Σωματείο Συνταξιούχων ΗΣΑΠ

Σε ένα ακόμη παιχνίδι επικοινωνιακής τακτικής και όχι ουσίας προχώρησε η κυβέρνηση.

Έταξε αναδιανομή πλεονάσματος και βρήκε μόλις 50 ευρώ επιπλέον κυρίως για τους χαμηλοσυνταξιούχους για τον μακρινό Νοέμβριο, για ολόκληρο το 2026!

Για δεύτερη συνεχή χρονιά η κυβέρνηση βγάζει πρωτογενές πλεόνασμα άνω των 12 δισ.

 Άλλα τόσα (σχεδόν 12 δισ.) είχε βγάλει το 2024.

 Το συνολικό πλεόνασμα τη διετία 2024-25 ανέρχεται στα 24 δις ευρώ, τα οποία προέκυψαν και από τις τσέπες των εργαζομένων, των συνταξιούχων και, κυρίως, των καταναλωτών μέσω του υψηλού ΦΠΑ και των Ειδικών Φόρων Κατανάλωσης.

Τα θηριώδη πλεονάσματα στηρίζονται κυρίως στο «φόρο ακρίβειας». Όσο αυξάνει η τιμή του αγαθού/προϊόντος τόσο αβγατίζουν τα έσοδα…

Έτσι, το κράτος καταλήγει να δημιουργεί θηριώδη πλεονάσματα, μειώνοντας ταυτόχρονα το πραγματικό/διαθέσιμο εισόδημα των καταναλωτών.

Αναφορικά με τους συνταξιούχους για το 2026 ο Πρωθυπουργός ανακοίνωσε μόνο ένα ημίμετρο:

–συν 50 ευρώ στους χαμηλοσυνταξιούχους κυρίως ,από 250 € που ήταν θεσμοθετημένο κάθε Νοέμβριο, γίνεται 300 ευρώ για φέτος και ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ! Την ίδια στιγμή:

1. Οι συνταξιούχοι, όπως και οι μισθοσυντήρητοι, δεν επέστρεψαν ποτέ στα προ κρίσης επίπεδα πραγματικού εισοδήματος. Οι αποδοχές τους, δεκαέξι χρόνια μετά, εξακολουθούν να είναι μειωμένες σε ποσοστό έως και 50%:

α/ από τις συνεχείς περικοπές της περιόδου 2010-2015,

β/ από το νόμο Κατρούγκαλου (2016) και,

γ/ από τις, κατώτερες του πληθωρισμού, αναπροσαρμογές (αυξήσεις) τα τελευταία τέσσερα χρόνια και όχι σε όλους.

2. Οι αυξήσεις φέτος ήταν 2,4% με πληθωρισμό άνω του 2,7% και μόλις 1,2% για τους 600 χιλ και πλέον συνταξιούχους  που έχουν φέτος προσωπική διάφορα, ενώ μηδενικές ήταν οι αναπροσαρμογές (αυξήσεις) -για τέταρτη χρονιά- στο 1,5 εκ. δικαιούχων επικουρικής σύνταξης.

3. Το συνολικό κονδύλι για τις φετινές αναπροσαρμογές (αυξήσεις) στις συντάξεις ανέρχεται περίπου στα 475 εκ. ευρώ, ενώ μέσω της Εισφοράς Αλληλεγγύης Συνταξιούχων (ΕΑΣ), δηλαδή της δεύτερης φορολογίας φυσικών προσώπων που εφαρμόζεται εδώ και 16 χρόνια μόνο στους απόμαχους, το δημόσιο θα εισπράξει άνω των 675 εκ. ευρώ από τις κύριες και επικουρικές τους συντάξεις.

Αυτή η κατάσταση ​δεν πάει άλλο!

Δεν επαιτούμε – Απαιτούμε να πάρουμε πάλι πίσω έστω ένα κομμάτι από τη ζωή μας τώρα.

​Η κυβέρνηση θα πρέπει για όλους τους συνταξιούχους χωρίς διακρίσεις και όρια να δώσει το μέρισμα της ανάπτυξης που τους ανήκει και να δρομολογήσει το ξήλωμα όλων των προκρούστιων μνημονιακών νομοθετημάτων.

Φτάνει πια. Επιτέλους Δικαιοσύνη και ισονομία για όλους. Απαιτούμε:

• Κατάργηση της Εισφοράς Αλληλεγγύης Συνταξιούχων (ΕΑΣ) για τις κύριες και τις επικουρικές συντάξεις, έστω και με σταδιακή μείωση.
• Με πολιτική λύση, άμεση καταβολή σε όλους τους συνταξιούχους των εκκρεμούντων αναδρομικών του 11μήνου, χωρίς δικαστήρια και προαπαιτούμενα.
• Αυξήσεις, στο πραγματικό ύψος του πληθωρισμού των τροφίμων και ειδών πρώτης ανάγκης, σε όλες τις συντάξεις, με τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας και αύξηση του αφορολόγητου ορίου.
• Νομοθετική επαναφορά και επαναχορήγηση των Δώρων.
• Επαναφορά της Εισφοράς Υγείας στο 4% και μόνο στην κύρια σύνταξη.
• Λήψη ουσιαστικών μέτρων αναβάθμισης του ΕΣΥ και μείωση του πραγματικού αυξημένου ποσοστού συμμετοχής στα φάρμακα.
• Άμεση λήψη αποτελεσματικών μέτρων για την αντιμετώπιση της ανεξέλεγκτης ακρίβειας και της τεράστιας αύξησης των τιμών σε προϊόντα, υπηρεσίες και καύσιμα.

Το Γραφείο Τύπου της ΑΓΣΣΕ

Το 46 π.Χ. αποκαλείται συχνά και ως «έτος της σύγχυσης»

Το Ιουλιανό ημερολόγιο, κοινώς αναφερόμενο ως Παλαιό ημερολόγιο, εισήχθη από τον Ιούλιο Καίσαρα το 46 π.Χ. και αποτελούσε μεταρρύθμιση του ρωμαϊκού ημερολογίου.

Το συγκεκριμένο ημερολόγιο άρχισε να ισχύει το 45 π.Χ. και δέχθηκε αρκετές τροποποιήσεις μέχρι να πάρει την τελική του μορφή τον 8 μ.Χ.

Όσο παράξενο και αν ακούγεται, όμως, το 46 π.Χ. έγινε το μεγαλύτερο έτος της ανθρώπινης ιστορίας, αφού διήρκησε συνολικά 445 ημέρες ή 15 μήνες, ενώ αποκαλείται συχνά και ως «έτος της σύγχυσης».

Το Ιουλιανό ημερολόγιο, που έχει 365 ή 366 ημέρες, διαφέρει από το διάδοχό του Γρηγοριανό μόνο στον προσδιορισμό των δίσεκτων ετών.

Στο Ιουλιανό ημερολόγιο κάθε θετικό έτος διαιρούμενο με το 4 είναι δίσεκτο. Τα αρνητικά χρόνια είναι δίσεκτα, εάν διαιρούμενα με το 4 αφήνουν υπόλοιπο 3. Οι ημέρες στο ημερολόγιο αυτό θεωρούνται ότι αρχίζουν τα μεσάνυχτα.

Το Γρηγοριανό Ημερολόγιο τέθηκε σε ισχύ στην Ελλάδα το 1923. Έτσι, η 16η Φεβρουαρίου «βαπτίστηκε» 1η Μαρτίου. Το Γρηγοριανό ημερολόγιο είναι το ημερολόγιο που χρησιμοποιείται σήμερα στον Δυτικό Κόσμο και έχει επικρατήσει ευρύτερα παγκοσμίως.

Είναι μία παραλλαγή του Ιουλιανού ημερολογίου, το οποίο βρισκόταν σε χρήση από τον 1ο αιώνα π.Χ., η οποία προτάθηκε από τον Ναπολιτάνο γιατρό Αλοΐσιους Λίλιους και θεσπίστηκε από τον Πάπα Γρηγόριο ΙΓ΄, από τον οποίο πήρε το όνομά του, στις 24 Φεβρουαρίου 1582.

Οι αρχαίοι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν ένα σεληνιακό ημερολόγιο 

Πριν από την παρέμβαση του Ιούλιου Καίσαρα, οι αρχαίοι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν τις φάσεις της Σελήνης για να μετρήσουν το χρόνο.

Το πρόβλημα ήταν ότι το Ρωμαϊκό Ημερολόγιο περιλάμβανε μόνο τέσσερις μήνες με διάρκεια 31 ημερών ο καθένας (Μάρτιος, Ιούλιος, Οκτώβριος και Μάιος). Οι υπόλοιποι μήνες είχαν διάρκεια 29 ημερών, με εξαίρεση τον Φεβρουάριο που είχε 28 ημέρες, όπως συμβαίνει και σήμερα.

Ως αποτέλεσμα, ο ημερολογιακός χρόνος απέκλινε όλο και περισσότερο από τον αστρονομικό. Για να καλυφθεί αυτή η διαφορά, καθιερώθηκε ο εμβόλιμος μήνας του Μαρκεδόνιου, ο οποίος έπρεπε να προστίθεται στο έτος κάθε λίγα χρόνια.

Ωστόσο, ο εμβόλιμος μήνας άφηνε το ημερολόγιο ανοιχτό σε πολιτικές παρεμβάσεις, δεδομένου ότι εισαγωγή του ή μη αποφασιζόταν από τους Ποντίφικες.

Έτσι, λοιπόν, ο Ιούλιος Καίσαρας (101 – 44 π.Χ.) ανέθεσε στον αστρονόμο Σωσιγένη από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου την αναθεώρηση του Ημερολογίου κι εκείνος, βασισμένος στην κίνηση του ήλιου, δημιούργησε το Ηλιακό Ημερολόγιο με 365 ημέρες, το οποίο ονομάσθηκε προς τιμήν του αυτοκράτορα «Ιουλιανό» και εφαρμόσθηκε από το έτος 45 π.Χ.

Με το Ιουλιανό Ημερολόγιο, προστέθηκαν μια ή δύο ημέρες στους «κουτσούς» μήνες, με εξαίρεση τον Νοέμβριο, και η διάρκεια του ρωμαϊκού έτους έφθασε τις 365 ημέρες.

Αξίζει να σημειωθεί, επίσης, ότι οι Ρωμαίοι έκαναν Πρωτοχρονιά την 1η Μαρτίου, κατά το Εαρινόν Ηλιοστάσιο και είχαν δέκα μήνες. Ωστόσο, με την παρέμβαση του Ιουλίου Καίσαρα, η ημερομηνία της Πρωτοχρονιάς μεταφέρθηκε από 1η Μαρτίου στην 1η Ιανουαρίου, ενώ προστέθηκε και μια ημέρα επιπλέον μέρα κάθε 4 χρόνια (εφαρμογή δίσεκτου έτους).

«Στρέφοντας στη συνέχεια την προσοχή του στην αναδιοργάνωση του κράτους, μεταρρύθμισε το ημερολόγιο, το οποίο η αμέλεια των Ποντιφηκών είχε από παλιά αποδιοργανώσει μέσω του προνομίου της προσθήκης μηνών ή ημερών κατά βούληση, έτσι ώστε οι γιορτές του θερισμού δεν έρχονταν το καλοκαίρι, ούτε της σοδειάς το φθινόπωρο· και ρύθμισε το έτος σύμφωνα με την πορεία του ήλιου», έγραψε χαρακτηριστικά ο Ρωμαίος ιστορικός, Σουητώνιος.

Όμως, η μετάβαση από το παλιό στο νέο ημερολόγιο δεν μπορούσε να είναι ομαλή, λόγω της μεγάλης απόκλισης από τον αστρονομικό χρόνο.

Για την αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος, ο Ιούλιος Καίσαρας πρόσθεσε επιπλέον μήνες στο έτος 46 π.Χ.

«Εισήγαγε δύο μήνες ανάμεσα σε αυτούς του Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου. Έτσι το έτος στο οποίο έγιναν αυτές οι διευθετήσεις ήταν ένα έτος 15 μηνών, συμπεριλαμβανομένου του εμβόλιμου μήνα, ο οποίος ανήκε σε αυτό το έτος σύμφωνα με το προηγούμενο έθιμο» σύμφωνα με τον Ρωμαίο ιστορικό.

Η απόφαση του Ιούλιου Καίσαρα να εφαρμόσει το νέο ημερολόγιο είχε ως αποτέλεσμα ένα έτος με τρεις επιπλέον μήνες από τους δώδεκα που έχουμε σήμερα.

Η Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδας (ΓΣΕΕ), υλοποιώντας την απόφαση του συνεδρίου της, προκήρυξε 24ωρη γενική απεργία την Παρασκευή 1η Μαΐου 2026 και καλεί όλους τους εργαζόμενους να συμμετάσχουν μαζικά στις απεργιακές κινητοποιήσεις σε όλη τη χώρα.

Η κεντρική απεργιακή συγκέντρωση στην Αθήνα θα γίνει στις 11 πμ στην πλατεία Κλαυθμώνος.

Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, «η φετινή Πρωτομαγιά δεν είναι μόνο ημέρα μνήμης. Είναι ημέρα σύγχρονης διεκδίκησης σε μια αγορά εργασίας που αλλάζει, συχνά εις βάρος της ασφάλειας και της αξιοπρέπειας των εργαζομένων, με τις ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις να αποτελούν όχι απλώς μια πρόκληση, αλλά και μια απειλή για χιλιάδες θέσεις εργασίας.

Η αύξηση του κόστους ζωής, η στεγαστική πίεση, η ενεργειακή επιβάρυνση και οι χαμηλοί μισθοί διαμορφώνουν μια καθημερινότητα που δεν αντέχεται άλλο».

Στην ανακοίνωσή της, η ΓΣΕΕ τονίζει ότι θέτει στο επίκεντρο της φετινής Πρωτομαγιάς:

«- την περαιτέρω βελτίωση του πλαισίου των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων, με στόχο ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς,

– την επαναφορά της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας στα χέρια των κοινωνικών εταίρων,

– την αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης και της ακρίβειας, που κατατρώγουν τα εισοδήματα του κόσμου της μισθωτής εργασίας,

– τη διασφάλιση της υγείας και της ασφάλειας σε κάθε χώρο εργασίας,

Απεργούμε όχι μόνο για όσα χάθηκαν, αλλά και για όσα πρέπει να κατακτηθούν.

Απεργούμε, για να ακουστεί η φωνή της εργασίας στο σήμερα και να διαμορφωθεί το αύριο με όρους δικαιοσύνης.

Όλοι στις απεργιακές συγκεντρώσεις της 1ης Μαΐου», υπογραμμίζει η Συνομοσπονδία.

Όταν ξεκίνησε το άθλημα, τα καλάθια φρούτων χρησίμευαν ως στεφάνια

Το μπάσκετ είναι ένα από τα πιο αγαπημένα αθλήματα παγκοσμίως. Ειδικά στις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Μέκκα του μπάσκετ λόγω NBA, αποτελεί μέρος της κουλτούρας του Αμερικανών πολιτών.

Ποια είναι, όμως, η ιστορία του μπάσκετ και ποιος ήταν ο άνθρωπος που ανακάλυψε το άθλημα; 

Μερικά ενδιαφέροντα πράγματα που ίσως δεν γνωρίζετε για την ιστορία του μπάσκετ.

1. Το μπάσκετ «εφευρέθηκε» από τον καθηγητή σωματικής αγωγής και προπονητή, James Naismith στο Σπρίνγκφιλντ της Μασαχουσέτης το 1891. Ο πρώτος αγώνας μπάσκετ έλαβε χώρα στις 21 Δεκεμβρίου 1891, στη Σχολή Εκπαίδευσης της Διεθνούς Χριστιανικής Ένωσης Νέων Ανδρών (YMCA). Ο Naismith σχεδίασε το παιχνίδι με σκοπό να κρατά τους μαθητές του ενεργούς σε εσωτερικούς χώρους, λόγω των σκληρών καιρικών συνθηκών τον χειμώνα.

Όταν ξεκίνησε το άθλημα, τα καλάθια φρούτων χρησίμευαν ως στεφάνια, τα οποία είχε καρφώσει ο Naismith σε τοίχους στις δύο άκρες του γυμναστηρίου. Αυτό σήμαινε ότι η μπάλα έπρεπε να ανασύρεται με το χέρι μετά από κάθε «καλάθι», μέχρι που ο Naismith αποφάσισε να κόψει τους πυθμένες από τα καλάθια.

2. Αρχικά, το μπάσκετ παιζόταν με μπάλα ποδοσφαίρου, που ήταν μια φουσκωμένη κύστη χοίρου τυλιγμένη με μακρόστενα κομμάτια δέρματος με αποτέλεσμα η αναπήδηση της μπάλας να είναι απρόβλεπτη. Οι πρώτες μπάλες του αθλήματος ήταν χρώματος καφέ. Στη δεκαετία του 1950, ο Tony Hinkle, πρώην μπασκετμπολίστας και προπονητής, εισήγαγε την πορτοκαλί μπάλα για να γίνει πιο ορατή στους παίκτες και τους θεατές.

3.Τα πρώτα χρόνια, οι παίκτες φορούσαν έναν από τους τρεις τύπους στολών: παντελόνια ποδοσφαίρου μέχρι το γόνατο, κολάν τύπου παλαιστή, καθώς και κοντά παντελόνια με προστατευτικά γονάτων.

4. Αρχικά, κάθε ομάδα αποτελούνταν από εννέα παίκτες. Σήμερα, όπως είναι γνωστό, κάθε ομάδα αποτελείται από πέντε παίκτες. 

5. Οι γυναίκες άρχισαν να παίζουν μπάσκετ το φθινόπωρο του 1892 στη Μασαχουσέτη.

6. Η YMCA, που ιδρύθηκε το 1844, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη και τη διάδοση του μπάσκετ σ’ όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες στα τέλη του 1800.

7. Το ρολόι των 24 δευτερολέπτων, που είναι ο χρόνος που έχει στην διάθεση της η κάθε ομάδα για να εκδηλώσει κάποια επίθεση -αλλιώς η μπάλα αλλάζει χέρια -, έγινε μέρος του παιχνιδιού για πρώτη φορά το 1954 για να αυξηθεί η ταχύτητα του κάθε αγώνα.

8. Ο πιο κοντός παίκτης στην ιστορία του NBA είναι ο Αμερικανός, Muggsy Bogues με ύψος 1,60 μ. ενώ οι δύο ψηλότεροι είναι ο Ρουμάνος, Gheorghe Muresan (2,31 ύψος), ο οποίος είχε το προσωνύμιο «ο γίγαντας» καθώς και ο Σουδανός, Manute Bol (2,99 ύψος).

Οι κάτοικοι του νησιού έχουν υιοθετήσει κάποιους φαινομενικά αλλόκοτους νόμους για την προστασία της άγριας ζωής τους

Το αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ βρίσκεται στον Αρκτικό Ωκεανό, βόρεια της ηπειρωτικής Ευρώπης, στα μισά περίπου της απόστασης ανάμεσα στη Νορβηγία και τον Βόρειο Πόλο.

Το αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ αποτελεί το βορειότερο κομμάτι του Βασιλείου της Νορβηγίας, σύμφωνα με συνθήκη του 1925.

Τρία μόνο νησιά κατοικούνται και ο μεγαλύτερος οικισμός και πρωτεύουσα είναι το Λόνγκγιαρμπιεν (Longyearbyen), μια μικροσκοπική πόλη, όπου υπάρχουν περισσότερες πολικές αρκούδες από τους μόνιμους κατοίκους, ενώ συναντώνται μερικοί παράξενοι νόμοι.

Συγκεκριμένα, υπάρχουν περίπου 3.000 πολικές αρκούδες στο νησί, σε σύγκριση με τον πληθυσμό που δεν ξεπερνά τους 2.500 κατοίκους.

Το Λόγκγιαρμπιεν κατοικήθηκε για πρώτη φορά το 1906 και είναι ένα από τα λίγα μέρη που έχουν απομείνει στον κόσμο, στα οποία μπορείτε να μετακομίσετε χωρίς βίζα.

Τον Φεβρουάριο του 2024 η νορβηγική κυβέρνηση επέβαλλε νέους αυστηρούς νόμους, προκειμένου να προστατεύσει ακόμη περισσότερο, το σπάνιο οικοσύστημά της, όπου η άγρια φύση είναι «τόσο συγκλονιστικά όμορφη και παράλληλα τρομακτική. Αλλά δεν είναι μόνο η φύση που κάνει αυτό το μέρος απίστευτο, είναι και οι άνθρωποι», σύμφωνα με την Cecilia Blomdahl που είναι μια από της κατοίκους της πόλης.

Ως επακόλουθο, οι κάτοικοι του νησιού έχουν υιοθετήσει κάποιους φαινομενικά αλλόκοτους νόμους για την προστασία της άγριας ζωής τους.

Έτσι, κανείς δεν γεννά στο Λόνγκγιαρμπιεν, επειδή υπάρχει μόνο ένα νοσοκομείο και καμία μαιευτική υπηρεσία. Έτσι οι έγκυες γυναίκες μεταφέρονται στην ηπειρωτική χώρα λίγο πριν από την ημερομηνία τοκετού.

«Δεδομένου ότι ουσιαστικά κανείς δεν γεννιέται εδώ, αυτό σημαίνει ότι όλοι όσοι ζουν εδώ έχουν κάνει την επιλογή να το κάνουν. Αυτό σημαίνει ότι έχετε ένα χωριό γεμάτο από κατοίκους με αληθινή αγάπη για τον τόπο που ζουν» επισήμανε η Blomdahl.

Στην ευρύτερη περιοχή μπορεί να συναντήσει κανείς εκτός από πολικές αρκούδες, ταράνδους, καριμπού και μια ποικιλία πουλιών, από φρατερκούλα μέχρι αρκτικά γλαρόνια.

Ωστόσο, οι γάτες έχουν απαγορευτεί από τη δεκαετία του 1990, όταν οι νορβηγικές αρχές θεώρησαν ότι τα αιλουροειδή είναι υπερβολικά ευαίσθητα στη λύσσα και στις μολύνσεις από κεστώδη. Θεωρήθηκε ότι αποτελούσαν πολύ μεγάλο κίνδυνο για τους ανθρώπους.

Και σε μια άλλη προσπάθεια προστασίας του ανθρώπινου πληθυσμού, απαγορεύεται η ταφή των νεκρών στην πόλη. Υπό μία έννοια, είναι παράνομο να πεθάνει κανείς σ’αυτή τη μικρή πόλη, δεδομένου ότι οι συνθήκες παγετού δεν θα επιτρέψουν ποτέ την αποσύνθεση.

Υπάρχει βέβαια ένα νεκροταφείο στο νησί, αλλά σταμάτησε να δέχεται νέες σορούς από τη δεκαετία του 1950.

Οι ασθενείς που βρίσκονται σε τελικό στάδιο φεύγουν αεροπορικώς από το νησί για να ζήσουν όσο χρόνο έχουν αλλού, καθώς ανακαλύφθηκε ότι τα θύματα που θάφτηκαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας της γρίπης του 1918 δεν είχαν ακόμη αποσυντεθεί. Σύμφωνα με τους ειδικούς, ο πάγος στην οποία θάφτηκαν τα θύματα, περιέχει ακόμη ζωντανά στελέχη της γρίπης.

Ένας άλλος νόμος ορίζει ότι οι κάτοικοι του νησιού πρέπει να φέρουν πάντα όπλο.

Η νομοθεσία θεσπίστηκε για να διασφαλιστεί ότι όποιος ταξιδεύει εκτός των κύριων οικισμών θα είναι σε θέση να προστατευτεί από πιθανές επιθέσεις πολικών αρκούδων, αν και έχουν σημειωθεί μόλις πέντε επιθέσεις πολικών αρκούδων σε ανθρώπους τις τελευταίες δεκαετίες.

Ωστόσο, απαγορεύεται σαφώς η χρήση όπλου εντός των οικισμών, ενώ σε πολλούς δημόσιους χώρους του νησιού υπάρχουν ευδιάκριτες πινακίδες που αναγράφουν: «Απαγορεύονται τα πυροβόλα όπλα».

Οι νέοι αυστηροί νόμοι

Πριν από περίπου ένα χρόνο, η νορβηγική κυβέρνηση προχώρησε στην αυστηροποίηση των κανονισμών της στο νησί.

«Κάνουμε αυστηρότερους τους περιβαλλοντικούς κανονισμούς στο Svalbard για να ενισχύσουμε την προστασία της χλωρίδας και της πανίδας», ανέφερε χαρακτηριστικά ο υπουργός Κλίματος και Περιβάλλοντος, Andreas Bjelland Eriksen.

Οι νέοι νόμοι που τέθηκαν σε ισχύ απαγορεύουν τη χρήση μη επανδρωμένων drones και οχημάτων χιονιού στον θαλάσσιο πάγο και ορίζουν ότι η θαλάσσια κυκλοφορία με οχήματα πρέπει να απέχει τουλάχιστον 150 μέτρα από τους θαλάσσιους ελέφαντες.

Περίπου το 60% του νησιού καλύπτεται από παγετώνες και οι η προειδοποίηση προς επισκέπτες της περιοχής είναι να μην σπάσουν πάγο.

Αρκετά ερωτευμένα ζευγάρια ταξιδεύουν στο Παρίσι για να κάνουν μια ρομαντική βόλτα στις όχθες του Σηκουάνα

Το Παρίσι, έχει το προσωνύμιο της «Πόλης του Έρωτα», αλλά είναι ευρέως γνωστό ως η «Πόλη του Φωτός».

Αρκετά ερωτευμένα ζευγάρια ταξιδεύουν στο Παρίσι, επιλέγοντας να κάνουν μια ρομαντική βόλτα στις όχθες του Σηκουάνα, πιασμένα χέρι – χέρι.

Είναι η πόλη όπου ο ρομαντισμός δεν είναι απλώς ένα απλό συναίσθημα, αλλά τρόπος ζωής, ενώ στην γαλλική πρωτεύουσα έχουν γυριστεί μερικές από τις πιο διάσημες ρομαντικές ταινίες.

Η πόλη υποδέχεται περίπου 50 εκατομμύρια τουρίστες κάθε χρόνο που θέλουν να θαυμάσουν διάσημα αξιοθέατα, όπως τα Ηλύσια Πεδία, την Αψίδα του Θριάμβου και φυσικά τον πύργο του Άιφελ.

Ποιος είναι, όμως, ο λόγος που το Παρίσι απέκτησε τον τίτλο της «Πόλης του Έρωτα»;

Μερικοί υποστηρίζουν ότι οι περισσότεροι επισκέπτες γοητεύονται από την αρχιτεκτονική του Παρισιού, τους όμορφους κήπους και το νόστιμο φαγητό.

Κάποιοι άλλοι αναφέρουν, επίσης, ότι η γαλλική γλώσσα είναι ίσως η πιο ρομαντική στον κόσμο, αφού από τις πιο γνωστές φράσεις που χρησιμοποιούν οι ερωτευμένοι στον κόσμο είναι το «je t’aime» (σ ‘αγαπώ).

Ωστόσο, υπάρχει και ένας επιπλέον λόγος, που ίσως εξηγεί τον λόγο για τον οποίο το Παρίσι απέκτησε το συγκεκριμένο πρωσωνύμιο.

Στις αρχές του 19ου αιώνα, το Παρίσι αναπτυσσόταν με ραγδαίους ρυθμούς, ωστόσο, ήταν πυκνοκατοικημένο. Εκτός από τον υπερπληθυσμό, οι κοινωνικές ανισότητες είχαν ενταθεί, λόγω των υψηλών επίπεδων φτώχειας.

Μάλιστα, ορισμένες περιοχές της πόλης απεκτήσαν γρήγορα φήμη για έντονη νυχτερινή ζωή, καθώς αρκετά άτομα μπορούσαν να συνδυάσουν εκτός από ψυχαγωγία και… συντροφικότητα.

Η φήμη των ερωτικών απολαύσεων, σε συνδυασμό την ακμάζουσα καλλιτεχνική σκηνή, προσέλκυσε χιλιάδες άτομα απ’όλη την Ευρώπη που ήθελαν να ζήσουν από κοντά αυτή την μοναδική εμπειρία.

Την ίδια περίοδο, όμως, ο Ναπολέων Γ’ ανέθεσε τον καθαρισμό των χειρότερων σημείων του Παρισιού. Έτσι, αρκετά κτίρια γκρεμίστηκαν και πολλές γυναίκες αναγκάστηκαν να μετακομίσουν σε άλλες περιοχές.

Στο πλαίσιο της ανάπλασης της πόλης, άρχισαν να χτίζονται καινούργια κτίρια μέσα στα επόμενα 17 έτη. Ως αποτέλεσμα, αρκετοί εργάτες μετακόμισαν στο Παρίσι για να βρουν δουλειά, τόσο από τη Γαλλία, όσο και την Ευρώπη.

Ωστόσο, οι περισσότεροι ήταν άγαμοι που είχαν ακούσει για την ιδιαίτερη «κουλτούρα» που είχε αναπτυχθεί τότε στο Παρίσι.

Σήμερα, το Παρίσι είναι ένας δημοφιλής προορισμός για μήνα του μέλιτος και έχει αποτελέσει το σκηνικό για δεκάδες ρομαντικές κομεντί όπως το «Midnight in Paris» και η «Amélie».

Ο έρωτας και ο ρομαντισμός, όμως, δεν είναι τα μόνα πράγματα που θα συναντήσετε στο Παρίσι, το οποίο είναι επίσης γνωστό και ως η «Πόλη του Φωτός».

Υπάρχουν δύο βασικοί λόγοι για τους οποίους το Παρίσι έχει αυτό τον τίτλο.

Πρώτον, το Παρίσι φιλοξενούσε διάσημους συγγραφείς και φιλοσόφους όπως ο Βολταίρος και ο Ρουσσώ, που θεωρούνταν από τα μεγαλύτερα «μυαλά» κατά την Εποχή του Διαφωτισμού.

Δεύτερον, το Παρίσι ήταν μια από τις πόλεις που πρωτοστάτησαν στη χρήση του φωτισμού στους δρόμους κατά τον 19ο αιώνα.

Αυτό είχε πολλά θετικά οφέλη στην οικονομία της πόλης, ενώ οι κάτοικοι μπορούσαν πλέον να περπατούν την νύχτα, δεδομένου ότι φωτίστηκαν διάσημες πλατείες, εκαντοντάδες δρόμοι καθώς και μνημεία.

Μετά, όμως, και την εφεύρεση του ηλεκτρισμού, το Παρίσι ήταν μια από τις πρώτες πόλεις που εγκατέστησαν ηλεκτρικό φως.

Το Παρίσι είναι επίσης γνωστό ως μία από τις «Τέσσερις μεγάλες πρωτεύουσες της μόδας» παγκοσμίως, μαζί με το Λονδίνο, τη Νέα Υόρκη και το Μιλάνο, ενώ είναι η γενέτειρα αρκετών επώνυμων εταιριών ρούχων.

Μάλιστα, η γαλλική πρωτεύουσα φιλοξενεί επιδείξεις μόδας από το 1700, ενώ είναι επίσης ο τόπος διεξαγωγής των Εβδομάδων Μόδας με τις περίφημες πασαρέλες.

Οι επισκέπτες εισέρχονται σε αυτή σε ύψος 1.125 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας και εξέρχονται δέκα μέτρα υψηλότερα

Το τίτλο της μεγαλύτερης κρεμαστής πεζογέφυρας στον κόσμο κατέχει η Sky Bridge 721 στην Τσεχία.

Η κρεμαστή πεζογέφυρα (η οποία έχει μήκος 721 μέτρων), βρίσκεται κοντά στο θέρετρο χειμερινών σπορ και πεζοπορίας Dolní Morava, ενώ ενώνει δύο κορυφές του όρους Kralicky Snezník, προσφέροντας θέα που κόβει την ανάσα.

Το συγκεκριμένο θέρετρο βρίσκεται περίπου 200 χιλιόμετρα ανατολικά της Πράγας, κοντά στα πολωνικά σύνορα.

Η Sky Bridge 721 ξεκινά από το Σαλέ Slaměnka και πηγαίνει ως την πλαγιά του Λόφου Chlum.

Οι επισκέπτες εισέρχονται σε αυτή σε ύψος 1.125 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας και εξέρχονται δέκα μέτρα υψηλότερα. Για την κατασκευή της απαιτήθηκαν 1.030 κυβικά μέτρα τσιμέντου, με αποτέλεσμα το συνολικό βάρος της να ανέρχεται σε 405 τόνους (το συνολικό βάρος των σχοινιών ανήλθε σε 405 τόνους και αυτό των βοηθητικών δομών σε 20 τόνους).

Διανύοντας τα 721 μέτρα της, οι επισκέπτες θα ανέλθουν στο υψηλότερο σημείο στα 95 μέτρα από το έδαφος ή 1.116 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας.

Η κατασκευή της γέφυρας κράτησε δύο χρόνια και κόστισε 8,4 εκατομμύρια δολάρια. Περιλαμβάνει επίσης ένα εκπαιδευτικό μονοπάτι με τίτλο «Γέφυρα του Χρόνου»: ένας περίπατος δύο χιλιομέτρων, 90 λεπτών που ταξιδεύει τους επισκέπτες στην ιστορία της περιοχής από το 1938 έως το 2021 και περιλαμβάνει παιχνίδια και στοιχεία επαυξημένης πραγματικότητας.

Υπενθυμίζεται ότι πριν την κατασκευή της Sky Bridge, τον εν λόγω τίτλο κατείχε η γέφυρα Arouca, στην Πορτογαλία, το μήκος της οποίας φτάνει τα 516 μέτρα.