Αρχείο κατηγορίας Περίεργα και Παράξενα

Το τζιν είναι ένα από τα αγαπημένα ρούχα που βρίσκεται σε κάθε γκαρνταρόμπα και είναι ιδανικό για κάθε περίσταση, είτε πρόκειται για casual, είτε για πιο επίσημες εμφανίσεις.

Ίσως να έχετε παρατηρήσει στο τζιν που φοράτε πως υπάρχουν ορισμένα μεταλλικά «καρφιά». Άραγε, σε τι χρησιμεύουν;

Αρχικά, οφείλουμε να υπενθυμίσουμε ότι τα τζιν χρησίμευσαν ως παντελόνια εργασίας των ανθρακωρύχων. Τα ρούχα των εργατών έπρεπε να είναι ανθεκτικά, ωστόσο, λόγω της βαριάς χειρωνακτικής εργασίας τους, φθείρονταν και σκίζονταν συχνά. Η λύση βρέθηκε χάρη στην ευρηματικότητα ενός ράφτη Λετονικής καταγωγής, που ονομαζόταν Jacob W. Davis.

Ο ράφτης που ζούσε τότε στο Ρίνο της Νεβάδα, ξεκίνησε να σφυρηλατεί χάλκινα πριτσίνια, όπως είναι ευρέως γνωστά τα μεταλλικά καρφιά, στα σημεία που οι πελάτες του αντιμετώπιζαν προβλήματα και σκίζονταν συχνά, δηλαδή στις γωνίες της τσέπης και στις ραφές.

Τα πριτσίνια ήταν μια απλή και κομψή λύση με σκοπό την ανθεκτικότητα των τζιν. Χάρη στα πριτσίνια οι ανθρακωρύχοι και γενικά οι εργάτες μπορούσαν πλέον να φοράνε τα παντελόνια τους, χωρίς να σκίζονται.

Τα πριτσίνια, βέβαια, διαφοροποιούσαν τα παντελόνια του Davis από αυτά που παρήγαγαν οι ανταγωνιστές του, οι οποίοι ξεκίνησαν σύντομα να αντιγράφουν την τεχνική του.

Ο Davis ήξερε ότι έπρεπε να προστατεύσει την ιδέα του, αλλά δεν είχε τα 68 δολάρια για να κατοχυρώσει το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας. Έτσι, λοιπόν, το 1872 συνεργάστηκε μ’ έναν από τους προμηθευτές υφασμάτων του, τον Levi Strauss από το Σαν Φρανσίσκο. Ο Levi Strauss κάλυψε εν τέλει τα έξοδα για το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, ενώ ο Davis μετακόμισε στο Σαν Φρανσίσκο για να επιβλέπει την παραγωγή των παντελονιών.

Όπως είναι γνωστό, η Levi Strauss & Co. έλαβε το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας των ΗΠΑ για την κατασκευή τζιν (παντελόνια εργασίας με πριτσίνια, γνωστά ως blue jeans) στις 20 Μαΐου 1873. Την ίδια χρονιά, ο Davis ξεκίνησε να ράβει ένα σχέδιο με διπλή πορτοκαλί κλωστή ραμμένο στην πίσω τσέπη του τζιν για να τα ξεχωρίσει από αυτά που έφτιαχναν οι ανταγωνιστές του. Σύμφωνα με τον σχετικό νόμο εκείνης της εποχής, το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας είχε ισχύ μέχρι το 1890.

Επί 17 χρόνια, η Levi’s ήταν ο μοναδικός κατασκευαστής που είχε δικαίωμα να παράγει ρούχα εργασίας με πριτσίνια και η εταιρεία αντιμετώπισε τις παραβιάσεις των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας με μηνύσεις. Οι ανταγωνιστές προσπάθησαν να βρουν εναλλακτικές λύσεις, όμως, καμία εξ αυτών δεν είχε την κομψότητα που είχαν τα χάλκινα πριτσίνια.

Όταν το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας έληξε, τα πριτσίνια παρέμειναν ως ένα χαρακτηριστικό στοιχείο των τζιν. Σήμερα, τα πριτσίνια προστίθενται πλέον στα τζιν μόνο πιο αισθητικούς σκοπούς.

Ωστόσο, δεν πρέπει να παραλείψουμε και μια σημαντική λεπτομέρεια που αφορά στις μικροσκοπικές τσέπες που υπάρχουν μέσα από τις μεγαλύτερες τσέπες τζιν. Μπορεί οι περισσότεροι σήμερα να τοποθετούν μόνο κέρματα, ωστόσο, εκείνη την εποχή, ήταν τσέπη ρολογιού, προτού ανακαλυφθούν τα ρολόγια χειρός. Όπως μπορείτε να διαπιστώστε και μόνοι σας η συγκεκριμένη τσέπη έχει επίσης πριτσίνια.

Σήμερα, Πέμπτη (31.10.2024) οι κάτοικοι των ΗΠΑ και του Καναδά γιορτάζουν την πιο τρομακτική ημέρα του χρόνου, το Χάλογουιν (Halloween). 

Το βράδυ του Χάλογουιν, χιλιάδες παιδιά ντύνονται με «τρομακτικές» στολές και γυρίζουν από σπίτι σε σπίτι, χτυπούν τις πόρτες και αναφωνούν «φάρσα ή κέρασμα», ενώ οι νοικοκύρηδες τους προσφέρουν ζαχαρωτά.

Κατά την γιορτή του Χάλογουιν έχουν την «τιμητική» τους οι νεράιδες, οι μάγισσες, οι σκελετοί, τα φαντάσματα, τα βαμπίρ, καθώς και οι περίφημες σκαλιστές κολοκύθες – φανάρια.

Αρκετά άτομα για να τιμήσουν το Χάλογουιν επισκέπτονται «στοιχειωμένα» τοπία. Παρακάτω, θα βρείτε τα δέκα πιο στοιχειωμένα μέρη στον κόσμο για να μπείτε στο κλίμα του Χάλογουιν.

Νεκροταφείο La Recoleta, Αργεντινή

To νεκροταφείο La Recoleta βρίσκεται στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής. Περιέχει τάφους σημαντικών προσωπικοτήτων του έθνους, όπως της Eva Perón (πρόεδρος της Αργεντινής) νικητές του βραβείου Νόμπελ, του ιδρυτή του ναυτικού της Αργεντινής καθώς και στρατιωτικών διοικητών όπως του Julio Argentino Roca.

Το νεκροταφείο θεωρείται στοιχειωμένο μέσα από ιστορίες της τοπικής λαογραφίας και έχει συνδεθεί με παραφυσικά γεγονότα και φαντάσματα, που αφορούν κυρίως σ’ένα άγαλμα που βρίσκεται στην είσοδο του και απεικονίζει την κόρη του θεατρικού συγγραφέα Enrique García Velloso,Luz María (είναι περισσότερο γνωστό ως η Κυρία με τα λευκά), η οποία πέθανε το 1925 από λευχαιμία σε ηλικία μόλις 15 ετών.

Φρούριο Bhangarh, Ινδία

Το Φρούριο Bhangarh κατασκευάστηκε στην πολιτεία Rajasthan της Ινδίας κατά την διάρκεια του 16ου αιώνα. Ο θρύλος αναφέρει ότι το οχυρό εγκαταλείφθηκε τελείως μέσα σε μια νύχτα.

Το γιατί δεν είναι απολύτως σαφές. Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι ένας ιερέας καταράστηκε ολόκληρο το χωριό, καταδικάζοντας το σε καταστροφή και ερήμωση. Το τοπίο, πάντως, μοιάζει απόκοσμο, γι’ αυτό και είναι παράνομο να βρίσκεται κάποιος επισκέπτης στο χωριό, μεταξύ της δύσης και της ανατολής, καθώς σύμφωνα με τον αστικό μύθο, θεωρείται στοιχειωμένο.

The Skirrid Inn, Ουαλία

Το πανδοχείο Skirrid, που βρίσκεται κοντά στην πόλη Abergavenny, είναι η παλαιότερη παμπ της Ουαλίας, με ηλικία άνω των 900 ετών.

Ο θρύλος αναφέρει ότι περίπου 180 εγκληματίες κρίθηκαν ένοχοι για εγκλήματα και η ποινή που τους επιβλήθηκε ήταν  απαγχονισμός. Με την πάροδο των ετών, η πάμπ έχει αποκτήσει την φήμη ότι είναι στοιχειωμένη και ότι οι ψυχές των νεκρών εξακολουθούν να περιφέρονται στους διαδρόμους.

Port Arthur, Αυστραλία

Στο λιμάνι Arthur, στο νοτιότερο άκρο της Τασμανίας (Αυστραλία) βρίσκεται το συγκρότημα των φυλακών που υπήρξε τόπος εγκλεισμού και εξορίας των πιο επικίνδυνων κατοίκων της Βρετανικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.

Περισσότεροι από 1000 κρατούμενοι πέθαναν σε ζοφερές συνθήκες, κυρίως, λόγω των «ψυχολογικών βασανιστηρίων» που υπέστησαν.

Ξενοδοχείο Banff Springs, Καναδάς

Το επιβλητικό ξενοδοχείο Fairmont Banff Springs κατασκευάστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα και θεωρείται στοιχειωμένο. Οι ιστορίες συνδέονται κυρίως με τον αχθοφόρο, Sam Macauley, αλλά και με μια νύφη – φάντασμα που σκόνταψε, καθώς κατέβαινε τα σκαλιά, με αποτέλεσμα να χάσει την ζωή της.

Αρκετοί επισκέπτες καθώς και το προσωπικό του ξενοδοχείου έχουν αναφέρει ότι έχουν δει μια φιγούρα με νυφικό να χορεύει στην αίθουσα του χορού, που βρίσκεται στον πρώτο όροφο, και να ανεβοκατεβαίνει τα σκαλιά.

Πύργος του Λονδίνου, Αγγλία

Ο Πύργος του Λονδίνου είναι ιστορικό κάστρο στη βόρεια όχθη του Τάμεση στο κεντρικό Λονδίνο (Αγγλία). Αρχικά το κάστρο ήταν το κέντρο της μοναρχικής εξουσίας, αλλά και ένα καταφύγιο για την βασιλική οικογένεια σε ταραγμένες περιόδους.

Αργότερα, μετατράπηκε σε μια τρομερή φυλακή, όπου αρκετοί κρατούμενοι καρατομήθηκαν, ενώ θεωρείται και χώρο ανάκρισης υπόπτων για προδοσία, αφού τα βασανιστήρια με υπερέκταση των άκρων πάνω σε έναν τροχό ήταν νόμιμα στην Αγγλία μέχρι το 1640.

Κάστρο Dragsholm, Δανία

Το Κάστρο Dragsholm, ή όπως το αποκαλούν οι Δανοί, Dragsholm Slot, βρίσκεται στο νησί Zealand, μόλις μια ώρα από την Κοπεγχάγη.Kτίστηκε το 1215 από τον επίσκοπο Roskilde και από το 1536 έως το 1664, το Κάστρο χρησιμοποιήθηκε ως φυλακή για ευγενείς και εκκλησιαστικούς κρατούμενους.

Οι φήμες αναφέρουν ότι το κάστρο που σήμερα είναι ένα πολυτελές ξενοδοχείο είναι στοιχειωμένο με περισσότερα από 100 φαντάσματα, καθώς και ότι ορισμένα μέντιουμ έχουν επιχειρήσει να επικοινωνήσουν μαζί τους.

Πρώην σωφρονιστικό κατάστημα Eastern State, Η.Π.Α

Το Eastern State είναι μια πρώην φυλακή στη Φιλαδέλφεια της Πενσυλβάνια. Ξεκίνησε την λειτουργία του 1829, κεντρίζοντας το ενδιαφέρον για την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική του, αλλά και για την ριζοσπαστική του φιλοσοφία αναφορικά με τον σωφρονισμό των εγκληματιών μέσω αυστηρής απομόνωσης.

Στα κελιά των πρώην φυλακών βρέθηκαν ο ληστής τραπεζών, Γουίλι Σάτον καθώς και ο διαβόητος γκάνγκστερ, Αλ Καπόνε. Μετά από 142 χρόνια συνεχούς λειτουργίας, το Eastern State έκλεισε τελικά τις πόρτες του ως φυλακή το 1971. Σήμερα, οι πρώην φυλακές έχουν μετατραπεί σε μουσείο.

Chase Vault, Μπαρμπάντος

Το Κοιμητήριο της Εκκλησίας του Χριστού στο Oistins των Μπαρμπάντος αποτελεί ακόμα ένα μέρος που έχουν ακουστεί ασυνήθιστα γεγονότα στις αρχές του 19ου αιώνα.

Το μυστήριο που περιβάλλει το κοιμητήριο έχει να κάνει με μια κρύπτη που ανήκε στην οικογένεια Chase, με επικεφαλής τον συνταγματάρχη Thomas Chase. Ο αστικός μύθος αναφέρει ότι τα φέρετρα της οικογένειας μετακινούνται.

Kάστρο του Εδιμβούργου, Σκωτία

Το Κάστρο του Εδιμβούργου θεωρείται επίσης ένα στοιχειωμένο μέρος.

Οι θρύλοι που κυκλοφορούν στην τοπική κουλτούρα αναφέρονται σ’ ένα ακέφαλο μικρό αγόρι που ήταν τυμπανιστής, αλλά και στο φάντασμα της Λαίδης Τζάνετ Ντάγκλας, η οποία θανατώθηκε στην πυρά έξω από το Κάστρο στις 17 Ιουλίου 1537, ενώ ο μικρός γιος της αναγκάστηκε να παρακολουθήσει τον φρικτό θάνατο της.

Το Μέγα Σινικό Τείχος αποτελεί το μεγαλύτερο σε διαστάσεις ανθρώπινο οικοδόμημα και είναι το πιο διάσημο αξιοθέατο της κινεζικής πολιτιστικής κληρονομιάς.

Το Σινικό Τείχος είναι κινέζικη οχύρωση που κατασκευάστηκε σταδιακά, προκειμένου να προστατευθεί η Κίνα από τις επιδρομές μογγολικών και τουρκικών φύλων από τα βόρεια σύνορά της.

Η κατασκευή του ξεκίνησε σταδιακά από τον 7ο αι. π.Χ., αλλά η σημερινή του μορφή οφείλεται κυρίως στη Δυναστεία Μινγκ (τέλη του 14ου αιώνα με αρχές του 17ου αιώνα μ.Χ.).

Το Σινικό Τείχος εκτείνεται σε συνολικό μήκος 8.850 χλμ, σύμφωνα με πρόσφατη μέτρηση, αποτελούμενο από 6.259 χλμ πραγματικού τείχους, 359 χλμ τάφρου και 2.232 χλμ φυσικών οχυρώσεων όπως λόφοι και ποταμοί.

Σύμφωνα με άλλη σύγχρονη μέτρηση, το Σινικό Τείχος, με όλες τις διακλαδώσεις του, έχει συνολικό μήκος 21.196 χιλιόμετρα.

Το πρώτο σημαντικό τείχος της Κίνας χτίστηκε κατά τη διάρκεια του πρώτου αυτοκράτορα της βραχύβιας Δυναστείας Τσιν. Αυτό το τείχος δεν κατασκευάστηκε εξ’ ολοκλήρου, αλλά μάλλον δημιουργήθηκε από την ένωση διάφορων προϋπαρχόντων τειχών.

Βρισκόταν δε πολύ βορειότερα από το σημερινό τείχος και έχουν βρεθεί πολύ μικρά υπολείμματα από αυτό.

Στη συνέχεια συνεχίστηκαν οι προσπάθειες προστασίας της περιοχής και υπήρξαν συνολικά τέσσερα Τείχη:

Το Τείχος που μπορεί να δει κανείς σήμερα χτίστηκε κατά τη διάρκεια της δυναστείας Μινγκ, σε πολύ μεγαλύτερη έκταση από τα παλαιότερα τείχη και με τη χρήση υλικών μεγαλύτερης αντοχής.

Ο αρχικός σκοπός του Τείχους δεν ήταν να κρατηθούν έξω οι εισβολείς, αλλά να εξασφαλιστεί ότι οι νομαδικές φυλές του βορρά δεν θα μπορούσαν να το διασχίσουν με τα άλογά τους ή να επιστρέψουν εύκολα μετά από κάποια επιδρομή τους.

Κάθε πύργος έχει οπτική επαφή τουλάχιστον με τον προηγούμενο αλλά και με τον επόμενο, ώστε σε περίπτωση επίθεσης να γίνεται ορατή η φρυκτωρία (σύστημα επικοινωνίας με φλεγόμενους πυρσούς σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης) και έτσι να μεταδίδεται από πύργο σε πύργο το μήνυμα μέχρι το Πεκίνο.

Το Μέγα Σινικό Τείχος περιβάλλουν ορισμένες άγνωστες ιστορίες και θρύλοι που προέρχονται από την κινεζική λαογραφία και την τοπική παράδοση.

Ο θρύλος με τα δάκρυα της Meng Jiangnu

Η ιστορία της νεαρής κοπέλας Meng Jiangnu είναι ίσως η πιο διαδεδομένη στην παράδοση της κινεζικής κουλτούρας και ανάγεται στην Δυναστεία  Τσιν (221 π.Χ.-206 π.Χ.), και συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Qin Shi Huang.

Σύμφωνα με τον θρύλο η Meng Jiangnu είχε παντρευτεί τον Fan Xiliang.

Μετά, όμως, από τρεις ημέρες, αξιωματούχοι της Δυναστείας έστειλαν τον άντρα της στις εργασίες για την οικοδόμηση του Τείχους.  Σε σύντομο χρονικό διάστημα, όμως, ο Meng πέθανε από την πείνα, το κρύο και την υπερκόπωση και τον έθαψαν κάτω από τα θεμέλια του Σινικού Τείχους.

Η Meng, όμως, δεν γνώριζε τίποτα και επειδή δεν είχε μάθει νέα του από την στιγμή της αναχώρησης του, αποφάσισε να ταξιδέψει μέσα στον χειμώνα για να βρει τον σύζυγο της. Όταν, τελικά, έφθασε στο Τείχος, πληροφορήθηκε πως ο σύζυγος της είχε πεθάνει.

Η Meng Jiangnu ήταν τόσο συντετριμμένη από τον χαμό τoυ συζύγου της που έκλαιγε ασταμάτητα για τρεις μέρες και τρεις νύχτες.

Σύμφωνα, μάλιστα, με την παράδοση, από τα δάκρυα της προκλήθηκε η κατάρρευση ενός τμήματος του Τείχους, αποκαλύπτοντας τα οστά του συζύγου της.

Ο συγκεκριμένος θρύλος έχει διαδοθεί ευρέως μέσα από τα σχολικά βιβλία, τα δημοτικά τραγούδια και τις παραδοσιακές όπερες, ενώ αποτελεί αντικείμενο διαφόρων έργων, όπως πίνακες ζωγραφικής και γλυπτά. 

O θρύλος με το τούβλο που περίσσεψε

Ένας άλλος μύθος αφορά στο πέρασμα Jiayuguan. Κατά την διάρκεια της Δυναστείας των Μινγκ (1368π.Χ.-1644π.Χ.), ο Yi Kaizhan, ένας τεχνίτης, υπολόγισε ότι θα χρειαζόταν 99.999 τούβλα για να κατασκευαστεί το συγκεκριμένο πέρασμα. Ο επόπτης του δεν τον πίστεψε και του διαμήνυσε πως εάν οι υπολογισμοί του ήταν λανθασμένοι, τότε, τότε όλοι οι εργάτες θα τιμωρούνταν με σκληρή εργασία για τρία χρόνια.

Μετά την ολοκλήρωση του έργου, ωστόσο, περίσσεψε ένα τούβλο πίσω από την πύλη της πόλης Xiwong. Μόλις αντίκρισε το τούβλο ο επόπτης, ήταν έτοιμος να τιμωρήσει τους εργάτες.

Ωστόσο, ο Yi Kaizhan ανέφερε ότι το τούβλο τοποθετήθηκε εκεί από ένα υπερφυσικό ον για να φτιάξει τον τοίχο και ακόμα και η πιο αμυδρή κίνηση θα προκαλούσε την κατάρρευση του Τείχους. Ο επόπτης τον πίστεψε, γι’ ατό το τούβλο δεν μετακινήθηκε ποτέ από το σημείο, αποτελώντας μέχρι και σήμερα το σήμα κατεθέν του πύργου στο πέρασμα Jiayuguan.

Ο θρύλος με τον πύργο- φρυκτωρία

Κατά τη διάρκεια της (δυτικής) δυναστείας Τζόου (11ος αιώνας π.Χ.-711 π.Χ.) ο βασιλιάς King You ήταν πολύ ερωτευμένος με την όμορφη βασίλισσα Bao Si. Ωστόσο, η βασίλισσα δεν γελούσε ποτέ και με τίποτα. Ένας αξιωματούχος πρότεινε στον βασιλιά την πυρπόληση του πύργου – φρυκτωρία που θα τρόμαζε τους υπηκόους του, ώστε να γελάσει η βασίλισσα.

Ο βασιλιάς έδωσε την εντολή με αποτέλεσμα η βασίλισσα να ξεκαρδιστεί από τα γέλια από το πανικό που προκλήθηκε στο βασίλειο.

Ωστόσο, όταν κάποια στιγμή, ο βασιλιάς έστειλε μήνυμα έκτακτης ανάγκης στον πύργο για να να ζητήσει βοήθεια υπό την απειλή πραγματικής εισβολής από εχθρικά στρατεύματα, δεν κινητοποιήθηκε κανένας στρατιώτης, αφού θεώρησαν ότι επρόκειτο ξανά για φάρσα. Έτσι, ο βασιλιάς θανατώθηκε από τους εισβολείς και η δυναστεία έφτασε στο τέλος της.

Ο θρύλος με το «φρούριο της ευτυχισμένης συνάντησης»

Υπάρχει ένα φρούριο στο Σινικό Τείχος που ονομάζεται Xifeng Kou, ή αλλιώς το «φρούριο της ευτυχισμένης συνάντησης».

Κάποτε, ένας νεαρός στρατιώτης είχε πάει να υπερασπιστεί τη βόρεια επικράτεια της Κίνας κατά μήκος του Σινικού Τείχους. Οι στρατιώτες ήταν αναγκασμένοι να φρουρούν το μέρος όλο το χρόνο και απαγορευόταν να εγκαταλείψουν το πόστο τους.

Το μοναδικό μέλος της οικογένειας του στρατιώτη που βρισκόταν εν ζωή, ήταν ο πατέρας του. Μια μέρα, ο ηλικιωμένος άντρας, φοβούμενος ότι υπάρχει ενδεχόμενο να μην συναντήσει ξανά τον γιο του, αποφάσισε να τον επισκεφθεί στο Σινικό Τείχος για να δει από κοντά, ίσως για τελευταία φορά.

Όταν έφτασε σ’ ένα φρούριο, συνάντησε κατά λάθος τον γιο του, ο οποίος είχε μεγαλώσει αρκετά. Πατέρας και γιος δεν μπορούσαν να κρατήσουν την συγκίνηση τους που ξανασυναντήθηκαν μετά από τόσα χρόνια, και βυθίστηκε ο ένας στην αγκαλιά του άλλου.

Παρ’ όλη την χαρά που τους κατέκλυσε και τα συναισθήματα ανακούφισης, έκλαιγαν ταυτόχρονα από στεναχώρια. Προς έκπληξη όλων οι δυο τους κατέρρευσαν και πέθαναν επί τόπου.

Στην μνήμη του πατέρα και γιου, το όνομα του φρουρίου, όπου συναντήθηκαν, ονομάστηκε Xifeng Kou.

O θρύλος με τον στρατηγό που θανατώθηκε

Περίπου 60 χιλιόμετρα, βόρεια του κέντρου του Πεκίνου, υπάρχει ένα διάσημο τμήμα του Σινικού Τείχους που ονομάζεται Huang Hua Cheng (το φρούριο των κίτρινων λουλουδιών). Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, ανθίζουν κίτρινα λουλούδια γύρω από την περιοχή.

Στο συγκεκριμένο κτίριο του Σινικού Τείχους, κατασκευή του οποίου ξεκίνησε το 1575, επί δυναστείας Μινγκ, τέθηκε επικεφαλής των εργασιών, ο στρατηγός Cai Kai.

Σύμφωνα με την παράδοση, χρειάστηκαν αρκετά χρόνια για να ολοκληρωθεί η κατασκευή του. Μερικοί ζηλιάρες αξιωματούχοι είχαν διαβάλλει τον στρατηγό στον αυτοκράτορα Wanli με τις κατηγορίες ότι είχε ξοδέψει αρκετά χρήματα και ότι κατασκευή του τείχους ήταν κακή.

Ο αυτοκράτορας ήταν τόσο δυσαρεστημένος με αυτές τις αναφορές, που διέταξε την άμεση εκτέλεση του στρατηγού, μόλις ο τελευταίος έφθασε στην πρωτεύουσα για να ανακοινώσει την ολοκλήρωση του έργου. Λίγο καιρό αργότερα ο αυτοκράτορας έστειλε μια αξιόπιστη ομάδα για να ελέγξει το έργο του στρατηγού.

Όταν η αποστολή επέστρεψε πίσω, ανέφερε στον αυτοκράτορα ότι το τμήμα Huanghuaheng δεν είχε σχηματιστεί καμία ρωγμή στις πέτρες και ότι η κατασκευή ήταν σταθερή, αφού είχε ενισχυθεί με σούπα ρυζιού. Ο αυτοκράτορας μετάνιωσε για την εσφαλμένη εντολή του και διέταξε να χτίσουν μια μνημειακή στήλη στο σημείο στη μνήμη του πιστού στρατηγού.

Ο αυτοκράτορας Wanli χάραξε επίσης τις λέξεις «Jin Tang» (σ.σ. στερεό και σταθερό) στην όψη του τεράστιου βράχου για να τιμήσει το επιτυχημένο έργο του στρατηγού. Έτσι, το σημείο ονομάζεται και Σινικό Τείχος Jintang.

O θρύλος με τις χήρες

Στο τμήμα Tai Ping Zhai του Σινικού Τείχους κοντά στο πέρασμα Huang Ya Guan, υπάρχει ένας πολύ γνωστός πύργος. Σύμφωνα με τον θρύλο, κατά την κατασκευή του περάσματος, 12 στρατιώτες από την επαρχία Henan έχασαν τη ζωή τους.

Οι γυναίκες τους, όταν έμαθαν την δυσάρεστη είδηση, βυθίστηκαν σε βαρύ θρήνο. Στην μνήμη των συζύγων τους, λοιπόν, οι γυναίκες αποφάσισαν να χτίσουν τον συγκεκριμένο πύργο στο σημείο.

Το βιβλίο καταγραφής παγκόσμιων ρεκόρ Γκίνες αποτελεί μια ενδιαφέρουσα συλλογή παγκόσμιων ρεκόρ απ’ όλο τον κόσμο. 

Ο καθένας από εμάς μπορεί να μπει στο βιβλίο Γκίνες, αρκεί να έχει ένα ιδιαίτερο ταλέντο, που αρκετές φορές κατέχει εκ γενετής, ή είναι επίκτητο, ωστόσο, προκαλεί εντύπωση για την μοναδικότητα του.

Παρακάτω, θα δείτε τα δέκα πιο πρωτότυπα ανθρώπινα κατορθώματα που έχουν κατακτήσει μια θέση στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες. 

Η πιο τριχωτή οικογένεια στον κόσμο

Τα μέλη της οικογένειας Gomez (Victor “Larry” Gomez, Gabriel “Danny” Ramos Gomez, Luisa Lilia De Lira Aceves και ο Jesus Manuel Fajardo Aceves) πάσχουν από μια σπάνια γενετική πάθηση που προκαλεί υπερβολική τριχοφυΐα σ’ όλα τα σημεία του σώματος.

Στην περίπτωση της μεξικάνικης οικογένειας, οι γυναίκες καλύπτονται με μεσαίο τρίχωμα, ενώ οι άνδρες έχουν πυκνά μαλλιά στο 98% περίπου του σώματός τους, εκτός από τις παλάμες και τα πέλματά τους.

Η μεγαλύτερη καριέρα ως παγωτατζής

Ο Allan Ganz (γεννήθηκε 13 Ιουλίου 1937) μπήκε στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες, καθώς συμπλήρωσε 67 συναπτά χρόνια ως παγωτατζής (1947- 2014).

Ο Ganz (στην κεντρεική φωτογραφία του άρθρου) ξεκίνησε να πουλά παγωτά μαζί τον μπαμπά του, Λούις Γκανζ, σε ηλικία μόλις 10 ετών στις πόλεις Έβερετ και Μάλντεν της Μασαχουσέτης των ΗΠΑ. Το 1977 αγόρασε το δικό του φορτηγό και τα τελευταία 37 χρόνια συνέχισε να πουλά παγωτό στο Πίποντι της Μασαχουσέτης.

Η περισσότερη ώρα που στριφογυρίζει μια μπάλα μπάσκετ πάνω σε μια οδοντόβουρτσα

Ο Sandeep Singh Kaila από το Άμποτσφορντ (Καναδάς) κατέκτησε μια θέση στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες, αφού για 68 δευτερόλεπτα μια μπάλα του μπάσκετ στριφογύριζε πάνω σε μια οδοντόβουρτσα που κρατούσε με τα δόντια του. 

Μεγαλύτερη παρέλαση μαγιό σε χιονοδρομικό κέντρο

Το συγκεκριμένο ρεκόρ σημειώθηκε στις 9 Απριλίου 2016 στη Ρωσία, όπου 1.008 άτομα συγκεντρώθηκαν στην πόλη Σότσι και οργάνωσαν μία παρέλαση με μαγιό, κάνοντας σκι στο χιονοδρομικό κέντρο «Rosa Khutor».

Ο μεγαλύτερος μαξιλαροπόλεμος

Το ρεκόρ σημειώθηκε στην πρωτεύουσα Σαιντ Πωλ της πολιτείας Μινεσότα (ΗΠΑ) όπου 6.261 οπαδοί βρέθηκαν σ’ έναν αγώνα των Saint Paul Saints και έπαιξαν μαξιλαροπόλεμο μεταξύ τους.

Το μεγαλύτερο ρολό σούσι

Στις 7 Οκτωβρίου 2022, ο σεφ Nick DiGiovanni και η σεφ Lynn Davis από τη Μασαχουσέτη των ΗΠΑ έφτιαξαν το μεγαλύτερο ρολό σούσι.

Χρειάστηκαν 226 κιλά αγγούρι και αντίστοιχη ποσότητα σολομού, 907 κιλά ρύζι για σούσι και αντίστοιχη ποσότητα φύκι (nori) για την παρασκευή του. Το γιγάντιο ρολό σούσι που δημιούργησε το δίδυμο ζύγιζε 1360 κιλά και είχε διάμετρο 2,16 μέτρα.

Ο ψηλότερος «πύργος» με ντόνατς

Ο ψηλότερος «πύργος» με ντόνατς αποτελείται από 3.198 ντόνατς και επιτεύχθηκε από μέλη της εβραϊκής κοινότητας «Jewish Life Center» στο Γιοχάνεσμπουργκ (Νότια Αφρική) στις 5 Δεκεμβρίου 2018.

Ο «πύργος» από τα λαχταριστά ντόνατς είχε ύψος 152 εκατοστά.

Τα περισσότερα «κόλλα πέντε» σ’ ένα λεπτό

Στις 21 Απριλίου 2016, ο Kaiser Permanente κατάφερε στο Σαν Ντιέγκο των ΗΠΑ τα περισσότερα high-fives (290) μέσα σ’ ένα λεπτό.

Τα περισσότερα φιλιά σε 30 δευτερόλεπτα

Στις 16 Ιουλίου 2017, 25 cheerleaders από την ομάδα Alba Dancers Berlin έδωσαν τα περισσότερα φιλιά (74 φορές) στον Florian Silbereisen μέσα σε 30 δευτερόλεπτα.

Έσπασε 47 ξύλινα καπάκια τουαλέτας μέσα σ’ένα λεπτό

Ο Kevin Shelley κατάφερε να σπάσει 47 ξύλινα καπάκια τουαλέτας σ’ ένα μόλις λεπτό, χρησιμοποιώντας το κεφάλι του.

Αυτό το ρεκόρ επετεύχθη στην Κολωνία της Γερμανίας, την 1η Σεπτεμβρίου 2007.

Η αυξημένη κίνηση στους δρόμους και το μποτιλιάρισμα είναι από τους παράγοντες που προκαλούν σύγχυση και εκνευρισμό σε χιλιάδες οδηγούς που θέλουν να φθάσουν στον προορισμό τους. 

Γι’ αυτό το λόγο, είναι απαραίτητο η κάθε μεγαλούπολη να εκπονήσει το κατάλληλο σχέδιο για την κυκλοφοριακή αποσυμφόρηση, ούτως ώστε να περιοριστεί η ταλαιπωρία των οδηγών. 

Εκτός από τα επίπεδα κυκλοφοριακής συμφόρησης, υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες που επηρεάζουν την συνολική εμπειρία της οδήγησης, όπως η ποιότητα των οδικών υποδομών, το κόστος των καυσίμων, οι διαθέσιμοι χώροι στάθμευσης και το κόστος τους.

Η εταιρεία Moneybarn, αφού ανέλυσε τις εμπειρίες οδηγών σε 35 χώρες, δημιούργησε έναν παγκόσμιο δείκτη ικανοποίησης οδηγών βάσει των παραπάνω δεδομένων, φτιάχνοντας μια λίστα με τις χώρες που έχουν τους πιο ευτυχισμένους οδηγούς στον κόσμο. 

Ιαπωνία και Σιγκαπούρη 

Δύο έθνη της Ασίας μοιράζονται τον τίτλο της καλύτερης χώρας για τους οδηγούς (με βαθμολογία 7,10 στα 10), η Ιαπωνία και η Σιγκαπούρη.

Η Ιαπωνία είναι γνωστή για την παραγωγή ορισμένων από τα πιο αξιόπιστα αυτοκίνητα στον κόσμο. Η χώρα διαθέτει επίσης εξαιρετικές οδικές υποδομές και το κόστος των καυσίμων (diesel) βρίσκεται σε χαμηλά επίπεδα. Παράλληλα, η χώρα του Ανατέλλοντος Ήλιου φιλοξενεί μερικά απ’ τα κορυφαία αεροδρόμια στον κόσμο.

Από την άλλην πλευρά, η Σιγκαπούρη διαθέτει την καλύτερη συνολική οδική υποδομή από οποιοδήποτε άλλη χώρα του δείκτη, κάτι που είναι απολύτως λογικό αν σκεφτεί κανείς ότι είναι μία από τις καλύτερες οργανωμένες πόλεις στον κόσμο, χάρη στον μοναδικό της πολεοδομικό σχεδιασμό.

Η Σιγκαπούρη έχει το προνόμιο να διαθέτει ένα από τα πιο ασφαλή οδικά δίκτυα στον κόσμο, ενώ διατίθενται κι αρκετοί χώροι πάρκινγκ σε προσιτές τιμές. Βέβαια, η Σιγκαπούρη είναι μια από τις πιο ακριβές χώρες στον κόσμο, και για αρκετούς κατοίκους της νησιωτικής χώρας είναι δυσβάστακτο το κόστος συντήρησης ενός αυτοκινήτου, ωστόσο, διαθέτει ένα ισχυρό δίκτυο δημόσιων συγκοινωνιών, το οποίο μπορούν να εκμεταλλευτούν οι επισκέπτες.

Τουρκία

Η Τουρκία καταλαμβάνει την δεύτερη θέση στην σχετική λίστα (6,56 στα 10). Επίσης, η πρωτεύουσα της χώρας, η Άγκυρα, έχει χαμηλά επίπεδα κυκλοφοριακής συμφόρησης, ιδιαίτερα σε ώρες αιχμής, καθιστώντας την ασφαλή για τους οδηγούς. Επιπλέον, οι τιμές των καυσίμων είναι χαμηλές, τόσο για τη βενζίνη όσο και για το diesel.

Επιπρόσθετα, οι οδηγοί της χώρας είναι ικανοποιημένοι για την πληθώρα τοπίων που έχουν την δυνατότητα να απολαύσουν στους δρόμους, από τα παραμυθένια τοπία της Καππαδοκίας μέχρι τη θέα της Κωνσταντινούπολης, από μια από τις ψηλότερες γέφυρες του κόσμου.

Ισπανία 

Στην τρίτη θέση βρίσκεται η Ισπανία, έχοντας σχετικά υψηλή κατάταξη στον παγκόσμιο δείκτη με τους πιο ικανοποιημένους οδηγούς στον κόσμο (βαθμολογία 6,42 στα 10). Η κυκλοφοριακή συμφόρηση στην πρωτεύουσα της χώρας βρίσκεται σε χαμηλά επίπεδα τις ώρες αιχμής, χάρη στη ζώνη χαμηλών εκπομπών ρύπων  (Low Emission Zones -LEZ) που εισήχθη από το 2019 στη Μαδρίτη με στόχο τον περιορισμό της χρήσης ρυπογόνων οχημάτων και την ενθάρρυνση της χρήσης των μέσων μαζικής μεταφοράς.

Αν και η συνολική ποιότητα της οδικής υποδομής της Ισπανίας ήταν χαμηλότερη από εκείνη της Ελβετίας, η Ισπανία είχε ελαφρώς πιο προσιτές τιμές στην βενζίνη. Επίσης, η Ισπανία δέχεται εκατομμύρια τουρίστες κάθε χρόνο, και ως αποτέλεσμα το οδικό της δίκτυο έχει αναβαθμιστεί με την πάροδο των ετών.

Ελβετία 

Από τις πιο ευτυχισμένες και πλούσιες χώρες του κόσμου είναι η Ελβετία. Οι Ελβετοί είναι, επίσης και από τους πιο ικανοποιημένους οδηγούς στον κόσμο. Παρ’ όλο που η Ελβετία κατέλαβε την 5η θέση στον παγκόσμιο δείκτη ικανοποίησης των οδηγών, η χώρα της κεντρικής Ευρώπης συγκέντρωσε βαθμολογία μόλις 6,13 στα 10, γεγονός που αντικατοπτρίζει τις προκλήσεις και τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν πολλοί οδηγοί παγκοσμίως.

Η Ελβετία σημείωσε ιδιαίτερα καλή βαθμολογία όσον αφορά την ασφάλεια (με μόλις δύο θανάτους από τροχαία δυστυχήματα ανά 100.000 κατοίκους), αλλά είχε μερικές από τις υψηλότερες τιμές βενζίνης στη σχετική λίστα. Παρ’ όλα αυτά, οι οδηγοί της χώρας έχουν κάθε λόγο για να είναι ικανοποιημένοι, καθώς απολαμβάνουν κατά την διάρκεια της διαδρομής τους τις μαγευτικές Άλπεις και παραμυθένιες πόλεις, όπως η Γενεύη και η Λουκέρνη.

Eλλάδα

Η χώρα μας καταλαμβάνει την τελευταία θέση στην σχετική λίστα (βαθμολογία 2,73 στα 10). Σύμφωνα με την έκθεση, η Ελλάδα έχει χαμηλές βαθμολογίες, όσον αφορά την οδική ασφάλεια και αυξητική τάση στην κυκλοφοριακή συμφόρηση, αφού η Αθήνα είναι η χειρότερη πόλη να οδηγεί κανείς, ιδιαίτερα μετά την πανδημία του COVID – 19.

Η Ελλάδα έχει, επίσης, υψηλό ποσοστό θανάτων από τροχαία δυστυχήματα (8 ανά 100.000), λόγω υπερεκτίμησης των δυνατότητων των οδηγών και παραβίασης του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (αρκετοί οδηγοί δεν φορούν ζώνες ασφαλείας), ενώ οι τιμές των καυσίμων είναι ιδιαίτερα υψηλές. 

Οι μπλε ζώνες (blue zones) αναφέρονται σε περιοχές του κόσμου, όπου οι κάτοικοι τους ζουν αισθητά περισσότερα χρόνια από τον υπόλοιπο πληθυσμό.

Συγκεκριμένα, ο όρος «μπλε ζώνη» επινοήθηκε από τον συγγραφέα και εξερευνητή του National Geographic, Dan Buettner, για να περιγράψει περιοχές σ’ όλο τον κόσμο, όπου διαμένουν άνθρωποι που έχουν υιοθετήσει υγιεινές διατροφικές συνήθειες, ανακαλύπτοντας τα «μυστικά» της μακροζωίας. 

Ο Dan Buettner στηρίχθηκε στην μελέτη των Gianni Pes και Michel Poulain που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Journal of Experimental Gerontology (2004). Οι δύο επιστήμονες είχαν διαπιστώσει ότι στην Σαρδηνία (Ιταλία) υπάρχουν αρκετοί κάτοικοι που έχουν συμπληρώσει 100 χρόνια ζωής.

Υπάρχουν, λοιπόν, πέντε «μπλε ζώνες» σ’ όλο τον κόσμο, όπου οι άνθρωποι τείνουν να ζουν περισσότερο από το μέσο προσδόκιμο ζωής, μεταξύ αυτών, κι ένα ελληνικό νησί: H Οκινάουα (Ιαπωνία), η Σαρδηνία (Ιταλία), η χερσόνησος Νικόγια (Κόστα Ρίκα), η Ικαρία (Ελλάδα) και η περιοχή Λόμα Λίντα στην Καλιφόρνια (ΗΠΑ).

Ποιες είναι οι διατροφικές συνήθειες

Η διατροφή των κατοίκων στα συγκεκριμένα μέρη του πλανήτη είναι πλούσια σε θρεπτικά συστατικά και αποτελείται κυρίως από λαχανικά, φρούτα, δημητριακά, όσπρια και ξηρούς καρπούς, ενώ έχουν περιορίσει την κατανάλωση κρέατος, δίνοντας μεγάλη σημασία στην ενυδάτωση του οργανισμού τους.

Φασόλια: Τα όσπρια είναι πηγή πρωτεΐνης και φυτικών ινών. Οι κάτοικοι των «μπλε ζωνών» καταναλώνουν μισό φλιτζάνι μαγειρεμένα φασόλια σε ημερήσια βάση.

Λαχανικά: Τα λαχανικά είναι πλούσια σε βιταμίνες, μέταλλα, ενώ έχουν αντιοξειδωτική δράση. Οι άνθρωποι στις «μπλε ζώνες» καταναλώνουν αρκετά λαχανικά όλες τις εποχές του χρόνου που προέρχονται από τις τοπικές καλλιέργειες. Οι καλύτερες τροφές μακροζωίας είναι τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, όπως το σπανάκι, το λάχανο, τα παντζάρια και τα σέσκουλα.

Λίγο κρέας: Οι κάτοικοι των «μπλε ζωνών» καταναλώνουν κρέας μία φορά την εβδομάδα σε μικρές ποσότητες, κυρίως ως συνοδευτικό σε πιάτα και σε ειδικές περιστάσεις (γιορτή).

Ψάρια: Τα λιπαρά ψάρια (π.χ. σαρδέλα) είναι πλούσια σε πολυακόρεστα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα. Οι κάτοικοι των «μπλε ζωνών» καταναλώνουν ψάρι τρεις φορές την εβδομάδα. Εκτός από σαρδέλες, καταναλώνουν γαύρο και μπακαλιάρο.

Καθόλου αγελαδινό γάλα: Το αγελαδινό γάλα δεν περιλαμβάνεται στη διατροφή των «μπλε ζωνών»

Αυγά: Οι άνθρωποι σ΄όλες τις «μπλε ζώνες» καταναλώνουν αρκετά αυγά, περίπου δύο έως τέσσερις φορές την εβδομάδα.

Ξηροί καρποί: Η κατανάλωση ξηρών καρπών θωρακίζει την υγεία της καρδιάς, μειώνει τον κίνδυνο χρόνιων ασθενειών, χάρη στην υψηλή τους περιεκτικότητα σε ω- 3 λιπαρά οξέα, αντιοξειδωτικά και φυτικές ίνες. Οι κάτοικοι των «μπλε ζωνών» καταναλώνουν περίπου 60 γραμμάρια ξηρών καρπών σε ημερήσια βάση.

Ψωμί: Οι άνθρωποι στις «μπλε ζώνες» έχουν περιορίσει την κατανάλωση ψωμιού. Πάντως, προτιμούν ψωμί από προζύμι και αλεύρι ολικής άλεσης ή καλαμπόκι.

Νερό: Καταναλώνουν άφθονο νερό που προέρχεται από τοπικές πηγές καθ’ όλη την διάρκεια της ημέρας, καθώς επίσης καφέ, τσάι και κρασί, ενώ αποφεύγουν τελείως τα επεξεργασμένα ποτά και αναψυκτικά.

Το ψωμί αποτελεί βασικό προϊόν στη διατροφή πολλών χωρών.

Συνήθως, το ψωμί παρασκευάζεται από αλεύρι σίτου (λευκό αλεύρι) και νερό αναμειγμένο με μαγιά.

Η ζύμη αφήνεται να φουσκώσει και τελικά ψήνεται στον φούρνο. Ποια είναι, όμως, η ιστορία της παρασκευής του ψωμιού;

Ακολουθούν δέκα πράγματα που ίσως δεν γνωρίζετε για το ψωμί.

Οι αρχαιολόγοι έχουν ανακαλύψει στοιχεία από προϊόντα αρτοποιϊας ηλικίας 30.000 ετών: Στοιχεία από προϊόντα αρτοποιίας που χρονολογούνται πριν από 30.000 χρόνια έχουν ανακαλύψει οι αρχαιολόγοι. Την περίοδο της Προϊστορικής εποχής, οι άνθρωποι εξήγαγαν άμυλο από τις ρίζες ορισμένων φυτών.

Εκτιμάται ότι στη συνέχεια άπλωναν αυτή την αμυλώδη ζύμη σε πέτρες και την μαγείρευαν πάνω από τη φωτιά, κάτι που θεωρείται ότι ήταν η πρώιμη μορφή ψωμιού. Οι αρχαιολόγοι εντόπισαν τα συγκεκριμένα δεδομένα, αναλύοντας υπολείμματα αμύλου σε πέτρες που βρέθηκαν στην Ιταλία, την Τσεχία και τη Ρωσία.

Οι Σουμέριοι ήταν οι πρώτοι που χρησιμοποίησαν μαγιά για να «φουσκώσει» το ψωμί: Οι Σουμέριοι ήταν αρχαίος λαός ο οποίος εμφανίστηκε στη περιοχή της Μεσοποταμίας μεταξύ 6.000 και 4.000 π.Χ. Αυτός ο αρχαίος λαός θεωρείται ο πρώτος που χρησιμοποίησε φυσική μαγιά για να φουσκώσει το ψωμί.

Η μαγιά μπορεί να βρεθεί σχεδόν παντού, ειδικά στα δημητριακά.

Οι αρχαίοι Ευρωπαίοι χρησιμοποιούσαν αφρό μπύρας για να φουσκώσουν το ψωμί τους: Οι Γαλάτες και οι Ίβηρες αφαιρούσαν τον αφρό της μπύρας τους κατά τη διαδικασία της ζύμωσης. Μ’ αυτό τον αφρό, που φέρει την ονομασία μαγιά μπύρας (barm), έφτιαχναν ένα μαλακό και αφράτο ψωμί (barm cake).

Το συγκεκριμένο ψωμί εξακολουθεί να είναι δημοφιλές στη βόρεια Αγγλία και συνήθως βάζουν μέσα μπέικον ή τηγανητές πατάτες.

Το ψωμί με προζύμι παρασκευάζεται για πάνω από 5.500 χρόνια: Το ψωμί με προζύμι είναι μια από τις παλαιότερες μεθόδους για την παρασκευή ψωμιού που χρησιμοποιούμε ακόμα και σήμερα.

Το προζύμι είναι ένα κομμάτι άψητο ζυμάρι από το ψωμί της προηγούμενης ημέρας, το οποίο χρησιμοποιούνταν για να φουσκώσει το ψωμί της επόμενης ημέρας. Η παλαιότερη αναφορά για παρασκευή ψωμιού με προζύμι ανάγεται το 3700 π.Χ. στην Ελβετία.

Οι τορτίγιες ήταν βασικό προϊόν της διατροφής των Μάγια: Το καλαμπόκι καλλιεργήθηκε για πρώτη φορά στο Μεξικό, πριν από περίπου 10.000 χρόνια. Έτσι γεννήθηκε η τοπική τορτίγια καλαμποκιού (tlaxcalli), μετά την άλεση του συγκεκριμένου δημητριακού και την προσθήκη νερού για την ζύμη.

Στην ουσία, το όνομα του μεξικανικού κράτους «Tlaxcala» σημαίνει «τόπος της τορτίγιας» στην διάλεκτο των Αζτέκων (Nahuatl)

Η Γαλλία ψήνει περίπου 6 δισεκατομμύρια μπαγκέτες ετησίως: Η μπαγκέτα (baguette) είναι ένας μακρύ, λεπτό είδος ψωμιού που προέρχεται από τη Γαλλία. Συνήθως κατασκευάζεται από απλή ζύμη, και διακρίνεται από το χαρακτηριστικό μήκος του και την τραγανή του κόρα. Μια μπαγκέτα έχει διάμετρο περίπου 5-6 εκατοστά και σύνηθες μήκος 65 περίπου εκατοστά, μπορεί όμως να φτάσει και το 1 μέτρο.

Το 2022, η τεχνογνωσία και ο πολιτισμός της μπαγκέτας προστέθηκε στις λίστες Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO. Το 1993, το Γαλλικό Κοινοβούλιο πέρασε το Le Décret Pain (Το Διάταγμα του Άρτο). Το εν λόγω διάταγμα ορίζει ότι τα ψωμιά που υπάγονται στο όνομα «pain maison» (χειροποίητο ψωμί) πρέπει να ζυμώνονται και να ψήνονται στην τοποθεσία πώλησής τους.

Επίσης, απαγορεύει τη χρήση προπαρασκευασμένης ζύμης για τη παρασκευή μπαγκετών.

Πώς γεννήθηκε η ιδέα για την παρασκευή της γαλλικής μπαγκέτας; Υπάρχουν αρκετές θεωρίες για την προέλευση της περίφημης γαλλικής φραντζόλας. Σύμφωνα με μια θεωρία, ο Ναπολέων Βοναπάρτης διέταξε να παρασκευαστεί ένα μακρύ, λεπτό καρβέλι, έτσι ώστε οι στρατιώτες του να μπορούν να μεταφέρουν εύκολα τις μερίδες τους.

Σύμφωνα με μια άλλη θεωρία, οι μπαγκέτες παρασκευάστηκαν κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης όταν το ψωμί ήταν σπάνιο. Η έλλειψη οδήγησε στην ανάγκη για μια πολύ άπαχη ζύμη, ώστε το ψωμί να γίνει πιο φθηνό και προσιτό.

Το αρμενικό lavash προστατεύει τα μωρά από το «κακό μάτι»: Το λαβάς (lavash) είναι ένα μαλακό, λεπτό κομμάτι ψωμιού που έχει βαθιές ρίζες στην αρμενική κουλτούρα. Στους παραδοσιακούς γάμους, παίζει τελετουργικό ρόλο, καθώς τοποθετείται στους ώμους των νεόνυμφων για να φέρει τη γονιμότητα και την ευημερία.

Επίσης, τοποθετούν λαβάς στα νεογέννητα να τα προστατεύσουν από το κακό μάτι.

Η λέξη lavash προέρχεται από το αρμενικό lav kashas (να είναι καλά τεντωμένο). Το 2014 συμπεριλήφθηκε στον Κατάλογο της UNESCO για την Άυλη Πολιτιστική Κληρονομιά της Ανθρωπότητας.

Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι χρησιμοποιούσαν μουχλιασμένο ψωμί για τη θεραπεία πληγών: Στην αρχαία Αίγυπτο το ψωμί είχε περίοπτη θέση στην κοινωνία και στην οικογένεια. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι χρησιμοποιούσαν μουχλιασμένο ψωμί για την θεραπεία πληγών και εγκαυμάτων, ώστε να αποτρέψουν την μόλυνση.

Αρκετά χρόνια αργότερα, το 1928 ο Άγγλος ερευνητής Αλεξάντερ Φλέμινγκ το 1928 παρατήρησε -εντελώς τυχαία- ότι η πράσινη μούχλα παρήγαγε μια ουσία που ανέστελλε τη δραστηριότητα μερικών βακτηρίων και την ονόμασε πενικιλλίνη.

Το παλαιότερο κομμάτι ψωμιού που έχει διασωθεί είναι άνω των 14.000 ετών: Στις 12 Ιουνίου 2018, μια ομάδα αρχαιολόγων από το Πανεπιστήμιο της Δανίας ανακάλυψε ένα κομμάτι ψωμιού στη Μαύρη Έρημο στην Ιορδανία. Το ψωμί είχε παρασκευαστεί σε μια θερμαινόμενη πέτρα και αποτελούνταν από άγριο σιτάρι, κριθάρι και αποξηραμένες ρίζες άγριων φυτών.

Εκτός από την ηλικία του, δεν είναι γνωστά άλλα στοιχεία για το ψωμί, αλλά η σπουδαία ανακάλυψη βοήθησε τους αρχαιολόγους να καταλάβουν ότι το ψωμί αποτελούσε μέρος της διατροφής των αρχαίων λαών.

Υπάρχουν μερικές χώρες που είναι τόσο μικρές σε έκταση, που δύσκολα διακρίνονται στον παγκόσμιο χάρτη.

Παρά το περιορισμένο τους μέγεθος, οι συγκεκριμένες χώρες κρύβουν μοναδικές ομορφιές και πλούσια πολιτισμική παράδοση.

Εξάλλου, οι ακόλουθες χώρες αποδεικνύουν περίτρανα ότι η έκταση δεν παίζει και τόση μεγάλη σημασία, αφού τα αξιοθέατα τους προσελκύουν αρκετές χιλιάδες τουρίστες.

Ας ταξιδέψουμε μαζί στις δέκα μικρότερες χώρες του κόσμου.

Γρενάδα

Η Γρενάδα είναι χώρα στην Καραϊβική θάλασσα με έκταση 344 τ.χλμ. και πληθυσμό 117,246 κατοίκους. Το σημαντικότερο προϊόν στη χώρα είναι το μοσχοκάρυδο, το οποίο κοσμεί και τη σημαία της χώρας.

Λόγω της μεγάλης παραγωγής, το νησί λέγεται και «Νησί των Μπαχαρικών»

Μάλτα

Η Μάλτα, επίσημα η Δημοκρατία της Μάλτας, είναι μικρό και πυκνοκατοικημένο νησιωτικό κράτος αποτελούμενο από ένα αρχιπέλαγος επτά νησιών που βρίσκονται στη μέση της Μεσογείου.

Η Μάλτα βρίσκεται ακριβώς νότια της Σικελίας, ανατολικά της Τυνησίας και βόρεια της Λιβύης. Η Μάλτα είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης από το 2004 και είναι η μικρότερη χώρα της Ένωσης τόσο σε πληθυσμό (541,945 κάτοικοι) όσο και σε έκταση (316 τ.χλμ.).

Μαλδίβες

Η Δημοκρατία των Μαλδιβών ή Μαλδίβες Νήσοι είναι νησιωτική χώρα που αποτελείται από 1.192 κοραλλιογενή νησιά ομαδοποιημένα σε 26 κοραλλιογενείς ατόλες, στον Ινδικό ωκεανό με έκταση 300 τ.χλμ. και πληθυσμό 528,554 κατοίκους.

Αποτελεί το μικρότερο σε πληθυσμό ασιατικό κράτος και επίσης το μικρότερο κράτος στον κόσμο, όπου κυρίαρχη θρησκεία είναι το Ισλάμ. Ήταν βρετανικό προτεκτοράτο από το 1887 μέχρι την ολοκλήρωση της ανεξαρτησίας τους στις 26 Ιουλίου του 1965.

Λιχτενστάϊν

Το Πριγκιπάτο του Λίχτενσταϊν είναι ένα μικρό ευρωπαϊκό κράτος, εκτεινόμενο στις Άλπεις, ανάμεσα στην Ελβετία και την Αυστρία.

Η συνολική έκτασή του είναι 160,5 τ.χλμ. και πληθυσμό 39,974 κατοίκους.

Σαν Μαρίνο

Ο Άγιος Μαρίνος, ή Σαν Μαρίνο, είναι περίκλειστο μικροκράτος, που περιβάλλεται από την Ιταλία και βρίσκεται στην κεντρική ιταλική χερσόνησο, στη βορειοανατολική πλευρά των Απεννίνων Ορέων.

Είναι το πέμπτο μικρότερο κράτος του κόσμου, με έκταση μόλις 61,19 τ.χλμ. και πληθυσμό 33,577 κατοίκους.

Τουβαλού

Το Τουβαλού είναι κράτος του κεντρικού Ειρηνικού και βρίσκεται 1.050 χλμ. βόρεια των Νησιών Φίτζι. Είναι ένα από τα μικρότερα και πλέον απομονωμένα κράτη του κόσμου και αποτελείται από εννέα κοραλλιογενείς βραχονησίδες με μήκος 579 χλμ. και συνολική έκταση λίγο μεγαλύτερη από 26 τ.χλμ., ενώ ο πληθυσμός της χώρας είναι 10.645 κάτοικοι.

Το Τουβαλού ήταν βρετανική αποικία μέχρι το 1978 οπότε και ανεξαρτητοποιήθηκε. Το 2000 έγινε μέλος του Ο.Η.Ε. Το πολίτευμα της χώρας είναι Βασιλευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία στο πλαίσιο της Κοινοπολιτείας. Αρχηγός του Κράτους είναι ο Βασιλιάς Κάρολος ο Γ’ του Ηνωμένου Βασιλείου και εκπροσωπείται από τον Γενικό Κυβερνήτη.

Ναουρού

Το Ναουρού είναι νησιωτική δημοκρατία στον νότιο Ειρηνικό ωκεανό. Παλαιότερα ήταν γνωστό ως «Νησί της Χαράς». Είναι η μικρότερη νησιωτική ανεξάρτητη δημοκρατία στον κόσμο, από άποψη πληθυσμού (11,978 κάτοικοι) αλλά και έκτασης (21 τ.χλμ.).

Το Ναουρού βρίσκεται 4000 χλμ. βορειοανατολικά της Αυστραλίας. Είναι πρώην βρετανικό προτεκτοράτο.

Γειτνιάζει με τη Νήσο Μπανάμπα στο Κιριμπάτι. Πρόκειται για το μικρότερο σε έκταση νησί-κράτος της Γης. Αποτελεί επίσης τη μικρότερη δημοκρατία στον κόσμο και το μόνο δημοκρατικό κράτος που δεν έχει επίσημη πρωτεύουσα. Επίσης, είναι το μικρότερο σε πληθυσμό μέλος του ΟΗΕ.

Mονακό

Το Μονακό είναι μικρό πριγκιπάτο της Κυανής Ακτής. Περιβάλλεται στις τρεις πλευρές του από τη Γαλλία και στην τέταρτη βρέχεται από τη Μεσόγειο.

Αποτελεί το πιο πυκνοκατοικημένο κράτος στον κόσμο με πληθυσμό 38,514 σε μια έκταση μόλις 1,95 τ.χλμ. Οι κάτοικοί του αποκαλούνται Μονεγάσκοι.

Βατικανό

Το Βατικανό ή αλλιώς Κράτος της Πόλης του Βατικανού, είναι ανεξάρτητη πόλη-κράτος, στη δυτική πλευρά της πόλης της Ρώμης στην Ιταλία και αποτελεί συνέχεια του παπικού κράτους του Μεσαίωνα.

Ιδρύθηκε στις 11 Φεβρουαρίου του 1929 με τη Συνθήκη του Λατερανού κατά τη διάρκεια του καθεστώτος του Μουσολίνι.

Χαρακτηρίζεται ως το μικρότερο ανεξάρτητο κράτος, ως προς την έκτασή του (0,44 τ. χλμ.) και τον πληθυσμό του (496 κάτοικοι).

Στο Βατικανό εδρεύει η Αγία Έδρα, που αποτελεί το πνευματικό και διοικητικό κέντρο της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.

Tα τρένα συνήθως διασχίζουν φυσικά τοπία και προσφέρουν θέα σε γραφικά μέρη που μπορεί να μην είναι δυνατόν να τα απολαύσουμε σε περίπτωση που ταξιδέψουμε με άλλα μέσα μεταφοράς, όπως το αεροπλάνο ή το αυτοκίνητο.

Μπορεί η ταχύτητα να είναι το ζητούμενο όταν προγραμματίζουμε αποδράσεις σε χώρες του εξωτερικού, ωστόσο, το ταξίδι με το τρένο μπορεί να μας προσφέρει μια απίστευτη εμπειρία.

Maharajas’ Express

To εξπρές του Μαχαραγιά (Maharajas’ Express) είναι ένα πολυτελές τουριστικό τρένο που καλύπτει τέσσερις διαδρομές σ’ όλη τη βορειοδυτική και την κεντρική Ινδία με επίκεντρο το Ρατζαστάν.

Το πολυτελές τρένο που συχνά αναφέρεται και ως το «Orient Express της Ανατολής», ψηφίστηκε ως «το κορυφαίο πολυτελές τρένο στον κόσμο» επτά συνεχόμενες φορές στα World Travel Awards από το 2012 έως το 2018. Το τρένο διαθέτει 20 deluxe καμπίνες, 18 junior σουίτες και μια προεδρική σουίτα.

Η προεδρική σουίτα καταλαμβάνει ένα ολόκληρο βαγόνι. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού (το ταξίδι διαρκεί από 4-8 ημέρες, ανάλογα με το δρομολόγιο) οι επιβάτες έχουν την δυνατότητα να επισκεφθούν διάφορες πόλεις της Ινδίας και να δουν μοναδικά αξιοθέατα, όπως το Ταζ Μαχάλ στην Άγκρα.

Glacier Express

Θεωρείται το «πιο αργό τρένο εξπρές στον κόσμο», ωστόσο, οι επιβάτες έχουν την δυνατότητα να απολαύσουν μέσα από τεράστια παράθυρα την μαγευτική θέα από τις ελβετικές Άλπεις.

Η μέση ταχύτητα του Glacier Express είναι 38 χλμ./ ώρα, ενώ διανύει μια απόσταση 291 χιλιομέτρων από το Zermatt στο St. Moritz που διαρκεί περίπου 8 ώρες.

Το τρένο διασχίζει 291 γέφυρες και 91 τούνελ, όπως η σήραγγα Furka μήκους 15,4 χλμ. σε υψόμετρο 1.500 μέτρων, ενώ οι επιβάτες μπορούν να θαυμάσουν τα μοναδικά τοπία της Ελβετίας, όπως το βουνό Matterhorn, το πέρασμα Οberlap, καθώς και το φαράγγι του Ρήνου.

Trans-Siberian Railway

Ο Υπερσιβηρικός σιδηρόδρομος συνδέει τη Μόσχα και την ευρωπαϊκή Ρωσία με τις ρωσικές επαρχίες της Άπω Ανατολής, τη Μογγολία, την Κίνα και τη Θάλασσα της Ιαπωνίας.

Ο Υπερσιβηρικός ξεκινά από τη Μόσχα και καταλήγει στο Βλαδιβοστόκ μέσω της νότιας Σιβηρίας διασχίζοντας οχτώ διαφορετικές ζώνες ώρας και σχεδόν το 1/3 του πλανήτη, συνολικού μήκους 9.289 χιλιομέτρων.

Το ταξίδι για να φθάσει κανείς από την μια άκρη της Ρωσίας στην άλλη διαρκεί συνολικά έξι ημέρες.

Ιnland Line

Η Inland Line είναι μια σιδηροδρομική γραμμή μήκους 1.288 χιλιομέτρων, η οποία ξεκινά από το Kristinehamn και καταλήγει Gällivare στη Σουηδία, που κατασκευάστηκε μεταξύ 1908 και 1937.

Το τρένο διασχίζει τα γραφικά τοπία της βόρειας Σουηδίας και κατά την διάρκεια της διαδρομής οι επιβάτες έχουν την δυνατότητα να δουν τάρανδους και άλκες.

Ένας 30χρονος άνδρας εντοπίστηκε στο Ρότερνταμ ενώ οδηγούσε φορτηγάκι με γαλλικές πινακίδες

Έναν μακάβριο τρόπο για να μεταφέρει κοκαΐνη επιστράτευσε ένας 30χρονος Γάλλος, που όμως έπεσε στα δίχτυα των αρχών της Ολλανδίας. 

Η αστυνομία της Ολλανδίας συνέλαβε έναν 30χρονο από τη Γαλλία, ο οποίος μετέφερε σε ένα βαν δύο φέρετρα που περιείχαν κοκαΐνη αξίας 13 εκατομμυρίων ευρώ.

Η Εθνική Μονάδα Εμπειρογνωμοσύνης και Επιχειρήσεων της Ολλανδίας επιβεβαίωσε ότι οι αξιωματικοί της συνέλαβαν τον 30χρονο Γάλλο οδηγό στο Ρότερνταμ το βράδυ της 13ης Δεκεμβρίου.

Ο άνδρας εντοπίστηκε στο Ρότερνταμ ενώ οδηγούσε φορτηγάκι με γαλλικές πινακίδες. Οι αστυνομικοί θεώρησαν πως είχε ύποπτη οδηγική συμπεριφορά και τον σταμάτησαν.

Αρχικά, ο 30χρονος ισχυρίστηκε πως μέσα στα φέρετρα υπήρχαν οι σοροί δύο ατόμων, ωστόσο όταν οι αστυνομικοί του ζήτησαν να δώσει τα σχετικά έγγραφα δεν τα είχε.

Στη συνέχεια, οι αστυνομικοί συνόδευσαν τον 30χρονο με το βαν σε γραφείο τελετών.

Όταν άνοιξαν τα φέρετρα, εντοπίστηκαν σακβουαγιάζ που περιείχαν πάνω από 250 κιλά κοκαΐνης, η αξία της οποίας υπολογίζεται στα 13 εκατομμύρια ευρώ.

Ο 30χρονος ταξίδευε από τη Γαλλία προς τις Κάτω Χώρες, αλλά δεν γνώριζε τον τελικό προορισμό αφού περίμενε οδηγίες κατά τη διάρκεια του ταξιδιού.

Ο 30χρονος παραμένει υπό κράτηση, ενώ τα ναρκωτικά καταστράφηκαν.