Αρχείο κατηγορίας Περίεργα και Παράξενα

Ακόμη και οι πιο σκληροί κακοί δεν ήθελαν να βρεθούν σε αυτό

Η διαβόητη φυλακή του Αλκατράζ, στο ομώνυμο νησάκι στην είσοδο του Κόλπου του Σαν Φρανσκίσκο στις ΗΠΑ, ήταν ομοσπονδιακή φυλακή από το 1934 έως το 1963. Η απομακρυσμένη τοποθεσία της χρησίμευσε για τη φύλαξη κάποιων από τους πιο διαβόητους εγκληματίες της εποχής, συμπεριλαμβανομένου του Αλ Καπόνε. Έχετε σκεφτεί ποτέ, λοιπόν, αν θα καταφέρνατε να επιζήσετε φυλακισμένοι στο Αλκατράζ;

Να γιατί δεν θα επιβιώνατε αν φυλακιζόσασταν ποτέ στο Αλκατράζ

Όπως αναφέρει το grunge.com, η εγκατάσταση προοριζόταν ως ένα είδος τελευταίας λύσης, μια φυλακή που θα μπορούσε να χειριστεί εκείνους που είχαν προκαλέσει προβλήματα σε άλλες φυλακές. Ο Καπόνε, για παράδειγμα, είχε προηγουμένως φυλακιστεί στη Τζόρτζια, αλλά σύντομα διαπίστωσε ότι ο χρόνος του στο Αλκατράζ θα ήταν πολύ πιο σκληρός.

Τι είχε να κάνει, λοιπόν, με τη φοβερή φυλακή, που ακόμη και οι πιο σκληροί κακοί δεν ήθελαν να βρεθούν πίσω από τα κάγκελά της; Σύμφωνα με το Alcatraz History, οι συνθήκες διαβίωσης στη φυλακή ήταν πολύ δυσάρεστες. Το μέσο μέγεθος ενός κελιού ήταν περίπου 1,2 επί 2,7 μέτρα, ενώ ήταν όσο πιο σπαρτιατικό γινόταν, περιέχοντας μόνο τα απολύτως απαραίτητα. Είχε επίσης κρύο, λόγω της θέσης της φυλακής, ενώ και οι κανόνες στο Αλκατράζ ήταν πολύ σκληροί.

Το χειρότερο από όλα, ίσως, ήταν ο κανόνας ότι οι κρατούμενοι δεν μπορούσαν να μιλούν μεταξύ τους παρά μόνο κατά τη διάρκεια των γευμάτων (και τις περιστασιακές ευκαιρίες τους για άσκηση στην αυλή). Συνδυαστικά με τα μεγάλα διαστήματα της ημέρας που περιορίζονταν στα κελιά τους, δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι, σύμφωνα με την Ιστορία του Αλκατράζ, κάποιοι στράφηκαν στην προσπάθεια να επικοινωνήσουν με άλλους συγρατούμενους μέσα από τα κύπελλα στις τουαλέτες των κελιών τους, απελπισμένοι για κάποιο είδος αλληλεπίδρασης. Ο συγκεκριμένος κανόνας, ωστόσο, χαλάρωσε στις αρχές της δεκαετίας του 1940, θεωρούμενος απάνθρωπος ακόμη και από τα πρότυπα του Αλκατράζ.

Ακόμα κι έτσι, όμως, οι μικρές παραβάσεις τιμωρούνταν πολύ αυστηρά. Οι κρατούμενοι στο μπλοκ Δ έπρεπε να παραμείνουν στα κελιά τους όλο το εικοσιτετράωρο (εκτός από περιστασιακή άσκηση) και όσοι συνέχιζαν τους καυγάδες θα μπορούσαν ακόμη και να καταδικαστούν στα φοβερά κελιά αυτού του μπλοκ γνωστά ως The Hole. Το grunge.com αναφέρει ότι οι συγκεκριμένοι τρόφιμοι ξυλοκοπούνταν και αφήνονταν σε σχεδόν απόλυτο σκοτάδι, με ελάχιστη πρόσβαση σε οποιοδήποτε φαγητό.

Υπήρχαν, όμως, και ορισμένα «οφέλη» κατά κάποιον τρόπο, από τον εγκλεισμό στο Αλκατράζ σε σχέση με άλλες φυλακές. Το φαγητό, για παράδειγμα, έτεινε να είναι αρκετά περίτεχνο, με επιλογές όπως χοιρινές μπριζόλες και ένα ισορροπημένο πρωινό. Μάλιστα, ένας φύλακας του Αλκατράζ δήλωσε κάποτε, αναφέρει το grunge.com, ότι «τα περισσότερα προβλήματα στη φυλακή προκαλούνται από κακό φαγητό». Ωστόσο, οι αυστηροί περιορισμοί, η σκληρή δουλειά και το καθεστώς των τροφίμων μετέτρεπαν την επιβίωσή τους στο Αλκατράζ σε πραγματική δοκιμασία.

Κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ της μεγαλύτερης δομής σε σχήμα γόβας

Στο άκουσμα της λέξης γυάλινο γοβάκι σίγουρα θα φέρετε στο νου κάποιο παραμύθι με ιππότες και πριγκίπισσες. Ωστόσο, στην Ταϊβάν η φαντασία των ιθυνόντων για το σχεδιασμό ενός κτιρίου στη μορφή μιας γυάλινης γόβας πήγε πολύ παραπέρα, καθώς σε αυτό δεν στεγάστηκε ο πρωταγωνιστής κάποιου παραμυθιού, ούτε και δημιουργήθηκε ως μέρος σκηνικών μιας ταινίας. Αντιθέτως, δημιουργήθηκε με σκοπό να στεγάσει μία εκκλησία. Ναι πολύ σωστά διαβάσατε.

Το τεράστιο γυάλινο γοβάκι στην Ταϊβάν που στεγάζει μια… εκκλησία

Στην επαρχία Chiayi, λοιπόν, η έκπληξη των κατοίκων, αλλά και των επισκεπτών της περιοχής ήταν αρκετά μεγάλη, όταν πληροφορήθηκαν ότι το τεράστιο γυάλινο γοβάκι, ύψους 16 μέτρων, προοριζόταν για να φιλοξενήσει μια εκκλησία.

Πιο συγκεκριμένα το κτίριο είναι ύψους 17,76 μέτρων, πλάτους 11,91 μέτρων και μήκους 25,16 μέτρων και αποτελείται από περισσότερα από 300 κομμάτια γυαλιού σε μπλε χρώμα, με το κόστος του να εκτιμάται στα 686.000 δολάρια.

Ο λόγος του συγκεκριμένου σχεδίου και όχι μιας απλής, κλασικής εκκλησίας; Προφανώς για να προσελκύσει περισσότερες γυναίκες, αναφέρει το BBC. Ωστόσο, η συγκεκριμένη εκκλησία δεν χρησιμοποιείται για τις κλασικές λειτουργίες μιας εκκλησίας, αλλά ως χώρος φωτογράφισης πριν από το γάμο, καθώς και για την τέλεση γαμήλιων τελετών. Οι λάτρεις του ρομαντισμού και των παραμυθιών, σίγουρα βρίσκουν την ιδέα ως την καλύτερη επιλογή για την ομορφότερη μέρα της ζωής τους.

Το αναπάντεχο σχήμα της εκκλησίας που έχει γίνει κάτι σαν τοπικό αξιοθέατο, είναι εμπνευσμένο από μια τοπική ιστορία. Σύμφωνα με αξιωματούχους της δεκαετίας του 1960, και όσα αναφέρει το BBC, ένα 24χρονο κορίτσι με το επώνυμο Wang από την ευρύτερη περιοχή υπέφερε από μια ασθένεια, οδηγώντας στον απαραίτητο ακρωτηριασμό και των δύο ποδιών της, με αποτέλεσμα την ακύρωση του γάμου της. Η νεαρή κοπέλα έμεινε ανύπαντρη και πέρασε το υπόλοιπο της ζωής της σε μια εκκλησία. Έτσι, η εκκλησία σε σχήμα γόβας δημιουργήθηκε προς τιμήν της. Η εκκλησία συμπεριλήφθηκε στο Guinness World Records ως η μεγαλύτερη δομή σε σχήμα γόβας στον κόσμο.

Το ψηλότερο κτίριο στον κόσμο βρίσκεται στο Ντουμπάι και προκαλεί δέος

Στις 4 Ιανουαρίου του 2010 το Burj Khalifa στο Ντουμπάι κατέρριπτε το προηγούμενο ρεκόρ του ψηλότερου κτιρίου στον κόσμο -του Taipei 101 στην Ταϊβάν με ύψος 508 μέτρων- καθώς και πέντε άλλα ρεκόρ, όπως η ψηλότερη δομή στον κόσμο, ο ψηλότερος κατοικημένος όροφος στον κόσμο και ο μεγαλύτερος ανελκυστήρα στον κόσμο, σκαρφαλώνοντας στην κορυφή. Με το ιλλιγιώδες ύψος των 827 μέτρων, διαθέτει 160 ορόφους, καθώς και το ταχύτερο ασανσέρ στον κόσμο (63 χλμ./ ώρα). Με τους αριθμούς να προκαλούν στην κυριολεξία παραζάλη, έχετε αναρωτηθεί ποτέ τι πιθανότητες υπάρχουν το Burj Khalifa να καταρρεύσει;

Τι πιθανότητες υπάρχουν το Burj Khalifa να καταρρεύσει

Όπως και άλλα εντυπωσιακά κατορθώματα της σύγχρονης τεχνολογίας και μηχανικής, για παράδειγμα το φράγμα Three Gorges της Κίνας, υπάρχει πάντα η πιθανότητα το ανθρώπινο λάθος ή η άγνοια να οδηγήσουν στο πιο καταστροφικό ίσως σενάριο. Αυτό της κατάρρευσης του Burj Khalifa, κάτι που θα σήμαινε αμέτρητους νεκρούς, ανθρώπους που θα έχαναν πολλά χρήματα και φυσικά έναν μεγάλο σωρό από ερείπια στην καρδιά του Ντουμπάι. Ας ρίξουμε, ωστόσο, μια ματιά στα χαρακτηριστικά του Burj Khalifa που το προστατεύουν από μια τόσο τρομερή μοίρα.

Όλοι οι ουρανοξύστες πρέπει να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα του ανέμου, και οι αρχιτέκτονες του Burj Khalifa βρήκαν έναν πολύ έξυπνο τρόπο για να διατηρήσουν το κτίριο σε όρθια θέση σε έντονες συνθήκες. Σύμφωνα με το περιοδικό Inquiries Journal, ο πύργος αποτελείται από αρκετούς μικρότερους πύργους που μοιάζουν με μίσχους που βρίσκονται γύρω από ένα κεντρικό κώνο.

Αυτός ο φαινομενικά περίεργος σχεδιασμός εξυπηρετεί πραγματικά τη λειτουργία του να μην επιτρέπει στους ανέμους να σχηματίζουν στροφές, ή ισχυρά ρεύματα αέρα που θα μπορούσαν να ραπίζουν το κτίριο ή ακόμη και να καταστρέψουν τον πύργο. Μία τεχνική που ο Μπιλ Μπέικερ, επικεφαλής μηχανικός του κτηρίου, χαρακτήρισε ως «σύγχυση του ανέμου», η οποία απλώς εμποδίζει τον άνεμο να πιάσει το κτίριο, αναφέρει το grunge.com.

Από την άλλη, πύργοι όπως το Taipei 101, το Citigroup Center στη Νέα Υόρκη και το κτίριο John Hancock στη Βοστώνη χρησιμοποιούν κάτι που ονομάζεται συντονισμένος μαλακός αποσβεστήρας (γνωστός και ως σεισμικός αποσβεστήρας) για να μειώσουν την επίδραση του ανέμου. Στην ουσία πρόκειται για μια γιγαντιαία μπάλα που κρέμεται στην κορυφή του πύργου που περιστρέφεται προς την αντίθετη κατεύθυνση από τον τρόπο με τον οποίο ο άνεμος σπρώχνει το κτίριο για να το αποτρέψει από την ταλάντευση.

Ωστόσο, παρά τον πρωτοποριακό σχεδιασμό του, το Burj Khalifa λικνίζεται ακόμα μπροστά και πίσω περίπου για δύο μέτρα στην κορυφή του όταν φυσάει. Αλλά δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, αναφέρει το grunge.com, καθώς είναι έτσι φτιαγμένος που δύσκολα θα καταρρεύσει. Τουλάχιστον όχι άμεσα.

Τι πίστευαν για το αίμα τους

Στην αρχαιότητα, οι Ρωμαίοι μονομάχοι χρησίμευαν ως μαχητές που παρείχαν ψυχαγωγία στους πολίτες της Ρώμης, πολεμώντας μεταξύ τους, ή σε ορισμένες περιπτώσεις με άγρια ζώα, σε αρένες μπροστά σε εκατοντάδες ανθρώπων. Συχνά, οι μονομάχοι ήταν φυλακισμένοι που είχαν ιδιαίτερη φυσική δύναμη, αλλά με το πέρασμα των χρόνων αποτελούνταν κυρίως από εθελοντές που ήθελαν να δείξουν τις μαχητικές τους ικανότητες μπροστά σε θεατές, σύμφωνα με το grunge.com. Υπάρχουν, λοιπόν, πολλά ενδιαφέροντα πράγματα που μπορεί να μάθει κανείς για τους μονομάχους, ωστόσο το πιο ασυνήθιστο από αυτά είναι το γεγονός ότι οι Ρωμαίοι αγόραζαν τον ιδρώτα τους για ένα συγκεκριμένο λόγο.

Ο ασυνήθιστος λόγος που οι Ρωμαίοι αγόραζαν τον ιδρώτα των μονομάχων

Οι σκλάβοι που έγιναν μονομάχοι θεωρούνταν παρείσακτοι στην πραγματικότητα. Ωστόσο, μερικοί από αυτούς έγιναν τόσο δημοφιλείς λόγω των δεξιοτήτων τους, που αντιμετωπίστηκαν ως αστέρες του αθλητισμού. Σήμερα, οι σκληροπυρηνικοί οπαδοί μουσικών ή σταρ του κινηματογράφου, αντίστοιχα, θα πλήρωναν όσο όσο για μια τρίχα από τα είδωλά τους. Τότε, το ίδιο γινόταν με τον ιδρώτα των διάσημων μονομάχων. Σύμφωνα με το grunge.com, λοιπόν, η βρωμιά και ο ιδρώτας που μαζεύονταν από το δέρμα των μεγάλων μονομάχων συλλέγονταν και τοποθετούνταν σε φιαλίδια. Αυτά τα φιαλίδια πωλούνταν έξω από τις αρένες, με τις πλούσιες γυναίκες να είναι και οι πιο πιστοί αγοραστές τους. Ο ιδρώτας του μονομάχου, ωστόσο, δεν πωλούνταν απλώς ως συλλεκτικό αντικείμενο.

Οι αρχαίοι Ρωμαίοι είχαν ισχυρή πεποίθηση ότι ο ιδρώτας των μονομάχων ήταν ένα αποτελεσματικό αφροδισιακό. Η πεποίθησή τους ήταν ότι όσο πιο επιτυχημένος ήταν ένας μονομάχος στην αρένα, τόσο πιο αποτελεσματικά θα ήταν τα υγρά του ως αφροδισιακό. Από την άλλη, οι γυναίκες αγόραζαν επίσης τα φιαλίδια με τον ιδρώτα τους για να το χρησιμοποιούν ως κρέμα προσώπου, με σκοπό να βελτιώσουν την επιδερμίδα τους. Συχνά, η βρωμιά και ο ιδρώτας αναμιγνύονταν με ελαιόλαδο για να επιτευχθεί καλύτερη συνοχή και αναμιγνύονταν στα καλλυντικά.

Εκτός από τον ιδρώτα, ωστόσο, και το αίμα των μονομάχων ήταν επίσης ένα δημοφιλές προϊόν που πωλούνταν ως αφροδισιακό, ενώ λέγεται ότι έφερνε και τύχη στους γάμους. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μάλιστα, το αίμα καταναλώνονταν απευθείας ή αναμιγνύονταν με κρασί πριν από την κατανάλωση.

Τον εαυτό της αποφάσισε να παντρευτεί μία 77χρονη γιαγιά από το Οχάιο των ΗΠΑ, ως μία πράξη έμπρακτης αγάπης προς τον εαυτό της

Σύμφωνα με το “Today” η Ντόροθι Φιντέλι, η οποία είναι 77 ετών και ζει σε κοινότητα συνταξιούχων στο Οχάιο, παντρεύτηκε τον εαυτό της στις 13 Μαΐου σε μια συναισθηματική και συμβολική γαμήλια τελετή, περιτριγυρισμένη από την οικογένειά της, τους γείτονες και τους φίλους της.

«Είπα, ξέρεις τι, έχω κάνει όλα τα άλλα. Γιατί όχι; Θα παντρευτώ τον εαυτό μου» δήλωσε η γυναίκα στο “Today”.Η Φιντέλι ζήτησε από τον Ρομπ Γκάιγκερ, τον διαχειριστή ακινήτων του οίκου ευγηρίας της, να πραγματοποιήσει την τελετή. Ο ίδιος παρ’ ότι στην αρχή σοκαρίστηκε, τελικά δέχθηκε με χαρά: «Είναι μια απίστευτη γυναίκα, γεμάτη ζωή που πάντα σκεφτόταν τους άλλους».

Την ιδέα του γάμου, λάτρεψε και η κόρη της Φιντέλι, Ντόνα Πένινγκτον, η οποία φρόντισε και την παραμικρή λεπτομέρεια. Η Φιντέλι φαινόταν υπέροχη τη μεγάλη μέρα με ένα λευκό φόρεμα, με διαφανή μακριά μανίκια με φλοράλ λεπτομέρειες, καθώς και μια ασημένια ζώνη και ένα πέπλο με διακοσμημένη κορδέλα στο κεφάλι.

Περιγράφοντας τα συναισθήματά της, την ημέρα του γάμου, ανέφερε ότι: «Ήμουν νευρική, αλλά μετά ήμουν πολύ χαρούμενη». Παρότι η αρχική ιδέα είχε ως βάση το να κάνει τους άλλους να χαμογελάσουν, τελικά ο γάμος κατέληξε να είναι μια βαθιά συγκινητική εμπειρία για την Φιντέλι και όλους όσους παρευρέθηκαν. Σ’ ένα συναισθηματικό κομμάτι της τελετής, η Φιντέλι είπε πως κρατούσε ένα λευκό κρίνο στο χέρι της, προκειμένου να το χρησιμοποιήσει ως μεταφορά για την καλλιέργεια της αγάπης προς τον εαυτό της.

Η Φιντέλι παντρεύτηκε μία φορά, το 1965, αλλά δεν έκανε ποτέ επίσημο γάμο. Είπε ότι αυτή και ο πρώην σύζυγός της αντάλλαξαν όρκους στο ειρηνοδικείο και αμέσως μετά την τελετή, «πήγε στη δουλειά και εγώ πήγα σπίτι».

Η 77χρονη έχει ξεπεράσει πολλά εμπόδια που βρέθηκαν μπροστά της, μεταξύ αυτών και το να μάθει να διαβάζει. Μάλιστα ο Γκάιγκερ είπε πως η Φιντέλι είχε πέσει θύμα χλευασμού εξαιτίας. Η ίδια προσπάθησε πάρα πολύ και έμεινε ξύπνια πολλά βράδια, για να μάθει να διαβάζει στα 75χρόνια της.

«Είμαι σ’ ένα σημείο στην ζωή μου που ασχολούμαι με εμένα. Τα παιδιά μου είναι καλά, και τα εγγόνια μου επίσης, ένα από αυτά θα κάνει μωρό… Και έχω τρία παιδιά που όλα έχουν αποφοιτήσει από το κολέγιο. Λοιπόν, είναι η σειρά μου να κάνω αυτό που θέλω» τονίζει η Ντόροθι Φιντέλι.

Πώς τόσο δύο αντικρουόμενες έννοιες συνδέονται άρρηκτα

Σίγουρα κάποια στιγμή στην ζωή σας όλοι έχετε δοκιμάσει τις διάσημες σοκολατένιες καραμέλες M&Ms. Η γεύση τους συναρπαστική και το γεγονός ότι η σοκολάτα δεν λιώνει στο χέρι σας δίνει τη δυνατότητα να τις απολαμβάνετε παντός καιρού. Γνωρίζετε, όμως, ότι στη δημιουργία τους συνέβαλαν δύο πόλεμοι;

Κατά τη διάρκεια της ιστορίας, λοιπόν, η ανθρωπότητα έχει κάνει αμέτρητους τρομερούς πολέμους για διάφορους λόγους. Άλλοτε για την επέκταση μιας αυτοκρατορίας, άλλοτε για την υπεράσπιση των συμμάχων από μια απειλή, άλλοτε για μια αιτία λίγο πιο ασυνήθιστη. Για παράδειγμα, σύμφωνα με το grunge.com, ο Πόλεμος των Χοίρων μεταξύ Βρετανίας και Ηνωμένων Πολιτειών έλαβε χώρα τον Ιούνιο του 1859, όταν ένας Βρετανός κάπρος πυροβολήθηκε από έναν Αμερικανό αγρότη στο νησί Σαν Χουάν.

Η διαμάχη που προέκυψε κλιμακώθηκε μέχρι που και οι δύο πλευρές έστειλαν δυνάμεις στο νησί και ενώ δεν υπήρξε πραγματική σύγκρουση, η ειρήνη αποκαταστάθηκε μόλις τον Οκτώβριο του ίδιου έτους. Από την άλλη, τα Αυτοκρατορικά Πολεμικά Μουσεία αναφέρουν ότι περίπου 187 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν σκοτωθεί από πολέμους σε όλο τον κόσμο από τις αρχές του εικοστού αιώνα. Αν υπάρχει, λοιπόν, μια ελπιδοφόρα λάμψη σε όλη αυτή τη σκοτεινιά είναι ότι τέτοιες συγκρούσεις έχουν έναν περίεργο σύνδεσμο με γλυκές απολαύσεις, όπως συνέβη και με τις διάσημες καραμέλες M&Ms.

Κι άλλες λιχουδιές έχουν δημιουργηθεί μεταξύ πολέμων

Κάτι που δεν συνέβη μόνο για την συγκεκριμένη λιχουδιά. Για παράδειγμα, αναφέρει το grunge.com, το 2018 ότι ο Βρετανός κατασκευαστής καραμελών George Bassett & Co. δημιούργησε τα Peace Babies, τη διάσημη εκδοχή τους για τα Jelly Babies, μεταξύ του Α’ και του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ενώ οι M&Ms, εν τω μεταξύ, αναδείχθηκαν κατά τη διάρκεια δύο διαφορετικών πολέμων.

Πώς δημιουργήθηκαν τα M&Ms

Το History αναφέρει ότι το 1932 η διάσημη πλέον εταιρεία ζαχαροπλαστικής Mars αντιμετώπιζε προβλήματα. Ο Forrest Mars Sr. μετακόμισε στο Ηνωμένο Βασίλειο καθώς η σχέση του με τον πατέρα του (και συνεργάτη στην εταιρεία) διαβρώθηκε. Εκεί, ανακάλυψε, ενώ δημιούργησε την πλέον διάσημη μπάρα σοκολάτας με καραμέλα Mars για τους μαχητές στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο, ότι μερικοί πελάτες του έτρωγαν Smarties, τις εμβληματικές καραμέλες που αποτελούνται από σοκολάτα περιβαλλόμενες από ένα τραγανό κέλυφος. Αυτό, έλυσε ένα ζήτημα που απασχολούσε τη βιομηχανία εκείνη την εποχή: η σοκολάτα δεν ήταν δημοφιλής όταν ο καιρός γινόταν πιο ζεστός καθώς λιώνει πάρα πολύ εύκολα.

Σύμφωνα με το grunge.com, ο Mars συνεργάστηκε με τον Bruce Murrie και κάπως έτσι δημιουργήθηκαν τα περίφημα M&Ms -πήραν το όνομά τους από τα επώνυμα των δύο ανδρών- και κατοχυρώθηκαν με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1941. Αμέσως μετά, οι Ηνωμένες Πολιτείες εντάχθηκαν στους Συμμάχους στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και, σύμφωνα με το History, οι διάσημες, σήμερα, σοκολατένιες καραμέλες αποτέλεσαν ένα σημαντικό μέρος της δίαιτας των στρατευμάτων.

Η φήμη της σοκολατένιας καραμέλας διαδόθηκε τόσο γρήγορα ενώ έγινε και αναγνωρίσιμη που, σύμφωνα με την M&Ms, το σύμβολο «m» άρχισε να προστίθεται σε κάθε μία από αυτές στις αρχές της δεκαετίας του 1950, έτσι ώστε οι πελάτες να γνωρίζουν ότι τρώνε την αυθεντική καραμέλα, και όχι κάποιο αντίγραφό της. «Αναζητήστε το m σε κάθε καραμέλα», ήταν το σύνθημα της εταιρείας.

Γιατί δεν μπορούσαν ακόμη και οι σύγχρονοί του να διαβάσουν τα γραπτά του

Ο άνθρωπος που θεωρείται ο ίδιος ως ο «άνθρωπος της Αναγέννησης» εδώ και αρκετούς αιώνες, εκτός από τα απίστευτα ταλέντα του, είχε και μια ιδιαιτερότητα που τον ανάγκασε να γράφει αντίστροφα.

Ο Λεονάρντο ντα Βίντσι, ένας από τους σπουδαιότερους ζωγράφους όλων των εποχών -παρά τον μικρό αριθμό των σωζόμενων μέχρι σήμερα έργων του- ήταν πολύ ικανός και σε πολλούς άλλους τομείς πέραν της ζωγραφικής, συμπεριλαμβανομένης της τέχνης, της μηχανικής κ.α. αναφέρει το grunge.com.

Λεονάρντο ντα Βίντσι: Η μυστικότητα που έχει αναπτυχθεί γύρω από το πρόσωπό του

Κατά τη διάρκεια των αιώνων, ωστόσο, μια μυστικότητα έχει αναπτυχθεί γύρω από τον Ντα Βίντσι, κάτι που σχεδόν σίγουρα οφείλεται, τουλάχιστον εν μέρει, στο μυθιστόρημα του 2003 «Ο κώδικας του Ντα Βίντσι» και στην ομώνυμη ταινία του 2006. Και τα δύο έργα υποδηλώνουν ότι μερικοί από τους πίνακές του αποκάλυψαν κωδικοποιημένα μηνύματα που θα μπορούσαν να ανατρέψουν τα θεμέλια της ιστορίας και των σύγχρονων θρησκευτικών θεσμών, αναφέρει το grunge.com.

Όπως αποδεικνύεται, λοιπόν, ο ντα Βίντσι έκανε τουλάχιστον ένα πράγμα που οδήγησε στην αύρα του απορρήτου και του μυστηρίου που τον περιβάλλει. Μερικές φορές έγραφε ανάποδα, δηλαδή προς τα αριστερά. Αν και ο λόγος που το έκανε είχε να κάνει λιγότερο με τους κωδικούς και το απόρρητο και περισσότερο με την πρακτικότητα.

Λεονάρντο ντα Βίντσι: Ο λόγος που έγραφε αντίστροφα

Αν ρίξει κανείς μια ματιά σε κάποια από τα γραπτά του Λεονάρντο Ντα Βίντσι θα ήταν σίγουρα πολύ δύσκολο να τα διαβάσει, κυρίως επειδή είναι στα ιταλικά του 15ου αιώνα. Όπως αποδεικνύεται, ωστόσο, τουλάχιστον μερικά από τα γραπτά του, σύμφωνα με τον Mental Floss, ήταν δύσκολο να διατυπωθούν ακόμη και για τους συγχρόνους του. Συγκεκριμένα, γράφτηκαν αντίστροφα και μπορούσαν να διαβαστούν μόνο αν διαβαζόντουσαν μέσα από έναν καθρέφτη -άλλο ένα γεγονός για τον Ντα Βίντσι που, για πολλούς, υποδηλώνει ότι έκρυβε κάτι.

Στην πραγματικότητα, όμως, υπήρχε ένας πολύ πιο πρακτικός λόγος που ο ντα Βίντσι έγραφε αντίστροφα: ήταν αριστερόχειρας. Το γράψιμο με το αριστερό χέρι είναι δύσκολο ακόμη και με τα σύγχρονα εργαλεία γραφής, δεδομένου ότι ο κόσμος που ζούμε είναι φτιαγμένος, κυρίως, για δεξιόχειρες. Λαμβάνοντας υπόψη την ωμότητα των εργαλείων γραφής του 15ου αιώνα, τα πράγματα ήταν ακόμη χειρότερα για τους αριστερόχειρες εκείνης της εποχής.

Και ο ντα Βίντσι έγραφε με κιμωλία, η οποία και λερώνει αλλά και σβήνει πολύ εύκολα. Ο κορυφαίος ζωγράφος, ωστόσο, κατάφερε να ξεπεράσει αυτά τα προβλήματα γράφοντας απλά αντίστροφα.

«Μπήκε στην τραπεζαρία και ούρλιαξε»

Ο βασιλιάς Κάρολος Γ’ προφανώς έχει κάποιες ιδιοτροπίες που σχετίζονται με το φαγητό και αυτές έρχονται στο φως πριν από τη στέψη αυτό το Σαββατοκύριακο.

Σε ένα πρόσφατο απόσπασμα που ήρθε στην επιφάνεια από το βιβλίο του Tom Bower του 2018 για τον τότε πρίγκιπα Κάρολο, με τίτλο «Rebel Prince», ο συγγραφέας έγραψε ότι ο μονάρχης δεν ήξερε τι ήταν η μεμβάνη που τυλίγουμε το φαγητό και φέρεται να αιφνιδιάστηκε αρκετά όταν είδε για πρώτη φορά, σύμφωνα με τη Mirror.

«Μπήκε στην τραπεζαρία και ούρλιαξε», ανέφερε το βιβλίο για τον 74χρονο βασιλιά, αφηγείται το πρακτορείο.

«Φοβούμενη τα χειρότερα, η Καμίλα έτρεξε μέσα πίσω του. “Τι είναι αυτό;” ρώτησε ο σύζυγός της, δείχνοντας το φαγητό» και την πλαστική μεμβράνη που το κάλυπτε.

Ένα απόσπασμα δημοσιεύτηκε στον Guardian την εποχή που κυκλοφόρησε, αλλά το Clarence House δεν το σχολίασε τότε, οπότε δεν είναι σαφές αν πρόκειται για βασιλικό γεγονός ή μυθοπλασία.

Τώρα, κάποιες άλλες διατροφικές του ιδιορρυθμίες αποκαλύπτονται από την Carolyn Robb, πρώην σεφ που εργάστηκε για τον μονάρχη για 11 χρόνια, από το 1989. Μιλώντας στο περιοδικό OK! υποστήριξε ότι ο μελλοντικός βασιλιάς μισούσε τα τρόφιμα που δεν ήταν εποχής, ιδιαίτερα τις φράουλες.

Ο Κάρολος είχε πάντα μια μέτρια ποσότητα κρέατος στη διατροφή του και όλα έπρεπε να είναι εποχής – «οπότε δεν υπήρχαν εισαγόμενες φράουλες τον Δεκέμβριο», είπε, σύμφωνα με τη Mirror.

«Αυτά είναι πράγματα που τώρα καταλαβαίνουμε ότι είναι πολύ καλύτερα για το περιβάλλον», συνέχισε η Robb. «Θα ετοίμαζα σπιτικό φαγητό με τα πιο φρέσκα υλικά. Τα περισσεύματα θα πήγαιναν σε μια κις την επόμενη μέρα».

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, επαίνεσε τον μονάρχη, λέγοντας ότι ήταν πολύ «ευγενικός» και δείχνει κατανόηση.

Η πρώην σεφ υποστήριξε επιπλέον ότι έγραφε μικρά σημειώματα που έδιναν συγχαρητήρια στο φαγητό της.

«Δεν έχω γνωρίσει ποτέ κανέναν τόσο σκληρά εργαζόμενο, αλλά έβρισκε ακόμα χρόνο να γράφει μικρά σημειώματα που έλεγαν: “Ευχαριστώ, ήταν υπέροχο”», είπε στο πρακτορείο, σύμφωνα με τη Mirror.

Και φαίνεται ότι η αγάπη του για το περιβάλλον ενέπνευσε το πιάτο χωρίς κρέας που επιλέχθηκε να είναι το επίσημο γεύμα του Σαββατοκύριακου της στέψης: την κις της στέψης. Το πιάτο, το οποίο ανακοινώθηκε από τα ανάκτορα του Μπάκιγχαμ τον Απρίλιο, περιλαμβάνει ένα μείγμα από σπανάκι, φάβα, τυρί και εστραγκόν.

Τον Μάρτιο, μια αγγελία για θέσεις εργασίας αποκάλυψε ότι ο βασιλιάς ήθελε να προσλάβει ακόμη και έναν σεφ vegan στο παλάτι του Μπάκιγχαμ, καθώς ο ίδιος ακολουθεί διατροφή χωρίς κρέας και γαλακτοκομικά λίγες ημέρες την εβδομάδα.

Ο βασιλιάς είναι επίσης λάτρης των αυγών, σύμφωνα με τον Independent.

Σημειώνεται πως αυτό το Σάββατο, ο Κάρολος θα στεφθεί επίσημα σε μια παραδοσιακή τελετή στο Αβαείο του Γουέστμινστερ. Στην εκδήλωση θα εμφανιστούν η Katy Perry, ο Lionel Richie και ο Andrea Bocelli.

Και ο γιος του βασιλιά Καρόλου, πρίγκιπας Χάρι, θα κάνει επίσης την εμφάνισή του – αλλά δεν θα τον συνοδεύσει η σύζυγός του, Μέγκαν Μαρκλ.

Τι ισχύει στην περίπτωση που κάποιος θέλει να χωρίσει

Ίσως ακούγεται περίεργο, και αρκετά οπισθοδρομικό, το γεγονός ότι εν έτει 2021 υπάρχουν, έστω και δύο, χώρες παγκοσμίως που δεν έχουν θεσπίσει νόμους περί διαζυγίων. Ο γάμος των Καθολικών θεωρείται μυστήριο, με τις γαμήλιες τελετές να ολοκληρώνονται με τις λέξεις «Ό,τι έχει ενώσει ο Θεός, οι άνθρωποι δεν πρέπει να χωρίσουν». Ως εκ τούτου, ίσως προκαλεί λιγότερη έκπληξη το γεγονός ότι το κράτος της πόλης του Βατικανού, το οποίο λειτουργεί ως έδρα της Καθολικής Εκκλησίας και διοικείται από τον πάπα, δεν έχει νόμους σχετικούς με τα διαζύγια, σύμφωνα με το grunge.com. Ωστόσο, η πόλη του Βατικανού δεν είναι η μόνη.

Εκτός από το Βατικανό και οι Φιλιππίνες δεν αναγνωρίζουν το διαζύγιο

Οι Φιλιππίνες, όπου το 80% των πολιτών της χώρας προσδιορίζονται ως Καθολικοί, σύμφωνα με το grunge.com, απαγορεύουν το διαζύγιο, κάνοντας μόνο μια θρησκευτική εξαίρεση για τους Μουσουλμάνους πολίτες της, που αποτελούν το 5% του πληθυσμού.

Η μόνη νομική επιλογή για όλους τους άλλους είναι να επιτύχουν ακύρωση, η οποία να ακυρώνει στην ουσία το γάμο και, έτσι, η ένωση μεταξύ των πρώην συζύγων να μην είναι ποτέ νομικά έγκυρη. Πρόκειται, μάλιστα, για τον μόνο αποδεκτό τρόπο για τον τερματισμό ενός γάμου στη χώρα για την Καθολική Εκκλησία. Επιπλέον, οι ακυρώσεις γάμων είναι ιδιαιτέρως δαπανηρές, κυρίως για τους εργαζόμενους με χαμηλό εισόδημα, και δύσκολο να αποδειχθούν. Μια γυναίκα, αναφέρει το grunge.com, χρειάστηκε να εξοικονομήσει 5.000 δολάρια για να καταθέσει ακύρωση γάμου από τον σύζυγό της, αλλά τα δικαστήρια της είπαν ότι οι λόγοι της -ψυχολογική ανικανότητα- δεν ήταν αρκετοί.

Μια άλλη, πιο οικονομική αυτή τη φορά, επιλογή στις Φιλιππίνες, είναι ένας νομικός διαχωρισμός, ο οποίος ασχολείται με την κοινή περιουσία και απαλλάσσει τα άτομα από «υποχρεώσεις γάμου». Ωστόσο, δεν τους επιτρέπει να ξαναπαντρευτούν νόμιμα.

Ποιο το μέλλον των διαζυγίων στις Φιλιππίνες

Όπως αναφέρθηκε από το NPR, τον Μάρτιο του 2018 η Βουλή των Αντιπροσώπων των Φιλιππίνων ενέκρινε ένα νομοσχέδιο που θα επέτρεπε το διαζύγιο για διάφορους λόγους, συμπεριλαμβανομένων ασυμβίβαστων διαφορών, κακοποίησης, απιστίας και εγκατάλειψης. Το νομοσχέδιο ήταν «πρωτοφανές», σύμφωνα με τον κοινωνιολόγο Jayeel Cornelio από το Πανεπιστήμιο Ateneo, ο οποίος παρατήρησε ότι το 50% των Φιλιππινέζων που συμμετείχαν στην έρευνα ήταν υπέρ των παντρεμένων ζευγαριών να μπορούν να χωρίσουν και ότι η Καθολική Εκκλησία «γίνεται όλο και πιο αδύναμη στη χώρα» όταν πρόκειται για τη διοίκηση της πολιτικής καθώς και για την προσωπική ζωή των ανθρώπων.

Το νομοσχέδιο του 2018 δεν πέρασε. Το 2019, η Business Mirror ανέφερε ότι οι ηγέτες της Γερουσίας είδαν την ψήφιση ενός νομοσχεδίου που νομιμοποιούσε το διαζύγιο ως μια «δύσκολη μάχη». Ο πρόεδρος της Γερουσίας Tito Sotto III ενημέρωσε ότι ένα εναλλακτικό νομοσχέδιο που επικεντρώνεται στην «διάλυση των γαμήλιων όρκων» με «διευρυμένες και ευκολότερες διαδικασίες ακύρωσης» και όχι διαζύγιο είναι πιο πιθανό να επιτευχθεί. Από τον Αύγουστο του 2021, ωστόσο, τα νομοσχέδια εξακολουθούν να υποβάλλονται στη Βουλή, όπως αναφέρει η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, με το τελευταίο να εγκρίνεται από την Επιτροπή Πληθυσμού και Οικογενειακών Σχέσεων και να παραπέμπεται στην Ολομέλεια του Σώματος για συζήτηση.