Μπορεί τα εισοδήματα να αυξάνονται αλλά τα νοικοκυριά πτωχεύουν καθώς η ακρίβεια και ο πληθωρισμός μειώνουν την αγοραστική δύναμη
Δεν αντέχουμε άλλο την απαξίωση από την Πολιτεία. Όλοι εμείς οι Συνταξιούχοι που ζήσαμε τα αλλεπάλληλα μνημόνια της δεκαετίας 2010-2020 και που είδαμε τις συντάξεις μας να μειώνονται κατά 50%, περιμέναμε ότι μετά την απαλλαγή της χώρας μας από τα μνημόνια της δεκαετίας 2010-2020 θα βλέπαμε φως στον ορίζοντα.
Δυστυχώς όμως τα προβλήματα δεν έχουν αρχή και τέλος για εμάς τους συνταξιούχους καθώς οι συνεχείς ανατιμήσεις στα είδη διατροφής και καθημερινές αυξήσεις στα ράφια των σούπερ μάρκετ και στις τιμές των τιμολογίων των διαφόρων υπηρεσιών, εξανεμίζουν τις συντάξεις μας με αποτέλεσμα να επαρκούν μόνο για 10 ημέρες και όχι για 30 ημέρες που έχει ο μήνας.
Όλα τα κόμματα που σήμερα μας εκπροσωπούν στο Κοινοβούλιο, θα πρέπει να αφήσουν τις κοκορομαχίες, να κάνουν τις αυτοκριτικές τους, να αναζητήσουν τα αίτια που προξενούν αυτές τις θλιβερές καταστάσεις που βιώνουμε σήμερα όλοι εμείς οι απόμαχοι της εργασίας, να ανασκουμπωθούν και να δώσουν λύσεις για να μπορέσουμε να πάρουμε μία ανάσα.
Δεν αντέχουμε άλλο. Για εμάς ο δρόμος της επίλυσης είναι όχι μόνο αποδεκτός αλλά επιδιωκόμενος. Σε αυτό βέβαια και εμείς οι συνταξιούχοι έχουμε τεράστια ευθύνη για όλα όσα συμβαίνουν σήμερα στην κοινωνία που ζούμε και θα πρέπει να αντιληφθούμε ότι «το μάννα δεν πέφτει από τον ουρανό», θα πρέπει να αφυπνιστούμε και να αντιδράσουμε αν θέλουμε να επιζήσουμε.
«Συν Αθηνά και χείρα κίνει» έλεγαν οι πρόγονοί μας πριν από 2.000 χρόνια και πριν. Στο χέρι μας είναι να αγωνιστούμε και να αναγκάσουμε την Πολιτεία να μας επιστρέψει όλα όσα μας στέρησε με τους εκάστοτε νόμους της.
Η Διοίκηση