Σωματείο Συνταξιούχων ΗΣΑΠ

Δεν ήταν για να τα πετυχαίνουν πιο εύκολα οι εχθροί, το αντίθετο μάλιστα

Αν έχεις έστω και μια βασική εικόνα για την ιστορία της αεροπορίας, σίγουρα μπορείς να θυμηθείς ένα παλιό πολεμικό αεροσκάφος: θαμπά χρώματα παραλλαγής, ένας τεράστιος έλικας μπροστά, και στο κόκπιτ πιλότοι με γυαλιά και κράνη εποχής. Όμως υπάρχει ένα στοιχείο που κάνει συχνά τον θεατή να αναρωτηθεί: γιατί τόσα πολλά από αυτά τα αεροπλάνα έχουν έναν μεγάλο, κυκλικό στόχο ζωγραφισμένο πάνω τους; Πάντως όχι για να στοχεύουν οι αντίπαλοι.

Οι στόχοι είχαν σκοπό να αποφεύγονται τα λάθη, όχι να στοχοποιούνται οι πιλότοι

Τα μεγάλα κυκλικά σήματα, γνωστά ως roundels, ζωγραφίζονταν στα φτερά και τις άκρες του αεροσκάφους, όχι για αισθητικούς λόγους αλλά για επιβίωση. Στις αερομαχίες –τα περίφημα dogfights του Α’ και Β’ Παγκοσμίου Πολέμου– όλα κινούνταν αστραπιαία. Οι πιλότοι έπρεπε να αποφασίζουν σε δευτερόλεπτα αν το αεροπλάνο που πλησίαζε ήταν φίλος ή εχθρός. Εκεί βοηθούσαν τα roundels: τα διακριτικά κάθε χώρας ήταν μοναδικά και ευδιάκριτα από μακριά, ώστε να μειωθούν τα περιστατικά κατά λάθος επίθεσης σε συμμάχους.

Μπορεί η ζωγραφιά να έμοιαζε με «στόχο», όμως στην πράξη δεν αύξανε τον κίνδυνο. Ήταν μικρή σε μέγεθος σε σχέση με το υπόλοιπο αεροσκάφος και, ακόμη κι αν κάποιος προσπαθούσε να τη στοχεύσει, δεν είχε στρατηγική σημασία – σε αντίθεση με σημεία όπως ο κινητήρας ή το κόκπιτ, που όντως προκαλούσαν σοβαρή ζημιά.

Δεν ήταν μόνο στόχοι: κάθε αεροπλάνο είχε και τη δική του ιστορία στη μύτη

Πέρα από τα roundels, πολλά μαχητικά του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου έφεραν στη μύτη τους και nose art: προσωποποιημένες ζωγραφιές, που έκαναν το κάθε αεροσκάφος ξεχωριστό. Από pin-up κορίτσια μέχρι αστείες φιγούρες ή συγκινητικές αφιερώσεις, αυτά τα σχέδια λειτουργούσαν σαν ψυχολογικό αντίβαρο στον τρόμο του πολέμου.

Ήταν μια μορφή αντίστασης στην ομοιομορφία του στρατού – ένας τρόπος να εκφραστεί η ατομικότητα των πιλότων, να τονωθεί το ηθικό και να μεταφερθεί λίγο χιούμορ ή νοσταλγία πάνω σε μια πολεμική μηχανή. Πολλοί τα αφιέρωναν σε αγαπημένα πρόσωπα που τους περίμεναν πίσω στο σπίτι.

Η κληρονομιά που άφησαν πίσω τους

Τα ζωγραφισμένα roundels και οι προσωπικές ζωγραφιές στις μύτες των αεροσκαφών δεν ήταν απλώς μπογιές σε μέταλλο. Ήταν σύμβολα ανθρωπιάς μέσα στον παραλογισμό του πολέμου. Μια υπενθύμιση πως πίσω από κάθε μαχητικό υπήρχε ένας άνθρωπος, με όνομα, οικογένεια και όνειρα.

Και ίσως, τελικά, αυτό το ζωγραφισμένο «στόχος» να μην ήταν στόχος για τον εχθρό – αλλά μια κραυγή ορατότητας μέσα στο χάος.

Μια μέρα σαν σήμερα (27 Φεβρουαρίου 1869) εγκαινιάζεται ο ατμοκίνητος αστικός σιδηρόδρομος Αθήνας – Πειραιά, υπό την επωνυμία ΣΑΠ Α.Ε., μετέπειτα ΗΣΑΠ. Επιβάτες στο πρώτο δρομολόγιο είναι η βασίλισσα Όλγα, ο πρωθυπουργός Αλέξανδρος Ζαΐμης, υπουργοί, στρατιωτικοί, διπλωμάτες και άλλοι επίσημοι.

Ο Αστικός Σιδηρόδρομος Πειραιά – Κηφισιάς, γνωστός ως «Ηλεκτρικός», μετράει σχεδόν ενάμισι αιώνα ζωής. Ατμοκίνητος αρχικά και ηλεκτροκίνητος αργότερα, ο σιδηρόδρομος συνέδεσε το 1869 την Αθήνα με τον Πειραιά, που μέχρι τότε οι άμαξες και τα παμφορεία ήταν το μόνο μέσο συγκοινωνίας μεταξύ τους.

Η πρώτη ιδέα για τη δημιουργία του τέθηκε από τον Φρειδερίκο Φεράλδη το 1835, ένα χρόνο αφότου η Αθήνα έγινε πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους, αλλά απορρίφθηκε από την τότε κυβέρνηση.

Οκτώ χρόνια αργότερα, το 1843, ο Αλέξανδρος Ραγκαβής επαναλαμβάνει δημόσια την πρόταση, αλλά και πάλι δεν υπήρξε ανταπόκριση. Το 1855 ο πρωθυπουργός και υπουργός Εξωτερικών, Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, καταθέτει το πρώτο νομοσχέδιο για την ίδρυση σιδηροδρόμου Αθήνας – Πειραιά.

Είναι ο Νόμος ΤΖ «περί συστάσεως σιδηροδρόμου Απ’ Αθηνών εις Πειραιά», ο οποίος δίνει το δικαίωμα εκμετάλλευσης στην εταιρία που θ’ αναλάμβανε το έργο για 55 χρόνια. Το 1857 το δικαίωμα αυτό αυξάνεται σε 75 χρόνια.

Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρο το άρθρο από το PRONEWS.GR

Κάτι που πολλοί δεν γνωρίζουν

Έχεις παρατηρήσει ποτέ ότι στα κλασικά ζάρια, οι αριθμοί στις απέναντι πλευρές προσθέτουν πάντα στο 7; Για παράδειγμα: 1 + 6, 2 + 5 και 3 + 4. Αυτό δεν είναι τυχαίο – ούτε απλώς συμβατικό!

Σύμφωνα με την Dr. Katie Spalding, κατά τον Μεσαίωνα υπήρχαν ζάρια με τυχαία τοποθέτηση των αριθμών — π.χ. 1 απέναντι από 2. Αλλά η ισορροπημένη διάταξη 7 καθιερώθηκε πολύ νωρίτερα, πιθανώς ήδη από την εποχή του Νέου Βασιλείου στην αρχαία Αίγυπτο (16ος αιώνας π.Χ.).

Η επιλογή αυτή δεν έγινε τυχαία: το άθροισμα 7 εξασφαλίζει συμμετρία και ισορροπία στο ζάρι. Επιπλέον, ο αριθμός 7 ήταν αγαπητός στους αρχαίους Έλληνες και Ρωμαίους, γιατί θεωρείτο «αρμονικός» και «όμορφος».

Η συγκεκριμένη διάταξη βοηθάει στη δίκαιη ρίψη: ομοιόμορφη κατανομή βάρους χωρίς να ευνοείται κάποια πλευρά. Παρόλο που μαθηματικά όλες οι πλευρές έχουν ίση πιθανότητα, η συμβατική τοποθέτηση ενισχύει τη σταθερότητα.

Κατά τον Μεσαίωνα, μάλιστα, υπήρχαν νόμοι που απαγόρευαν τη δημιουργία ζαριών με διαφορετική διάταξη από το κλασικό 7. Και την επόμενη φορά που θα ρίξεις ζάρι, σκεπτόμενος “2”, θυμήσου ότι σιωπηλά στοχεύεις και στο αντίπαλο “5”.

Τρεις σημαντικοί λόγοι

Έχεις παρατηρήσει ότι λίγο πριν απογειωθεί ή προσγειωθεί το αεροπλάνο, οι αεροσυνοδοί ζητούν να ανεβάσουμε τα σκίαστρα στα παράθυρα; Και πιθανότατα έχεις αναρωτηθεί: Μα τι σχέση έχει το φως απ’ έξω με την πτήση;

Η απάντηση είναι πιο πρακτική απ’ όσο νομίζεις – και έχει να κάνει με την ασφάλεια. Μην αγχώνεσαι, δεν είναι επειδή πρόκειται να συμβεί κάτι, αλλά… αν συμβεί, είναι καλό να είμαστε έτοιμοι!

Να βλέπουμε τι γίνεται απ’ έξω

Σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης (που όλοι ελπίζουμε να μη ζήσουμε ποτέ), το πλήρωμα και οι επιβάτες πρέπει να έχουν καλή ορατότητα έξω από το αεροπλάνο. Αν υπάρχει φωτιά, καπνός ή κάποιο εμπόδιο στις εξόδους κινδύνου, είναι σημαντικό να το δεις πριν αποφασίσεις από πού θα βγεις.

Προσαρμογή στο φως

Αν η απογείωση ή η προσγείωση γίνει σε σκοτεινές συνθήκες (βράδυ, συννεφιά, καταιγίδα κ.λπ.), το να βλέπεις το εξωτερικό φως βοηθά τα μάτια σου να προσαρμοστούν γρηγορότερα. Έτσι, αν χρειαστεί να απομακρυνθείς γρήγορα, δε θα “ψάχνεσαι” μέσα στο σκοτάδι. Και το πλήρωμα βλέπει καλύτερα

Και το πλήρωμα βλέπει καλύτερα

Οι αεροσυνοδοί πρέπει να έχουν άμεση εικόνα του τι γίνεται και από έξω, όχι μόνο μέσα στην καμπίνα. Ανοιχτά σκίαστρα = καλύτερη επίβλεψη.

Ίσως δεν τις γνωρίζατε

Τα αεροπλάνα είναι γεμάτα τεχνολογία, μηχανική ακρίβεια και… μικρές παραξενιές που δύσκολα φαντάζεται κανείς. Αν νομίζεις ότι τα έχεις δει όλα μετά από μερικά ταξίδια, κράτα τη ζώνη σου δεμένη και δες 8 περίεργες αλλά αληθινές πληροφορίες για τα αεροσκάφη!

1. Οι τουαλέτες δεν αδειάζουν στον αέρα

Όχι, δεν πέφτουν απόβλητα πάνω από τα κεφάλια μας! Όλα συγκεντρώνονται σε ειδικές δεξαμενές και αδειάζονται με το που προσγειωθεί το αεροσκάφος.

2. Υπάρχει “νεκροταφείο αεροπλάνων”

Χιλιάδες παλιά αεροσκάφη ξεκουράζονται για πάντα σε ερήμους των ΗΠΑ, μακριά από βροχές και υγρασία. Μοιάζει λίγο με σκηνή από ταινία επιστημονικής φαντασίας.

3. Οι πιλότοι δεν τρώνε ποτέ το ίδιο φαγητό

Αν ο ένας φάει κάτι χαλασμένο, ο άλλος πρέπει να μείνει… ενεργός! Γι’ αυτό παίρνουν διαφορετικά γεύματα για λόγους ασφαλείας.

4. Τα παράθυρα δεν ευθυγραμμίζονται με τα καθίσματα

Δεν είναι λάθος σχεδιασμού — είναι θέμα στατικότητας. Έτσι ενισχύεται η αντοχή της ατράκτου.

5. Το πλήρωμα έχει δικό του… μυστικό υπνοδωμάτιο

Σε μεγάλες πτήσεις, το πλήρωμα ξεκουράζεται σε μικρούς, κρυφούς χώρους με κρεβάτια πάνω ή κάτω από την καμπίνα.

6. Τα φτερά “χορεύουν” στον αέρα

Ναι, μπορούν να λυγίσουν αρκετά χωρίς να σπάσουν — κι αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό. Έχουν σχεδιαστεί να είναι ευέλικτα.

7. Αναπνέεις ανακυκλωμένο αέρα (και είναι ΟΚ)

Ο αέρας στην καμπίνα είναι μείγμα καθαρού και ανακυκλωμένου αέρα, που περνά από φίλτρα HEPA όπως αυτά στα χειρουργεία.

8. Οι μάσκες οξυγόνου διαρκούν μόνο λίγα λεπτά

Μόλις 12–20 λεπτά — αλλά είναι αρκετά για να κατέβει το αεροπλάνο σε ύψος ασφαλούς αναπνοής. Γι’ αυτό η χρήση τους είναι τόσο κρίσιμη.

Συναδέλφισσες , Συνάδελφοι

Ευχαριστούμε πολύ για τη συμμετοχή σας στην εκδήλωση για την κοπή της πρωτοχρονιάτικής πίτας του έτους 2026.

Ο Αντιπρόεδρος και ο Γεν. Γραμματέας

Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου  2026, 10.30π.μ. στο Υπουργείο Εργασίας

Η Ανώτατη Γενική Συνομοσπονδία Συνταξιούχων Ελλάδος (ΑΓΣΣΕ) συμμετέχει  και στηρίζει την αγωνιστική κινητοποίηση που πραγματοποιούν οι συνταξιούχοι  της Εμπορικής Τράπεζας, διεκδικώντας την επίλυση των δικαίων αιτημάτων τους την Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2026, στις 10:30 π.μ., μπροστά στο Υπουργείο Εργασίας & Κοινωνικών Ασφαλίσεων  (Σταδίου 29).

Με την κινητοποίησή τους αυτή, για άλλη μια φορά διεκδικούν:

1. Την εφαρμογή της προσαύξησης (άρθρο 30 ν.4387/2016) κατά τον υπολογισμό των επικουρικών συντάξεων του τ. ΤΕΑΠΕΤΕ. Είναι νομικά και ηθικά επιβεβλημένο να αναγνωριστούν οι αυξημένες εισφορές που κατέβαλαν οι συνάδελφοι, χωρίς εξαιρέσεις.
2. Την άρση των επιπλέον μειώσεων και την αποκατάσταση των συντάξεων ΕΤΑΤ & ΕΤΕΑ / ΤΕΑΠΕΤΕ (προσυνταξιοδοτικού) στα προ του νόμου «Κατρούγκαλου» επίπεδα. Η αυθαίρετη εφαρμογή του άρθρου 73Α οδήγησε σε περαιτέρω συρρίκνωση των συντάξεων, μετά και τις εξοντωτικές μνημονιακές περικοπές των ετών 2010-2014.

Για άλλη μια φορά, οι συνταξιούχοι της Εμπορικής Τράπεζας αναγκάζονται να βγουν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στη βάναυση περικοπή των επικουρικών τους συντάξεων και την αδιαφορία της κυβέρνησης.

Η ΑΓΣΣΕ καλώντας και τους υπόλοιπους συναδέλφους συνταξιούχους να παραβρεθούν σε αυτή την κινητοποίηση των συνταξιούχων της Εμπορικής Τράπεζας, θα δώσει το «παρών» στη συγκέντρωση έξω από το Υπουργείο Εργασίας, απαιτώντας νομοθετική λύση για την άρση της κατάφωρης αδικίας και την αποκατάσταση των συντάξεων.

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ – ΕΝΩΜΕΝΟΙ

ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΜΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΖΩΗ

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΑΓΣΣΕ

Ο καθένας έχει τις ιδιαιτερότητές του

Διάσημες προσωπικότητες και συγγραφείς που άφησαν πίσω τους μεγάλο έργο. Εκτός από το ταλέντο τους, είχα κάτι ακόμη κοινό, τις παράξενες, για πολλούς, συνήθειές τους. Ποιες ήταν αυτές;

Βιρτζίνια Γουλφ

Η διάσημη μυθιστοριογράφος έγραφε καθημερινά για 2,5 ώρες με πολύ συγκεκριμένο τρόπο. Ποιος ήταν αυτός; Έγραφε σε ένα γραφείο ύψους 90 εκατοστών, γεγονός που της επέτρεπε να αξιολογεί τη δουλειά της από απόσταση.

Βίκτωρ Ουγκό

Ο Βίκτωρ Ουγκό λάτρευε τις προθεσμίες. Μια χαρακτηριστική προθεσμία που είχε επιβάλλει στον εαυτό του είναι να ολοκληρώσει το έργο του «Παναγία των Παρισίων» σε συγκεκριμένο διάστημα. Συγκεκριμένα άρχισε το φθινόπωρο του 1830 και ήθελε να το ολοκληρώσει μέχρι το 1831. Έτσι, αγόρασε μια τεράστια ποσότητα μελανιού και κλειδώθηκε σε ένα δωμάτιο για να μην αποκλίνει από την προθεσμία του.

Αγκάθα Κρίστι

Η Αγκάθα Κρίστι δε θα μπορούσε να μην έχει και εκείνη τις δικές της ιδιαίτερες συνήθειες. Η ίδια συνήθιζε να χρησιμοποιεί τα μήλα ως έμπνευσή της. Συγκεκριμένα έτρωγε μήλα ενώ έκανε μπάνιο στη μπανιέρα και παράλληλα της άρεσε να εξετάζει φωτογραφίες φόνων.