Αρχική » Αρθρα του/της ssisap_admin (Σελίδα 44)
Αρχείο συντάκτη ssisap_admin
«Να και μια ευχάριστη Είδηση για τον ΗΣΑΠ και την ιστορία του»
Εφόσον όπως λέει ο κ. Κοτταράς το Αρχείο δεν μετακινήθηκε και παραμένει στους χώρους φύλαξης της Εταιρίας ας δώσει εντολή και το Αρχείο να δοθεί στο Μουσείο εκεί που βρίσκονται πάρα πολλά Αρχεία και Σχέδια τόσο από τους ΗΣΑΠ όσο και από τους ΕΗΣ και ΣΑΠ.
Τα οποία άλλα διασώσαμε με δικές μας ενέργειες πριν καταστραφούν και πριν πεταχτούν στους κάδους των απορριμμάτων και άλλα που μας παραχωρήθηκαν από τις προηγούμενες Διοικήσεις της Εταιρίας, οι οποίες είχαν εκτιμήσει και στηρίξει τις προσπάθειές μας για το Μουσείο(εκτός από τον κ. Θωμόπουλο).
Σας ενημερώνουμε ακόμα ότι όλο το Αρχειακό Υλικό που βρίσκεται στο Μουσείο, είναι προσβάσιμο σε Μαθητές, Φοιτητές και σε όποιον άλλο ενδιαφέρεται να αντλήσει Στοιχεία για την πλούσια Ιστορία των Ηλεκτρικών Σιδηροδρόμων και του Συνδικαλιστικού Κινήματος των Εργαζομένων στους ΣΑΠ – ΕΗΣ – ΗΣΑΠ.
Για τον σκοπό αυτό στον 1ο όροφο του Μουσείου, υπάρχει ειδικός χώρος, που χρησιμοποιείται από τους παραπάνω οι οποίοι εξυπηρετούνται από μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Μουσείου τις ημέρες και ώρες που λειτουργεί το Μουσείο.
Σημείωση:
Την εποχή που ο κ. Θωμόπουλος είχε αναθέσει τη Σύνταξη Μελέτης για την Οργάνωση, Ανάδειξη και Αξιοποίηση του Αρχείου των ΗΣΑΠ είχε έρθει κάποιος κύριος εκ μέρους του κ. Θωμόπουλου και μου ζήτησε να του δώσω και τα Αρχεία που έχουμε στο Μουσείο.
ΗΡΘΕ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΕΙ.
Μόνο που έφυγε όπως ήρθε.
ΔΕΝ ΕΠΗΡΕ ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΕΓΓΡΑΦΟ.
Όπως είχε έρθει και μια Ομάδα, Επιστήμονες έτσι μου είχαν συστηθεί, διαφόρων Ειδικοτήτων και μου ζητούσαν να ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ όλους τους Εκθεσιακούς χώρους του Μουσείου.
Ήθελαν να Ξηλώσουν τις Προθήκες, να βάλουν άλλα Εκθέματα και να ξαναστήσουν το Μουσείο από την αρχή, αντλώντας χρήματα κάποιες χιλιάδες ευρώ από τα προγράμματα του ΕΣΠΑ που μπορούσαν, όπως έλεγαν, να πάρουν από το Υπουργείο Πολιτισμού.
Και αυτοί έφυγαν όπως ήρθαν.
Και βέβαια δεν ξεχνώ τον κ. Θωμόπουλο, ο οποίος με είχε καλέσει στο Γραφείο του και μου ζητούσε να μεταφέρω Εκθέματα από το Μουσείο, για να στολίσει το Γραφείο του.
Ήθελε να κάνει ένα δικό του Εκθεσιακό χώρο για να τον βλέπουν όσοι τον επισκέπτονται.
Η απάντησή μου ήταν: «Όποιος θέλει να ενημερωθεί για την Ιστορία των Ηλεκτρικών Σιδηροδρόμων να έρθει στο Μουσείο».
Από το Μουσείο, τους Εκθεσιακούς και Αποθηκευτικούς χώρους δεν μετακινείται κανένα Έκθεμα, κανένα έγγραφο, κανένα Σχέδιο.
Είναι όλα καταγραμμένα από την Βιομηχανική Αρχαιολόγο κα. Μαρία Μαυροειδή και από την Αρχειονόμο κα. Φλώρα Αναστασίου.
Και αντίγραφα της καταγραφής βρίσκονται στο Υπουργείο Πολιτισμού.
Όπως δεν ξεχνώ ότι επί των ημερών του κ. Θωμόπουλου «καρναβαλίστικαν» τα Ιστορικά Ξύλινα Βαγόνια. Δρομολογήθηκαν από Πειραιά προς Κηφισιά ρυμουλκούμενα με άμεσο κίνδυνο να καταστραφούν και να θρηνήσουμε θύματα για να διαφημίσουν την Μπύρα «Μάμος». Δεν μάθαμε όμως ποτέ εάν ζήτησε εξηγήσεις από αυτούς, που είχαν την ευθύνη και την φαεινή ιδέα στο να διαφημιστούν οι Μπύρες με τα Ιστορικά Ξύλινα Βαγόνια.
Φανταστείτε τώρα Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι Συνταξιούχοι και Εργαζόμενοι των ΗΣΑΠ, εάν είχα μεταφέρει στη Γενική Διεύθυνση Εκθέματα για να στολίσει το Γραφείο του ο κ. Θωμόπουλος.
Εάν έδινα στον Κύριο που μου είχε στείλει τα Αρχεία που μου ζητούσε και εάν είχα πιστέψει και εμπιστευτεί τους Επιστήμονες που μπορούσαν να πάρουν τα χιλιάδες Ευρώ όπως έλεγαν από τα Προγράμματα του ΕΣΠΑ, για να Οργανώσουν από την αρχή το Μουσείο, το τι θα είχε γίνει: ΘΑ ΕΙΧΑΝ ΤΣΕΠΩΣΕΙ ΤΑ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΧΑΝ ΔΙΑΛΥΣΕΙ ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΑΣ.
Να λοιπόν γιατί είμαι, είμαστε επιφυλακτικοί, όσοι ασχολούμαστε με το Μουσείο σε Ομάδες, Οργανώσεις, αλλά και σε μεμονωμένα άτομα, που κάθε φορά, βρίσκουν ευκαιρίες και διαδρόμους, για να εξυπηρετούν: Προσωπικά, Παραταξιακά, ή Κομματικά συμφέροντα.
ΣΗΜΕΡΑ ΤΩΡΑ ΖΗΤΑΜΕ ΑΠΌ ΤΟΝ κ. ΚΟΤΤΑΡΑ να δοθούν στο Μουσείο μας, στο Μουσείο των Ηλεκτρικών Σιδηροδρόμων:
α) Τα Αρχεία των ΗΣΑΠ, γιατί εκεί ανήκουν, εκεί που βρίσκονται και τα υπόλοιπα Ιστορικά Αρχεία της Εταιρίας ΣΑΠ-ΕΗΣ-ΗΣΑΠ.
β) Και από τον κ. Δαμάσκο τις βιβλιοθήκες της κας. Αγγελικής Ντόλκα, που τις είχαμε ζητήσει από τις 25 Φεβρουαρίου 2022 χωρίς να έχουμε λάβει μέχρι σήμερα καμία απάντηση του ή δεν διάβασε το έγγραφο που του στείλαμε ή το πιθανότερο να μας αγνόησε.
Οι βιβλιοθήκες της κας. Ντόλκα μας είναι απαραίτητες για να τοποθετήσουμε το αξιόλογο Αρχείο της.
Για να είναι όλα τα παραπάνω προσβάσιμα σε Μαθητές, Φοιτητές, αλλά και σε όποιον άλλο θέλει να πληροφορηθεί και να αντλήσει στοιχεία από την πλούσια Ιστορία των Ηλεκτρικών Σιδηροδρόμων ΣΑΠ-ΕΗΣ-ΗΣΑΠ.
Του πρώτου Αστικού Σιδηροδρόμου στην Ελλάδα.
Αλλά και για την πάντα σωστά και διαχρονικά ενημερωμένη και ανανεωμένη σηματοδότηση των Ηλεκτρικών Σιδηροδρόμων ιδιαίτερα τώρα μετά την τραγωδία των ΤΕΜΠΩΝ.
Τέλος έχω, έχουμε μια απορία και ζητάμε απαντήσεις.
α) Ποιος είναι και που βρίσκεται ο χώρος φύλαξης των Ιστορικών Αρχείων της Εταιρίας ΣΑΠ-ΕΗ-ΗΣΑΠ;
β) Ποιος ή Ποιοι και με βάση ποιες Αποφάσεις της Διοίκησης των ΣΤΑ.ΣΥ έχουν την ευθύνη της προστασίας και φύλαξης των Αρχείων;
γ) Έχει γίνει Απογραφή των Ιστορικών Αρχείων; Πότε και από Ποιους;
δ) Έχουν ενημερωθεί τα Υπουργεία Πολιτισμού και Μεταφορών για την ύπαρξη των Ιστορικών Αρχείων των Ηλεκτρικών Σιδηροδρόμων;
Πότε και από Ποιους;
Αυτά προς το παρόν για τα Ιστορικά Αρχεία των ΣΑΠ-ΕΗΣ-ΗΣΑΠ.
ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ.
Ζητάμε ακόμα από τον κ. Κοτταρά να παραχωρηθούν άμεσα στο Μουσείο μας οι Ελεύθεροι χώροι στον Ημιώροφο του Μεγάρου Πειραιά, για να επεκτείνουμε τις δραστηριότητες του Μουσείου, όπως του το είχαμε ζητήσει με το από 23 Νοεμβρίου 2023 με κοινό έγγραφο Μουσείου και Σωματείου Συνταξιούχων ΗΣΑΠ.
Χωρίς να έχουμε μέχρι σήμερα λάβει καμία απάντηση.
ΔΕΝ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΟΜΑΣΤΕ ΕΧΟΥΜΕ ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ.
ΓΙΑΤΙ ΕΑΝ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΟΜΑΣΤΕ ΣΕ ΚΑΘΕ ΔΥΣΚΟΛΙΑ Ή ΑΡΝΗΣΗ ΜΟΥΣΕΙΟ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΗΡΧΕ.
Για τη Διοίκηση
Ο Πρόεδρος
Μανώλης Φωτόπουλος
Ο γρίφος με το σταυροδρόμι
Μπορείτε να τον λύσετε ;
Είναι ένας φυλακισμένος άνδρας ο οποίος δραπέτευσε από τη φυλακή. Τρέχοντας συναντάει μπροστά του ένα σταυροδρόμι με δύο δρόμους. Ξέρει ότι ο ένας από αυτούς οδηγεί ξανά πίσω στη φυλακή αλλά ο άλλος πολύ μακριά και συγκεκριμένα έξω στην πόλη. Δεν ξέρει όμως πώς να τους ξεχωρίσει.
Ακριβώς στο σταυροδρόμι βρίσκονται δύο άνθρωποι από τους οποίους ο ένας λέει μόνο αλήθεια και ο άλλος μόνο ψέματα (και αυτό το γνωρίζουν και οι δύο).
Ο φυλακισμένος ξέρει σίγουρα ότι ο ένας από τους δύο λέει μόνο την αλήθεια, αλλά δεν ξέρει ποιος. Ποια είναι η ερώτηση που πρέπει να κάνει στον καθένα για να καταλάβει ποιος είναι ο δρόμος που οδηγεί στην πόλη; Η απάντηση παρακάτω…
Η απάντηση:
Η ερώτηση που πρέπει να κάνει είναι: «Αν ρωτήσω τον διπλανό σου ποια είναι η έξοδος τι θα μου πει;».
Και οι δύο θα απαντήσουν την λανθασμένη έξοδο.
Βρώμικο παιχνίδι στις πλάτες των συνταξιούχων
Αυτές τις μέρες παίζεται ένα βρώμικο και ανήθικο παιχνίδι εις βάρος των ανήμπορων να αντιδράσουν Συνταξιούχων με τις διαφορετικές αποφάσεις των Ανωτάτων Δικαστηρίων της χώρας.
Το πρόβλημα ξεκίνησε το 2012 όπου με τη ψήφιση του νόμου 4093/2012 πέρα από τις μειώσεις των συντάξεών μας καταργήθηκαν από 1-1-2013 τα επιδόματα των δώρων εορτών και αδείας στη καταβαλλόμενη κύρια και επικουρική σύνταξη.
Το έτος 2015 με δύο διαδοχικές αποφάσεις η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας είχε αποφανθεί ότι η κατάργηση των επιδομάτων των δώρων εορτών και αδείας είναι παράνομη. Αυτή η θέση επικυρώθηκε με την υπ’ αριθ. 1439/2020 απόφαση της Ολομέλειας του ιδίου Δικαστηρίου με την οποία κρίθηκε αντισυνταγματική η κατάργηση των εν λόγω επιδομάτων μέχρι τη δημοσίευση του νόμου 4387/2016 (Νόμος Κατρούγκαλου).
Όμως με την υπ’ αριθ. 1509/2023 απόφαση του Αρείου Πάγου με την οποία κρίθηκε συμβατή με το Σύνταγμα η κατάργηση των επιδομάτων των δώρων εορτών και αδείας, έτσι η υπόθεση για το ζήτημα της συνταγματικότητας ή μη των εν λόγω επιδομάτων, έχει παραπεμφθεί προς οριστική επίλυση στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο, λόγω των αντίθετων αποφάσεων που έχουν εκδοθεί από τον Άρειο Πάγο και το Συμβούλιο της Επικρατείας.
Δεν γνωρίζουμε ποιες σκοπιμότητες και ποια συμφέροντα κρύβονται πίσω από τις αντιφατικές αυτές αποφάσεις και ποιους εξυπηρετούν. Χρέος όλων μας είναι να αγωνιστούμε για να μην περάσουν τα σχέδιά τους με τη συμμετοχή μας στη συζήτηση του θέματος στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο.
Η συζήτηση του ζητήματος της κατάργησης των επιδομάτων των δώρων εορτών και αδείας θα συζητηθεί στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο στις 17 Απριλίου 2024 στο οποίο το Σωματείο μας θα παρέμβει μέσω των δικηγόρων μας. Υποχρέωση όλων των συναδέλφων μας συνταξιούχων είναι να δώσουμε το δυναμικό παρόν στις 17 Απριλίου στον χώρο όπου θα συζητηθεί το θέμα που μας αφορά όλους. Θα ακολουθήσει ενημέρωση για την ώρα και τον χώρο.
Η Διοίκηση
Για ποιο λόγο συνήθως γέρνουμε δεξιά όταν φιλιόμαστε
Κι όμως υπάρχει εξήγηση
Πιθανόν να το έχεις παρατηρήσει, ίσως και όχι. Έρευνες πάντως έχουν δείξει ότι πολύ μεγάλο ποσοστό ζευγαριών γέρνει προς τα δεξιά την ώρα του φιλιού. Και αυτό τελικά μόνο τυχαίο δεν είναι. Έρευνα έχει δείξει ότι πρόκειται για ένα ποσοστό της τάξεως του 72.92% ανθρώπων που όταν πήραν πρωτοβουλία να φιλήσουν και ένα 75% αυτών που έλαβαν το φιλί, έγυραν προς τα δεξιά καθώς πλησίαζαν.
Ένας από τους λόγους που συμβαίνει αυτό, σύμφωνα με την έρευνα είναι ότι υπάρχουν πολλοί δεξιόχειρες στον κόσμο, οι οποίοι συνήθως προτιμούν να φιλούν από τα δεξιά, οπότε και ο άνθρωπος που δέχεται το φιλί ακολουθεί αυτή τη στάση του σώματος, ανεξάρτητα από το αν είναι δεξιόχειρας ή αριστερόχειρας.
Ο δεύτερος λόγος έχει να κάνει με τα δύο ημισφαίρια του εγκεφάλου. «Η πράξη του φιλιού πιθανόν να καθορίζεται από τον εγκέφαλο που ταξινομεί τα “καθήκοντα” σε διαφορετικά ημισφαίρια, είτε δεξιά ή αριστερά», σύμφωνα με τους επιστήμονες. «Το αριστερό ημισφαίριο είναι αυτό που πιθανόν να ευθύνεται για την κίνηση, καθώς είναι αυτό που καθορίζει τα συναισθήματα και τις αποφάσεις του εγκεφάλου».
Σε ποιον κόσμο θα θέλαμε να ζήσουμε
Σκέψεις
του Προέδρου
Ευθυμίου Ρουσιά
Ο άνθρωπος από την ώρα που γεννιέται κι ύστερα, συνεχώς βρίσκεται σε καθεστώς ομηρίας από τον χρόνο που αποδεικνύεται, συνήθως εχθρικός απέναντι στους περισσότερους ανθρώπους και ανάλγητος συνοδοιπόρος του θανάτου, ύπουλος και συνωμοτικός κατά της ανθρώπινης ευτυχίας, ένα εφιαλτικό ρολόι της παροδικότητας της ζωής και του κύκλου της.
Στο τέλος της όλης διαδρομής αυτό που έχει σημασία είναι να μπορείς να τα έχεις καλά με τη συνείδησή σου και να κοιμάσαι ήσυχος το βράδυ, με την βεβαιότητα ότι η αλήθεια θα κερδίσει στο τέλος. Αν κάποια πράγματα στη ζωή μας είναι σάπια και χρονίζουν ή υπάρχει μία παθογένεια η οποία έχει γίνει κουλτούρα, απαιτείται να μπούμε σε νέες περιοχές.
Αυτό ίσως δημιουργεί μία ανασφάλεια, αλλά η εποχή αλλάζει. Είναι σημαντικό να σε λατρεύουν ως άνθρωπο. Πρέπει να μάθουμε να προσαρμοζόμαστε στις αλλαγές και όταν αρνούμαστε να μπούμε σε αυτή τη διαδικασία χάνουμε την ευκαιρία να μάθουμε πώς να κινούμαστε καλύτερα στη νέα πραγματικότητα και θα πρέπει να βρούμε καλύτερους τρόπους για να αντιμετωπίσουμε το αδυσώπητο πέρασμα του χρόνου.
Καλύτερος τρόπος για να αντιμετωπίσεις το αδυσώπητο πέρασμα του χρόνου είναι να προσθέτεις καινούριες καλές συνήθειες σε αυτές που ήδη έχεις. Στη ζωή μας ο καθένας μπορεί να έχει τη δική του γνώμη και φυσικά το αναφαίρετο δικαίωμα να σε κριτικάρουν. Άλλο όμως η κριτική και άλλο η συκοφαντία. Επιβάλλεται να είσαι προσγειωμένος και μία από τις βασικές προκλήσεις είναι να διαχειρίζεσαι για παράδειγμα την κολακεία.
Όμως στην εποχή μας έχουν εξαντληθεί οι ιδέες, έχουν χρησιμοποιηθεί όλες και δεν υπάρχει τίποτα άλλο εκτός από την ύλη. Η ύλη έχει γίνει σαν μία μεταφυσική ιδέα που τείνει να υποδουλώσει την ανθρωπότητα. Και ειδικά σήμερα που ο ένας προσπαθεί να βγάλει το μάτι του άλλου αντί να επικρατεί μία ισορροπία στο κοινωνικό σύνολο, υπάρχει μία συνεχόμενη αναταραχή για την οποία ασφαλώς δεν υπάρχει λόγος.
Όλοι μαζί με γνώμονα την αγάπη, που είναι η ύψιστη αρετή για τον άνθρωπο μπορούμε να χτίσουμε βαθιές ανθρώπινες σχέσεις που οικοδομούν μία υγιή κοινωνία, χωρίς ηθική κατάπτωση των αρχών που έχει διδαχθεί ο άνθρωπος. Η ηθική σχετίζεται με την κοινωνία και ο ρόλος της είναι να φροντίζει την ισορροπία, τη δικαιοσύνη και κάθε εύρυθμη λειτουργία μέσα στο κοινωνικό σύνολο.
Σπάνιες και παράξενες ελληνικές λέξεις που ίσως δεν γνωρίζετε
Δεν χρησιμοποιούνται ιδιαίτερα συχνά
Για μερικά πράγματα και καταστάσεις της καθημερινότητας υπάρχουν περισσότερες από μία ελληνικές λέξεις που το περιγράφουν. Και είναι λογικό με τόσο πλούτο στο ελληνικό λεξιλόγιο.
Μάλιστα, υπάρχουν επίσης λέξεις που τις χρησιμοποιούμε σπάνια ή μπορεί ακόμη και να μην γνωρίζουμε τι σημαίνουν.
Δείτε μερικές από αυτές…
σκαπανέας: πρωτοπόρος
δανδής: ο άντρας που ντύνεται και συμπεριφέρεται με εξεζητημένη κομψότητα
μονολιθικός: μονοδιάστατος
Καινοφανής: πρωτοεμφανιζόμενος
λεξιθηρία: η αναζήτηση σπάνιων λέξεων
μειλίχιος: ήπιος, πράος
νείρομαι: επιθυμώ πολύ, ονειρεύομαι
φενάκη: περούκα
φαλκιδεύω: υπονομεύω
Λόγια του Βοναπάρτη που σε βάζουν να σκεφτείς
Έμειναν στην ιστορία
Ο Ναπολέων Βοναπάρτης, ο στρατηγός που έμεινε στην ιστορία καθώς κατέκτησε σχεδόν ολόκληρη την Ευρώπη τον 19ο αιώνα και έγινε «Αυτοκράτορας» της Γαλλίας εξέφραζε συχνά τις σκέψεις του και κάποιες από αυτές έχουν μείνει στην ιστορία και σε βάζουν να σκεφτείς λίγο διαφορετικά.
1. Τι με νοιάζει η γνώμη των σαλονιών και των πολυλογάδων; Δεν μ’ ενδιαφέρει να την ακούσω. Μόνο η γνώμη των χωρικών μετράει, τα υπόλοιπα είναι τίποτα.
2. Οι επαναστατικές εποχές είναι εποχές των εγκληματιών και των ιδιοφυϊών. Και οι δύο βρίσκουν σ’αυτές έδαφος για να διακριθούν.
3. Πορευόμαστε πιο γρήγορα, όταν πορευόμαστε μόνοι.
4. Στον πόλεμο, όπως και στον έρωτα, δεν υπάρχει κατάληξη αν δεν δεις τον άλλο από κοντά.
5. Α, η πολιτική… Τι μικροπρέπειες! Τι ραδιουργίες! Ένα στρατόπεδο δεν είναι τόσο βρόμικο.
6. Σας προκαλώ να μου δείξετε μια δημοκρατία, αρχαία ή σύγχρονη, όπου να μην υπάρχουν διακρίσεις.
7. Σ’αυτό τον κόσμο, υπάρχει μόνο μία εναλλαγή: να διατάζεις ή να υπακούς.
8. Δεν υπάρχουν παρά δύο δυνάμεις στον κόσμο, το σπαθί και το πνεύμα. Συν τω χρόνω, το σπαθί νικιέται πάντοτε απ’ το πνεύμα.
9. Όσες φορές είδα μια έδρα πιο ψηλά απ’ τις άλλες, μου ερχόταν πάντα η επιθυμία να καθίσω σ’αυτήν.
10. Και οι δυστυχίες ενέχουν τον δικό τους ηρωισμό, τη δική τους δόξα.
Ο λόγος για τον οποίο οι χειρουργοί φοράνε πράσινες ή μπλε στολές
Υπάρχει εξήγηση
Το πιο πιθανό είναι να έχετε παρατηρήσει ή συζητήσει με κάποιον ότι οι στολές των χειρουργών είναι μπλε ή έχουν ένα χαρακτηριστικό πράσινο χρώμα.
Για ποιο λόγο όμως συμβαίνει αυτό; Αρχικά να πούμε ότι οι στολές των χειρουργών ήταν λευκές, είχαν δηλαδή το χρώμα της καθαριότητας. Ωστόσο κάποια στιγμή αυτό άλλαξε όταν ένας γιατρός αποφάσισε ότι το πράσινο θα ήταν καλύτερο για τα μάτια του χειρουργού.
Μπορεί να μην είναι απλό το να απαντηθεί γιατί το πράσινο έγινε δημοφιλές στις στολές των χειρουργών αλλά σίγουρα βοηθά τους γιατρούς να βλέπουν καλύτερα στο χειρουργείο και να είναι πιο παρατηρητικοί διότι είναι το αντίθετο του κόκκινου στο φάσμα του ορατού φωτός.
Οι λόγοι είναι δύο: Αρχικά, κοιτάζοντας το μπλε ή το πράσινο ένας χειρουργός μπορεί να φρεσκάρει την όρασή του από το κόκκινο, συμπεριλαμβανομένων των σπλάχνων και του αίματος που βλέπει σε μια εγχείρηση.
Ο δεύτερος λόγος είναι ότι το λευκό χρώμα μπορεί να «τυφλώσει» τους χειρουργούς αν στρέψουν το βλέμμα τους από το σκούρο χρώμα του αίματος στα λευκά ρούχα, όπως γίνεται όταν κάποιος κοιτάξει τις αντανακλάσεις του ήλιου στο σε μια λευκή επιφάνεια. Επιπλέον, όταν οι γιατροί εστιάζουν στο κόκκινο και ξαφνικά σηκώσουν το κεφάλι τους σε λευκό φόντο θα δουν εκεί πράσινες αντανακλάσεις. Αν όμως δει πράσινο ή μπλε φόντο τότε αυτές οι αντανακλάσεις μειώνονται και δεν αποσπάται η προσοχή.
Συνεχίζει ο καύσωνας κι αυτή τη βδομάδα. Ας είμαστε προσεκτικοί!
Η θερμική κάμερα κατέγραψε 62°C στην άσφαλτο στην Ομόνοια και 73,5°C στην ταράτσα κτιρίου
«Έβραζε» τις προηγούμενες μέρες η Αθήνα, όπως αποδεικνύεται από τις εικόνες που καταγράφει η θερμική κάμερα του drone εξαιτίας του καύσωνα.
Η θερμική κάμερα κατέγραψε 62°C στην άσφαλτο στην Ομόνοια και 73,5°C στην ταράτσα κτιρίου. Ανάσα δροσιάς βρέθηκε μόνο μέσα στο συντριβάνι, όπου ακόμα και εκεί, το drone του ΣΚΑΪ κατέγραψε 35 βαθμούς Κελσίου λόγω του καύσωνα.
Εντυπωσιακές ήταν οι θερμοκρασιακές διαφορές στις ταράτσες των κτιρίων που είχαν μόνωση (42°C) και σε αυτά που δεν ήταν μονωμένα (71°C.).
Μάλιστα, στο σιντριβάνι της Ομόνοιας η θερμοκρασία άγγιξε τους 31 βαθμούς Κελσίου, ενώ σε αρκετά σημεία στην κεντρική πλατεία, και κυρίως σε κτίρια που δεν είχαν μόνωση, ο υδράργυρος άγγιξε τους 96,4 βαθμούς Κελσίου.
Τρίτη Ηλικία
Του Νίκου Μουλίνου
Πρώην Προέδρου Α.Γ.Σ.Σ.Ε
Ας το ξεκαθαρίσουμε: η Τρίτη ηλικία είναι, κάτι πολύ συγκεκριμένο! Είναι οι άνθρωποι της – ο καθένας από μας, κι όλοι μαζί και που αριθμητικά, μάλλον, δεν είμαστε ευκαταφρόνητοι. Στην χώρα μας οι 65 + ανέρχονται στο 22,5% , ενώ οι άνω των 85 στο 3,6%
Και τα δημογραφικά δεδομένα δείχνουν, να αναμένεται, ραγδαία αύξηση του ποσοστού των ατόμων ηλικίας 65 + ετών τα προσεχή χρόνια Αυτό πρακτικά σημαίνει, ότι στο μέλλον για την ανθρωπογεωγραφία της χώρας , οι 65+ θα συνιστούν, ενδεχομένως, πλειονότητα. Μέχρι το 2030, ο αριθμός αυτός, της τρίτης ηλικίας, θα ξεπερνάει, τους νέους, ηλικίας 15 – 24 χρόνων.
Και το ερώτημα είναι : Τι κάνουν, πως συμπεριφέρονται, αν όχι όλοι , τουλάχιστον οι περισσότεροι, της τρίτης ηλικίας;
Δεν ορίζουν , με τίποτα και για τίποτα, τους εαυτούς τους ως απόμαχους! Επιμένουν και προσπαθούν για ενεργό συμμετοχή στα κοινωνικά δρώμενα. Αποποιούνται το κοινωνικό περιθώριο!
Συνεχίζουν κι επιμένουν ! Εναντιώνονται στο «κατεστημένο» που δεν είναι τίποτα άλλο, από τον εφησυχασμό τους, τον αναίτιο συμβιβασμό ή την αδικαιολόγητη αδράνεια τους.
Οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας, είναι στήριγμα για την ίδια την κοινωνία. Είναι , ίσως, από τους πιο ισχυρούς κοινωνικούς κρίκους. Το ζήσαμε στην πρόσφατη οικονομική κρίση! Στήριξαν, με νύχια και με δόντια, την οικογένεια! Την πατρίδα! Να μην το ξεχνάμε! Είναι χρήσιμοι! Ωφέλιμοι. Αισθάνονται και είναι υπεύθυνοι. Και δεν κινούνται στατικά, και μονότονα ή αδιάφορα. Και φυσικά δεν συμβιβάζονται με τα υλικά της καθημερινότητας, που κινείται με φωτοτυπικές διαθέσεις. Ξέρουν να χρωματίζουν τις μέρες τους, κάνοντας όνειρα!
Γι αυτό, δικαιωματικά και δικαιολογημένα, τους ανήκει ο τίτλος : ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ! Αυτό είναι ή πρέπει να είναι, οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας : ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ!
Η Πολιτεία, όμως, τι κάνει για να βοηθήσει να παραμείνουν οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας, ενεργοί πολίτες;
Είναι κοντά; Είναι αρωγός ; Στηρίζει; Παρέχει κίνητρα;
Μας αναγνωρίζει, ως ενεργούς πολίτες; Και πως μας αναγνωρίζει; Τι κάνει δηλαδή; Ποιες ευκαιρίες δίνει; Πόσο μας προσέχει; Μας αγαπάει, λέει. Με ενοχλεί που μας θυμούνται, συνήθως ή μόνον, στις εκλογές!
Με ενοχλεί, όμως, περισσότερο που δεν συμμερίζονται και δεν αναγνωρίζουν, με συγκεκριμένα μέτρα, τη συμβολή μας, γενικά και ειδικά. Που μας παρουσιάζονται φτιασιδωμένοι, για να μας πείσουν, κι όχι με την εγγυημένη εντιμότητα της αλήθειας. Και με πονάει!
Θυμίζω τα λόγια του Νέλσον Μαντέλα: «Μια κοινωνία που δεν εκτιμά τους ηλικιωμένους της, αρνείται τις ρίζες της και θέτει σε κίνδυνο το μέλλον της»
Μήπως, κι ο κοινωνικός περίγυρος, τώρα, λειτουργεί, ως στήριγμα για τους ανθρώπους της τρίτης ηλικίας; Ρωτάω: Τους διευκολύνει ή τους κρατάει μακριά, βάζοντας εμπόδια; Μήπως, λέω μήπως, τους θεωρεί απόμαχους και ξεπερασμένους; Λειτουργεί αντικειμενικά, ανθρώπινα ή διακινεί μονομέρειες και προκαταλήψεις; Και το λέω αυτό , γιατί, όλοι εμείς και πολλοί άλλοι, δεν θέλουμε την συμπόνια κανενός – που λέει κι ο Καζαντζίδης. Δεν ζητάμε την ανοχή τους. Και πολύ περισσότερο τον οίκτο τους!
Αλλά, δεν τελειώσαμε! Δεν είναι μόνον οι άλλοι, που πρέπει να κάνουν ή οφείλουν να κάνουν! Είμαστε κι εμείς!
Το σενάριο της ζωής, δεν το έφτιαξε κάποιος τρίτος, και πάει και τελείωσε! Οφείλουμε, ως Τρίτη ηλικία να φτιάξουμε και να υποστηρίξουμε το δικό μας σενάριο.
Πρέπει να πιστέψουμε κι εμείς στον εαυτό μας. Να αφήσουμε τη μοιρολατρική στάση και την παθητική συμπεριφορά και να υψώσουμε , όχι σημαία επανάστασης, αλλά τη φωνή μας, επισημαίνοντας , προς κάθε κατεύθυνση, ότι αποποιούμαστε το ρόλο «του χρήσιμου ηλίθιου!» και παραμένουμε ενεργοί πολίτες
Να πούμε σε κάποιους, τελικά, ότι όλοι εμείς, της τρίτης ηλικίας δεν χρειαζόμαστε λυτρωτικές ανάσες, και μάλιστα περιοδικού χαραχτήρα, μια στο τόσο που λένε, και που γαρνίρονται από καλοσυσκευασμένες υποσχέσεις. Ούτε μας φτάνει ένα παράθυρο με θέα! Ύστερα από τόσα χρόνια και μάθαμε και καταλαβαίνουμε!
Κι αν δεν μπορέσουμε, τελικά να αλλάξουμε τον κόσμο, ας προσπαθήσουμε, τουλάχιστον, να μείνουμε χρήσιμοι!
Το Μουσείο ΗΣΑΠ
Το βιβλίο του Δ. Γεωργίου
