεί τα τελευταία χρόνια προς τον Πειραιά, προσθέτοντας έξι νέους σταθμούς, το τροχαίο υλικό δεν έχει ανανεωθεί –οι τελευταίοι συρμοί παραδόθηκαν το 2014– με συνέπεια πλέον οι συρμοί να καταπονούνται και να φτάνουν σταδιακά στα όριά τους, έχοντας διανύσει πολλά οχηματοχιλιόμετρα.

Χειρότερη είναι η εικόνα στον ηλεκτρικό, όπου ο στόλος διαθέτει ακόμη και συρμούς που εντάχθηκαν στην κυκλοφορία πριν από περισσότερα από 40 χρόνια, με αποτέλεσμα να εμφανίζουν καθημερινές βλάβες, ενώ άλλοι παραμένουν παροπλισμένοι λόγω ελλείψεων στην αγορά ανταλλακτικών. Πιο προβληματική ακόμη, όπως λένε εργαζόμενοι στην «Κ», είναι η διαθεσιμότητα των συρμών του ΗΣΑΠ το καλοκαίρι, αφού οι 4 «γαλλικοί» συρμοί που δεν έχουν εκ κατασκευής κλιματισμό αξιοποιούνται λιγότερο και συγκεκριμένες ώρες ώστε να μη «σκάνε» οι επιβάτες από τη ζέστη.

Γεμάτα βαγόνια

«Τις πρωινές αλλά και μεσημεριανές ώρες το Σαββατοκύριακο στην κόκκινη γραμμή του μετρό (γραμμή 2) προς Σύνταγμα τυχαίνει να περιμένω 9 με 12 λεπτά», αναφέρει στην «Κ» ο Στάθης, ιδιωτικός υπάλληλος, που μετακινείται με το μετρό και τα Σαββατοκύριακα. «Αλλά και στη γραμμή 3 τις καθημερινές, τις ώρες αιχμής, περνάει κάθε 4 λεπτά. Μπορεί ο χρόνος αναμονής να μην είναι μεγάλος, όμως επειδή συγκεντρώνεται πολύς κόσμος, οι διελεύσεις θα έπρεπε να είναι συχνότερες. Οι συρμοί γεμίζουν από κόσμο». Από την πλευρά της η Νάνσυ, η οποία χρησιμοποιεί καθημερινά το μετρό και τον ηλεκτρικό, σημειώνει πως «ορισμένες ημέρες υπάρχουν μεγάλες καθυστερήσεις. Σε σχέση με πέρυσι έχω δει διαφορά στη συχνότητα των δρομολογίων. Το μεγαλύτερο πρόβλημα το παρατηρώ στην πράσινη γραμμή», αναφέρει στην «Κ».

Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρο το άρθρο της Δέσποινας Κοντή στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ…

Δεν ήταν για να τα πετυχαίνουν πιο εύκολα οι εχθροί, το αντίθετο μάλιστα

Αν έχεις έστω και μια βασική εικόνα για την ιστορία της αεροπορίας, σίγουρα μπορείς να θυμηθείς ένα παλιό πολεμικό αεροσκάφος: θαμπά χρώματα παραλλαγής, ένας τεράστιος έλικας μπροστά, και στο κόκπιτ πιλότοι με γυαλιά και κράνη εποχής. Όμως υπάρχει ένα στοιχείο που κάνει συχνά τον θεατή να αναρωτηθεί: γιατί τόσα πολλά από αυτά τα αεροπλάνα έχουν έναν μεγάλο, κυκλικό στόχο ζωγραφισμένο πάνω τους; Πάντως όχι για να στοχεύουν οι αντίπαλοι.

Οι στόχοι είχαν σκοπό να αποφεύγονται τα λάθη, όχι να στοχοποιούνται οι πιλότοι

Τα μεγάλα κυκλικά σήματα, γνωστά ως roundels, ζωγραφίζονταν στα φτερά και τις άκρες του αεροσκάφους, όχι για αισθητικούς λόγους αλλά για επιβίωση. Στις αερομαχίες –τα περίφημα dogfights του Α’ και Β’ Παγκοσμίου Πολέμου– όλα κινούνταν αστραπιαία. Οι πιλότοι έπρεπε να αποφασίζουν σε δευτερόλεπτα αν το αεροπλάνο που πλησίαζε ήταν φίλος ή εχθρός. Εκεί βοηθούσαν τα roundels: τα διακριτικά κάθε χώρας ήταν μοναδικά και ευδιάκριτα από μακριά, ώστε να μειωθούν τα περιστατικά κατά λάθος επίθεσης σε συμμάχους.

Μπορεί η ζωγραφιά να έμοιαζε με «στόχο», όμως στην πράξη δεν αύξανε τον κίνδυνο. Ήταν μικρή σε μέγεθος σε σχέση με το υπόλοιπο αεροσκάφος και, ακόμη κι αν κάποιος προσπαθούσε να τη στοχεύσει, δεν είχε στρατηγική σημασία – σε αντίθεση με σημεία όπως ο κινητήρας ή το κόκπιτ, που όντως προκαλούσαν σοβαρή ζημιά.

Δεν ήταν μόνο στόχοι: κάθε αεροπλάνο είχε και τη δική του ιστορία στη μύτη

Πέρα από τα roundels, πολλά μαχητικά του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου έφεραν στη μύτη τους και nose art: προσωποποιημένες ζωγραφιές, που έκαναν το κάθε αεροσκάφος ξεχωριστό. Από pin-up κορίτσια μέχρι αστείες φιγούρες ή συγκινητικές αφιερώσεις, αυτά τα σχέδια λειτουργούσαν σαν ψυχολογικό αντίβαρο στον τρόμο του πολέμου.

Ήταν μια μορφή αντίστασης στην ομοιομορφία του στρατού – ένας τρόπος να εκφραστεί η ατομικότητα των πιλότων, να τονωθεί το ηθικό και να μεταφερθεί λίγο χιούμορ ή νοσταλγία πάνω σε μια πολεμική μηχανή. Πολλοί τα αφιέρωναν σε αγαπημένα πρόσωπα που τους περίμεναν πίσω στο σπίτι.

Η κληρονομιά που άφησαν πίσω τους

Τα ζωγραφισμένα roundels και οι προσωπικές ζωγραφιές στις μύτες των αεροσκαφών δεν ήταν απλώς μπογιές σε μέταλλο. Ήταν σύμβολα ανθρωπιάς μέσα στον παραλογισμό του πολέμου. Μια υπενθύμιση πως πίσω από κάθε μαχητικό υπήρχε ένας άνθρωπος, με όνομα, οικογένεια και όνειρα.

Και ίσως, τελικά, αυτό το ζωγραφισμένο «στόχος» να μην ήταν στόχος για τον εχθρό – αλλά μια κραυγή ορατότητας μέσα στο χάος.

Μια μέρα σαν σήμερα (27 Φεβρουαρίου 1869) εγκαινιάζεται ο ατμοκίνητος αστικός σιδηρόδρομος Αθήνας – Πειραιά, υπό την επωνυμία ΣΑΠ Α.Ε., μετέπειτα ΗΣΑΠ. Επιβάτες στο πρώτο δρομολόγιο είναι η βασίλισσα Όλγα, ο πρωθυπουργός Αλέξανδρος Ζαΐμης, υπουργοί, στρατιωτικοί, διπλωμάτες και άλλοι επίσημοι.

Ο Αστικός Σιδηρόδρομος Πειραιά – Κηφισιάς, γνωστός ως «Ηλεκτρικός», μετράει σχεδόν ενάμισι αιώνα ζωής. Ατμοκίνητος αρχικά και ηλεκτροκίνητος αργότερα, ο σιδηρόδρομος συνέδεσε το 1869 την Αθήνα με τον Πειραιά, που μέχρι τότε οι άμαξες και τα παμφορεία ήταν το μόνο μέσο συγκοινωνίας μεταξύ τους.

Η πρώτη ιδέα για τη δημιουργία του τέθηκε από τον Φρειδερίκο Φεράλδη το 1835, ένα χρόνο αφότου η Αθήνα έγινε πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους, αλλά απορρίφθηκε από την τότε κυβέρνηση.

Οκτώ χρόνια αργότερα, το 1843, ο Αλέξανδρος Ραγκαβής επαναλαμβάνει δημόσια την πρόταση, αλλά και πάλι δεν υπήρξε ανταπόκριση. Το 1855 ο πρωθυπουργός και υπουργός Εξωτερικών, Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, καταθέτει το πρώτο νομοσχέδιο για την ίδρυση σιδηροδρόμου Αθήνας – Πειραιά.

Είναι ο Νόμος ΤΖ «περί συστάσεως σιδηροδρόμου Απ’ Αθηνών εις Πειραιά», ο οποίος δίνει το δικαίωμα εκμετάλλευσης στην εταιρία που θ’ αναλάμβανε το έργο για 55 χρόνια. Το 1857 το δικαίωμα αυτό αυξάνεται σε 75 χρόνια.

Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρο το άρθρο από το PRONEWS.GR