Αρχείο κατηγορίας Περίεργα και Παράξενα

Ο αδίστακτος βαρόνος των ναρκωτικών θυσίασε χιλιάδες ανθρώπους στο βωμό του χρήματος και της εξουσίας

Ο ηγέτης του καρτέλ του Μεντεγίν, Πάμπλο Εσκομπάρ, ήταν μια από τις πιο διαβόητες προσωπικότητες της πρόσφατης ιστορίας, καθώς έγινε ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο λόγω της τεράστιας αυτοκρατορίας των ναρκωτικών. Κατά τη διάρκεια της «βασιλείας» του, ο Εσκομπάρ κυριάρχησε στις εξαγωγές κοκαΐνης στις Ηνωμένες Πολιτείες και με τα αμύθητα κέρδη του αγόρασε πολλά ακριβά ακίνητα, έναν προσωπικό ζωολογικό κήπο, ακόμη και τη δική του φυλακή για όταν συνελήφθη και καταδικάστηκε το 1991.

Συχνά, μάλιστα, φωτογραφιζόταν με «θαυμαστές» και υπέγραφε αυτόγραφα, ενώ χρηματοδοτούσε νοσοκομεία και καταφύγια αστέγων. Η σχέση του με το κοινό δεν έμοιαζε με αυτή άλλων εγκληματικών ηγετών, όπως ο Αλ Καπόνε, ενώ είχε, επίσης, και πολιτικές φιλοδοξίες και αρκετά χρήματα που του προσφέρανε δημόσια εξουσία με αποτέλεσμα να εκλεγεί ακόμη και ως υποψήφιος αντικαταστάτης ενός Κολομβιανού βουλευτή το 1982, αναφέρει το grunge.com. Ωστόσο, η ιδιότητα του ήρωα του Εσκομπάρ μεταξύ των Κολομβιανών διχάστηκε μόλις έγινε σαφές πόσες δολοφονίες προέκυψαν από την άνοδό του στην εξουσία.

Πάμπλο Εσκομπάρ: Χιλιάδες άνθρωποι έχασαν την ζωή τους για να δημιουργήσει την αυτοκρατορία του

Σύμφωνα με το grunge.com, ο Πάμπλο Εσκομπάρ πιστεύεται ότι ήταν υπεύθυνος για τους θανάτους 4.000 ανθρώπων και πιθανώς περισσότερων. Δικαστές, δημοσιογράφοι, πολιτικοί και αστυνομικοί ήταν ένα βήμα πριν τον θάνατο στην περίπτωση που θα μπορούσαν να απειλήσουν με την δουλειά και το έργο τους την επιχείρηση του καρτέλ του.

Οι περισσότερες από αυτές τις δολοφονίες πραγματοποιήθηκαν από άτομα όπως ο Jhon Jairo Velásquez. Μέχρι τη σύλληψή του τη δεκαετία του 1990, ο Velásquez σκότωσε προσωπικά περίπου 300 από τους εχθρούς του Εσκομπάρ και κανόνισε τη δολοφονία άλλων 3.000, σύμφωνα με το Associated Press.

Ακόμα και ο γιος του, Χουάν Πάμπλο Εσκομπάρ, κατήγγειλε πρόθυμα τον πατέρα του λόγω του τεράστιου αριθμού των δολοφονηθέντων από την δράση του. Έχει επικρίνει ακόμη και το «Narcos» του Netflix για ανακρίβεια στην απεικόνιση του τρόμου που νιώθουν πολλοί μέσα στην οργή του Εσκομπάρ. Παρόλα αυτά, υπάρχουν πολλοί, τόσο ενήμεροι όσο και ανίδεοι για τα εγκλήματα του Εσκομπάρ, που συνεχίζουν να τον ειδωλοποιούν ως έναν αντικατεστημένο «άνθρωπο του λαού», εξηγεί το grunge.com.

Μαζί σας και πάλι, στις 4 Σεπτεμβρίου.

Ποιες οι δύο πρακτικές χρήσεις τους

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σημεία του προσώπου μας, πέρα από τα μάτια που για πολλούς διαμορφώνουν και την εικόνα μας, είναι και τα φρύδια μας. Και ενώ για περισσότερες από εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια οι άνθρωποι έχασαν μεγάλο μέρος της τριχοφυΐας στο σώμα τους, ένα από τα μέρη στα οποία διατηρήθηκε είναι και τα φρύδια μας. Για ποιο λόγο, ωστόσο, έχουμε φρύδια και σε τι εξυπηρετούνε;

Οι επιστήμονες ισχυρίζονται ότι υπάρχουν δύο αιτίες για τις οποίες έχουμε φρύδια

Οι ειδικοί, λοιπόν, υποστηρίζουν ότι η ύπαρξη των φρυδιών στο πρόσωπό μας έχει δύο βασικούς σκοπούς: τη διατήρηση της υγρασίας μακριά από τα μάτια μας και την επικοινωνία.

Φυσικά, τα φρύδια είναι εκεί για να διατηρήσουμε τα μάτια μας καθαρά, καθώς μετακινούν την υγρασία από τον ιδρώτα και τη βροχή μακριά από τα μάτια μας, ώστε να μπορούμε να διατηρήσουμε την όρασή μας. Έχετε παρατηρήσει ποτέ πώς οι τρίχες των φρυδιών σας μεγαλώνουν προς τα έξω, προς τις πλευρές του προσώπου σας; Αυτό βοηθά οποιαδήποτε υγρασία να κατευθυνθεί από τα μάτια σας προς την πλευρά του κεφαλιού σας. Τα φρύδια μπορούν, επίσης, να μειώσουν την ποσότητα φωτός που μπαίνει στα μάτια σας και να κρατήσουν τη βρωμιά μακριά από αυτά.

Ένας άλλος λόγος για τον οποίο έχουμε φρύδια, σύμφωνα με τους επιστήμονες, είναι για να εκφράσουμε συναισθήματα και να αναγνωρίσουμε ο ένας τον άλλον, ενώ αποτελούν και σημαντικό μέρος της ανθρώπινης έκφρασης και επικοινωνίας. Μας επιτρέπουν να δείξουμε τα συναισθήματά μας, όπως για παράδειγμα ένα υπερυψωμένο φρύδι εκφράζει σκεπτικισμό ή ενδιαφέρον ή και τα δύο υψωμένα φρύδια μπορούν να εκφράσουν έκπληξη.

Τέλος, πέρα από την εμφάνιση και τα συναισθήματα, τα φρύδια είναι γενικότερα σημαντικά για την αναγνώριση ενός προσώπου. Σε μια παλαιότερη μελέτη του MIT το 2003, αναφέρει το mentalfloss.com, οι επιστήμονες ζήτησαν από μια ομάδα ανθρώπων να προσδιορίσουν τα πρόσωπα πενήντα διάσημων ανθρώπων, όπως ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Ρίτσαρντ Νίξον και η ηθοποιός Γουινόνα Ράιντερ. Οι επιστήμονες χειρίστηκαν τις φωτογραφίες έτσι ώστε να μην έχουν ούτε μάτια ούτε φρύδια. Οι συμμετέχοντες μπόρεσαν να αναγνωρίσουν τα διάσημα πρόσωπα κατά 60% των φωτογραφιών από τις οποίες έλειπαν τα μάτια και μόλις το 46% εκείνων που έλειπαν τα φρύδια τους.

Οι επιστήμονες, μάλιστα, ισχυρίστηκαν ότι αυτό δείχνει ότι τα φρύδια είναι εξίσου σημαντικά με -ή ίσως πιο σημαντικά από- τα μάτια που μας επιτρέπουν να αναγνωρίσουμε το εκάστοτε πρόσωπο.

Δεν έχει απολύτως καμία σχέση με το αν είναι κανείς αριστερόχειρας ή δεξιόχειρας

Πολλά χρόνια πριν το φύλο, σίγουρα, καθόριζε τις ενδυματολογικές επιλογές του καθενός, με τις γυναίκες να φοράνε κυρίως φορέματα και τους άντρες παντελόνι. Αλλά η εξέλιξη της μόδας έχει προχωρήσει σε μια λιγότερο πατριαρχική νοοτροπία και σήμερα οι άντρες και οι γυναίκες είναι ελεύθεροι να φορούν οτιδήποτε θέλουν.

Εκτός από μια τάση της μόδας που έχει να κάνει με το φύλο και παρά το πέρασμα των χρόνων και τις αλλαγές που αυτός έφερε, παραμένει η ίδια. Αυτή δεν είναι άλλη από το γεγονός ότι τα κουμπιά στα ανδρικά πουκάμισα είναι ραμμένα στη δεξιά πλευρά, ενώ στα γυναικεία στην αριστερή.

Σε τι εξυπηρετεί η ύπαρξή τους

Αν και τα δακτυλικά αποτυπώματα βοηθούν εξαιρετικά τις αρχές για τον εντοπισμό διάφορων καταζητούμενων, βιολογικά οι επιστήμονες δεν είναι ακόμα σίγουροι για το τι είναι τα δακτυλικά αποτυπώματά μας. Όμως, καθώς δοκιμάζουν διαφορετικές υποθέσεις, πλησιάζουν την απάντηση και μαθαίνουν μερικά πολύ ωραία πράγματα γι’ αυτά κατά την διάρκεια της διαδικασίας, σύμφωνα με το mentalfloss.com.

Σε τι μας βοηθούν τα δακτυλικά αποτυπώματα

Σε μια μελέτη του 2009, λοιπόν, ερευνητές από το Ecole Normale Superieure στο Παρίσι δημιούργησαν δύο βιομιμητικούς αισθητήρες αφής, οι οποίοι μιμούνται την ανθρώπινη ικανότητα να αγγίζουν και να αντιλαμβάνονται την υφή. Ο ένας είχε αυλακώσεις όπως εκείνες στα δακτυλικά αποτυπώματα, ενώ ο άλλος ήταν επίπεδος σαν λείο δέρμα.

Όταν, λοιπόν, αυτά τα ψεύτικα δάχτυλα κινούνταν σε επιφάνειες με τραχιά υφή, οι αισθητήρες με τα δακτυλικά αποτυπώματα παρήγαγαν δονήσεις έως και 100 φορές ισχυρότερες από τους άλλους χωρίς. Αυτοί οι ερευνητές, λοιπόν, πιστεύουν ότι η αποστολή των δακτυλικών μας αποτυπωμάτων μπορεί να είναι η ενίσχυση ορισμένων πληροφοριών αφής, έτσι ώστε να τις επεξεργάζεται ευκολότερα το νευρικό σύστημα.

Από την άλλη, τόσο οι άνθρωποι, όσο οι πίθηκοι, οι μαϊμούδες και τα κοάλα όλοι έχουν δακτυλικά αποτυπώματα. Ο σχεδιασμός των δακτυλικών αποτυπωμάτων και η παρουσία τους σε όλα αυτά τα ζώα, οδήγησαν τους ανθρώπους να πιστεύουν ότι πρόκειται για κάτι που βοηθάει στη βελτίωση της λαβής, ενώ αναρριχούνται σε δέντρα και χειρίζονται αντικείμενα, αλλά δεν υπάρχουν πολλά πειραματικά στοιχεία για αυτό.

Ο Δρ. Roland Ennos και ο μαθητής του Peter Warman, αναφέρει το mentalfloss.com, έχουν και κάποιες άλλες εύλογες εξηγήσεις για την ύπαρξη των δακτυλικών αποτυπωμάτων, ανάμεσα στις οποίες ότι επιτρέπουν στο δέρμα μας να συμμορφώνεται και να παραμορφώνεται ευκολότερα σε αντικείμενα που αγγίζουμε ή κρατάμε, ότι αυξάνουν την τριβή σε τραχιές επιφάνειες σε σύγκριση με το επίπεδο δέρμα, ή, τέλος, ότι διευκολύνουν την απορροή νερού όπως συμβαίνει για παράδειγμα και με τα λάστιχα των αυτοκινήτων.

Περίπου 4.000 ευρώ συλλέγονται ημερησίως από το διάσημο σιντριβάνι της Ρώμης

Ένα ταξίδι στη Ρώμη είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με μια επίσκεψη στο 300 ετών διάσημο σιντριβάνι της πόλης. Ποιος έχει επισκεφτεί, αλήθεια, την Αιώνια Πόλη και δεν έχει ακολουθήσει την παράδοση να πετάξει ένα κέρμα στην περίφημη Φοντάνα ντι Τρέβι; Έχετε αναρωτηθεί, όμως, ποτέ πού πηγαίνουν όλα αυτά τα χρήματα;

Πού καταλήγουν τα κέρματα που ρίχνουν οι τουρίστες στη Φοντάνα ντι Τρέβι ;

Σύμφωνα με το μύθο, το πέταγμα του κέρματος πρέπει να συνοδευτεί και από μία ευχή, ενώ οι περισσότεροι ισχυρίζονται ότι όποιος ακολουθήσει το έθιμο, πια, θα έχει καλή τύχη και θα επιστρέψει στη Ρώμη ξανά.

Η συγκεκριμένη παράδοση διατηρείται εδώ και πολλές δεκαετίας, ωστόσο, έγινε ευρέως γνωστή στο κοινό με την ρομαντική κομεντί «Three coins in the Fountain» του Φρανκ Σινάτρα το 1954.

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πού καταλήγουν τα περίπου 4.000 ευρώ σε νομίσματα που συλλέγονται καθημερινά, περίπου δηλαδή ενάμιση εκατομμύριο ευρώ ετησίως (!), από την Φοντάνα ντι Τρέβι –για να πραγματοποιηθεί η συλλογή τους το σιντριβάνι δεν λειτουργεί μία ώρα την ημέρα.

Αποδέκτης όλων αυτών των νομισμάτων, μέχρι πρότινος ήταν η φιλανθρωπική οργάνωση Caritas, η οποία αναλαμβάνοντας τον καθαρισμό του μνημείου, διένεμε τα χρήματα στους άπορους της πόλης.

Ωστόσο από τον Απρίλιο του 2019, όπως αναφέρει σε δημοσίευμά της η Telegaph, χρησιμοποιούνται από το Δήμο της Ρώμης, καθώς η νέα δήμαρχος της πόλης Virginia Raggi ισχυρίζεται ότι τα χρήματα αυτά πρέπει να χρησιμοποιούνται για τις υποδομές της Ρώμης.

Γιατί η γνώση τους είναι απαραίτητη για τους ιδιοκτήτες αυτοκινήτων

Όσοι είστε αρκετά παρατηρητικοί με το καθετί στο αυτοκίνητό σας, σίγουρα θα έχετε προσέξει ότι τα ελαστικά σας έχουν μια σειρά από γράμματα και αριθμούς. Έχετε αναρωτηθεί ποτέ τι σημαίνουν και ποιος ο λόγος ύπαρξής τους; Σύμφωνα με το mentalfloss.com, αποδεικνύεται ότι αυτοί οι αριθμοί είναι κάτι περισσότερο από ένα παράξενο χαρακτηριστικό του αυτοκινήτου, καθώς στην πραγματικότητα, εξυπηρετούν έναν σημαντικό σκοπό.

Τι σημαίνουν οι αριθμοί και τα γράμματα στα ελαστικά του αυτοκινήτου σας

Κάθε αριθμός και γράμμα στα ελαστικά σας, λοιπόν, σημαίνει διαφορετικά πράγματα. Ας πάρουμε ως παράδειγμα το P235/ 75R15 105S και ας δούμε αναλυτικά τι σημαίνει το καθένα στοιχείο από αυτά ξεχωριστά.

P

Το P στην αρχή αυτού του αριθμού σημαίνει τον τύπο ελαστικού που έχετε. «P» σημαίνει ότι το ελαστικό είναι κατασκευασμένο για ελαφρύτερα επιβατικά αυτοκίνητα, ενώ αν βλέπετε «LT» αυτό σημαίνει ότι τα ελαστικά είναι κατασκευασμένα για βαρύτερα οχήματα όπως SUV και ελαφριά φορτηγά.

235

Αυτός ο αριθμός δείχνει το πλάτος του ελαστικού, μετρούμενο σε χιλιοστά.

75

Ο συγκεκριμένος αριθμός είναι ο λόγος διαστάσεων του ελαστικού, συγκρίνοντας το ύψος του με το πλάτος του. Για το συγκεκριμένο ελαστικό, σημαίνει ότι το ύψος του είναι 75 τοις εκατό του πλάτους του.

R

Το γράμμα R καθορίζει την κατασκευή στο εσωτερικό του. Το «R» σημαίνει radial και συνήθως έχει να κάνει με τις στρώσεις του ελαστικού.

15

Οι δύο αριθμοί μετά το γράμμα R αφορούν στη διάμετρο της ζάντας, όπου μπαίνει το ελαστικό, και η οποία συνήθως μετράται σε ίντσες.

105

Εδώ υποδεικνύεται ο δείκτης μέγιστου βάρους του ελαστικού, δηλαδή πόσο βάρος μπορεί να υποστηρίξει το κάθε ελαστικό. Ένα ελαστικό, για παράδειγμα, με δείκτη φορτίου 105 μπορεί να υποστηρίξει μέγιστο βάρος 920 κιλά.

S

Το τελευταίο γράμμα στα χαρακτηριστικά των ελαστικών υποδηλώνει τη μέγιστη ταχύτητα που μπορεί να επιτύχει το αυτοκίνητό σας πριν το λάστιχο του ελαστικού κινδυνεύει να υποστεί ζημιά και κάθε γράμμα αντιπροσωπεύει μια διαφορετική ταχύτητα. Το «S» σημαίνει 180 χλμ./ ώρα. Ωστόσο, ακριβώς επειδή το ελαστικό σας μπορεί να λειτουργήσει μέχρι αυτή την ταχύτητα, δεν σημαίνει ότι πρέπει να εξαντλήσετε το συγκεκριμένο όριο.

Γιατί έχουν σημασία αυτά τα νούμερα στα ελαστικά;

Οι αριθμοί στα ελαστικά έχουν μεγάλη σημασία για διάφορους λόγους και κυρίως λόγους ασφαλείας. Οι αρχάριοι οδηγοί, για παράδειγμα, ενημερώνονται για το μέγεθος του ελαστικού, το οποίο είναι σημαντικό να γνωρίζουν. Η τοποθέτηση ελαστικών με λάθος μέγεθος στο αυτοκίνητό σας μπορεί να οδηγήσει σε διάφορους κινδύνους, όπως τρίψιμο στο σώμα του οχήματός σας, ενώ η οδήγηση με λάθος μέγεθος ελαστικών για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί επίσης να προκαλέσει μακροχρόνια φθορά των ελαστικών, η οποία με τη σειρά της μπορεί να επηρεάσει τη συνολική λειτουργία του αυτοκινήτου σας.

Τι σημαίνει η συγκεκριμένη κατάληξη

Ίσως να μην το έχετε παρατηρήσει ποτέ, αλλά υπάρχουν πολλές χώρες στην Ανατολή το όνομα των οποίων καταλήγει σε «σταν». Και αν μέχρι πρότινος πιστεύατε ότι κάτι τέτοιο μπορεί να ήταν ένα καθαρά τυχαίο γεγονός, το mentalfloss.com αναφέρει ότι υπάρχει εξήγηση πίσω από όλο αυτό και μάλιστα άκρως λογική.

Ο λόγος που το όνομα αρκετών χωρών της Ανατολής καταλήγουν σε «σταν»

Όλα, λοιπόν, ξεκίνησαν από τους Πρωτο-Ινδο-Ευρωπαίους, λαούς που μίλησαν την Πρωτο-Ινδο-ευρωπαϊκή γλώσσα (PIE), μια προϊστορική ευρασιατική γλώσσα που οι γλωσσολόγοι έχουν ανακατασκευάσει.

Από την συγκεκριμένη γλώσσα η ρίζα «στ» ή «σταν» βρήκε την εφαρμογή της και σε πολλές λέξεις στους διάφορους απογόνους της γλώσσας. Για παράδειγμα το ρωσικό «σταν» σημαίνει «οικισμός», άλλες σλαβικές γλώσσες το χρησιμοποιούν για να ορίσουν τις έννοιες «διαμέρισμα» ή «κράτος», ενώ στα Αγγλικά, η ρίζα δανείστηκε για να δημιουργηθούν οι λέξεις «στάση», «κατάσταση», «διαμονή» καθώς και άλλες έννοιες.

Παλαιότερα, ωστόσο, από την πλευρά τους οι αρχαίοι Ινδο-ιρανικοί λαοί –απόγονοι των Πρωτο-Ινδο-Ευρωπαίων που μετακόμισαν ανατολικά και νότια από την ευρασιατική στέπα- το χρησιμοποιούσαν για τις έννοιες «τόπος» ή «τόπος του».

Είναι αυτό το νόημα που χρησιμοποιείται σήμερα και για τα ονόματα των σύγχρονων χωρών, υιοθετώντας την έννοια του «σταν» μέσω γλωσσικής καταγωγής (Ουρντού και Pashto, οι αντίστοιχες επίσημες γλώσσες του Πακιστάν και του Αφγανιστάν, που και οι δύο προέρχονται από την ινδο-ιρανική γλώσσα) ή υιοθετώντας απλώς την έννοια -όπως συνέβη με τις πρώην σοβιετικές χώρες που ήταν ιστορικά ως επί το πλείστον εθνικά τουρκικές και μιλούσαν γλώσσες από την τουρκική οικογένεια.

Έτσι, προκύπτει ότι το Αφγανιστάν είναι η «χώρα των Αφγανών» -ιστορικά η μεγαλύτερη εθνοτική ομάδα της χώρας ήταν οι Παστούν-, το Καζακστάν είναι η «Γη των Καζάκων, με τη λέξη Καζακστάν να προέρχεται από μια τουρκική λέξη που σημαίνει «ανεξάρτητη». Το Κιργιστάν είναι η «Γη των Κιργιζιών», με την ετυμολογία της Κιργιζίας να είναι σκοτεινή, αλλά συνήθως αναφέρεται ότι προέρχεται από την τουρκική λέξη για τον αριθμό «σαράντα», σε σχέση με τις σαράντα φυλές που ενώθηκαν μεταξύ τους. Το Ουζμπεκιστάν είναι η «Γη των Ουζμπεκίων» και η ονομασία του λέγεται ότι προέρχεται είτε από τον Ουζμπεκιστάν Χαν, έναν ηγέτη φυλών που ένωνε διαφορετικές ομάδες στην περιοχή, ή έναν συνδυασμό τουρκικών λέξεων που σημαίνει «ο δικός του κύριος».

Φέτος γιορτάζεται στις 18 Ιουνίου

‘Ισως γνωρίζετε ήδη ότι η Άννα Τζάρβις ήταν η εμπνεύστρια για την Ημέρα της Μητέρας το 1908. Αν και η πρώτη εκδήλωση για τον εορτασμό της Ημέρας του Πατέρα πραγματοποιήθηκε την ίδια χρονιά, ήταν ωστόσο, μια αρκετά πιο θλιβερή από τη σημερινή πραγματικότητα με δωράκια και ό,τι άλλο συνεπάγεται αυτή ή ημέρα. Μια εκκλησία στη Δυτική Βιρτζίνια τίμησε 362 άντρες που είχαν πεθάνει έξι μήνες πριν από μια έκρηξη σε μεταλλείο.

Πώς καθιερώθηκε ο εορτασμός για την Ημέρα του Πατέρα

Το 1910, η Ουάσιγκτον ήταν η πρώτη πολιτεία που αναγνώρισε επίσημα μια ημέρα για τους μπαμπάδες, όταν η Sonora Smart Dodd, κόρη ενός πατέρα που μεγάλωσε έξι παιδιά μόνος του, ζήτησε από τους πάστορες του Σποκέιν ένα ειδικό κήρυγμα για να τιμήσουν τους πατέρες. Μάλιστα, ζήτησε το συγκεκριμένο κήρυγμα να διαβαστεί την πρώτη εβδομάδα του Ιουνίου, αλλά οι πάστορες χρειάζονταν περισσότερο χρόνο για να το γράψουν, και έτσι εδραιώθηκε η τρίτη Κυριακή του Ιουνίου.

Μέχρι το 1916, ακόμη και ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών συμμετείχε βοηθώντας τους πάστορες του Σποκέιν με ένα ειδικό τηλεγράφημα. Το 1924, ο Κάλβιν Κούλιντζ ήταν, πια, ένθερμος υποστηρικτής της ιδέας τα κράτη- μέλη των ΗΠΑ να υιοθετήσουν μια επίσημη Ημέρα για τον Πατέρα. Παρ’ όλα αυτά, όμως, οι μπαμπάδες δεν έλαβαν την δική τους επίσημη ημέρα μέχρι το 1972, 58 χρόνια μετά τον πρώτο επίσημο εορτασμό για την Ημέρα της Μητέρας.

Γιατί έπρεπε να περάσουν 58 χρόνια για να εδραιωθεί ο εορτασμός του Πατέρα

Γιατί πήρε τόσο πολύ; Ορισμένοι ιστορικοί, σύμφωνα με το Reader’s Digest, πιστεύουν ότι ήταν η στάση των ίδιων των μπαμπάδων, οι οποίοι φαινόταν απρόθυμοι να αγκαλιάσουν το συναίσθημα της ημέρας -για να μην αναφέρουμε τα χρήματα που θα ξόδευαν οι σύζυγοι και τα παιδιά τους για δώρα για τους εαυτούς τους, καθώς πολλές μητέρες δεν δούλευαν εκείνη την εποχή.

Το 1957, η γερουσιαστής Margaret Chase Smith επεσήμανε ότι η αναγνώριση των προσπαθειών ενός γονέα -στην προκειμένη περίπτωση της μητέρας- αλλά όχι του άλλου, δηλαδή του πατέρα, έστελνε το μήνυμα ότι οι πατέρες δεν ήταν τόσο σημαντικοί. «Το να ξεχωρίσουμε μόνο έναν από τους δύο γονείς μας και να παραλείψουμε τον άλλο είναι η πιο οδυνηρή προσβολή που μπορεί να φανταστεί κανείς», είπε χαρακτηριστικά. Έκτοτε, χρειάστηκαν άλλα εννέα χρόνια για τον Λύντον Μπ. Τζόνσον να ανακηρύξει την τρίτη Κυριακή του Ιουνίου ως επίσημη Ημέρα του Πατέρα και άλλα έξι έως ότου, τελικά, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ρίτσαρντ Νίξον να επισημοποιήσει τη γιορτή το 1972.

Ο πρακτικός λόγος που επιλέχθηκε το συγκεκριμένο χρώμα

Ήδη από τις πρώτες σύγχρονες αστυνομικές δυνάμεις που έκαναν επισήμως την εμφάνισή τους κατά τον 19ο αιώνα, το σκούρο μπλε χρώμα έχει συνδυαστεί άρρηκτα με τις στολές των αστυνομικών. Έχετε αναρωτηθεί, όμως, ποτέ ποιος ήταν ο λόγος που επελέγη το συγκεκριμένο χρώμα;

Γιατί η στολή των αστυνομικών είναι μπλε

Στις Η.Π.Α., στο Ηνωμένο Βασίλειο αλλά και σε άλλες χώρες, οι αστυνομικοί μπορούν να αναγνωριστούν από τα ρούχα τους σε σκούρο μπλε. Αν και η επιλογή του χρώματος, πια, εξυπηρετεί έναν πολύ πρακτικό σκοπό, εκείνη την εποχή επιλέχθηκε κυρίως επειδή ήταν το μόνο χρώμα που ήταν «διαθέσιμο» τότε.

Σύμφωνα με το mentalfloss.com, το μπλε χρώμα στις στολές της αστυνομίας προέρχεται από το Λονδίνο. Η Μητροπολιτική Αστυνομία του Λονδίνου θεωρείται η πρώτη πραγματική αστυνομική δύναμη, και όταν ιδρύθηκε το 1829, δόθηκαν στους αστυνομικούς σκούρα μπλε ρούχα για να φορέσουν. Επειδή οι Βρετανοί στρατιώτες φορούσαν ήδη κόκκινο και λευκό κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης περιόδου, το μπλε επιλέχθηκε για να ξεχωρίσει τους αστυνομικούς από το στρατό.

Λίγα χρόνια μετά, το 1845, ιδρύθηκε και η πρώτη επίσημη αστυνομική δύναμη των Ηνωμένων Πολιτειών στη Νέα Υόρκη, με τις μπλε στολές των αστυνομικών του Λονδίνου να αποτελούν πρότυπο. Όταν πόλεις όπως η Βοστώνη, η Φιλαδέλφεια και το Ντιτρόιτ άρχισαν να απασχολούν αστυνομικούς, υιοθέτησαν επίσης τις μπλε στολές.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, ωστόσο, οι αμερικανικές αστυνομικές μονάδες επέλεξαν το χρώμα για εντελώς αντίθετους λόγους από το Ηνωμένο Βασίλειο. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, για παράδειγμα, τα μπλε ρούχα του Union Army ήταν εύκολα προσβάσιμα και οι επιπλέον ποσότητες συχνά πήγαιναν στις αστυνομικές δυνάμεις που δεν είχαν επίσημες στολές ακόμα. Έτσι άρχισε να ντύνεται για πρώτη φορά το αστυνομικό τμήμα του Λος Άντζελες με μπλε χρώμα. Ένα χρώμα που μετά τον πόλεμο υιοθετήθηκε και επισήμως.

Σήμερα, ωστόσο, οι αστυνομικοί φορούν μπλε περισσότερο για πρακτικούς λόγους, καθώς πρόκειται για ένα χρώμα αρκετά δυσδιάκριτο τη νύχτα, σε περίπτωση βραδινών αποστολών, ενώ σίγουρα είναι καλύτερο στην απόκρυψη λεκέδων από ότι θα ήταν μια πιο ανοιχτή επιλογή χρώματος.