Αρχείο συντάκτη ssisap_admin

Οι κάτοικοι του νησιού έχουν υιοθετήσει κάποιους φαινομενικά αλλόκοτους νόμους για την προστασία της άγριας ζωής τους

Το αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ βρίσκεται στον Αρκτικό Ωκεανό, βόρεια της ηπειρωτικής Ευρώπης, στα μισά περίπου της απόστασης ανάμεσα στη Νορβηγία και τον Βόρειο Πόλο.

Το αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ αποτελεί το βορειότερο κομμάτι του Βασιλείου της Νορβηγίας, σύμφωνα με συνθήκη του 1925.

Τρία μόνο νησιά κατοικούνται και ο μεγαλύτερος οικισμός και πρωτεύουσα είναι το Λόνγκγιαρμπιεν (Longyearbyen), μια μικροσκοπική πόλη, όπου υπάρχουν περισσότερες πολικές αρκούδες από τους μόνιμους κατοίκους, ενώ συναντώνται μερικοί παράξενοι νόμοι.

Συγκεκριμένα, υπάρχουν περίπου 3.000 πολικές αρκούδες στο νησί, σε σύγκριση με τον πληθυσμό που δεν ξεπερνά τους 2.500 κατοίκους.

Το Λόγκγιαρμπιεν κατοικήθηκε για πρώτη φορά το 1906 και είναι ένα από τα λίγα μέρη που έχουν απομείνει στον κόσμο, στα οποία μπορείτε να μετακομίσετε χωρίς βίζα.

Τον Φεβρουάριο του 2024 η νορβηγική κυβέρνηση επέβαλλε νέους αυστηρούς νόμους, προκειμένου να προστατεύσει ακόμη περισσότερο, το σπάνιο οικοσύστημά της, όπου η άγρια φύση είναι «τόσο συγκλονιστικά όμορφη και παράλληλα τρομακτική. Αλλά δεν είναι μόνο η φύση που κάνει αυτό το μέρος απίστευτο, είναι και οι άνθρωποι», σύμφωνα με την Cecilia Blomdahl που είναι μια από της κατοίκους της πόλης.

Ως επακόλουθο, οι κάτοικοι του νησιού έχουν υιοθετήσει κάποιους φαινομενικά αλλόκοτους νόμους για την προστασία της άγριας ζωής τους.

Έτσι, κανείς δεν γεννά στο Λόνγκγιαρμπιεν, επειδή υπάρχει μόνο ένα νοσοκομείο και καμία μαιευτική υπηρεσία. Έτσι οι έγκυες γυναίκες μεταφέρονται στην ηπειρωτική χώρα λίγο πριν από την ημερομηνία τοκετού.

«Δεδομένου ότι ουσιαστικά κανείς δεν γεννιέται εδώ, αυτό σημαίνει ότι όλοι όσοι ζουν εδώ έχουν κάνει την επιλογή να το κάνουν. Αυτό σημαίνει ότι έχετε ένα χωριό γεμάτο από κατοίκους με αληθινή αγάπη για τον τόπο που ζουν» επισήμανε η Blomdahl.

Στην ευρύτερη περιοχή μπορεί να συναντήσει κανείς εκτός από πολικές αρκούδες, ταράνδους, καριμπού και μια ποικιλία πουλιών, από φρατερκούλα μέχρι αρκτικά γλαρόνια.

Ωστόσο, οι γάτες έχουν απαγορευτεί από τη δεκαετία του 1990, όταν οι νορβηγικές αρχές θεώρησαν ότι τα αιλουροειδή είναι υπερβολικά ευαίσθητα στη λύσσα και στις μολύνσεις από κεστώδη. Θεωρήθηκε ότι αποτελούσαν πολύ μεγάλο κίνδυνο για τους ανθρώπους.

Και σε μια άλλη προσπάθεια προστασίας του ανθρώπινου πληθυσμού, απαγορεύεται η ταφή των νεκρών στην πόλη. Υπό μία έννοια, είναι παράνομο να πεθάνει κανείς σ’αυτή τη μικρή πόλη, δεδομένου ότι οι συνθήκες παγετού δεν θα επιτρέψουν ποτέ την αποσύνθεση.

Υπάρχει βέβαια ένα νεκροταφείο στο νησί, αλλά σταμάτησε να δέχεται νέες σορούς από τη δεκαετία του 1950.

Οι ασθενείς που βρίσκονται σε τελικό στάδιο φεύγουν αεροπορικώς από το νησί για να ζήσουν όσο χρόνο έχουν αλλού, καθώς ανακαλύφθηκε ότι τα θύματα που θάφτηκαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας της γρίπης του 1918 δεν είχαν ακόμη αποσυντεθεί. Σύμφωνα με τους ειδικούς, ο πάγος στην οποία θάφτηκαν τα θύματα, περιέχει ακόμη ζωντανά στελέχη της γρίπης.

Ένας άλλος νόμος ορίζει ότι οι κάτοικοι του νησιού πρέπει να φέρουν πάντα όπλο.

Η νομοθεσία θεσπίστηκε για να διασφαλιστεί ότι όποιος ταξιδεύει εκτός των κύριων οικισμών θα είναι σε θέση να προστατευτεί από πιθανές επιθέσεις πολικών αρκούδων, αν και έχουν σημειωθεί μόλις πέντε επιθέσεις πολικών αρκούδων σε ανθρώπους τις τελευταίες δεκαετίες.

Ωστόσο, απαγορεύεται σαφώς η χρήση όπλου εντός των οικισμών, ενώ σε πολλούς δημόσιους χώρους του νησιού υπάρχουν ευδιάκριτες πινακίδες που αναγράφουν: «Απαγορεύονται τα πυροβόλα όπλα».

Οι νέοι αυστηροί νόμοι

Πριν από περίπου ένα χρόνο, η νορβηγική κυβέρνηση προχώρησε στην αυστηροποίηση των κανονισμών της στο νησί.

«Κάνουμε αυστηρότερους τους περιβαλλοντικούς κανονισμούς στο Svalbard για να ενισχύσουμε την προστασία της χλωρίδας και της πανίδας», ανέφερε χαρακτηριστικά ο υπουργός Κλίματος και Περιβάλλοντος, Andreas Bjelland Eriksen.

Οι νέοι νόμοι που τέθηκαν σε ισχύ απαγορεύουν τη χρήση μη επανδρωμένων drones και οχημάτων χιονιού στον θαλάσσιο πάγο και ορίζουν ότι η θαλάσσια κυκλοφορία με οχήματα πρέπει να απέχει τουλάχιστον 150 μέτρα από τους θαλάσσιους ελέφαντες.

Περίπου το 60% του νησιού καλύπτεται από παγετώνες και οι η προειδοποίηση προς επισκέπτες της περιοχής είναι να μην σπάσουν πάγο.

Αρκετά ερωτευμένα ζευγάρια ταξιδεύουν στο Παρίσι για να κάνουν μια ρομαντική βόλτα στις όχθες του Σηκουάνα

Το Παρίσι, έχει το προσωνύμιο της «Πόλης του Έρωτα», αλλά είναι ευρέως γνωστό ως η «Πόλη του Φωτός».

Αρκετά ερωτευμένα ζευγάρια ταξιδεύουν στο Παρίσι, επιλέγοντας να κάνουν μια ρομαντική βόλτα στις όχθες του Σηκουάνα, πιασμένα χέρι – χέρι.

Είναι η πόλη όπου ο ρομαντισμός δεν είναι απλώς ένα απλό συναίσθημα, αλλά τρόπος ζωής, ενώ στην γαλλική πρωτεύουσα έχουν γυριστεί μερικές από τις πιο διάσημες ρομαντικές ταινίες.

Η πόλη υποδέχεται περίπου 50 εκατομμύρια τουρίστες κάθε χρόνο που θέλουν να θαυμάσουν διάσημα αξιοθέατα, όπως τα Ηλύσια Πεδία, την Αψίδα του Θριάμβου και φυσικά τον πύργο του Άιφελ.

Ποιος είναι, όμως, ο λόγος που το Παρίσι απέκτησε τον τίτλο της «Πόλης του Έρωτα»;

Μερικοί υποστηρίζουν ότι οι περισσότεροι επισκέπτες γοητεύονται από την αρχιτεκτονική του Παρισιού, τους όμορφους κήπους και το νόστιμο φαγητό.

Κάποιοι άλλοι αναφέρουν, επίσης, ότι η γαλλική γλώσσα είναι ίσως η πιο ρομαντική στον κόσμο, αφού από τις πιο γνωστές φράσεις που χρησιμοποιούν οι ερωτευμένοι στον κόσμο είναι το «je t’aime» (σ ‘αγαπώ).

Ωστόσο, υπάρχει και ένας επιπλέον λόγος, που ίσως εξηγεί τον λόγο για τον οποίο το Παρίσι απέκτησε το συγκεκριμένο πρωσωνύμιο.

Στις αρχές του 19ου αιώνα, το Παρίσι αναπτυσσόταν με ραγδαίους ρυθμούς, ωστόσο, ήταν πυκνοκατοικημένο. Εκτός από τον υπερπληθυσμό, οι κοινωνικές ανισότητες είχαν ενταθεί, λόγω των υψηλών επίπεδων φτώχειας.

Μάλιστα, ορισμένες περιοχές της πόλης απεκτήσαν γρήγορα φήμη για έντονη νυχτερινή ζωή, καθώς αρκετά άτομα μπορούσαν να συνδυάσουν εκτός από ψυχαγωγία και… συντροφικότητα.

Η φήμη των ερωτικών απολαύσεων, σε συνδυασμό την ακμάζουσα καλλιτεχνική σκηνή, προσέλκυσε χιλιάδες άτομα απ’όλη την Ευρώπη που ήθελαν να ζήσουν από κοντά αυτή την μοναδική εμπειρία.

Την ίδια περίοδο, όμως, ο Ναπολέων Γ’ ανέθεσε τον καθαρισμό των χειρότερων σημείων του Παρισιού. Έτσι, αρκετά κτίρια γκρεμίστηκαν και πολλές γυναίκες αναγκάστηκαν να μετακομίσουν σε άλλες περιοχές.

Στο πλαίσιο της ανάπλασης της πόλης, άρχισαν να χτίζονται καινούργια κτίρια μέσα στα επόμενα 17 έτη. Ως αποτέλεσμα, αρκετοί εργάτες μετακόμισαν στο Παρίσι για να βρουν δουλειά, τόσο από τη Γαλλία, όσο και την Ευρώπη.

Ωστόσο, οι περισσότεροι ήταν άγαμοι που είχαν ακούσει για την ιδιαίτερη «κουλτούρα» που είχε αναπτυχθεί τότε στο Παρίσι.

Σήμερα, το Παρίσι είναι ένας δημοφιλής προορισμός για μήνα του μέλιτος και έχει αποτελέσει το σκηνικό για δεκάδες ρομαντικές κομεντί όπως το «Midnight in Paris» και η «Amélie».

Ο έρωτας και ο ρομαντισμός, όμως, δεν είναι τα μόνα πράγματα που θα συναντήσετε στο Παρίσι, το οποίο είναι επίσης γνωστό και ως η «Πόλη του Φωτός».

Υπάρχουν δύο βασικοί λόγοι για τους οποίους το Παρίσι έχει αυτό τον τίτλο.

Πρώτον, το Παρίσι φιλοξενούσε διάσημους συγγραφείς και φιλοσόφους όπως ο Βολταίρος και ο Ρουσσώ, που θεωρούνταν από τα μεγαλύτερα «μυαλά» κατά την Εποχή του Διαφωτισμού.

Δεύτερον, το Παρίσι ήταν μια από τις πόλεις που πρωτοστάτησαν στη χρήση του φωτισμού στους δρόμους κατά τον 19ο αιώνα.

Αυτό είχε πολλά θετικά οφέλη στην οικονομία της πόλης, ενώ οι κάτοικοι μπορούσαν πλέον να περπατούν την νύχτα, δεδομένου ότι φωτίστηκαν διάσημες πλατείες, εκαντοντάδες δρόμοι καθώς και μνημεία.

Μετά, όμως, και την εφεύρεση του ηλεκτρισμού, το Παρίσι ήταν μια από τις πρώτες πόλεις που εγκατέστησαν ηλεκτρικό φως.

Το Παρίσι είναι επίσης γνωστό ως μία από τις «Τέσσερις μεγάλες πρωτεύουσες της μόδας» παγκοσμίως, μαζί με το Λονδίνο, τη Νέα Υόρκη και το Μιλάνο, ενώ είναι η γενέτειρα αρκετών επώνυμων εταιριών ρούχων.

Μάλιστα, η γαλλική πρωτεύουσα φιλοξενεί επιδείξεις μόδας από το 1700, ενώ είναι επίσης ο τόπος διεξαγωγής των Εβδομάδων Μόδας με τις περίφημες πασαρέλες.

Οι επισκέπτες εισέρχονται σε αυτή σε ύψος 1.125 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας και εξέρχονται δέκα μέτρα υψηλότερα

Το τίτλο της μεγαλύτερης κρεμαστής πεζογέφυρας στον κόσμο κατέχει η Sky Bridge 721 στην Τσεχία.

Η κρεμαστή πεζογέφυρα (η οποία έχει μήκος 721 μέτρων), βρίσκεται κοντά στο θέρετρο χειμερινών σπορ και πεζοπορίας Dolní Morava, ενώ ενώνει δύο κορυφές του όρους Kralicky Snezník, προσφέροντας θέα που κόβει την ανάσα.

Το συγκεκριμένο θέρετρο βρίσκεται περίπου 200 χιλιόμετρα ανατολικά της Πράγας, κοντά στα πολωνικά σύνορα.

Η Sky Bridge 721 ξεκινά από το Σαλέ Slaměnka και πηγαίνει ως την πλαγιά του Λόφου Chlum.

Οι επισκέπτες εισέρχονται σε αυτή σε ύψος 1.125 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας και εξέρχονται δέκα μέτρα υψηλότερα. Για την κατασκευή της απαιτήθηκαν 1.030 κυβικά μέτρα τσιμέντου, με αποτέλεσμα το συνολικό βάρος της να ανέρχεται σε 405 τόνους (το συνολικό βάρος των σχοινιών ανήλθε σε 405 τόνους και αυτό των βοηθητικών δομών σε 20 τόνους).

Διανύοντας τα 721 μέτρα της, οι επισκέπτες θα ανέλθουν στο υψηλότερο σημείο στα 95 μέτρα από το έδαφος ή 1.116 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας.

Η κατασκευή της γέφυρας κράτησε δύο χρόνια και κόστισε 8,4 εκατομμύρια δολάρια. Περιλαμβάνει επίσης ένα εκπαιδευτικό μονοπάτι με τίτλο «Γέφυρα του Χρόνου»: ένας περίπατος δύο χιλιομέτρων, 90 λεπτών που ταξιδεύει τους επισκέπτες στην ιστορία της περιοχής από το 1938 έως το 2021 και περιλαμβάνει παιχνίδια και στοιχεία επαυξημένης πραγματικότητας.

Υπενθυμίζεται ότι πριν την κατασκευή της Sky Bridge, τον εν λόγω τίτλο κατείχε η γέφυρα Arouca, στην Πορτογαλία, το μήκος της οποίας φτάνει τα 516 μέτρα.

Aπό το 1996, η λίμνη Βαϊκάλη έχει ενταχθεί στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO

Ανά τον κόσμο υπάρχουν εντυπωσιακές λίμνες που φημίζονται τόσο για την βιοποικιλότητά τους, αλλά και την μαγευτική ομορφιά τους.

Ωστόσο, υπάρχει μια λίμνη που κατέχει κι άλλα σημαντικά ρεκόρ. Ο λόγος για την λίμνη Βαϊκάλη, που είναι ευρέως γνωστή ως «Μπλε Μάτι της Σιβηρίας».

Η λίμνη Βαϊκάλη βρίσκεται στη νότια Σιβηρία μεταξύ της Περιφέρειας Ιρκούτσκ στα βορειοδυτικά και τη Μπουργιατία στο νοτιοανατολικό σημείο κοντά στην πόλη του Ιρκούτσκ.

Είναι η βαθύτερη, η μεγαλύτερη από πλευράς όγκου γλυκού νερού και η παλαιότερη λίμνη στον κόσμο, με «ηλικία» άνω των 25 εκατομμυρίων ετών.

Περιέχει πάνω από ένα πέμπτο του γλυκού νερού παγκοσμίως και περισσότερο από 90% του γλυκού νερού της Ρωσίας. Η έκτασή της είναι 31.468 τ. χλμ. (μία από τις μεγαλύτερες του κόσμου). Παράλληλα, έχει μήκος 654 χλμ., πλάτος 74 χλμ. και μέγιστο βάθος 1.680 μ.

Αξίζει να σημειωθεί ότι από το 1996 ότι η λίμνη Βαϊκάλη έχει ενταχθεί στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO.

Τα νερά της είναι γαλαζοπράσινα και από τον Νοέμβριο ως τον Μάρτιο παγώνουν, δημιουργώντας ένα τεράστιο στρώμα πάγου. Αρκετά συχνά στον πάγο σχηματίζονται ρωγμές που ξεπερνούν σε μήκος τα 25 χλμ.

Ομολογουμένως, το εντυπωσιακό θέαμα κόβει την ανάσα, αφού στο εσωτερικό της «παγιδεύονται» φυτά, δέντρα καθώς και ψάρια.

Παράλληλα, απ΄ αυτήν ξεκινά ο ποταμός Ανγκάρα, ενώ δέχεται τα νερά περίπου 300 ποταμών με κυριότερους τους Σελίγκα και Άνω Ανγκάρα. Επιπρόσθετα, στο εσωτερικό της λίμνης υπάρχουν 22 νησιά και το μεγαλύτερο εξ’ αυτών είναι το Ολχόν.

Οι Μογγόλοι θεωρούν την λίμνη ως «ιερή θάλασσα» και πιστεύουν ότι στις απόκρημνες και βραχώδεις ακτές της κατοικούν κακά πνεύματα.

Η Βαϊκάλη αποτελεί ένα από τα πλουσιότερα λιμναία οικοσυστήματα στον κόσμο με τεράστια βιοποικιλότητα, συνεπώς, δεν είναι τυχαίο που αποκαλείται και ως «Γκαλαπάγκος της Ρωσίας». Υπολογίζεται ότι στην περιοχή υπάρχουν πάνω από 1.000 είδη φυτών και 1.500 είδη ζώων, από τα οποία το 80% είναι ενδημικά. Επίσης, η φώκια της Βαϊκάλης που ζει μόνο στην συγκεκριμένη λίμνη είναι το μόνο είδος φώκιας του γλυκού νερού στον κόσμο.

-Την Πέμπτη 26 Μαρτίου 2026 θα καταβληθούν οι κύριες συντάξεις από τα τέως ταμεία Μη Μισθωτών ΟΑΕΕ, ΟΓΑ και ΕΤΑΑ, οι κύριες συντάξεις που απονεμήθηκαν από τη σύσταση του ΕΦΚΑ και μετά, με τον ν.4387/2016, μέσω του ΟΠΣ-ΕΦΚΑ (συνταξιούχοι Μισθωτοί & Μη Μισθωτοί από 1.1.2017 και έπειτα) και όλες οι επικουρικές συντάξεις του ιδιωτικού τομέα (Μη Μισθωτών και Μισθωτών).

-Την Παρασκευή 27 Μαρτίου 2026 θα καταβληθούν οι κύριες συντάξεις των τέως Ταμείων Μισθωτών [ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, τραπεζών, ΟΤΕ, ΔΕΗ, ΛΟΙΠΩΝ ΕΝΤΑΣΣΟΜΕΝΩΝ (ΤΣΕΑΠΓΣΟ, ΤΣΠ-ΗΣΑΠ), ΝΑΤ, ΕΤΑΤ και ΕΤΑΠ-ΜΜΕ] καθώς και οι κύριες και οι επικουρικές συντάξεις του Δημοσίου.Πληρωμή των κύριων και επικουρικών συντάξεων την ίδια ημερομηνία

Οι δεκατρείς χωρικοί δούλευαν αδιάκοπα για περίπου πέντε χρόνια, ενώ ένας εξ αυτών πέθανε κατά την διάρκεια της κατασκευής του τούνελ

Mια από τις εντυπωσιακές και επικίνδυνες σήραγγες που κόβει την ανάσα, βρίσκεται στην Κίνα.

Ο λόγος για την σήραγγα Guoliang στην επαρχία Henan που λαξεύτηκε μέσα στους απόκρημνους βράχους των βουνών Taihang.

Το απονονωμένο χωριό Guoliang είναι φωλιασμένο σε μια κοιλάδα, σε υψόμετρο 1.700 μέτρων, ενώ περιβάλλεται από πανύψηλα βουνά.

Για την πρόσβαση τους στο χωριό, οι κάτοικοι αναγκάζονταν στο παρελθόν να χρησιμοποιούν ένα στενό μονοπάτι στην πλαγιά του βουνού, το οποίο ήταν άκρως επικίνδυνο, ειδικά κατά τους χειμερινούς μήνες.

Ωστόσο, το 1972, δεκατρείς χωρικοί αποφάσισαν να δημιουργήσουν έναν δρόμο για τη σύνδεση του χωριού τους με τις μεγαλουπόλεις.

Έτσι, οι χωρικοί πούλησαν τα ζώα τους για να συγκεντρώσουν χρήματα και να αγοράσουν απλά εργαλεία, όπως σφυριά και καλέμια.

Χωρίς προηγούμενη εμπειρία, οι χωρικοί δούλευαν αδιάκοπα για περίπου πέντε χρόνια, ενώ ένας εξ αυτών πέθανε κατά την διάρκεια της κατασκευής του τούνελ. Μάλιστα, σε κάποια σημεία χρειάστηκαν έως και τρεις ημέρες για κάθε μέτρο της σήραγγας.

Τελικά, η σήραγγα παραδόθηκε στην κυκλοφορία την 1η Μαΐου 1977, αλλάζοντας τελείως την εικόνα της περιοχής.

Το μήκος της φθάνει τα 1,2 χιλιόμετρα, ενώ έχει ύψος 5 μέτρα και πλάτος 4 μέτρα.

Η σήραγγα Guoliang κεντρίζει τα βλέμματα για την ιδιαίτερη κατασκευή της. Οι εργάτες δημιούργησαν πλευρικά ανοίγματα κατά μήκος των βράχων, που προσφέρουν εκπληκτική θέα στο απόκρημνο τοπίο.

Η διαδρομή είναι γεμάτη με απότομες στροφές και αρκετά σημεία βρίσκονται στην άκρη του γκρεμού, προκαλώντας ίλιγγο. Παρά την επινδυνότητα του δρόμου, πραγματοποιούνται καθημερινά δρομολόγια για την μετακίνηση των κατοίκων.

Μάλιστα, η σήραγγα έχει γίνει και σκηνικό για αρκετές ταινίες. Σήμερα, η σήραγγα αποτελεί δημοφιλή τουριστικό προορισμό, προσελκύοντας χιλιάδες επισκέπτες που θέλουν να περπατήσουν κατά μήκος του δρόμου, να βγάλουν φωτογραφίες και να απολαύσουν τη μαγευτική θέα των βουνών Taihang.

Η μία στις δύο συνταξιοδοτικές αποφάσεις παρουσιάζει λάθη ή παραλείψεις αναφορικά με τον χρόνο ασφάλισης, ειδικά στις περιπτώσεις διαδοχικής ή παράλληλης εργασίας. Η έκδοση πολλών πράξεων μέσω του αυτοματοποιημένου συστήματος, αλλά και η εμπλοκή ιδιωτών δικηγόρων και εργατολόγων, επέτεινε το πρόβλημα της πιστής απεικόνισης της ασφαλιστικής ιστορίας κάθε απασχολουμένου.

Σε πολλές περιπτώσεις καθυστερούν οι αποφάσεις επανυπολογισμού των συντάξεων ή έκδοσης διορθωτικών πράξεων και εξέτασης αιτήσεων θεραπείας.

Σε αυτό το «γκρίζο» περιβάλλον, η κυβέρνηση καταργεί τις Τοπικές Διοικητικές Επιτροπές (ΤΔΕ), οι οποίες λειτουργούν εδώ και δεκαετίες, συμβάλλοντας στη διόρθωση λαθών της Διοίκησης και στην απονομή δικαιοσύνης μέσω της ακρόασης των ενδιαφερομένων.

Η μεταφορά των ενστάσεων σε ένα κεντρικό όργανο, όπως εισηγείται η κυβέρνηση, όχι μόνο θα προσθέσει επιπλέον γραφειοκρατία και θα εντείνει τον συγκεντρωτισμό, αλλά θα στερήσει τη φυσική παρουσία-ακρόαση των συνταξιούχων που αδικούνται από πράξεις και παραλήψεις της Διοίκησης.

Πρόσθετα οι συνταξιούχοι, με τα πενιχρά εισοδήματά τους, θα υποστούν μεγάλη οικονομική επιβάρυνση, αναθέτοντας υποχρεωτικά σε δικηγόρους την εκπροσώπησή τους.

Η Ανωτάτη Γενική Συνομοσπονδία Συνταξιούχων Ελλάδας (ΑΓΣΣΕ) εκφράζει την αντίθεσή της στην αιφνιδιαστική κατάργηση των ΤΔΕ και καλεί την κυβέρνηση να αποσύρει την προωθούμενη διάταξη.

Γραφείο Τύπου ΑΓΣΣΕ