Αρχείο κατηγορίας Περίεργα και Παράξενα

Στη διάρκεια της μέχρι τώρα ζωής μας, έχουμε ακούσει ουκ ολίγους απίθανους λόγους διαζυγίου.

Ότι θα ζητούσε διαζύγιο μια γυναίκα επειδή ο σύζυγός της έκλεινε με απίστευτη δύναμη τα… καπάκια των βάζων αυτό είναι κάτι που προκαλεί έντονη έκπληξη!

Σύμφωνα με τον Independent, σε μια πρόσφατη ανάρτηση στο Reddit που μοιράστηκε μια γυναίκα στο δημοφιλές subreddit «Am I Am The A**hole?», εξήγησε ότι καθ’ όλη τη διάρκεια της σχέσης της με τον σύζυγό της, ακόμη και πριν παντρευτούν, εκείνος έσφιγγε τα καπάκια στα βάζα σε σημείο που δεν μπορούσε να τα ανοίξει μόνη της.

«Δεν ήταν μεγάλο θέμα αν ήταν εκείνος εκεί, αλλά αν ήμουν μόνη μου, ήταν τόσο ενοχλητικό. Περισσότερες φορές απ’ όσες μπορώ να μετρήσω, δεν μπορούσα να ανοίξω ένα βάζο», εξήγησε.

Περιέγραψε αυτή τη συνήθεια ως ένα είδος κύκλου, όπου κρατούσε τον θυμό της μέσα της μέχρι να φτάσει σε οριακό σημείο και να ξεσπάσει πάνω στα καπάκια των βάζων, μέχρι να ηρεμήσει και ο κύκλος να επαναληφθεί.

«Αρχικά ισχυρίστηκε ότι το έκανε για να “κρατήσει το φαγητό φρέσκο”. Μετά από πολλές διαφωνίες γι’ αυτό και την επιμονή μου ότι δεν πιστεύω ότι κρατάει τίποτα φρέσκο και ακόμα κι αν κάνει τα πράγματα να διαρκούν περισσότερο δεν με νοιάζει αν αυτό σημαίνει ότι δεν μπορώ να φάω το αναθεματισμένο φαγητό μου όποτε θέλω. Απλά θα αντικαταστήσω τα πράγματα που χαλάνε γιατί είναι κλειστά κανονικά. Στη συνέχεια, η δικαιολογία ήταν ότι είναι μια συνήθεια», συνεχίζει η ανάρτηση στο Reddit.

Ο γείτονας που άνοιγε τα βάζα 

Μια μέρα ο σύζυγός της έλειπε για 10 ημέρες και πάλι δεν μπορούσε να ανοίξει ούτε ένα βάζο. Κατέληξε να συναντήσει τον γείτονά της, ο οποίος προσφέρθηκε να τη βοηθήσει με οτιδήποτε χρειαζόταν, οπότε τον έβαλε να προσπαθήσει να ανοίξει όλα τα βάζα στο σπίτι της.

«Είπε ότι με έχει ακούσει να φωνάζω για τα υπερβολικά σφιγμένα καπάκια των βάζων όλα αυτά τα χρόνια και πραγματικά αναλογίστηκε αν ήμουν τρελή ή αν ο σύζυγός μου όντως σφίγγει υπερβολικά τα καπάκια των βάζων», έγραψε η γυναίκα στο Reddit.

«Είπε ότι αυτό το έγινε επίτηδες. Ήταν κάθε βάζο και είμαι σίγουρη ότι δεν χρησιμοποιεί τακτικά πάστα καυτερής πιπεριάς ή πουρέ μάνγκο ή οποιοδήποτε άλλο φανταχτερό μαγειρικό υλικό. Μετά κράτησε τα δύο βάζα που δεν μπορούσε να ανοίξει και είπε, “δεν ξέρω γιατί το κάνει”».

«Αιφνιδιάστηκε απόλυτα»

Αν και ο γείτονας ζήτησε αργότερα συγγνώμη για το σχόλιό του, αποφάσισε ότι δεν μπορούσε να αντέξει άλλο τα σφιχτά καπάκια  και επικοινώνησε με δικηγόρο για να καταθέσει αίτηση διαζυγίου. Διευκρίνισε ότι αυτό ήταν το μόνο πρόβλημα που παρατήρησε στον γάμο τους και πως ο σύζυγός της «αιφνιδιάστηκε απόλυτα» από την είδηση.

«Ακόμα δεν παραδέχεται ότι έσφιγγε τα καπάκια επίτηδες. Πρότεινε να πάμε σε σύμβουλο γάμου, αλλά αρνήθηκα», συνέχισε η ανάρτησή της. «Δεν έχω ιδέα γιατί θα έσφιγγε κάθε καπάκι τόσο σφιχτά που δεν θα μπορούσα να το ανοίξω. Δεν μου έχει δώσει κανέναν λόγο. Ακόμα δεν παραδέχεται καν ότι το έκανε επίτηδες. Αλλά η πάστα καυτερής πιπεριάς είναι στο πίσω μέρος του ψυγείου. Τη χρησιμοποιώ μόνο όταν φτιάχνω ινδικό φαγητό. Είναι πίσω από άλλα πράγματα. Δεν την έχει χρησιμοποιήσει ποτέ. Δεν είναι κάτι που μπορείς να βάλεις στο φαγητό χωρίς να το μαγειρέψεις. Η πάστα πιπεριού δεν θα μπορούσε να είναι τυχαία. Δεν θα μπορούσε. Μπορεί να έβαζε πουρέ μάνγκο στο τοστ του ή στο πλιγούρι του, αλλά η πάστα πιπεριού δεν θα μπορούσε να είναι τυχαία».

Καρπούζι – γίγας έκοψε παραγωγός στα Χανιά. Το βάρος του πελώριου φρούτου αγγίζει σχεδόν 30 κιλά, ενώ το μήκος του πλησιάζει τα 60 εκατοστά.

Το τεράστιο καρπούζι στα Χανιά είναι εντυπωσιακό. Ο καρπός που βγήκε για πώληση μαζί με άλλα, μικρότερα καρπούζια, ζύγιζε 28 κιλά και πλησίαζε σε μήκος τα 60 εκατοστά!

Όπως είπε στο zarpanews.gr ο Παρασκευάς Χανταμπής, ο παραγωγός που έβγαλε το τεράστιο καρπούζι στο χωράφι του, δεν είναι η πρώτη φορά που του τυχαίνει κάτι τέτοιο.

Παλαιότερα είχε κόψει καρπούζι που έφτανε τα 33 κιλά. Αλλά και τα υπόλοιπα που είχε στην καρότσα, μικρά δεν τα έλεγες…

«Ασχολούμουν με την κτηνοτροφία μέχρι που παντρεύτηκα την κόρη του καρπουζά στο Ακρωτήρι. Έτσι τα έφερε η ζωή και τώρα κάνω αυτή τη δουλειά», είπε ακόμα ο Χανιώτης παραγωγός.

Δεν ξέρουμε αν το καρπούζι πωλήθηκε ολόκληρο ή σε κομμάτια.

Άλλωστε δεν είναι εύκολο ακόμα και για μια οικογένεια να φάει 28 κιλά καρπούζι.

Υπάρχουν διάφορες γέφυρες στον κόσμο που έχουν πολιτιστικό αποτύπωμα, ενώ μερικές άλλες αποτελούν δείγματα πρωτοποριακής αρχιτεκτονικής.

Ωστόσο, υπάρχει μια γέφυρα που ξεχνάς ότι βρίσκεσαι σε… δρόμο. Κατά την διάρκεια της οδήγησης, μάλιστα, καθίσταται αδύνατο να δεις ότι υπάρχουν γύρω σου κτίρια ακόμα και… γη, παρά μόνο θάλασσα.

Σε κανονικές συνθήκες χρειάζεται περίπου μισή ώρα για να την διασχίσεις. Σε ώρες αιχμής, βέβαια, μπορεί να χρειαστούν 45 λεπτά. Ο λόγος για την γέφυρα που διασχίζει την λίμνη Πονσαρτραίν στην πολιτεία της Λουιζιάνα (ΗΠΑ), που είναι η μεγαλύτερη συνεχής γέφυρα πάνω από νερό στον κόσμο.

Στην πραγματικότητα αποτελείται από δύο παράλληλες οδογέφυρες. Η μακρύτερη από τις δυο γέφυρες έχει μήκος 38,4 χιλιόμετρα.

Η γέφυρα συνδέει το Μέταιρι (δυτικό προάστιο) της Νέας Ορλεάνης με τη μικρή πόλη Μάντεβιλ, διχοτομώντας τη λίμνη πάνω στον άξονα βορρά-νότου.

Από το 1969, η εν λόγω κατασκευή αναφέρεται στο Βιβλίο Γκίνες ως η μακρύτερη γέφυρα πάνω από νερό. Ωστόσο, το 2011, σε απόκριση των εγκαινίων της Γέφυρας του Κόλπου Τσιαοτζού στην Κίνα, που είναι μακρύτερη, το Βιβλίο Γκίνες δημιούργησε δύο κατηγορίες για τις γέφυρες πάνω από υδάτινα σώματα: τις συνεχώς πάνω από νερό και τις τμηματικώς πάνω από νερό.

Η Γέφυρα της λίμνης Πονσαρτραίν έγινε, έτσι, η μακρύτερη παγκοσμίως γέφυρα που βρίσκεται συνεχώς πάνω από νερό, ενώ προσθέτοντας τα τμήματά της πάνω από νερό η γέφυρα της Κίνας είναι η μακρύτερη.

Οι «δίδυμες» γέφυρες της Πονσαρτραίν στηρίζονται πάνω σε 9.500 τσιμεντένιες κολώνες. Είναι χαμηλές, αλλά ένα ανυψούμενο τμήμα τους επιτρέπει τη διέλευση πλοίων από τον εκβαθυσμένο δίαυλο 13 χιλιόμετρα νοτίως της βόρειας όχθης.

Η ιδέα μιας γέφυρας πάνω από τη λίμνη Πονσαρτραίν χρονολογείται από τις αρχές του 19ου αιώνα και τον Μπερνάρ ντε Μαρινύ (1785-1868), τον ιδρυτή της Μάντεβιλ. Ο ντε Μαρινύ άρχισε μια υπηρεσία πορθμείου που συνέχισε να λειτουργεί μέχρι τη δεκαετία του 1930. Μια πρόταση μετά το 1920 ήταν η δημιουργία τεχνητών νησιών, που μετά θα συνδέονταν με μία σειρά γεφυρών.

Η χρηματοδότηση θα εξασφαλιζόταν από την πώληση οικοπέδων πάνω σε αυτά τα νησιά. Το σημερινό σχέδιο οφείλεται στον Έρνεστ Μ. Λεμπ από το 1948, μετά από προσπάθειες του οποίου το νομοθετικό σώμα της Λουιζιάνα δημιούργησε τη σημερινή «Επιτροπή του Causeway», ενώ κατόπιν ιδρύθηκε η Εταιρεία Γέφυρας της Λουιζιάνα για να κατασκευάσει τη γέφυρα, με επικεφαλής του εγχειρήματος τον Τζέιμς Ε. Γουόλτερς.

Η αρχική, μονή γέφυρα (μία λωρίδα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση) εγκαινιάστηκε το 1956 και κόστισε 46 εκατομμύρια δολάρια, μαζί με τρεις οδούς προσβάσεως στο βόρειο άκρο και μεγάλο τμήμα δρόμου στο νότιο. Η παράλληλη γέφυρα, που είναι 15 μέτρα μακρύτερη από την πρώτη, άνοιξε στις 10 Μαΐου 1969 και κόστισε μόλις 30 εκατομμύρια δολάρια.

Από την έναρξη της λειτουργίας της μέχρι σήμερα, η γέφυρα έχει διόδια. Μέχρι το 1999, αυτά συλλέγονταν σε αμφότερες τις εισόδους. Για να αποσυμφορηθεί όμως η νότια είσοδος, καταργήθηκαν τα διόδια που βρίσκονταν στο συγκεκριμένο σημείο και διπλασιάστηκαν αυτά στη βόρεια είσοδο. Ακολούθησε μια αύξηση των διοδίων το 2017, για την εκτέλεση έργων βελτιώσεως της ασφάλειας των γεφυρών.

Το άνοιγμα της γέφυρας έδωσε ώθηση στην οικονομία μικρών κοινοτήτων της βόρειας όχθης της λίμνης, μειώνοντας τον χρόνο ταξιδιού προς τη Νέα Ορλεάνη κατά 50 λεπτά περίπου.

Μετά το πέρασμα, όμως, του τυφώνα Κατρίνα το 2005, σημειώθηκαν ζημιές στη γέφυρα. Συνολικά αχρηστεύθηκαν 17 διαστήματα μεταξύ στηριγμάτων, αλλά οι θεμελιώσεις παρέμειναν άθικτες.

Η δίδυμη γέφυρα δεν έπαθε ποτέ μέχρι σήμερα σημαντική ζημιά από κάποια φυσική καταστροφή, γεγονός σπάνιο για οδογέφυρες. Αντιθέτως, η 8,9 χιλιομέτρων γέφυρα Twin Spans του Αυτοκινητόδρομου I-10 στα ανατολικά έπαθε σοβαρές ζημιές από τον «Κατρίνα», οπότε ο Causeway χρησίμευσε ως η βασική οδός μεταφοράς για ομάδες βοήθειας από τα βόρεια προς τη Νέα Ορλεάνη στη νότια όχθη.

Η γέφυρα άνοιξε πρώτα μόνο για κυκλοφορία έκτακτης ανάγκης και μετά για τη γενική κυκλοφορία, χωρίς διόδια, από τις 19 Σεπτεμβρίου 2005. Τα διόδια επανήλθαν στα μέσα Οκτωβρίου.

Η γέφυρα της λίμνης Πονσαρτραίν είναι μία από τις επτά οδογέφυρες στη Λουιζιάνα με συνολικό μήκος μεγαλύτερο των 8 χιλιομέτρων. Οι άλλες είναι κατά σειρά μήκους η Γέφυρα του βάλτου Μαντσάκ στον Διαπολιτειακό Αυτοκινητόδρομο I-55, η Γέφυρα της Λεκάνης Ατσαφαλάγια στον Διαπολιτειακό Αυτοκινητόδρομο I-10, η Γέφυρα του Highway 1, η Bonnet Carré Spillway Bridge (επίσης στον I-10), η Γέφυρα του βάλτου Τσακαχούλα στον U.S. 90, η προαναφερθείσα Twin Spans στον I-10 και η Γέφυρα LaBranche στον Διαπολιτειακό Αυτοκινητόδρομο I-310.

Τέλος, υπάρχει η σιδηροδρομική γέφυρα Norfolk Southern στην Πονσαρτραίν, η οποία με μήκος 9,3 χιλιόμετρα είναι μία από τις μακρύτερες σιδηροδρομικές γέφυρες στις ΗΠΑ.

Σχεδόν όλοι έχουμε κάποιες ιδιαίτερες συνήθειες, τις οποίες όσο και να προσπαθούμε δεν μπορούμε να σταματήσουμε.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες η ευφυΐα συνδέεται κατά 40% με το περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνει κανείς. Είτε το θέλουμε είτε όχι, οι καθημερινές συνήθειες παίζουν μεγάλο ρόλο στη διαμόρφωση του εγκεφάλου και του τρόπου σκέψης μας.

Μερικά από τα σπουδαιότερα μυαλά της ιστορίας ήταν ταυτόχρονα ιδιόρρυθμες προσωπικότητες, καθώς είχαν συνήθειες που αρκετές από αυτές ξεπερνάνε την φαντασία. Μήπως αν ακολουθούσαμε τις συνήθειες τους, επωφελούμασταν κι εμείς από αυτές;

Μπετόβεν

Ο Μπετόβεν θεωρείται ακόμα και σήμερα ένας από τους σπουδαιότερους συνθέτες όλων των εποχών, αλλά η διαδικασία που ακολουθούσε όταν έγραφε συνθέσεις ήταν λίγο περίεργη.Την ώρα που έγραφε τις διάσημες συμφωνίες του, ο Μπετόβεν έκανε μπάνιο. Το πλύσιμο και το μπάνιο ήταν μεταξύ των πιο πιεστικών αναγκών της ζωής του. Σύμφωνα με αναφορές, ο Μπετόβεν έκανε βόλτες μέσα στο δωμάτιο του προσπαθώντας να σκεφτεί συνθέσεις και στη συνέχεια έριχνε κανάτες με νερό μέσα στην μπανιέρα του, συνεχίζοντας το έργο του.

Όνορε Ντε Μπαλζάκ

Ο Ονορέ ντε Μπαλζάκ είναι ένας από τους πιο διάσημους Γάλλους μυθιστοριογράφους και συγκαταλέγεται στους θεμελιωτές του ρεαλισμού στην ευρωπαϊκή λογοτεχνία. Αυτό που δεν είναι τόσο γνωστό για τον λογοτέχνη, είναι ότι έπινε έως και 50 φλυτζάνια καφέ την ημέρα, προκειμένου να καταφέρνει να μένει ξύπνιος. Είχε δηλώσει ότι “ο καφές παίζει τεράστιο ρόλο στη ζωή μου”, και τελικά πέθανε πρόωρα στα 51 του από δηλητηρίαση καφεΐνης.

Λεονάρντο Ντα Βίντσι

Ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι δεν αγαπούσε τον ύπνο, καθώς χρειαζόταν αρκετό χρόνο για να αναπτύξει τις ιδέες του. Προκειμένου να εξοικονομεί χρόνο από τον ύπνο του, αλλά και να είναι ξεκούραστος, ο πολυμήχανος Ντα Βίντσι επινόησε μία πειραματική μέθοδο ξεκούρασης αρκετά παράδοξη, αλλά τελικά μάλλον αποτελεσματική. Ανακάλυψε, λοιπόν, έναν τρόπο να κοιμάται 15 λεπτά κάθε τέσσερις ώρες. Έτσι έκανε τον δικό του πολυφασικό ύπνο που τον ακολούθησε για χρόνια χωρίς να νιώθει καθόλου κούραση. Ο Τόμας Έντισον ήταν επίσης οπαδός αυτής της μεθόδου ανάπαυσης, κάτι που θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί οι δύο αυτοί άνθρωποι κατάφεραν τόσα πολλά.

Ο Πυθαγόρας θεωρείται ένα από τα σπουδαιότερα μυαλά στην φιλοσοφία και τα μαθηματικά. Ήταν χορτοφάγος και παρά την διατήρηση αυτού του αυστηρού τρόπου ζωής, υπήρχε ένα τρόφιμο το οποίο απεχθανόταν. Το τρόφιμο αυτό ήταν τα φασόλια, τα οποία απαγόρευε στους μαθητές του να τρώνε, ακόμα και να αγγίζουν, επειδή πίστευε ότι οι άνθρωποι και τα φασόλια είναι φτιαγμένοι από την ίδια ύλη.

Νίκολα Τέσλα

Άλλος ένας εφευρέτης που είχει περίεργες συνήθειες όσον αφορά τον ύπνο ήταν ο Σέρβο-Αμερικανός Νίκολα Τέσλα. Έτσι κοιμόταν μόνο δύο ώρες την ημέρα, αλλά αυτό δεν ήταν το πιο περίεργο πράγμα που έκανε. Λέγεται ότι συνήθιζε κάθε βράδυ να πιέζει 100 φορές τα δάχτυλα των ποδιών του, πράγμα το οποίο, όπως έλεγε, βοηθούσε στην ενίσχυση των εγκεφαλικών του κυττάρων. Απολάμβανε επίσης την παρέα των περιστεριών, αλλά μισούσε τα κοσμήματα και υπερβολικές τις γυναίκες.

Άλμπερτ Αϊνστάιν

Οι εκκεντρότητες του Αϊνστάιν είναι αρκετές και ποικίλες. Ως αγόρι άργησε να αναπτυχθεί, ενώ αγωνίστηκε για να μάθει να μιλάει. Καθώς μεγάλωνε, οι συνήθειες του έγιναν ακόμα πιο περίεργες. Άφηνε τα μαλλιά του να μεγαλώνουν πολύ γιατί ήταν αρκετά τσιγκούνης για να πληρώσει κουρέα, ήταν μανιακός με τα αυγά και σχεδόν κάθε ημέρα έτρωγε δύο αυγά τηγανητά για πρωινό και δεν φορούσε ποτέ κάλτσες, καθώς πίστευε ότι ήταν περιττές.

Φρίντριχ Νίτσε

Ο Νίτσε θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους φιλόσοφους της Ευρώπης, το έργο του οποίου έχει επηρεάσει πολλές πτυχές της σύγχρονης φιλοσοφίας και της πνευματικής ιστορίας. Αυτό που τον χαρακτήριζε ήταν ότι δεν έγραφε ποτέ καθιστός. Έγραφε πάντα όρθιος και επέπληττε όποιον δεν ακολουθούσε την τακτική του

Μέχρι σήμερα γνωρίζαμε ότι τα σπίτια έχουν πόρτες, για την προστασία από εξωγενείς παράγοντες. Άραγε, πως θα νιώθατε εσείς, εάν μένατε σ’ ένα σπίτι, που δεν θα είχε καθόλου πόρτα; Θα μπορούσατε να κοιμηθείτε ήσυχοι το βράδυ;

Και, όταν, λείπατε, από το σπίτι, θα μπορούσατε να αφήσετε μέσα τα πράγματα σας;

Οι παραπάνω ερωτήσεις μπορεί να σας φαίνονται περίεργες, ωστόσο, εντοπίσαμε ένα χωριό στην Ινδία, όπου οι κάτοικοι του μένουν σε σπίτια, χωρίς πόρτες.

Παράλληλα, σ’ αυτό το κείμενο, θα διαβάσετε για ακόμη τρία χωριά, που, ομολογουμένως, θεωρούνται ως τα πιο παράξενα του κόσμου.

Το χωριό χωρίς κλειδαριές και πόρτες

Φανταστείτε ένα μέρος, όπου τα σπίτια δεν έχουν πόρτες και τα καταστήματα μένουν πάντα ξεκλείδωτα. Παρ’όλα αυτά, όμως, οι ντόπιοι αισθάνονται ασφαλείς. Ο λόγος για το χωριό Shani Shingnapur στην πολιτεία Μαχαράστρα της Ινδίας, όπου κανένα σπίτι δεν έχει πόρτα, λόγω της πίστης των χωρικών στην θεϊκή οντότητα Shani (προσωποποίηση του πλανήτη Κρόνου), που θεωρείται προστάτης του χωριού.

Σύμφωνα με τον θρύλο, πριν από περίπου 300 χρόνια, μετά από μια περίοδο έντονων βροχοπτώσεων και πλημμυρών, μια μαύρη πέτρινη πλάκα βρέθηκε ξεβρασμένη στις όχθες του ποταμού Πανασνάλα, που κάποτε περνούσε μέσα από το χωριό. Η παράδοση αναφέρει ότι όταν οι κάτοικοι του χωριού άγγιξαν τον ογκόλιθο μήκους 1,5 μέτρων με ένα ραβδί, τότε, άρχισε να τρέχει αίμα απ’ αυτόν.

Αργότερα το ίδιο βράδυ, ο Shani εμφανίστηκε στον ύπνο του αρχηγού του χωριού, αποκαλύπτοντας ότι η εν λόγω πλάκα ήταν το είδωλό του. Ο Shani διέταξε να μείνει η πλάκα στο χωριό, θέτοντας τον όρο, να μείνει ακάλυπτη, ούτως ώστε να προστατεύει από κάθε κίνδυνο τους κατοίκους.

Αφού οι χωρικοί εγκατέστησαν την τεράστια πλάκα στην μέση του χωριού με μια περίφραξη, αποφάσισαν, στην συνέχεια, να πετάξουν όλες τις πόρτες και τις κλειδαριές.

Μέχρι και σήμερα, οι ντόπιοι αφήνουν τα κοσμήματα και τα χρήματά τους χωρίς να ανησυχούν για το ενδεχόμενο κλοπής, πιστεύοντας ακράδαντα στον θεό – φύλακα τους. Ακόμη και οι δημόσιες τουαλέτες στην πλατεία του χωριού έχουν απλώς μια λεπτή κουρτίνα στην είσοδο.

Οι ντόπιοι δεν ζητούν καν από τους γείτονές τους να προσέχουν το σπίτι τους, ενόσω λείπουν από το χωριό. Και αυτό, διότι, πιστεύουν ότι οι κλέφτες θα τιμωρηθούν αμέσως με τύφλωση και θα αντιμετωπίσουν επτάμισι χρόνια κακής τύχης. Μάλιστα, το χωριό προσελκύει ημερησίως περισσότερους από 40.000 επισκέπτες απ’ όλη την Ινδία, προκειμένου να προσκυνήσουν και να αφήσουν τάματα και αφιερώματα στην ιερή πλάκα.

To χωριό του ύπνου

Πριν από περίπου μια δεκαετία, πάνω από 140 κάτοικοι στα μικρά χωριά Καλάτσι και Κρασνογκόρσκ, στο Βόρειο Καζακστάν έπεφταν σε βαθύ ύπνο για αρκετές ώρες, ίσως και ημέρες, και, όταν ξυπνούσαν δεν θυμόνταν απολύτως τίποτα, υποφέροντας από έντονους πονοκεφάλους και αδυναμία. Η επιδημία του ύπνου επηρέαζε όλες τις ηλιακές ομάδες, ενώ δεν ήταν λίγοι εκείνοι που ανέφεραν ότι ένιωθαν υπνηλία καθώς περπατούσαν στον δρόμο, βιώνοντας και παραισθήσεις.

Η μυστηριώδης ασθένεια, που παρουσιάστηκε το Μάρτιο του 2013 για πρώτη φορά, παρέμενε ένα μεγάλο ερωτηματικό, και οι ειδικοί προσπαθούσαν να βρουν την αιτία. Τελικά, το μυστήριο λύθηκε, μετά από ελέγχους που πραγματοποιήθηκαν στα ορυχεία ουρανίου. Αφού ανέλυσαν τα αποτελέσματα των ιατρικών εξετάσεων των κατοίκων, οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η υπνηλία προήλθε από τα αυξημένα επίπεδα μονοξειδίου του άνθρακα και υδρογονανθράκων στην ατμόσφαιρα.

To μπλε χωριό

Το χωριό Χουσκάρ (Júzcar) κοντά στην Μάλαγα συγκαταλεγόταν στα Λευκά Χωριά της Ανδαλουσίας, όπου τα σπίτια είναι ασβεστωμένα με λευκό χρώμα. Όμως, το χωριό άλλαξε τελείως όψη και βάφτηκε μπλε, όταν το 2011, η Sony Pictures το επέλεξε για να προωθήσει την ταινία «Τα στρουμφάκια».

Μετά την εισπρακτική επιτυχία της ταινίας και την εκτόξευση των τουριστικών ροών στο χωριό, διεξήχθη ψηφοφορία για να αποφασίσουν οι κάτοικοι εάν επιθυμούν τα σπίτια να ξαναγίνουν λευκά ή να διατηρηθεί το μπλε χρώμα. Η πλειοψηφία των κατοίκων αποφάσισε τελικά όλα τα κτίρια να παραμείνουν μπλε.

Το «στρουμφοχωριό» συνεχίζει να προσελκύει μέχρι και σήμερα χιλιάδες επισκέπτες, ενώ στην τοπική κοινωνία αποκαλείται πλέον ως «La Aldea Azul» (το μπλε χωριό).

To χωριό «Κουνγκ φου»

Όλοι οι κάτοικοι του χωριού Ντάξι της επαρχία Γκουανγκσί στην Κίνας γνωρίζουν Κουνγκ φου, από τα μικρά παιδιά μέχρι τους συνταξιούχους και από τους πλανόδιους πωλητές μέχρι τους αγρότες. Μάλιστα, οι 8.000 κάτοικοι του χωριού εξασκούνται στην πολεμική τέχνη δύο φορές την ημέρα – μία το πρωί και μία το βράδυ – με αποτέλεσμα η κοινότητα να είναι ευρέως γνωστή και ως «χωριό Κουνγκ φου».

Σύμφωνα με ιστορικές αναφορές, πριν από 150 χρόνια, ένας μοναχός Σαολίν μετακόμισε στο χωριό και μερικοί ντόπιοι δεν επιθυμούσαν την παρουσία του στο χωριό.

Για να αντιμετωπίσει τις ακραίες επιθέσεις σε βάρος του, ο μοναχός Σαολίν αμύνθηκε, επιδεικνύοντας τις δεξιότητες του στην πολεμική τέχνη. Κάποιοι εντυπωσιάστηκαν από τις απίστευτες ικανότητες και του ζήτησαν να τους διδάξει και να τους μυήσει στα μυστικά της περίφημης πολεμικής τέχνης.

Ο Ναπολέων Βοναπάρτης από τον Οίκο Βοναπάρτη ήταν Γάλλος στρατηγός κορσικανικής καταγωγής και αυτοκράτορας της Γαλλίας (ως Ναπολέων Α΄), ο οποίος αποκλήθηκε Μέγας.

Ο Ναπολέων Βοναπάρτης θεωρείται στρατηγική και κυβερνητική μεγαλοφυΐα, ιδρυτής βασιλικής δυναστείας, καταλύτης αλλά και θεμελιωτής ευρωπαϊκών βασιλείων και χωρών, στα οποία και άφησε βαθιά χαραγμένη τη σφραγίδα της προσωπικότητάς του.

Σ’ αυτό το κείμενο, συγκεντρώσαμε 10 γεγονότα από την ζωή του σπουδαίου στρατηλάτη που ίσως δεν γνωρίζατε. 

Ξεκίνησε τις στρατιωτικές σπουδές σε ηλικία 9 ετών

Μετά από ένα σύντομο πέρασμα από το καθολικό σχολείο στο Autun (Ιανουάριος, 1779) Ναπολέων εισήλθε τον Μάιο του ίδιου έτος στην στρατιωτική σχολή της Brienne-le-Château. Εδώ ο Ναπολέων σπούδασε για πέντε χρόνια, από τον Μάιο του 1779 έως τον Οκτώβριο του 1784, αποκομίζοντας την σημαντική εμπειρία για την στρατιωτική επιστήμη.

Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Brienne-le-Château, ο Ναπολέων μετακόμισε στο Παρίσι για να σπουδάσει στη Στρατιωτική Ακαδημία και μετά από περίπου δύο χρόνια έγινε αξιωματικός του πυροβολικού, ως ο πρώτος Κορσικανός πτυχιούχος της ακαδημίας.

Στέφθηκε Αυτοκράτορας της Γαλλίας

Έγινε ο Πρώτος Ύπατος της Γαλλίας (1798-1804), Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας (1802-1805) και Αυτοκράτορας των Γάλλων (1804-1814) και η στέψη του έλαβε χώρα στον καθεδρικό ναό της Παναγίας των Παρισίων (2.12.1804).

Στέφθηκε Βασιλιάς της Ιταλίας

Από την πρώτη Ιταλική Εκστρατεία, ο Ναπολέων έθεσε τον εαυτό του προστάτη της Ιταλίας, απαλείφοντας την αυστριακή επιρροή. Είχε δημιουργήσει την Ιταλική Δημοκρατία το 1802 και αργότερα, το 1805, δημιούργησε το Βασίλειο της Ιταλίας, το πρώτο ναπολεόντειο κράτος εκτός των γαλλικών συνόρων. Στις 26 Μαΐου του 1805 στο Μιλάνο, την πρωτεύουσα του νέου κράτους, στέφθηκε Βασιλιάς της Ιταλίας.

Ο Ναπολέων δεν ήταν καθόλου κοντός

Ο Ναπολέων είχε το παρατσούκλι «Le Petit Caporal» (Ο μικρός δεκανέας) από τους εχθρούς του και κυκλοφορούσε η φήμη ότι ήταν κοντός.

Σύμφωνα με αναφορές, όμως, το ύψος του Βοναπάρτη ήταν μεταξύ 167-173 εκατοστά. Τον 19ο αιώνα, το μέσο ύψος για έναν Γάλλο ήταν περίπου 158-168 εκατοστά. Παρ’ όλα αυτά, ο Ναπολέων έχει μείνει στην ιστορία ως κοντός.

Χώρισε την πρώτη γυναίκα του επειδή δεν απέκτησαν παιδί

Ο Ναπολέων γνώρισε την πρώτη γυναίκα του, τη Joséphine de Beauharnais το 1795, σ’ ένα χορό. Δύο μήνες αργότερα, το ζευγάρι παντρεύτηκε, ωστόσο, ο Ναπολέων πέρασε το μεγαλύτερο μέρος του γάμου τους σε στρατιωτικές εκστρατείες, με αποτέλεσμα και οι δύο πλευρές να έχουν κρυφές σχέσεις. Δεδομένου ότι Joséphine αδυνατούσε να μείνει έγκυος, το ζευγάρι χώρισε στις 15 Δεκεμβρίου 1809.

Ο πιο διάσημος πίνακας του στρατηλάτη

«Ο Ναπολέων διασχίζει τις Άλπεις» που ζωγράφισε ο Jacques-Louis David στις αρχές του 19ου αιώνα θεωρείται ο πιο διάσημος πίνακας του Ναπολέοντα. Ο πίνακας απεικονίζει τον στρατηλάτη εν μέσω στρατιωτικής επιχείρησης του πάνω στις ιταλικές Άλπεις.

Μιλούσε τέσσερις γλώσσες

Ο Ναπολέων γεννήθηκε στις 15 Αυγούστου 1769 στην πόλη Αζαξιό της Κορσικής, που είναι ένα μικρό νησί της Μεσογείου, μόλις ένα χρόνο μετά τη κατάκτηση του νησιού από τους Γάλλους. Επομένως, η μητρική γλώσσα του ήταν η κορσικανική. Έμαθε γαλλικά, όταν έγινε 10 ετών, και ενώ ο Ναπολέων τα μιλούσε άπταιστα, είχε μια ασυνήθιστη προφορά, με αποτέλεσμα να υποστεί bullying στο σχολείο. Μιλούσε συνολικά τέσσερις γλώσσες: κορσικανικά, γαλλικά, ιταλικά και λίγα αγγλικά. Ως εκ τούτου, ο καταξιωμένος στρατηλάτης ήταν πολύγλωσσος.

Το εξωφρενικό ποσό που δημοπρατήθηκε ένα από τα καπέλα του 

Ένα δίκερο καπέλο από τσόχα που ανήκε στον Ναπολέοντα Βοναπάρτη πωλήθηκε το 2023 σ’ έναν ανώνυμο αγοραστή από τον οίκο δημοπρασιών Osenat στο Fontainebleau του Παρισιού στην τιμή του 1,9 εκατομμυρίου ευρώ. Εκτιμάται, μάλιστα, ότι η συλλογή του από καπέλα ανερχόταν στα 120.

Αφαιρέθηκαν κομμάτια από το στέμμα του για να γίνει πιο ελαφρύ

Το στέμμα είχε συνολικά 56 χρυσά φύλλα, 44 από τα οποία ήταν μεγάλα και ζύγιζαν περίπου 10 γραμμάρια το καθένα. Το στέμμα κατασκεύασε ο Martin-Guillaume Biennais, ο οποίος στη συνέχεια αφαίρεσε έξι μεγάλα φύλλα χρυσού για να κάνει το στέμμα πιο ελαφρύ. Από τα έξι χρυσά φύλλα, όμως, έχουν βρεθεί μόνο δύο. Το ένα δημοπρατήθηκε έναντι 625.000 ευρώ το 2017.

Να σημειωθεί δε ότι πρόκειται για το ίδιο στέμμα που απεικονίζεται στον στον διάσημο πίνακα «Η στέψη του Ναπολέοντα» του Jacques-Louis David.

Ίδρυσε το Τάγμα της Λεγεώνας της Τιμής το 1802

Το Τάγμα της Λεγεώνας της Τιμής είναι ιπποτικό τάγμα που ίδρυσε ο Ναπολέων Α΄ Βοναπάρτης το 1802. Η ιδιότητα μέλους του τάγματος αποτελεί τιμητική διάκριση που απονέμεται σε στρατιωτικούς και πολίτες για τις υπηρεσίες τους στη Γαλλία. Η εισδοχή στο τάγμα συνοδεύεται από την απονομή του Παρασήμου της Λεγεώνας της Τιμής, σε ειδική τελετή από τον Πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας.

Δεν απονέμεται μόνο σε Γάλλους πολίτες: πολύ συχνά δίνεται σε προσωπικότητες διεθνούς φήμης για την αναγνώριση του έργου τους, ακόμη και σε διοικητικές περιοχές της Γαλλίας και των υπερπόντιων εδαφών της. Έως το 2014 είχε απονεμηθεί συνολικά σε περίπου 95.000 άτομα.

Το κόκκινο χρώμα συμβολίζει την αγάπη, καθώς και το ερωτικό πάθος, ενώ είναι το χρώμα της φωτιάς.

Άραγε, τι συμβαίνει με τους ταύρους και «τρελαίνονται» με το κόκκινο χρώμα;

Αρκετοί θεωρούν ότι οι ταύροι εξαγριώνονται με την κόκκινη κάπα, αφού το εν λόγω χρώμα συνδέεται και με τον θυμό. Τι ισχύει, όμως, στ’ αλήθεια;

Σ’ αυτό το κείμενο, θα ανακαλύψετε μερικές πληροφορίες σχετικά με το αρσενικό βόδι, αλλά και ποιος είναι ο λόγος που οι ταυρομάχοι χρησιμοποιούν κόκκινες κάπες.

Γιατί οι ταύροι είναι τόσο επιθετικοί;

Ο θυμός των συγκεκριμένων θηλαστικών σχετίζεται με το φύλο. Τα επίπεδα τεστοστερόνης είναι υψηλότερα στα αρσενικά, γι’ αυτό και οι ταύροι είναι πιο επιθετικοί σε σύγκριση με τις αγελάδες.

Ωστόσο, οι ταύροι δεν είναι μόνο επιθετικοί λόγω της τεστοστερόνης. Πρόκειται για ζώα που είναι έτοιμα να επιτεθούν, σε οποιονδήποτε παραβιάζει με απειλητική διάθεση τον ιδιωτικό τους χώρο.

Το χαρακτηριστικό της επιθετικότητας των ταύρων σε συνδυασμό με το τεράστιο μέγεθος τους και την απίστευτη δύναμή τους, τους καθιστά ιδιαίτερα επικίνδυνους. Επιπλέον, οι ταύροι διαθέτουν αιχμηρά κέρατα που μπορούν να πληγώσουν θανάσιμα το υποψήφιο θύμα τους.

Προκειμένου να χαλιναγωγήσουν την επιθετικότητα των ταύρων, αρκετοί αγρότες τοποθετούν συχνά κρίκους στις μύτες των ταύρων, γεγονός που τους επιτρέπει να ελέγχουν τα συγκεκριμένα θηλαστικά από απόσταση ασφαλείας.

Το κόκκινο χρώμα «τρελαίνει» τους ταύρους;

Τα μάτια των ταύρων δεν έχουν L-κώνους (κωνικά κύτταρα), ώστε να ξεχωρίσουν τα χρώματα. H συγκεκριμένη έλλειψη κάνει τους ταύρους να έχουν διχρωματική όραση, που σημαίνει, απλούστατα, ότι δυσκολεύονται να ξεχωρίσουν το κόκκινο χρώμα από το πράσινο. Στην ουσία, οι ταύροι αντιλαμβάνονται το κόκκινο χρώμα, ως ένα μείγμα μεταξύ κίτρινου και γκρι.

Έτσι, λοιπόν, οι ταύροι δεν εξαγριώνονται, «βλέποντας» το κόκκινο χρώμα, αλλά εξαιτίας του έντονου και απότομου κυματισμού της κάπας.

Ποιος είναι ο λόγος που οι ταυρομάχοι χρησιμοποιούν κόκκινη κάπα;

Η κόκκινη κάπα που χρησιμοποιούν οι ταυρομάχοι (matadors) στις ταυρομαχίες ονομάζεται muleta. Η χρήση της είναι βαθιά ριζωμένη με την παράδοση των ταυρομαχιών. Η προέλευση της χρονολογείται από το 1726, όταν ο Ισπανός ματαδόρ Francisco Romero, την καθιέρωσε στις ταυρομαχίες. Σήμερα, χρησιμοποιείται στο τελικό στάδιο μιας ταυρομαχίας, κυρίως στην Ισπανία, όπου οι ταύροι θανατώνονται μ’ ένα σπαθί.

Η κόκκινη κάπα μπορεί, επίσης, να καλύψει τις κηλίδες αίματος των ταύρων και να καθαριστεί πιο εύκολα, μετά το πέρας της ταυρομαχίας. Ωστόσο, για το μεγαλύτερο μέρος του αγώνα, οι ταυρομάχοι χρησιμοποιούν μια διαφορετική κάπα που έχει ροζ χρώμα στην εξωτερική πλευρά της και κίτρινο, στο εσωτερικό της.

Που καταλήγει ο ταύρος μετά την θανάτωση του;

Στην Πορτογαλία οι ταύροι δεν θανατώνονται, σε αντίθεση με άλλες χώρες. Ωστόσο, μετά από μια αιματηρή ταυρομαχία, το κουφάρι του ταύρου καταλήγει σε κρεοπωλείο, καθώς το κρέας του θα χρησιμοποιηθεί για συγκεκριμένα πιάτα. Υπάρχει, επιπλέον, ένα εστιατόριο στην Ισπανία (Casa Toribio) που σερβίρει κρέας ταύρου, που προέρχεται από την αρένα« Las Ventas» στη Μαδρίτη. Επίσης, το κρέας του ταύρου χρησιμοποιείται για την παρασκευή ζωοτροφών.

Ποιες ράτσες ταύρων χρησιμοποιούνται για ταυρομαχίες;

Οι ταύροι που παίρνουν μέρος στις ταυρομαχίες είναι οι ταύροι toro bravo ή ισπανικοί ταύροι μάχης, μια ράτσα βοοειδών που προέρχεται από την ιβηρική χερσόνησο.

Oι ταύροι μάχης είναι μυώδεις, καθώς εκτρέφονται αποκλειστικά για ταυρομαχίες και έχουν συνήθως μαύρο ή σκούρο καφέ χρώμα. Συγκεκριμένα, οι ταύροι ηλικίας 4-6 ετών προορίζονται για corrida de toros (επαγγελματικές ταυρομαχίες) και corrida de rejones (ταυρομαχίες με άλογα).

Επίσης, οι ταύροι ηλικίας 3-4 ετών προορίζονται για novilladas (ερασιτεχνικές ταυρομαχίες). Ο ταυρομάχος σε μια novillada ονομάζεται novillero και δεν θεωρείται ακόμη ματαδόρ. Τα εισιτήρια για τις ερασιτεχνικές εκδηλώσεις είναι συνήθως πολύ φθηνότερα σε σύγκριση με τις επαγγελματικές ταυρομαχίες και τις αντίστοιχες με τα άλογα.

Σε ποιες χώρες επιτρέπονται ακόμα οι ταυρομαχίες

Πλέον, οι ταυρομαχίες έχουν απαγορευτεί σε αρκετές χώρες, όπως, στην Αργεντινή, στην Κούβα, στην Ιταλία, στην Δανία, στο Ηνωμένο Βασίλειο και στον Καναδά. Παρά την σωρεία αντιδράσεων από μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς, το αμφιλεγόμενο έθιμο συνεχίζεται. Οκτώ χώρες εξακολουθούν να επιτρέπουν τις ταυρομαχίες: η Γαλλία, η Πορτογαλία, το Μεξικό, η Κολομβία, η Βενεζουέλα, το Περού, το Εκουαδόρ και, φυσικά, η Ισπανία. Σε αρκετές πόλεις της Ισπανίας, όμως, όπως το Calonge, το Tossa de Mar, το Vilamacolum και το La Vajol, θεωρούνται παράνομες.

Το παραπάνω γεγονός έχει να κάνει κυρίως με το δεδομένο ότι οι ταυρομαχίες αποτελούν παραδοσιακό έθιμο της ισπανικής κουλτούρας. Ενδεικτικό του ζητήματος είναι ότι η ισπανική αυτόνομη κοινότητα της Καταλονίας απαγόρευσε το αιματηρό έθιμο το 2010, αλλά η απόφαση ανατράπηκε το 2016, αφού η απαγόρευση κρίθηκε αντισυνταγματική.

Ο πλούτος που απολαμβάνουν μεγιστάνες, όπως ο Έλον Μασκ και ο Τζεφ Μπέζος, μπορεί να είναι αμύθητος για τους περισσότερους… «κοινούς θνητούς», αλλά υπήρξε κάποτε κι ένας άνθρωπος πλουσιότερος: Ο πιο πλούσιος άνθρωπος όλων των εποχών!

Ο πλούτος του Αφρικανού Μάνσα Μούσα (Mansa Musa), ο οποίος κυβέρνησε το βασίλειο του Μάλι μεταξύ 1312 και 1337, ήταν τόσο μεγάλος που οι ιστορικοί υποστηρίζουν πως είναι αδύνατο να εκτιμηθεί η καθαρή του αξία. Αν και κάποιοι, αναπόφευκτα, προσπάθησαν.

Το 2012, το Celebrity Net Worth υπολόγισε την περιουσία του σε 400 δισεκατομμύρια δολάρια. Με άλλα λόγια, ήταν σχεδόν 180 δισεκατομμύρια δολάρια μεγαλύτερη από την περιουσία του Έλον Μασκ και 213 δισεκατομμύρια δολάρια, από την αντίστοιχη του Τζεφ Μπέζος.

Παρότι οι περισσότεροι ειδικοί συμφωνούν στο δεδομένο ότι είναι άτοπο να προσπαθεί κανείς να αποδώσει τα πλούτη ενός ηγεμόνα του 14ου αιώνα με σύγχρονους όρους, ωστόσο, παραδέχονται ότι ο πλούτος του Μούσα υπερτερεί οποιουδήποτε προσώπου βρίσκεται στην λίστα του Forbes.

Ποιος ήταν, λοιπόν, αυτός ο αρχαίος βασιλιάς που είχε το… άγγιγμα του Μίδα; Και πώς απέκτησε τον τίτλο του πλουσιότερου ανθρώπου όλων των εποχών;

Ποιος ήταν ο Μάνσα Μούσα

Ο Μούσα Α’ του Μάλι γεννήθηκε το 1280 και καταγόταν από οικογένεια ηγεμόνων. Ήρθε στην εξουσία, αφού ο προηγούμενος βασιλιάς της χώρας, ο αδελφός του Αμπού Μπακρ Β’, χάθηκε στη θάλασσα.

Σύμφωνα με τον Σύρο ιστορικό του 14ου αιώνα, Shibab al-Umari, ο Abu-Bakr είχε εμμονή με τον Ατλαντικό Ωκεανό και ό,τι βρισκόταν πέρα από αυτόν. Έτσι, το 1312, ξεκίνησε μια φιλόδοξη αποστολή για να εξερευνήσει τις θάλασσες, με στόλο 2.000 πλοίων, αποτελούμενο από χιλιάδες άνδρες, γυναίκες και σκλάβους. Το πολυμελές πλήρωμα απέπλευσε, χωρίς να το δει κανείς ξανά.

Την εποχή της ανόδου του Μούσα στο θρόνο, το Μάλι ήταν ήδη ένα από τα πλουσιότερα βασίλεια στην Αφρική – εξαπλωμένο σε μέρη του σύγχρονου Μάλι, της Σενεγάλης, της Γκάμπια, της Γουινέας, του Νίγηρα, της Νιγηρίας, του Τσαντ, της Μαυριτανίας και της Μπουρκίνα Φάσο.

Η αυτοκρατορία του Μάλι εκτεινόταν για περίπου 32186.88  χλμ. από τον Ατλαντικό Ωκεανό έως τον σύγχρονο Νίγηρα. Η οικονομική ευρωστία της αυτοκρατορίας προήλθε από την επέκταση του εμπορίου και την ανάπτυξη πόλεων όπως το Τιμπουκτού και το Γκάο που αναδείχθηκαν σε σημαντικά πολιτιστικά κέντρα.

Με τη βοήθεια διάσημων αρχιτεκτόνων, τους οποίους έφερε από τη Μέση Ανατολή και όλη την Αφρική, ο Μούσα έχτισε τζαμιά και μεγάλα δημόσια κτίρια στις πόλεις του, κυρίως στο Τιμπουκτού, το οποίο γρήγορα μετατράπηκε σε σημαντικό εμπορικό κόμβο εκείνης της εποχής.

Ο Μούσα πέθανε το 1337, σε ηλικία 57 ετών, και τον διαδέχθηκαν οι γιοι του. Παρ’ όλο που η αυτοκρατορία του ήταν ισχυρή και σεβαστή σ’ όλη την ήπειρο, τελικά, κατέρρευσε.

Πώς έγινε τόσο πλούσιος

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, η αυτοκρατορία του Μάλι κατείχε σχεδόν το ήμισυ του χρυσού του Παλαιού Κόσμου (αποτελείτo από τις ηπείρους της Αφρικής, της Ευρώπης και της Ασίας σε αντιδιαστολή με τον όρο Νέος Κόσμος μετά την ανακάλυψη της Αμερικής), σύμφωνα με το Βρετανικό Μουσείο. Και όλα ανήκαν στον βασιλιά.

«Ως ηγεμόνας, ο Μάνσα Μούσα είχε σχεδόν απεριόριστη πρόσβαση στην πιο πολύτιμη πηγή πλούτου του μεσαίωνα», ανέφερε στο BBC το 2019 η ειδικός στην αφρικανική τέχνη, Kathleen Bickford Berzock, από το Πανεπιστήμιο Νορθουέστερν (ΗΠΑ).

«Αύξησε επίσης τον πλούτο του από μεγάλα εμπορικά κέντρα που εμπορεύονταν χρυσό και άλλα αγαθά, τα οποία βρίσκονταν στην επικράτειά του», πρόσθεσε.

Παράλληλα με τον χρυσό, τα πλούτη του προήλθαν από την εξόρυξη σημαντικών κοιτασμάτων αλατιού στο Μάλι και από το εμπόριο ελεφαντόδοντου.

Πώς απέκτησε μεγάλη φήμη

Παρά τους εντυπωσιακούς πόρους του, η αυτοκρατορία του Μάλι δεν ήταν πολύ γνωστή εκτός της Δυτικής Αφρικής στην αρχή της βασιλείας του Μούσα.

Όλα άλλαξαν, όμως, όταν ο Μούσα, ως πιστός μουσουλμάνος, ξεκίνησε το ετήσιο προσκύνημα στη Μέκκα (Χατζ), το 1324, το οποίο τον οδήγησε στην έρημο Σαχάρα και την Αίγυπτο.

Σύμφωνα με Άραβες συγγραφείς της εποχής, ο Μούσα ταξίδεψε συνοδεία δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων και δεκάδων καμήλων, που η καθεμία μετέφερε 136 κιλά χρυσό, σύμφωνα με πηγές από την Britannica.

Όταν έφτασε στο Κάιρο, ο Μούσα και οι σύντροφοί του μοίρασαν τόσο πολύ χρυσό που η συνολική αξία του πολύτιμου μετάλλου κατακρημνίστηκε στην περιοχή, καταστρέφοντας την αιγυπτιακή οικονομία για περίπου μια δεκαετία.

Η εταιρεία τεχνολογίας SmartAsset.com με έδρα τις ΗΠΑ εκτιμά ότι το προσκύνημα του Μούσα προκάλεσε οικονομικές απώλειες που ανέρχονταν σε 1,5 δισεκατομμύρια δολάρια σ’ ολόκληρη τη Μέση Ανατολή, εξαιτίας της υποτίμησης του χρυσού.

Ωστόσο, ο Μούσα επιδίωξε να αποκαταστήσει την εν λόγω «στρέβλωση», προσπαθώντας να βοηθήσει την οικονομία της Αιγύπτου. Γι ‘ αυτό το λόγο, αγόρασε τον χρυσό που είχε μοιράσει σε υψηλά επιτόκια από τους Αιγύπτιους δανειστές, σύμφωνα με το BBC.

Στο μεταξύ, η φήμη του και οι ιστορίες για τον ανυπολόγιστο πλούτο του έφθασαν μέχρι την Ευρώπη. Στον μεσαιωνικό παγκόσμιο χάρτη «Καταλανικός Άτλας», που δημιουργήθηκε από Ισπανούς χαρτογράφους το 1375, μπορεί να δει κανείς την δυτική Αφρική και το βασίλειο του Μούσα.

Ο χάρτης απεικονίζει ένα πορτρέτο του Μούσα που κάθεται σ’ ένα θρόνο, κρατώντας ένα ψήγμα χρυσού στο ένα χέρι και ένα χρυσό ραβδί στο άλλο.

Ενώ ο πλούτος του παραμένει θρυλικός, οι μελετητές σπεύδουν να τονίσουν ότι δεν ήταν η μόνη κληρονομιά που άφησε πίσω του.

Επίσης, ήταν ξακουστός για την βαθιά του πίστη του στον Αλλάχ και για την προώθηση της εκπαίδευσης σε ολόκληρη τη δυτική Αφρική.

Μπορεί το όνομά σου να σου φαίνεται συνηθισμένο ή και πολύ παράξενο. Ξέρεις όμως ότι μπορεί να δείχνει κάτι για τον χαρακτήρα σου ή ολόκληρη την προσωπικότητά σου;

Υπάρχουν λεξικά που καταγράφουν τα ελληνικά ονόματα και υποστηρίζουν, βάσει ερευνών, ότι το όνομά μας όχι μόνο σημαίνει κάτι αλλά ότι υπάρχει μια ολόκληρη λαϊκή αντίληψη γύρω από αυτό.

Αν σε λένε Γιώργο, για παράδειγμα, θα πρέπει να ξέρεις ότι αν μη τι άλλο έχεις το πλέον διαδεδομένο όνομα. Ακολουθείς στη σειρά αν σε λένε Γιάννη, Κωνσταντίνο, Δημήτρη, Νίκο ή Παναγιώτη.

Αν τώρα σε λένε Διονύση, το πιθανότερο είναι ότι είσαι από τη Ζάκυνθο, μιας και είναι ένα όνομα ιδιαίτερα διαδεδομένο στο νησί λόγω του Πολιούχου. Και αυτό δε συμβαίνει μόνο σε ένα μέρος της Ελλάδας αλλά σε πολλά.

Κάθε μέρος έχει τα δικά του πιο συνηθισμένα ονόματα ανδρικά και γυναικεία. Βέβαια, υπάρχουν κάποια που ξεχωρίζουν γενικώς στην Ελλάδα για την συχνότητα με την οποία τα συναντάμε.

Για παράδειγμα, ως προς τα γυναικεία ονόματα, έρευνα με 20.000 συμμετέχουσες έδειξε ως πιο διαδεδομένο γυναικείο όνομα το Μαρία (σε ποσοστό 10,6%), ενώ ακολουθούν τα Ελένη, Αικατερίνη, Βασιλική, Σοφία και Αγγελική.

Όλοι θέλουμε να ξέρουμε κάτι παραπάνω για το όνομά μας και παρακάτω σου δείχνουμε τις ερμηνείες που έχουν αποδοθεί.

Το σπίτι για τον καθένα από εμάς είναι το καταφύγιό του, το μέρος, δηλαδή, που νιώθει ασφάλεια και χαλαρώνει από τις καθημερινές του υποχρεώσεις.

Ωστόσο, η ηρεμία που μας παρέχει το σπίτι μπορεί να διαταραχθεί σε περίπτωση αναπάντεχων ατυχημάτων. Φυσικά, αναφερόμαστε στο ενδεχόμενο να προκληθεί πυρκαγιά στο σπίτι.

Επομένως, δεν κινδυνεύουμε μόνο από εξωγενείς παράγοντες, όπως για παράδειγμα, τους εμπρησμούς, αλλά και από ενδογενείς.

Μάλιστα, στις ΗΠΑ, οι πυρκαγιές στο σπίτι ξεσπάνε κάθε 93 δευτερόλεπτα, και πολύ συχνά καταλήγουν σε τραγωδίες. Μόνο το 2021, το 75% όλων των θανάτων από φωτιές προήλθε από πυρκαγιές στο σπίτι. Αρκετές από τις φωτιές ξεσπάνε από αντικείμενα που βλέπουμε καθημερινά, αλλά συχνά αγνοούμε.

Η κουζίνα 

Δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε βάλει μια κατσαρόλα με νερό στο μάτι της κουζίνας και, αντί να περιμένουμε να βράσει, περιπλανιόμαστε μέσα στα δωμάτια. Όπως είναι κατανοητό, το μαγείρεμα είναι η κύρια αιτία που ξεσπάει πυρκαγιά μέσα στο σπίτι. Επίσης, καταλαμβάνει την δεύτερη θέση αναφορικά με τους θανάτους από πυρκαγιές στο σπίτι, ενώ στην πρώτη θέση βρίσκεται το κάπνισμα.

Τι μπορείτε να κάνετε: Γι’ αυτό το λόγο είναι σημαντικό όταν μαγειρεύετε να παραμένετε δίπλα  από το τηγάνι ή την κατσαρόλα, ούτως ώστε να έχετε τα μάτια σας, δεκατέσσερα. Η φωτιά από την κουζίνα μπορεί να επεκταθεί γρήγορα σ’ όλο το σπίτι, σε περίπτωση που βρει στο πέρασμα της πετσέτες, κουρτίνες, ξύλινες κουτάλες.

Ψησταριές

Τόσο οι ψησταριές υγραερίου όσο και εκείνες με κάρβουνο μπορεί να προκαλέσουν φωτιά στο σπίτι σε περίπτωση που ψήνουμε σε κοντινή απόσταση από ξύλινους φράχτες ή εν γένει πλαστικά αντικείμενα. Εκτός από τον γενικευμένο κίνδυνο πυρκαγιάς στο σπίτι, ελλοχεύει ο κίνδυνος για εγκαύματα και άλλους τραυματισμούς.

Τι μπορείτε να κάνετε: Οι ψησταριές θα πρέπει να βρίσκονται τουλάχιστον 3 μέτρα μακριά από υπόστεγα, γκαράζ ή άλλα κτίρια. Ο συγκεκριμένος κανόνας ισχύει επίσης αν ζείτε σε διαμέρισμα και έχετε μπαλκόνι. Και μην παραβλέπετε την πιθανότητα πρόκλησης πυρκαγιάς, κατά την διάρκεια του καθαρισμού της ψησταριάς σας. Σε περίπτωση που επισπεύσουμε τη διαδικασία και δεν αφήσουμε πρώτα τη σχάρα να «κρυώσει», τότε, αυξάνεται πάλι ο κίνδυνος.

Ηλεκτρικά πατίνια

Τα τελευταία χρόνια κυκλοφορούν στους δρόμους δεκάδες ηλεκτρικά πατίνια. Αυτό που πρέπει να γνωρίζει ο κάθε ιδιοκτήτης, είναι ότι περιέχουν μπαταρίες ιόντων λιθίου, οι οποίες ενοχοποιούνται για καταστροφικές πυρκαγιές.

Τι μπορείτε να κάνετε: Μπορεί ο χρόνος φόρτισης τους να διαρκεί περίπου 4,5 ώρες, ωστόσο, θα πρέπει να επιβλέπετε την διαδικασία. Αποσυνδέστε τα, μόλις ολοκληρωθεί η φόρτισή τους και φροντίστε να μην φορτίζετε τις μπαταρίες, ενώ δεν είστε σπίτι ή ενώ κοιμάστε.

Πολύμπριζα ή μπαλαντέζες

Τα πολύμπριζα – μπαλαντέζες χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής. Και αυτό διότι μπορεί να βρίσκονται σε λειτουργία διάφορες συσκευές, όπως για παράδειγμα, υπολογιστές ή λάμπες γραφείου. Επίσης, οι μπαλαντέζες προορίζονται για προσωρινή χρήση. 

Τι μπορείτε να κάνετε: Όταν αγοράζετε πολύμπριζα – μπαλαντέζες, να ελέγχετε πάντα την ετικέτα για τα watt. Μην χρησιμοποιείτε ποτέ τις μπαλαντέζες ως μόνιμη καλωδίωση και μην τις τοποθετείτε κάτω από μοκέτες, ενώ, στην συνέχεια, περπατάτε από πάνω, καθώς εγκυμονεί ο κίνδυνος, μέσω της φθοράς τους, να προκληθεί ηλεκτροπληξία. Το ίδιο ισχύει και για τις μπαλαντέζες σε εξωτερικούς χώρους, αφού δεν πρέπει να διέρχονται από πάνω τους οχήματα.

Παλιές οικιακές συσκευές

Οι οικιακές συσκευές είναι ακριβές. Είναι δύσκολο να ξοδέψετε χρήματα για να αποκτήσετε εκείνες με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας, όταν μέχρις στιγμής λειτουργούν άψογα. Ωστόσο, οι παλιές συσκευές μπορεί να έχουν ξεπερασμένα χαρακτηριστικά ασφαλείας και με την πάροδο του χρόνου, τα καλώδια και οι μονώσεις να έχουν φθαρεί. 

Τι μπορείτε να κάνετε: Ελέγχετε τακτικά την καλωδίωση των συσκευών, ιδιαίτερα στα παλαιότερα μοντέλα.   Εάν το καλώδιο φαίνεται φθαρμένο, αντικαταστήστε το ή αντικαταστήστε ολόκληρη τη συσκευή. Φροντίστε, επίσης, να αποσυνδέετε τις συσκευές όταν δεν τις χρησιμοποιείτε. Όχι μόνο θα μειώσετε τον κίνδυνο πυρκαγιάς, αλλά θα εξοικονομήσετε ενέργεια και χρήματα.

Θερμάστρες και σόμπες

Μπορεί προς το παρόν η θερμοκρασία να διατηρείται σε υψηλά επίπεδα, ωστόσο, σε λίγο διάστημα θα βάλουμε σε λειτουργία τις θερμάστρες και τις σόμπες για να ζεσταθούμε από το κρύο. Επειδή πρόκειται για συσκευές που χρησιμοποιούμε πολύ συχνά, θα πρέπει να μην τις τοποθετούμε σε κοντινή απόσταση από κουρτίνες, σεντόνια και κουβέρτες, αλλά να μην τις καλύπτουμε με αντικείμενα. 

Τι μπορείτε να κάνετε: Προκειμένου να αποτρέψουμε το ενδεχόμενο να ξεσπάσει πυρκαγιά μέσα στο σπίτι, θα πρέπει να βρίσκονται σε απόσταση τριών μέτρων από οποιοδήποτε αντικείμενο μπορεί να αρπάξει εύκολα φωτιά. Επίσης, η ιδανική επιλογή είναι να τις βάζετε κατευθείαν στην μπρίζα του τοίχου, και όχι σε πολύμπριζα – μπαλαντέζες.