Αρχείο κατηγορίας Περίεργα και Παράξενα

Η περίεργη περίπτωση της Κορίν και του Μπρετ Τζάιλς που ζουν 40 χλμ. μακριά ο ένας από τον άλλον

Μία γιατρός από τη Νότιο Αφρική και ο Βρετανός σύζυγός της αναγκάζονται εδώ και πολύ καιρό να ζούνε χώρια, με τα ιρλανδικά σύνορα να μεσολαβούν ανάμεσά τους, εξαιτίας των «κανόνων μετανάστευσης» που επιβλήθηκαν στη μετά Brexit εποχή.

Η Κορίν και ο Μπρετ Τζάιλς ζουν 40 χλμ. μακριά ο ένας από τον άλλον στις κομητείες Ντόνεγκαλ και Ντέρι αντίστοιχα, με την Κορίν να περιμένει κάθε εβδομάδα την λεγόμενη «οικογενειακή άδεια» για να δει από κοντά τον σύζυγό της ο οποίος ζει μεν 40 χλμ. παραπέρα, αλλά εντός των συνόρων του Ηνωμένου Βασιλείου, όπως αναφέρει το εκτενές ρεπορτάζ του βρετανικού Guardian.

Ποιος είναι, όμως, αυτός ο κανόνας που καθιστά αδύνατη την συμβίωση του ζευγαριού; Από τη στιγμή που η Βρετανία αποχώρησε από την ΕΕ, οι μη Βρετανοί σύζυγοι των Βρετανών πολιτών καλούνται να υποβάλουν αίτηση για ειδικό καθεστώς πριν από τις 29 Μαρτίου του επόμενου έτους, εάν ήθελαν να επιστρέψουν ως «οικογενειακό μέλος» στη χώρα χωρίς βίζα. Είναι επιλέξιμοι μόνο εάν λάβουν πρώτα μια νέα οικογενειακή άδεια για το Ηνωμένο Βασίλειο.

Πριν από το Brexit, οι συγγενείς των Βρετανών μπορούσαν να επιστρέψουν στο Ηνωμένο Βασίλειο ανά πάσα στιγμή χωρίς βίζα βάσει των νόμων περί ελεύθερης κυκλοφορίας που ίσχυαν για συζύγους εντός και εκτός ΕΕ.

Μετά το Brexit όμως, αυτό άλλαξε. Η βρετανική κυβέρνηση, υπό πίεση, δεσμεύτηκε να διατηρήσει την έλευση χωρίς βίζα ανοιχτή μέχρι τον Μάρτιο του επόμενου έτους, επιτρέποντας στους μη Βρετανούς συζύγους να υποβάλουν αίτηση για καθεστώς προσωρινής εγκατάστασης.

Αλλά εδώ αρχίζει το εσωτερικό αλαλούμ με τους βρετανικούς νόμους και τις νομικές παλινωδίες: το Υπουργείο Εσωτερικών σταμάτησε να αναγνωρίζει την οικογενειακή τους άδεια στην ΕΕ και πλέον απαιτεί από τους αιτούντες να λάβουν την «οικογενειακή άδεια» που έχει εκδοθεί από το Ηνωμένο Βασίλειο.

Καταλάβατε τίποτα; Ούτε οι ίδιοι οι Βρετανοί το έχουν καταλάβει πλήρως όλο αυτό.

Η ουσία πάντως παραμένει μια: μετά από 15 χρόνια στη Νότια Αφρική, που η Κορίν και ο Μπρετ μετακόμισαν στην Ιρλανδία θέλοντας να είναι πιο κοντά στην οικογένειά τους στο Ηνωμένο Βασίλειο, το ζευγάρι πρέπει να μάθει να ζει για πρώτη φορά χωριστά!

«Θέλω μια φυσιολογική ζωή»

Ο Μπρετ, ο οποίος ασχολείται με το μάρκετινγκ, μετακόμισε κοντά στα σύνορα στο Ντέρι της Βόρειας Ιρλανδίας, ενώ η Κορίν ζει μέσα σε ένα μονόκλινο δωμάτιο στο νοσοκομείο όπου εργάζεται, το Letterkenny και δεν μπορεί να υποβάλει αίτηση για την κάλυψη κενών θέσεων υπηρεσιών υγείας στην Ιρλανδία ή στο NHS!

«Είμαι απογοητευμένη συναισθηματικά και εξαντλημένη ψυχικά και σωματικά», είπε. «Ζω σε αυτή τη συνεχή κατάσταση άγχους κάθε μέρα, ελέγχοντας τα email που θα καθορίσουν το μέλλον μου. Εντωμεταξύ, όλο αυτό το διάστημα, το χάος στην επαγγελματική μου καριέρα αυξάνεται σημαντικά. Το να μένεις στο σκοτάδι χωρίς απολύτως καμία απάντηση ή επικοινωνία από το Υπουργείο Εσωτερικών είναι το απόλυτο βασανιστήριο. Ούτε στα πιο τρελά μου όνειρα δεν πίστευα ότι δύο χρόνια μετά την έλευση μου στην Ευρώπη, θα καθόμουν στον καναπέ, άνεργη και απογοητευμένη» λέει η Κορίν μιλώντας στον Guardian, καταλήγοντας με νόημα:

«Το μόνο που θέλω είναι μια φυσιολογική ζωή. Όλη μου η οικογένεια βρίσκεται στο Ηνωμένο Βασίλειο, τα αδέλφια μου, οι αδελφές μου, η μαμά μου. Εγώ είμαι εντελώς μόνη σε ένα ξένο περιβάλλον και γίνεται όλο και πιο δύσκολο για μένα να συνεχίσω αυτή τη ζωή».

«Οριακά αντισυνταγματικό»

Για παρηγοριά πάντως του ζευγαριού, να πούμε ότι δεν είναι το μόνο που βιώνει μια τέτοια τρέλα: Τουλάχιστον δώδεκα άλλες οικογένειες έχουν μοιραστεί τις ιστορίες τους με τον Guardian, συμπεριλαμβανομένης μιας μητέρας που επέστρεψε στο Ηνωμένο Βασίλειο από τη Γαλλία με την επτάχρονη κόρη της, χωρίζοντας το παιδί της από τον Γάλλο πατέρα του, ο οποίος είναι επίσης στη μακρά λίστα αναμονής του υπουργείου Εσωτερικών.

Στην ίδια λίστα επίσης, βρίσκονται ένας Βρετανός άνδρας απελπισμένος να επιστρέψει στο Ηνωμένο Βασίλειο με τον Ιταλό σύντροφό του, και μια Γερμανίδα που περιμένει από τον Απρίλιο την άδειά της να ενωθεί με τον Βρετανό σύζυγό της.

«Το να είσαι τόσο κατάφωρα εχθρικός απέναντι σε έναν Βρετανό πολίτη, να δυσκολεύεις έναν Βρετανό πολίτη να πάρει ακόμη και πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο επίλυσης μιας κατάστασης που προκαλείται από την κυβερνητική πολιτική, είναι οριακά αντισυνταγματικό», δήλωσε εμφατικά ο βουλευτής των Εργατικών, Πίτερ Κάιλ.

Στις κατηγορίες αυτές του βουλευτή, ένας εκπρόσωπος του Υπουργείου Εσωτερικών αρνήθηκε να σχολιάσει τις συγκεκριμένες περιπτώσεις, λέγοντας πως «Τα επιλέξιμα μέλη της οικογένειας των Βρετανών πολιτών που επιστρέφουν μαζί τους στο Ηνωμένο Βασίλειο από την ΕΕ θα πρέπει να υποβάλουν αίτηση για οικογενειακή άδεια. Κάθε περίπτωση εξετάζεται όσο το δυνατόν γρηγορότερα και ανάλογα με τα μεμονωμένα στοιχεία της, αλλά οι χρόνοι επεξεργασίας μπορεί να διαφέρουν ανάλογα με τον όγκο και την πολυπλοκότητα των περιπτώσεων».

Τι ισχύει στην περίπτωση που κάποιος θέλει να χωρίσει

Ίσως ακούγεται περίεργο, και αρκετά οπισθοδρομικό, το γεγονός ότι εν έτει 2021 υπάρχουν, έστω και δύο, χώρες παγκοσμίως που δεν έχουν θεσπίσει νόμους περί διαζυγίων. Ο γάμος των Καθολικών θεωρείται μυστήριο, με τις γαμήλιες τελετές να ολοκληρώνονται με τις λέξεις «Ό,τι έχει ενώσει ο Θεός, οι άνθρωποι δεν πρέπει να χωρίσουν». Ως εκ τούτου, ίσως προκαλεί λιγότερη έκπληξη το γεγονός ότι το κράτος της πόλης του Βατικανού, το οποίο λειτουργεί ως έδρα της Καθολικής Εκκλησίας και διοικείται από τον πάπα, δεν έχει νόμους σχετικούς με τα διαζύγια, σύμφωνα με το grunge.com. Ωστόσο, η πόλη του Βατικανού δεν είναι η μόνη.

Εκτός από το Βατικανό και οι Φιλιππίνες δεν αναγνωρίζουν το διαζύγιο

Οι Φιλιππίνες, όπου το 80% των πολιτών της χώρας προσδιορίζονται ως Καθολικοί, σύμφωνα με το grunge.com, απαγορεύουν το διαζύγιο, κάνοντας μόνο μια θρησκευτική εξαίρεση για τους Μουσουλμάνους πολίτες της, που αποτελούν το 5% του πληθυσμού.

Η μόνη νομική επιλογή για όλους τους άλλους είναι να επιτύχουν ακύρωση, η οποία να ακυρώνει στην ουσία το γάμο και, έτσι, η ένωση μεταξύ των πρώην συζύγων να μην είναι ποτέ νομικά έγκυρη. Πρόκειται, μάλιστα, για τον μόνο αποδεκτό τρόπο για τον τερματισμό ενός γάμου στη χώρα για την Καθολική Εκκλησία. Επιπλέον, οι ακυρώσεις γάμων είναι ιδιαιτέρως δαπανηρές, κυρίως για τους εργαζόμενους με χαμηλό εισόδημα, και δύσκολο να αποδειχθούν. Μια γυναίκα, αναφέρει το grunge.com, χρειάστηκε να εξοικονομήσει 5.000 δολάρια για να καταθέσει ακύρωση γάμου από τον σύζυγό της, αλλά τα δικαστήρια της είπαν ότι οι λόγοι της -ψυχολογική ανικανότητα- δεν ήταν αρκετοί.

Μια άλλη, πιο οικονομική αυτή τη φορά, επιλογή στις Φιλιππίνες, είναι ένας νομικός διαχωρισμός, ο οποίος ασχολείται με την κοινή περιουσία και απαλλάσσει τα άτομα από «υποχρεώσεις γάμου». Ωστόσο, δεν τους επιτρέπει να ξαναπαντρευτούν νόμιμα.

Ποιο το μέλλον των διαζυγίων στις Φιλιππίνες

Όπως αναφέρθηκε από το NPR, τον Μάρτιο του 2018 η Βουλή των Αντιπροσώπων των Φιλιππίνων ενέκρινε ένα νομοσχέδιο που θα επέτρεπε το διαζύγιο για διάφορους λόγους, συμπεριλαμβανομένων ασυμβίβαστων διαφορών, κακοποίησης, απιστίας και εγκατάλειψης. Το νομοσχέδιο ήταν «πρωτοφανές», σύμφωνα με τον κοινωνιολόγο Jayeel Cornelio από το Πανεπιστήμιο Ateneo, ο οποίος παρατήρησε ότι το 50% των Φιλιππινέζων που συμμετείχαν στην έρευνα ήταν υπέρ των παντρεμένων ζευγαριών να μπορούν να χωρίσουν και ότι η Καθολική Εκκλησία «γίνεται όλο και πιο αδύναμη στη χώρα» όταν πρόκειται για τη διοίκηση της πολιτικής καθώς και για την προσωπική ζωή των ανθρώπων.

Το νομοσχέδιο του 2018 δεν πέρασε. Το 2019, η Business Mirror ανέφερε ότι οι ηγέτες της Γερουσίας είδαν την ψήφιση ενός νομοσχεδίου που νομιμοποιούσε το διαζύγιο ως μια «δύσκολη μάχη». Ο πρόεδρος της Γερουσίας Tito Sotto III ενημέρωσε ότι ένα εναλλακτικό νομοσχέδιο που επικεντρώνεται στην «διάλυση των γαμήλιων όρκων» με «διευρυμένες και ευκολότερες διαδικασίες ακύρωσης» και όχι διαζύγιο είναι πιο πιθανό να επιτευχθεί. Από τον Αύγουστο του 2021, ωστόσο, τα νομοσχέδια εξακολουθούν να υποβάλλονται στη Βουλή, όπως αναφέρει η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, με το τελευταίο να εγκρίνεται από την Επιτροπή Πληθυσμού και Οικογενειακών Σχέσεων και να παραπέμπεται στην Ολομέλεια του Σώματος για συζήτηση.

Είναι μεταφρασμένο σε 349 γλώσσες

Αν σας ρωτούσαν ποιο είναι το βιβλίο με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως πιθανότατα θα απαντούσατε κάποιο από τα βιβλία του Χάρι Πότερ, ή παρόμοιου δημοφιλούς franchise. Ωστόσο, το βιβλίο με τις καλύτερες πωλήσεις στον κόσμο –συμπεριλαμβάνεται ανάμεσα στα πιο ακριβά παγκοσμίως– υπάρχει εδώ και 2.000 χρόνια και αρχικά ήταν γραμμένο σε τρεις, μόνο, γλώσσες.

Ζούμε σε μια κοινωνία που λατρεύει την κατηγοριοποίηση και τη μέτρηση πραγμάτων, ακόμη και όταν πρόκειται για τη λαϊκή κουλτούρα – τα μέσα που διαβάζουμε, παρακολουθούμε, ακούμε και αλλιώς καταναλώνουμε.

Έτσι, μπορεί εσείς να απολαμβάνετε έναν συγκεκριμένο συγγραφέα, αλλά αν κάποιο βιβλίο, για παράδειγμα, καταλάμβανε μια θέση στη λίστα των μπεστ σέλερ της New York Times, είναι πολύ πιθανό ότι σίγουρα θα το επιλέγατε και σχεδόν σίγουρο ότι η ζωή του συγγραφέα πρόκειται να αλλάξει δραματικά. Ωστόσο, τι ισχύει για το βιβλίο με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως, το οποίο απ’ ό,τι φαίνεται βρίσκεται κάθε χρόνο, σχεδόν, στην κορυφή των πωλήσεων; Τι το συναρπαστικό έχει και έλκει το κοινό;

Το βιβλίο με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως

Σύμφωνα με το βιβλίο ρεκόρ Γκίνες, το βιβλίο με τις περισσότερες πωλήσεις φέτος και του χρόνου και κάθε χρόνο πριν ή μετά θα είναι σχεδόν σίγουρα η Αγία Γραφή, αναφέρει το grunge.com. Το ιερό κείμενο δισεκατομμυρίων ανθρώπων πίστης σε όλο τον κόσμο κάθε χρόνο αγοράζεται από αμέτρητους πολίτες ανά τον κόσμο, ενώ σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, περίπου 5 δισεκατομμύρια αντίτυπα της Αγίας Γραφής πωλήθηκαν μόνο μεταξύ 1815 και 1975.

Ίσως ένας από τους λόγους της δημοτικότητας της Αγίας Γραφής να είναι το γεγονός ότι έχει μεταφραστεί σε 349 γλώσσες. Επιπλέον, κάθε γλώσσα μπορεί να έχει πολλές διαφορετικές μεταφράσεις διαθέσιμες στον χρήστη στην προτιμώμενη δημοτική τους γλώσσα. Αυστηρά ως παράδειγμα, υπάρχουν περίπου 450 μεταφράσεις της Αγίας Γραφής (ή τμήματα της Βίβλου) μόνο στα αγγλικά, όπως σημειώνει το grunge.com.

Επιπλέον, ορισμένες μεταφράσεις της Αγίας Γραφής (αν και όχι όλες) είναι δημόσιες, πράγμα που σημαίνει ότι κάθε εκδότης μπορεί να αποκλείσει τη μετάφραση του κειμένου χωρίς δικαιώματα και να το προσφέρει προς πώληση, με ελάχιστη αναστάτωση και κόστος.

Ποιες οι παρακείμενες ζημιές που μπορεί να προκαλέσει μια σφαίρα στο σώμα

Πώς είναι να πεθαίνεις από πυροβολισμό; Μια ερώτηση που σίγουρα δεν έχει σκεφτεί κανείς και μια εμπειρία που σίγουρα δεν θέλει να ζήσει. Ωστόσο, λόγω σφαιρικών γνώσεων, αξίζει να γνωρίζετε ότι πρόκειται για μια πολύ δύσκολη ερώτηση για απάντηση, καθώς εμπλέκονται μυριάδες παράγοντες. Ωστόσο, το μόνο σίγουρο είναι ότι μια σφαίρα μπορεί να έχει καταστροφικές επιπτώσεις στο ανθρώπινο σώμα.

Σύμφωνα με το grunge.com, είναι η ορμή της σφαίρας που την καθιστά τόσο καταστροφική. Η ορμή καθορίζεται από ένα συνδυασμό μάζας πολλαπλασιασμένη με ταχύτητα και τα όπλα πυροβολούν σφαίρες με τόσο εξωφρενικές ταχύτητες -η μέγιστη ταχύτητα που φτάνει μια σφαίρα υπολογίζεται περίπου στα 2,7 χλμ./ ώρα- προκαλώντας τρομακτικές επιπτώσεις σε οποιονδήποτε στόχο βρεθεί στη γραμμή των πυρών.

Τι μπορεί να συμβεί στο σώμα όταν κάποιος πεθαίνει από πυροβολισμό

Φυσικά, η ζημιά που προκαλεί μια σφαίρα στο ανθρώπινο σώμα διαφέρει πολύ ανάλογα με παράγοντες όπως ο τύπος του όπλου, η γωνία, η περιοχή που χτυπήθηκε και ούτω καθεξής, αλλά οι λεπτομέρειες είναι πραγματικά τρομακτικές, αναφέρει το grunge.com. Σύμφωνα με μια μελέτη του 2014 από την Εφημερίδα του Αμερικανικού Κολλεγίου Χειρουργών, οι πληγές από σφαίρες στον εγκέφαλο είναι οι πιο επικίνδυνες, με αναφερόμενο ποσοστό επιβίωσης τότε μόλις 10-15%.

Η φοβερή δύναμη μιας σφαίρας έγκειται στην ικανότητά της να διεισδύει και να σκίζει τα εσωτερικά όργανα. Το PBS μοιράστηκε τη θλιβερή ιστορία ενός 14χρονου αγοριού που τραυματίστηκε με πυροβολισμό στην κοιλιά το 2014. Ένας από τους πνεύμονες, η σπλήνα, το διάφραγμα, το πάγκρεας, τα έντερα και το στομάχι του είχαν σπάσει από τον πυροβολισμό, προκαλώντας άφθονες ποσότητες εσωτερικής αιμορραγίας, ενώ εξωτερικά, ήταν εμφανείς μόνο οι μώλωπες από την πρόσκρουση και μια τακτοποιημένη μικρή πληγή. Οι σφαίρες, ωστόσο, μπορούν ακόμη και να σπάσουν τα οστά, αναφέρει το grunge.com.

Ποιες οι παρακείμενες ζημιές που προκαλεί μια σφαίρα

Ο Δρ. Bill Smock, από το Metro Police Surgeon, αναφέρει το grunge.com, ισχυρίζεται ότι μικρότερα πυροβόλα όπλα μπορούν να βλάψουν τον περιβάλλοντα ιστό των οργάνων, για περίπου 3/4 της ίντσας γύρω από την πρόσκρουση. Με ένα μεγαλύτερο όπλο, σύμφωνα με τον Smock, αυτή η ζημιά εκτείνεται έως και περίπου 4 ίντσες από το σημείο που διείσδυσε η σφαίρα.

Ο Δρ. Agnibho Mondal, από το School of Tropical Medicine στην Καλκούτα, γράφει στο ιστολόγιό του ότι οι πληγές εξόδου (όπου η σφαίρα διεισδύει στο σώμα εντελώς και βγαίνει) τείνουν να αιμορραγούν ακόμη περισσότερο και να είναι μεγαλύτερες από την πληγή που προκλήθηκε όταν εισήλθε η σφαίρα.

Στους πόσους βαθμούς μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο και υπό ποιες προϋποθέσεις

Σίγουρα έχετε ακούσει τα τσιτάτα που περιβάλλουν τα διαμάντια κάποια στιγμή στη ζωή σας. Τα διαμάντια είναι για πάντα. Τα διαμάντια είναι ο καλύτερος φίλος μιας κοπέλας (δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι το θρυλικό σύμβολο του σεξ των ‘50s, Μέριλιν Μονρόε, τραγούδησε το αντίστοιχο τραγούδι). Και ούτω καθεξής. Έχετε αναρωτηθεί, όμως, ποτέ αν τα διαμάντια καίγονται;

Οι άνθρωποι στολίζονται με αυτούς τους μικροσκοπικούς πολύτιμους λίθους εδώ και χιλιάδες χρόνια. Σύμφωνα με το grunge.com, μάλιστα, αρχαία σανσκριτικά κείμενα από την Ινδία που χρονολογούνται από τον 4ο έως τον 3ο αιώνα π.Χ. αναφέρονται σε αυτούς τους πολύτιμους λίθους. Και παρά το γεγονός ότι υπάρχει μια ολόκληρη βιομηχανία αφιερωμένη σε αυτά και μπορεί να κοστίσει δεκάδες χιλιάδες δολάρια ή περισσότερα, τα διαμάντια δεν είναι στην πραγματικότητα ούτε ιδιαίτερα σπάνια, ούτε πολύτιμα.

Τι είναι στην ουσία τα διαμάντια

Αυτό συμβαίνει επειδή στην ουσία τους τα διαμάντια είναι άνθρακας -ένα από τα πιο άφθονα στοιχεία στον φλοιό της Γης, με τα άτομά τους διατεταγμένα με έναν συγκεκριμένο τρόπο. Και είναι γνωστό ότι ο άνθρακας καίγεται. Στην πραγματικότητα, ένας από τους λόγους που αντιμετωπίζουμε την κλιματική αλλαγή, αναφέρει το grunge.com, είναι επειδή καίμε άλλες μορφές άνθρακα εδώ και δύο αιώνες, παράγοντας ένα υποπροϊόν -διοξείδιο του άνθρακα- που λειτουργεί ως αέριο θερμοκηπίου. Αν λοιπόν καίγονται οι άλλες μορφές άνθρακα, τότε μπορούν να καούν και τα διαμάντια;

Μπορούν, τελικά, να καούν τα διαμάντια;

Όπως αποδεικνύεται, είναι πολύ πιθανό να κάψει κανείς ένα διαμάντι. Σύμφωνα με όσα αναφέρει το grunge.com βάσει του Live Science, αυτό εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την εφαρμογή της σωστής ποσότητας θερμότητας για να προχωρήσει η χημική αντίδραση. Ενώ, λοιπόν, το ξύλο θα καεί σε περίπου 300 βαθμούς Κελσίου και ο άνθρακας σε περίπου 670 βαθμούς Κελσίου, τα διαμάντια απαιτούν φλόγα 900 βαθμών Κελσίου για να καούν.

Μόλις πάρει φωτιά ο πολύτιμος λίθος θα λάμψει σε κόκκινο χρώμα και μετά θα γίνει λευκός. Ωστόσο, το μόνο που θα δει κανείς είναι μια λάμψη εάν δοκιμάει το πείραμα σε ένα κανονικό δωμάτιο (δηλαδή, με περίπου 22% οξυγόνο). Αν θέλατε πραγματικά να δείτε μια φλόγα να «χορεύει» πάνω στην πέτρα, θα έπρεπε να κάνετε το πείραμα σε ελεγχόμενες εργαστηριακές συνθήκες σε περιβάλλον με συγκέντρωση οξυγόνου 100%. Ενώ αξίζει να γνωρίζει κανείς ότι παρόμοια με αυτό που συμβαίνει όταν καίτε άλλες μορφές άνθρακα, η αντίδραση θα παράγει διοξείδιο του άνθρακα.

Υποστηρίζει ότι το θρυλικό νησί δεν ήταν κρυμμένο, αλλά σε κοινή θέα τόσα χρόνια

Λίγοι θρύλοι έχουν εξαπλωθεί και διαρκέσει με την πάροδο του χρόνου σε ολόκληρο τον πλανήτη όπως αυτός της Ατλαντίδας -του πολιτισμένου έθνους που λέγεται ότι έγινε αλαζονικό και καταστράφηκε μετά από θεϊκή παρέμβαση. Υπάρχει, λοιπόν, μια θεωρία που συνδέει τη χαμένη Ατλαντίδα με τη σημερινή Ανταρκτική.

Η ιστορία της Ατλαντίδας έγινε γνωστή κυρίως από μεσαιωνικούς Ευρωπαίους συγγραφείς, όπως ο Πλάτωνας, με το grunge.com να αναφέρει βάσει της Britannica ότι η ιστορία πιθανότατα διαδόθηκε μέσω Αράβων γεωγράφων, μεταφέροντάς την από στόμα σε στόμα σε όλη την Ερυθρά Θάλασσα.

Πώς διαδόθηκε ο μύθος της Ατλαντίδας

Καθώς η ιστορία περνούσε από το ένα έθνος στο άλλο, ο μύθος της Ατλαντίδας επηρέασε κόσμους τόσο πραγματικούς όσο και φανταστικούς, σαγηνεύοντας ποιητές, ονειροπόλους και πολιτικούς. Η ιδέα μιας ουτοπικής κοινωνίας να ξεφύγει από τον έλεγχο ως αποτέλεσμα της δικής της αλαζονείας και να καταστραφεί από τον Θεό, προκαλεί, έτσι κι αλλιώς, ίντριγκα ανεξάρτητα από τη γλώσσα που λέγεται.

Για πολλούς ανθρώπους, λοιπόν, η αναζήτηση αυτής της βυθισμένης πόλης είναι μια πραγματική προσπάθεια. Σύμφωνα με το Discover Magazine, αυτή η αναζήτηση συνεχίζεται εδώ και χιλιάδες χρόνια, με πολλούς να έχουν θεωρήσει ότι η Ατλαντίδα είναι η Ελλάδα, η Ισπανία, οι Βερμούδες ή ακόμα και η Αμερική. Είναι ενδιαφέρον, λοιπόν, ότι μια θεωρία που κέρδισε την προσοχή του κοινού για κάποιο χρονικό διάστημα ήταν η αντίληψη ότι η Ατλαντίδα είναι η Ανταρκτική.

Η θεωρία που συνδέει την Ατλαντίδα με την Ανταρκτική

Στα χιλιάδες χρόνια που πέρασαν στην αναζήτηση της χαμένης πόλης της Ατλαντίδας, δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες αναφορικά με αυτή. Σύμφωνα με το grunge.com, ο Πλάτωνας περιέγραψε την Ατλαντίδα ως «ένα νησί μεγαλύτερο από τη Λιβύη και τη Μικρά Ασία μαζί». Η ακριβής τοποθεσία του είναι ίσως σκόπιμα ασαφής, καθιστώντας το ένα καυτό θέμα μεταξύ εκείνων που πιστεύουν ότι υπάρχει.

Αυτό που είναι γνωστό είναι ότι καταστράφηκε μέσω μιας σειράς σεισμών και πλημμυρών έπειτα από θεϊκή παρέμβαση -αν κάτι από αυτά συνέβη καθόλου. Για το λόγο αυτό, πολλοί λάτρεις της περιπέτειας ξεκινούν την αναζήτησή τους για την Ατλαντίδα κάτω από την επιφάνεια του ωκεανού. Ωστόσο, ο γνωστός συγγραφέας και καθηγητής Τσαρλς Χάπγκουντ πίστευε ότι το θρυλικό νησί δεν ήταν κρυμμένο, αλλά σε κοινή θέα τόσα χρόνια και από την οπτική του αυτό ήταν ένα άλλοτε εύκρατο νησί που εκτοπίστηκε ως αποτέλεσμα της μετατόπισης του φλοιού της Γης. Πίστευε, λοιπόν, ότι αυτό το νησί ήταν η Ανταρκτική, αναφέρει το grunge.com.

Σύμφωνα με τη θεωρία του Χάπγκουντ, η οποία παρεμπιπτόντως υποστηρίχθηκε από τον Άλμπερτ Αϊνστάιν, η Ανταρκτική ήταν κάποτε ένας τροπικός παράδεισος και το σπίτι της προηγμένης ουτοπικής πόλης της Ατλαντίδας. Όταν ο φλοιός της Γης μετατοπίστηκε απότομα, η άτυχη Ατλαντίδα εισήλθε στην παγωμένη ατμόσφαιρα που γνωρίζουμε ως σύγχρονη Ανταρκτική. Εάν η θεωρία του Χάπγκουντ διατηρούσε το νερό, οι πολίτες και τα τεχνουργήματα της Ατλαντίδας πιθανότατα θα σφηνώνονταν μεταξύ στρωμάτων αρκτικού πάγου. Η πιο πρόσφατη γνώση μας, ωστόσο, για την τεκτονική των πλακών καταρρίπτει σε μεγάλο βαθμό αυτήν την πρόταση, αλλά εξακολουθούν να υπάρχουν μερικοί άνθρωποι που την πιστεύουν, αναφέρει το grung.com.

Η Βιέννη έχει στην «φαρέτρα» της και ένα μυστικό όπλο, έναν πραγματικό άσο στο μανίκι της

Ξεκίνησε την Δευτέρα 1^η Νοέμβρη στην Αυστρία η νέα, ακόμη πιο δυναμική, περίοδος εμβολιασμού κατά του κορονοϊού, με την χώρα να επιστρατεύει κάθε μέσο που διαθέτει στα χέρια της προκειμένου να πείσει τους πολίτες της να εμβολιαστούν, σε μια χώρα με πολύ χαμηλά ποσοστά εμβολιασμών, περίπου όπως και η Ελλάδα.

Εκτός από τα συνήθη ύποπτα σημεία που μετατράπηκαν σε εμβολιαστικά κέντρα, όπως γήπεδα, κλειστά γυμναστήρια ή θέατρα, η Βιέννη έχει στην «φαρέτρα» της και ένα μυστικό όπλο, έναν πραγματικό άσο στο μανίκι της: τον μεγαλύτερο οίκο ανοχής της χώρας και δεύτερο μεγαλύτερο σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ο οποίος μάλιστα ανήκει σε έναν έλληνα μετανάστη δεύτερης γενιάς στην Αυστρία και ο οποίος το προσέφερε, κατόπιν συνεννόησης, στις Αρχές της χώρας για τις ανάγκες του εμβολιαστικού της προγράμματος.

To FunPalast Saunaclub, ιδιοκτησίας του Πέτερ Κωνσταντίν Λάσκαρης [Πέτρος Λάσκαρης], θα παρέχει λοιπόν και υπηρεσίες φροντίδας υγείας προκειμένου να στηρίξει την προσπάθεια του αυστριακού κράτους για την ενίσχυση του εμβολιαστικού προγράμματος στη χώρα.

«Θέλουμε να κάνουμε τα πάντα για να αυξήσουμε το ποσοστό εμβολιασμού στην Αυστρία. Το 100% των πελατών μας είναι άντρες και οι άντρες είναι πολύ πίσω στο ποσοστό εμβολιασμού. Επομένως σκέφτηκα ότι είναι πολύ καλή ιδέα να μετατρέψουμε τον οίκο ανοχής μας σε εμβολιαστικό κέντρο», εξηγεί ο κ. Λάσκαρης.

Μάλιστα, εκπόνησε ο ίδιος την ιδέα περί ενός εμβολιαστικού… αντίδωρου σε περίπτωση που κάποιος επιλέξει να κάνει μια δόση του εμβολίου του μέσα στον οίκο ανοχής: Ένα κουπόνι των 30 ευρώ που θα μπορέσει να εξαργυρώσει στις υπόλοιπες υπηρεσίες που προσφέρει το κλαμπ, όπως η χρήση της πισίνας, της σάουνας και του εστιατορίου, ενώ το σεξ [που φυσικά δεν θα πραγματοποιείται εν ώρα εμβολιασμών], θα πρέπει να το πληρώσει από την τσέπη του.

«Ο διευθυντής του FunPalast, Κρίστοφ Λιλάχερ, θα προσφέρει σε όλους δωρεάν είσοδο. Ο εμβολιασμός είναι επίσης δωρεάν, ενώ όσοι εμβολιαστούν τους περιμένει και ένα κουπόνι, δώρο από εμάς», δήλωσε ο κ. Λάσκαρης.

«Οι δραστηριότητες αναψυχής μας συμβαδίζουν με το υγειονομικό πρωτόκολλο. Κάθε πελάτης μπορεί να έρθει εδώ και να κάνει δωρεάν το εμβόλιο κατά του κορονοϊού και μάλιστα χωρίς ραντεβού», προσθέτει εμφατικά μιλώντας στην αυστριακή εφημερίδα heute.at.

Από την πλευρά τους, οι εργαζόμενες στον αυστριακό οίκο ανοχής ανυπομονούν για τον εμβολιασμό των πελατών τους στο «Funpalast». Η Σαμίρα, μία από αυτές, υποστήριξε: «Θα είναι διασκεδαστικό. Προσωπικά θα φροντίζω κάθε πελάτη».

Όπως αναφέρει η εφημερίδα heute.at, οι πελάτες θα μπορούν να εμβολιάζονται κάθε Δευτέρα, από τις 4 το απόγευμα έως τις 10 το βράδυ. Οι εμβολιασμένοι θα μπορούν στη συνέχεια να απολαμβάνουν δωρεάν σάουνα έως τις 4 π.μ.

Η διεύθυνση του οίκου ανοχής διευκρινίζει ότι θα μπορούν να εμβολιαστούν και γυναίκες αλλά και παιδιά με τους κηδεμόνες τους, εφόσον το επιθυμούν, καθώς δημιουργήθηκε ξεχωριστή είσοδος στον χώρο και πάντα φορώντας μάσκα, χωρίς ωστόσο να τους περιμένει κάποιο αντίστοιχο… δώρο, όπως θα συμβαίνει με τους άντρες.

Όπως ανέφερε ο κ. Λάσκαρης, οι κρατήσεις μέχρι τα τέλη του Οκτώβρη είχαν ξεπεράσει τις 300 και τα τηλέφωνα δεν είχαν σταματήσει να χτυπούν από πολίτες που ρωτούσαν πληροφορίες για την όλη διαδικασία στον οίκο ανοχής.

Το FunPalast SaunaClub είναι ένας από τους μεγαλύτερους οίκους ανοχής στην Ευρώπη, καθώς σε 7.000 τ.μ. διαθέτει εκτός από δωμάτια, χώρο σάουνας, εσωτερική πισίνα, κήπο, εστιατόριο, τραπέζια πινγκ πονγκ και μπιλιάρδου.

Το ημερήσιο εισιτήριο κοστίζει 90 ευρώ, ενώ οι ιερόδουλες προσφέρουν τις υπηρεσίες τους με έξτρα χρέωση, που συμφωνούν απευθείας οι ίδιες με τους πελάτες.

Ο Λάσκαρης, ο οποίος στους προσωπικούς του λογαριασμούς στα social media αυτοαποκαλείται «Ο Βασιλιάς των Οίκων Ανοχής», το 2019 επένδυσε 100.000 ευρώ προκειμένου να δημιουργηθεί μνημείο του Αυστριακού ζωγράφου Γκούσταβ Κλιμτ ακριβώς απέναντι από την επιχείρησή του. Ο ίδιος δηλώνει θαυμαστής του έργου του, όμως οι κακεντρεχείς και οι κακές γλώσσες ισχυρίζονται ότι η επένδυση έγινε καθαρά για λόγους διαφήμισης και προκειμένου ο έλληνας επιχειρηματία σαν έχει και μια… έξωθεν καλή μαρτυρία περί των φιλότεχνων προτιμήσεών του ή, καλή ώρα, να του χρησιμεύσει ως δικαιολογία για το μέλλον (δηλαδή το σήμερα):

«Οι άνδρες [που θα επιλέξουν να εμβολιαστούν εδώ] μπορούν απλώς να πουν στις συντρόφους τους ότι εμβολιάστηκαν ακριβώς απέναντι από το μνημείο του Κλιμτ. Το έργο τέχνης προς τιμήν του Αυστριακού ζωγράφου βρίσκεται ακριβώς απέναντι από τον οίκο ανοχής», καταλήγει με νόημα ο κ. Λάσκαρης, βρίσκοντας, πανούργος ων, και μια καλή δικαιολογία για τους άντρες που είτε είναι παντρεμένοι, είτε σε σχέση.

Ανάμεσα σε αυτά η κλοπή ρυζιού και η παρακολούθηση προγραμμάτων νοτιοκορεάτικης τηλεόρασης

Η Βόρεια Κορέα είναι αναμφισβήτητα η πιο αυταρχική χώρα στον κόσμο, με αδικήματα, που μετά βίας θα τραβούσαν την προσοχή σε χώρες του εξελιγμένου κόσμου, να οδηγούν ακόμη και στην εκτέλεση. Σύμφωνα με το grunge.com, δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η χώρα κατατάσσεται στην τελευταία θέση στον Δείκτη Δημοκρατίας του Economist πίσω, ακόμη, και από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία και τη Συρία -μια κατάταξη που κατέχει κάθε χρόνο από τότε που ο Economist άρχισε να δημοσιεύει το δείκτη το 2006.

Δεν αποτελεί έκπληξη, επίσης, το ότι το καθεστώς έχει επίσης μερικές από τις πιο σκληρές τιμωρίες στη Γη, με δημόσιες εκτελέσεις που εξακολουθούν να πραγματοποιούνται για αδικήματα που μετά βίας θα τραβούσαν την προσοχή σε χώρες του πρώτου κόσμου, αναφέρει το grunge.com.

Αν και η χώρα καλύπτεται από ένα βαθμό μυστικότητας σε αντίθεση με οπουδήποτε αλλού στον πλανήτη -δεν επιτρέπει την πρόσβαση σε ανεξάρτητους δημοσιογράφους για τα ανθρώπινα δικαιώματα, σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία- ό,τι είναι γνωστό για το κρατικό σύστημα εγκλήματος και τιμωρίας είναι ασύγκριτα τιμωρητικό. Σε ένα πρόσφατο παράδειγμα, σύμφωνα με το grunge.com, ένας βορειοκορεάτης λαθρέμπορος καταδικάστηκε σε θάνατο επειδή διένειμε αντίγραφα της επιτυχημένης νοτιοκορεατικής πιο επιτυχημένης τηλεοπτικής σειράς όλων των εποχών και επισήμως «Squid Game».

Βόρεια Κορέα: Έγκλημα και τιμωρία υπό τον Κιμ

Οι αρχές της Βόρειας Κορέας έχουν πει εδώ και καιρό σε παρατηρητές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Διεθνή Αμνηστία ότι η θανατική ποινή χρησιμοποιείται σπάνια στη χώρα τους και μόνο για τα χειρότερα εγκλήματα. Πράγματι, η θανατική ποινή πιθανότατα χρησιμοποιείται λιγότερο στη Βόρεια Κορέα από ό,τι στο Ιράν, το Ιράκ ή τη Σαουδική Αραβία, σύμφωνα με εκτιμήσεις εξωτερικών ομάδων, αναφέρει το grunge.com.

Αλλά οι βορειοκορεάτες αποστάτες συνήθως δίνουν μια διαφορετική εικόνα, προσφέροντας αναφορές για κοινές και τρομακτικές δημόσιες εκτελέσεις σε νοτιοκορεατικές ΜΚΟ όπως η Ομάδα Εργασίας Μεταβατικής Δικαιοσύνης. Σύμφωνα με την οργάνωση και το grunge.com, τα αδικήματα που δικαιολογούσαν την εκτέλεση ήταν συχνά τόσο ήσσονος σημασίας όσο η κλοπή μιας αγελάδας, η απογύμνωση καλωδίων από ένα καλώδιο ρεύματος ή η παρακολούθηση τηλεόρασης της Νότιας Κορέας. Οι περισσότερες από αυτές τις εκτελέσεις πραγματοποιήθηκαν με εκτελεστικό απόσπασμα, σύμφωνα με την έκθεση.

Επίσημα, ο νόμος της Βόρειας Κορέας περιορίζει τις εκτελέσεις σε αντικρατικές δραστηριότητες, όπως η «καταστολή του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα» ή η τρομοκρατία, καθώς και οι «ιδιαίτερα σοβαρές περιπτώσεις» δολοφονιών, σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας. Στην πραγματικότητα, σύμφωνα με αποστάτες που πήραν συνέντευξη από την ομάδα παρακολούθησης, τα εγκλήματα ήταν συνήθως απολιτικά και για αδικήματα τόσο ασήμαντα όπως η κλοπή ρυζιού. Αν και σχεδόν όλες οι εκτελέσεις αφορούσαν άνδρες, σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία, υπήρξε αναφορά για μια εκτέλεση το 1988 μιας γυναίκας που κατηγορήθηκε ότι έκλεψε χρήματα από το εστιατόριο όπου εργαζόταν.

Μυστήριο η προέλευσή του

Αρχικά, ο κύριος σκοπός του τζόκερ δεν ήταν αυτό το πράγμα. Τα εν λόγω φύλλα προστέθηκαν στην τράπουλα γύρω στη δεκαετία του 1860, δηλαδή αρκετό καιρό μετά την καθιέρωση των τραπουλών, για να αξιοποιήσουν τη δημοτικότητα του παιχνιδιού «euchre», που προέρχεται από ένα παιχνίδι από την Αλσατία, το “«juckerspiel».

Σε αυτό το παιχνίδι, τα δύο κορυφαία ατού είναι οι βαλέδες, γνωστοί ως «right bower» (δεξιός) και «left bower» (αριστερός), μιας και κάνει λογοπαίγνιο με την λέξη «bauer» που στα γερμανικά σημαίνει «βαλές» (η άμεση μετάφραση του είναι αγρότης). Όμως οι παίκτες του juckerspiel δημιούργησαν μια κάρτα που θα μπορούσε να ξεπεράσει ακόμη και τους βαλέδες. Αυτή η κάρτα ονομάστηκε «best bower» (καλύτερος) και αυτό ακριβώς είναι το τζόκερ.

Επειδή η λέξη τζόκερ ηχητικά μοιάζει αρκετά με το «jucker» και το «euchre», μερικοί πιστεύουν ότι το όνομά του προήλθε από εκεί, όμως δεν συμφωνούν όλοι με αυτόν τον ισχυρισμό. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα μιας εταιρίας κατασκευής τραπουλών, οι δυο τζόκερ «είναι απλά μια σύμπτωση».

Επίσης, είναι πιθανό να επιλέχθηκε ο χαρακτήρας ενός γελωτοποιού (τζόκερ κυριολεκτικά σημαίνει χωρατατζής, καλαμπουρτζής και κατ’ επέκταση κλόουν) επιλέχθηκε απλά επειδή ταιριάζει με τους βασιλιάδες, τις βασίλισσες και ολόκληρο το θέμα της μεσαιωνικής αυλής που διατρέχει την εικονογραφία των τραπουλών. Πάντως, το πιθανότερο είναι απλώς οι κατασκευαστές να ήθελαν οι τράπουλες να έχουν άρτιο αριθμό καρτών.

Η αξία του αγγίζει το αστρονομικό ποσό των 150 δισεκατομμυρίων δολαρίων

Το πιο ακριβό πράγμα στον κόσμο βρίσκεται στην πραγματικότητα έξω από αυτόν τον κόσμο, κάτι που αφορά τόσο την τοποθεσία του, όσο και την αστρονομική του τιμή, που ο ανθρώπινος νους σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να συλλάβει.

Είτε μας αρέσει είτε όχι, ζούμε σε έναν κόσμο που τροφοδοτείται από τον καταναλωτισμό, όπου οι περισσότερες από τις δραστηριότητές μας αποτελούν στην ουσία μια ανταλλαγή. Υπό αυτό το πρίσμα, λοιπόν, όσο μεγάλο κι αν είναι ένα κτίριο, υπάρχει πάντα ένα μεγαλύτερο. Ανεξάρτητα από το πόσο γρήγορα κινείται ένα αυτοκίνητο, υπάρχει πάντα ένα νέο αυτοκίνητο που βγαίνει στην αγορά που ξεπερνά αυτήν την ταχύτητα. Όσο ακριβό κι αν είναι κάτι, πάντα υπάρχει κάτι εκεί έξω που κοστίζει λίγο περισσότερο.

Για παράδειγμα, ως κάποια από τα πιο ακριβά «πράγματα» εκεί έξω, σύμφωνα με το grunge.com, θεωρείται μία θέση στάθμευσης στο Μανχάταν 1 εκατομμυρίου δολαρίων, μία επιχρυσωμένη Bugatti 10 εκατομμυρίων δολαρίων και φυσικά το Yacht History Supreme, αξίας 4,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων, που είναι διακοσμημένο με αγάλματα κατασκευασμένα από αρχαία οστά δεινοσαύρων, ακόμη μία ιδιωτική κατοικία 34 ορόφων αξίας 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων με αρκετό χώρο στο γκαράζ για να φιλοξενήσει 160 οχήματα. Όμως, όπως αποδεικνύεται, το πιο ακριβό πράγμα σε αυτόν τον κόσμο είναι στην πραγματικότητα έξω από αυτόν τον κόσμο -τόσο ως προς την τοποθεσία του, όσο και ως προς την τιμή του.

Σύμφωνα με το grunge.com, λοιπόν, το CNBC αναφέρει ότι ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός κόστισε 150 δισεκατομμύρια δολάρια για την κατασκευή του, για να μην αναφέρουμε τα δισεκατομμύρια που χρειάζονται για την συντήρησή του. Στην πραγματικότητα, το σύστημα ήταν τόσο ακριβό που πολλά έθνη έπρεπε να συμμετάσχουν για να καλύψουν το κόστος κατασκευής. Το εγχείρημα δεν θα ήταν δυνατό αν δεν υπήρχε η συλλογική χρηματοδότηση από τις ΗΠΑ, τη Ρωσία, την Ευρώπη, τον Καναδά και την Ιαπωνία.

Παρόλο που δεν είναι φτιαγμένος από χρυσό, διαμάντια ή οστά δεινοσαύρων, ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός μπορεί να υπερηφανεύεται για την εκπληκτική θέα του σύμπαντος και ένα μάλλον εντυπωσιακό εργαστήριο. Σύμφωνα με τη NASA, ο κύριος σκοπός του είναι να διατηρεί μια αέναη ανθρώπινη παρουσία στο διάστημα. Από τότε που έγινε για πρώτη φορά κατοικήσιμος τον Νοέμβριο του 2000, είχε πάντα ανθρώπους που ζούσαν πάνω του, ακόμη και σε περιόδους συντήρησης και κατασκευής.

Οπότε, την επόμενη φορά που θα ονειρευτείτε μια φανταχτερή τσάντα που κοστίζει περισσότερο από όσα βγάζετε σε ένα χρόνο ή θα ζηλέψετε μια Aston Martin θυμηθείτε το εξής: Το πιο ακριβό πράγμα που κατασκευάστηκε ποτέ δεν βρίσκεται καν πάνω στη Γη.