Αρχείο κατηγορίας Περίεργα και Παράξενα

Τα απίστευτα ευρήματα που προκαλούν ανατριχίλα

Η Caroline Humphries ζει στο The Ancient Ram Inn από τότε που οι γονείς της αγόρασαν την ιδιοκτησία 1.000 ετών το 1968, μετακομίζοντας σε ηλικία μόλις 8 ετών. Τώρα, 60 ετών, η Humphries διαχειρίζεται την περίεργη ιδιοκτησία ως ένα παραφυσικό τουριστικό αξιοθέατο. Θα μπορούσε, λοιπόν, αυτό το σπίτι να είναι το πιο στοιχειωμένο σπίτι στον κόσμο ;

Η New York Post αναφέρει ότι το σπίτι χρονολογείται από το 1145 και πιθανότατα χτίστηκε στην κορυφή ενός αρχαίου ταφικού ειδωλολατρικού χώρου. Οι γονείς της Humphries αγόρασαν το ακίνητο για να το μετατρέψουν σε πανδοχείο. Ο πατέρας της μίλησε σε έναν μάντη που του είπε ότι υπήρχαν πτώματα θαμμένα γύρω από το ακίνητο, κάτι που τον οδήγησε να ανακαλύψει θαμμένα οστά τυλιγμένα σε ένα ύφασμα. Έκτοτε, το The Ancient Ram Inn έχει ανακηρυχθεί διατηρητέο πανδοχείο Grade II, που σημαίνει ότι προστατεύεται ιστορικά. Το πανδοχείο βρίσκεται στο Gloucestershire του Ηνωμένου Βασιλείου και υπήρξε ένας δημοφιλής ασφαλής προορισμός κατά την διάρκεια της πανδημίας. Ωστόσο, πλέον δεν λειτουργεί ως πανδοχείο ή bed and breakfast, αλλά ως τουριστικό αξιοθέατο, κυρίως για τους λάτρεις του μεταφυσικού.

Ancient Ram Inn: Είναι το πιο στοιχειωμένο σπίτι στον κόσμο ;

Το Ancient Ram Inn έχει μια σειρά από περίεργα και ανεξήγητα φαινόμενα που παρατηρήθηκαν στο πέρασμα των χρόνων στο κατάλυμα. Η Sun αναφέρει ότι ο πατέρας της Caroline Humphries βρήκε πολλά οστά στο έδαφος και στο σπίτι, και μάλιστα βρήκε μια μουμιοποιημένη γάτα στους τοίχους, η οποία επιβεβαιώνεται ότι είναι άνω των 500 ετών. Η γάτα ήταν νεκρή πριν τοποθετηθεί στους τοίχους, κάτι που πιθανότατα έγινε σε μια προσπάθεια των κατοίκων του χωριού να διώξουν τις μάγισσες από αυτό. Η New York Post αναφέρει ότι οι τοίχοι περιέχουν αρκετό ασβέστη, γι΄ αυτό και η γάτα διατηρήθηκε πολύ καλά. Τα οστά δεν μπορούν να ταυτοποιηθούν με οστά ζώων, αλλά είναι ακόμα απροσδιόριστο σε ποιον ή σε τι ανήκουν. Επίσης, ο σύντροφος της Humphries, σύμφωνα με το housedigest.com, βρήκε πρόσφατα ακόμη περισσότερα οστά κάτω από τη σκάλα, όπως ένα σαγόνι, ένα κρανίο, μία σπονδυλική στήλη και τα μηριαία οστά.

Το κτίριο, μάλιστα, σύμφωνα με τη Mirror, μπορεί να χρονολογείται ακόμη και από το 900 μ.Χ. και πιθανότατα στέγαζε σκλάβους, καθολικούς μοναχούς και λιθοξόους που έχτισαν την κοντινή εκκλησία. Η Humphries εικάζει, τέλος, ότι υπάρχει ένα άγνωστο μυστικό πέρασμα και κελάρι που συνδέει την εκκλησία και το πανδοχείο, λόγω πληροφοριών στους τίτλους ιδιοκτησίας.

Πώς τον ευνόησε η πρώην καριέρα του ως πράκτορας της KGB

Στη γλώσσα της διπλωματίας, ο Βλαντίμιρ Πούτιν μιλάει ρωσικά πιο επίσημα, καθώς και γερμανικά και αγγλικά -τις τρεις γλώσσες που είναι γνωστό ότι μιλά. Ως πρώην πράκτορας της KGB που βρισκόταν στη Δρέσδη της Γερμανίας για πέντε χρόνια τη δεκαετία του 1980, ο Πούτιν μιλούσε άπταιστα γερμανικά, ενώ σύμφωνα με το grunge.com, βελτίωσε τις γλωσσικές του δεξιότητες λόγω της τεκμηριωμένης φιλίας του με τον πρώην καγκελάριο της Γερμανίας Γκέρχαρντ Σρέντερ.

Αν και ο Πούτιν αισθάνεται άνετα να διεξάγει συζητήσεις πολιτικής φύσης μεταξύ γερμανόφωνων αξιωματούχων, το διπλωματικό πρωτόκολλο του απαιτεί να επιστρέψει στη μητρική του γλώσσα και να χρησιμοποιεί διερμηνέα όταν υπάρχουν βοηθοί για να βεβαιωθεί ότι όλοι καταλαβαίνουν τι λέγεται.

Βλαντίμιρ Πούτιν: Πόσες γλώσσες μιλάει ο Ρώσος Πρόεδρος

Ο Βλαντίμιρ Πούτιν μιλάει σπάνια αγγλικά δημόσια, με αποτέλεσμα πολλοί να πιστεύουν ότι οι γνώσεις του στην αγγλική γλώσσα δεν είναι αρκετές, αν όχι ανύπαρκτες. Αλλά όλα άλλαξαν το 2018 όταν ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, συναντήθηκε ιδιωτικά με τον Πούτιν κατά τη διάρκεια της συνόδου κορυφής της G20 στο Μπουένος Άιρες, στην Αργεντινή. Σύμφωνα με το The Hill, κατά τη διάρκεια αυτής της κατ’ ιδίαν συνάντησης, δεν ήταν παρόντες διερμηνείς ή βοηθοί. Αυτό δεν έθεσε μόνο ζητήματα σχετικά με την παραβίαση του πρωτοκόλλου, αλλά έφερε, επίσης, υπό αμφισβήτηση τις αγγλικές ικανότητες του Πούτιν, καθώς ο Τραμπ δεν μιλά ρωσικά.

«Σε ελεύθερο λόγο, στο περιθώριο των συνόδων κορυφής, μιλάει συχνά στα αγγλικά», δήλωσε ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ στο κρατικό τηλεοπτικό κανάλι Rossiya 1, σύμφωνα με όσα αναφέρει το grunge.com, βάσει του Newsweek. «Αλλά κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων και όταν πραγματοποιεί επίσημες συναντήσεις φυσικά, επικοινωνεί μέσω μεταφραστή». Ο Πεσκόφ πρόσθεσε ότι ο Πούτιν «πρακτικά καταλαβαίνει πλήρως τα αγγλικά και μερικές φορές διορθώνει ακόμη και τους μεταφραστές».

Ωστόσο, κάτι τέτοιο μπορεί να συμβαίνει επειδή ο πρόεδρος της Ρωσίας έχει ευχέρεια περιστάσεων. Κατά τη διάρκεια των συνομιλιών του με τον σκηνοθέτη Όλιβερ Στόουν, για παράδειγμα, για τη σειρά ντοκιμαντέρ τεσσάρων μερών, «The Putin Interviews», ο Ρώσος πρόεδρος χρησιμοποίησε μεταφραστή και απάντησε σε ερωτήσεις κατά τη διάρκεια δώδεκα συνεντεύξεων στα ρωσικά, ενώ κατά διαστήματα έλεγε και μερικές εκφράσεις στα αγγλικά. Ο ίδιος ο Πούτιν, ωστόσο, είναι πιο σεμνός αναφορικά με τις επιδόσεις του στα αγγλικά καθώς, σύμφωνα με την Express, έχει πει ότι «τα περνάω στα γερμανικά και μπορώ να εκφραστώ λίγο πολύ στα αγγλικά».

Ανορθόδοξος και τραγελαφικός ο τρόπος που έφυγαν από την ζωή

Είτε κάποιος είναι βασιλιάς, είτε κάποιος από τους πιο εμβληματικούς σταρ της μουσικής σκηνής, το κοινό χαρακτηριστικό τους είναι ότι κάποια στιγμή θα φύγουν από τον μάταιο τούτο κόσμο που ζούμε. Ωστόσο, ο βασιλιάς Γεώργιος Β΄ και ο Έλβις Πρίσλεϊ, εν προκειμένω, έχουν ακόμη ένα κοινό χαρακτηριστικό, τόσο ανορθόδοξο όσο και μακάβριο. Άφησαν την τελευταία τους πνοή στην τουαλέτα, αφού είχαν ολοκληρώσει με την ανάγκη τους !

Βασιλιάς Γεώργιος Β΄

Ο βασιλιάς Γεώργιος Β’ πολέμησε επιτυχώς τους Ιακωβίτες και επέκτεινε το βρετανικό εμπόριο σύμφωνα με το grunge.com, αλλά σήμερα, μπορεί να τον θυμόμαστε καλύτερα για την πρώτη καταγεγραμμένη περίπτωση αορτικής ανατομής -η κύρια αρτηρία του κυριολεκτικά έσκασε ενώ βρισκόταν στην τουαλέτα το πρωί του θανάτου του. Σύμφωνα με σύγχρονες αναφορές -συμπεριλαμβανομένης της έκθεσης νεκροψίας από τον γιατρό του βασιλιά Frank Nicholls, ο οποίος δημοσίευσε την πλήρη αφήγηση του απαράδεκτου θανάτου του βασιλιά στο όνομα της επιστημονικής προόδου- στις 25 Οκτωβρίου του 1760, ο Γεώργιος Β’, σε ηλικία 76 ετών, σηκώθηκε από το κρεβάτι του στις 6 το πρωί, ήπιε λίγη ζεστή σοκολάτα και μετά πήγε στην τουαλέτα του για να ανακουφιστεί, αναφέρει το grunge.com.

«Κάπου ακούστηκε ένας θόρυβος, σαν να είχε πέσει μια μεγάλη ράβδος», έγραψε ο Nicholls στην έκθεσή του, διαθέσιμη μέσω των Βιβλίων Google. «Και, μετά από έρευνα, η μεγαλειότητά του βρέθηκε πεσμένη στο έδαφος, αμίλητη και ακίνητη, με μια ελαφριά σπασμένη πληγή στον δεξιό κρόταφο. Φαινόταν ότι μόλις είχε ολοκληρώσει την ανάγκη του».

Έλβις Πρίσλεϊ

Ο πιο διάσημος βασιλιάς που πέθανε στην τουαλέτα του, φυσικά, ήταν ο βασιλιάς του Rock ‘n’ Roll. Ο Έλβις Πρίσλεϊ ήταν σούπερ σταρ τις δεκαετίες του 1950 και του 1960, αλλά η έντονη χρήση βαρβιτουρικών (και προφανώς η ανθυγιεινή διατροφή) τον επηρέασε τη δεκαετία του ’70, όταν υπέστη θανατηφόρο καρδιακό επεισόδιο, σε ηλικία μόλις 42 ετών.

Ο Πρίσλεϊ υπέφερε από χρόνια δυσκοιλιότητα τη στιγμή του θανάτου του, μια συνηθισμένη παρενέργεια των παυσίπονων που του είχε συνταγογραφήσει ο σκιερός γιατρός του σε τεράστιες δόσεις, αναφέρει το grunge.com. Στις 16 Αυγούστου του 1977, πιθανότατα ταλαιπωρήθηκε για να κενώσει στην τουαλέτα, όταν έπαθε ένα τεράστιο καρδιακό επεισόδιο και έπεσε. Ανακαλύφθηκε ξαπλωμένος μπρούμυτα στο μπάνιο της κύριας σουίτας του Graceland από τη φίλη του, Τζίντζερ Άλντεν, η οποία προσπάθησε να του δώσει τις πρώτες βοήθειες χωρίς αποτέλεσμα. Δεν είχε προσέξει ότι πέρασε πολύ ώρα στην τουαλέτα επειδή ο βασιλιάς της ροκ εν ρολ της είπε ότι πήγαινε στην τουαλέτα για να διαβάσει, αναφέρει το grunge.com.

Ποιά η σχέση δέρματος και μετάλλου – Τι γίνεται όταν αυτά τα δύο έρθουν σε επαφή

Αν και πλέον οι περισσότερες συναλλαγές πραγματοποιούνται μέσω κάρτας, εφαρμογών στα smartphones ή μέσω web, σίγουρα θα έχετε παρατηρήσει ότι αν κρατήσετε για λίγο νομίσματα στα χέρια σας, αφήνουν μια μυρωδιά σαν μέταλλο. Ο λόγος;

Η περίεργη μυρωδιά, ωστόσο, στα χέρια σας, σύμφωνα με όσα αναφέρει το grunge.com, δεν οφείλεται στην πραγματικότητα στα νομίσματα. Τα χέρια σας, λοιπόν, μυρίζουν έτσι λόγω μιας φυσικής αντίδρασης μεταξύ του δέρματός σας και ορισμένων μετάλλων, οπότε αυτή η μυρωδιά μπορεί πραγματικά να είναι αποτέλεσμα και από οποιοδήποτε άλλο μεταλλικό αντικείμενο κρατήσετε στα χέρια σας. Από πού λοιπόν προέρχεται η μυρωδιά και πώς λειτουργεί η αντίδραση των χεριών σας με το μέταλλο;

Ο λόγος που τα νομίσματα κάνουν τα χέρια σας να μυρίζουν

Ο λόγος που τα χέρια σας μυρίζουν μετά το άγγιγμα των νομισμάτων είναι λόγω των ελαίων στο δέρμα σας. Σύμφωνα με το Nature, τα έλαια στο χέρι σας αντιδρούν με μόρια σιδήρου και υφίστανται μια χημική αντίδραση που έχει ως αποτέλεσμα ορισμένες μυρωδιές. Οι χημικές ουσίες στο δέρμα σας δίνουν ιόντα στα άτομα του μετάλλου που κρατάτε, σύμφωνα με το Mental Floss, και αυτά τα ιονισμένα σωματίδια προκαλούν τα έλαια στο δέρμα σας να αρχίσουν να αποσυντίθενται. Αυτή η αποσύνθεση δημιουργεί τις ενώσεις που φέρουν τη χαρακτηριστική μυρωδιά που έχετε κατά καιρούς παρατηρήσει.

Η μυρωδιά δεν έχει καμία σχέση με το ίδιο το μέταλλο, σύμφωνα με το Nature. Θεωρούμε ότι είναι μια «μεταλλική» μυρωδιά γιατί συμβαίνει συχνότερα όταν χειριζόμαστε μέταλλα, αν και η ίδια μυρωδιά μπορεί να παραχθεί και με άλλους τρόπους. Ένα παράδειγμα είναι ο τρόπος με τον οποίο το δέρμα αλληλεπιδρά με το αίμα. Το αίμα περιέχει σίδηρο και όταν συναντά το δέρμα, μπορεί να λάβει χώρα η ίδια χημική αντίδραση -με αποτέλεσμα τη μυρωδιά του «νομίσματος», παρόλο που δεν χρησιμοποιήθηκαν νομίσματα.

Πώς να αποτρέψετε τη συγκεκριμένη μυρωδιά

Δεδομένου ότι η εν λόγω μυρωδιά στην πραγματικότητα δεν προέρχεται από το μέταλλο, υπάρχουν μερικές απλές λύσεις για να την αποτρέψετε. Εάν μπορείτε να εμποδίσετε το μέταλλο να έρθει απευθείας σε επαφή με τα χέρια σας, για παράδειγμα, η χημική αντίδραση δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί. Σύμφωνα με το Atlanta Gold and Coin, ένας εύκολος τρόπος για να αποτρέψετε τη μυρωδιά από το να παραμείνει τα χέρια σας είναι να φοράτε βαμβακερά γάντια ενώ χειρίζεστε νομίσματα.

Η χρήση γαντιών έχει, επίσης, ένα πρόσθετο πλεονέκτημα, ειδικά για τους συλλέκτες και τους λάτρεις των αντικών. Το να καλύψετε τα χέρια σας μπορεί να σταματήσει τη μυρωδιά και να διατηρήσει τα νομίσματα σε καλύτερη κατάσταση μακροπρόθεσμα. Αν αυτό φαίνεται λίγο υπερβολικό, υπάρχει πάντα η επιλογή να πλύνετε τα χέρια σας.

Ποια τα πλεονεκτήματα των τυριών αυτού του σχήματος

Για μερικούς ανθρώπους, το τυρί δεν θεωρείται τίποτα περισσότερο από τις ατομικές φέτες που κόβονται κατά παραγγελία ή βρίσκονται στα ψυγεία των σούπερ μάρκετ. Αυτός ο τύπος επεξεργασμένου τυριού, όμως, είναι συνήθως μισό πραγματικό τυρί και μισό πρόσθετα, όπως συντηρητικά και άλλα συστατικά για να μεγιστοποιηθεί η δυνατότητα τήξης του, αναφέρει το mentalfloss.com.

Αλλά οι πραγματικοί γνώστες του τυριού γνωρίζουν ότι τα πιο ποιοτικά και καλά τυριά είναι εκείνα που έχουν το σχήμα τροχού. Τι το διαφορετικό, λοιπόν, έχει ένα τυρί σε σχήμα τροχού;

Το τυρί παράγεται όταν τα βακτήρια μετατρέπουν τη λακτόζη του γάλακτος σε γαλακτικό οξύ, ενώ ένα ένζυμο, η πυτία, χρησιμοποιείται για την πήξη του γάλακτος. Τα υπολείμματα τυροπήγματος επεξεργάζονται για να αφήσουν μάζες καζεΐνης, η οποία στη συνέχεια συμπιέζεται σε ένα καλούπι.

Η παλαίωση και η ωρίμανση του τυριού συμβαίνει όταν το τυρί αφήνεται να απορροφήσει αλάτι καθώς και μούχλα όπως το P. camemberti και το P. candidum, που δρουν για να διασπάσουν τις πρωτεΐνες του γάλακτος στο τυρί και να απελευθερώσουν τη γεύση. Και κάπου εδώ μπαίνει και ο ρόλος των σχημάτων.

Τι το διαφορετικό έχει ένα τυρί σε σχήμα τροχού

Εάν το τυρί έχει σχήμα τροχού, τα καλούπια τείνουν να κατανέμονται πιο ομοιόμορφα από ό,τι αν το τυρί είχε γωνίες. Το καλούπι κινείται πάνω από την επιφάνεια και μετά προς τα κάτω.

Ένας τροχός τυριού παρέχει, επίσης, μια καλύτερη δομή για να σχηματιστεί η εξωτερική φλούδα, η οποία βοηθά στην προστασία του τυριού από έντομα, ανεπιθύμητα βακτήρια ή άλλους ρύπους. Επίσης, όταν χρησιμοποιούνται καλούπια (το είδος από ανοξείδωτο χάλυβα), ένα στρογγυλό σχήμα τείνει να αντέχει καλύτερα στην πίεση από τα ορθογώνια.

Ιστορικά, πάντως, οι ευρωπαϊκές αγορές τροφίμων συνήθιζαν να προτιμούν τα τυριά σε σχήμα τροχού επειδή ήταν πολύ πιο εύκολο να κυλήσει κανείς έναν τεράστιο τροχό παρά να προσπαθήσει να βρει μεταφορικό μέσο για αυτόν.

Γιατί λοιπόν το τυρί πωλείται ως επί το πλείστον σε μορφή ορθογωνίου; Οι ανάγκες της λιανικής πώλησης ευθύνονται γι’ αυτό, καθώς το τυρί σε ορθογώνιο σχήμα μεταφέρεται και αποθηκεύεται στα ράφια ευκολότερα, ενώ μπορεί να είναι λιγότερο επιρρεπές σε ζημιές κατά τη μεταφορά.

To Τραμ Περάματος (ή τραινάκι του Περάματος) ήταν περιαστικός τροχιόδρομος κανονικού εύρους που συνέδεε τον Πειραιά με το Πέραμα και το Ναυτικό Φυλάκιο Περάματος. Τη γραμμή κατασκεύασαν και εκμεταλλεύτηκαν οι Ελληνικοί Ηλεκτρικοί Σιδηρόδρομοι (Ε.Η.Σ.). Λειτούργησε μεταξύ των ετών 1936 και 1977.

Ιστορικό

Η κατασκευή σιδηροδρομικής γραμμής που θα συνέδεε τον Πειραιά με το Πέραμα, είχε αποφασισθεί ήδη από το 1890, προκειμένου να διευκολυνθεί η πρόσβαση προς τον Ναύσταθμο της Σαλαμίνας του Πολεμικού Ναυτικού. Το δικαίωμα κατασκευής της γραμμής δόθηκε στην εταιρεία του Σιδηροδρόμου Αθηνών Πειραιώς (Σ.Α.Π. – Απ’ Αθηνών εις Πειραιά Σιδηροδρόμου). Όμως, η απόφαση παρέμεινε ανενεργή έως το 1930, όταν η διάδοχος των Σ.Α.Π. εταιρεία, οι Ελληνικοί Ηλεκτρικοί Σιδηρόδρομοι (Ε.Η.Σ.), ανέλαβε την υποχρέωση κατασκευής τροχιοδρομικής γραμμής κανονικού εύρους. Η κατασκευή ολοκληρώθηκε το 1935, αλλά η παροχή υπηρεσιών ξεκίνησε τελικά στις 20 Ιουλίου 1936, λόγω της καθυστερημένης παράδοσης των τροχιοδρομικών οχημάτων από την ιταλική κοινοπραξία (OM-Breda), εξ αιτίας της εν τω μεταξύ εμπλοκής της Ιταλίας στον Β’ Ιταλο-Αιθιοπικό Πόλεμο (ή Β΄ Ιταλο-Αβησσυνιακό Πόλεμο), γεγονός το οποίο οδήγησε στην επίταξη των εργοστασίων της κατασκευάστριας κοινοπραξίας για την παραγωγή πολεμικού υλικού.

Η γραμμή είχε κανονικό εύρος, και ηλεκτροδοτούνταν από συνεχές ρεύμα 600 V παρεχόμενο από εναέρια γραμμή. Οι σιδηροτροχιές που χρησιμοποιήθηκαν ήταν σιδηροδρομικού τύπου Vignoles με ξύλινους ή μεταλλικούς στρωτήρες (τις ίδιες είχε και το τραμ Παραλίας) γεγονός που προσέδιδε στην γραμμή τον χαρακτήρα ελαφρού περιαστικού σιδηροδρόμου (ή σιδηροδρόμου Interurban κατά το αμερικανικό πρότυπο) και όχι κοινού αστικού τροχιοδρόμου, για τον λόγο αυτό εξάλλου συχνά αποκαλούνταν από τους Πειραιώτες ως “τραινάκι του Περάματος”. Είχε αφετηρία την πλατεία Λουδοβίκου (σήμερα ονομαζόμενη πλατεία Οδησσού) στην πλαϊνή όψη του σταθμού των Ε.Η.Σ. στον Πειραιά. Στα πρώτα 700 μ. χρησιμοποιούσε την ήδη υφιστάμενη γραμμή του Τροχιοδρόμου Παραλίας (Ε.Η.Σ.) επί της Ακτής Κονδύλη, διαχωριζόταν από αυτή στο ύψος της οδού Θερμοπυλών (λίγο πριν τον Άγιο Διονύσιο) και δια της σημερινής οδού Μαρίας Κιουρί διερχόταν από τις στάσεις Παπακωνσταντίνου (ομώνυμη ταβέρνα), Στρατηγού Παναγιωτάκου, την πλατεία Ταμπουρίων, το Κερατσίνι (Αγ. Γεώργιο, όπου τερμάτιζε το τοπικό δρομολόγιο από Πειραιά, άνα 7,5 λεπτά), την συνοικία του Ικονίου, τις εγκαταστάσεις της Shell και διασχίζοντας τον οικισμό του Περάματος (δίπλα από την σημερινή Λεωφόρο Ειρήνης) κατέληγε στο ναυτικό φυλάκιο.Η γραμμή ήταν μονή, διπλασιαζόμενη σε επτά σημεία-στάσεις. Ουδέποτε απέκτησε σύστημα σηματοδότησης, η δε ασφαλής αμφίδρομη κίνηση των οχημάτων επιτυγχανόταν με το σύστημα δρομολογίων, το οποίο προέβλεπε την διασταύρωση των αντιθέτως κινούμενων οχημάτων σε προκαθορισμένες στάσεις, όπου υπήρχε διπλή γραμμή (Πειραιάς-Άγιος Διονύσιος, Παναγιωτάκου, Προσκόπων, Κερατσίνι, Σκουπίδια, Πλακούδα, Μπλαζάκη, Σάββα, Ναυτικό Φυλάκιο Περάματος). Στο τμήμα μετά την στάση Κέντρα στο Πέραμα, όπου η γραμμή ευρισκόταν εντός των εγκαταστάσεων του Πολεμικού Ναυτικού, η χρήση των οχημάτων επιτρεπόταν μόνο στο προσωπικό του Ναυτικού, κατόπιν σχετικού ελέγχου από την Ναυτονομία. Μέχρι το Πέραμα από Πειραιά υπήρχε συχνότητα δρομολογίων ανά τέταρτο της ώρας.^[1].

Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής, η γραμμή συνδέθηκε με το δίκτυο των Σιδηροδρόμων Ελληνικού Κράτους (Σ.Ε.Κ.) με την στρώση ενωτικής γραμμής στην οδό Μεθώνης, επιτρέποντας σε εμπορευματικούς συρμούς να κατευθυνθούν στο λιμάνι Κερατσινίου. Στο Κερατσίνι κατασκευάστηκε μικρή διακλάδωση η οποία οδηγούσε σε μια από τις προβλήτες. Λόγω των σοβαρών καταστροφών στις υποδομές και το τροχαίο υλικό που προήλθαν από τον βομβαρδισμό του Πειραιά από τις Συμμαχικές Δυνάμεις στις 11 Ιανουαρίου 1944, η γραμμή έπαυσε να λειτουργεί έως τον Απρίλιο 1945^[2].

Στο μεγαλύτερο χρόνο λειτουργίας της, η γραμμή εξυπηρετούνταν από δύο κύρια δρομολόγια: ένα πλήρες δρομολόγιο από τον Πειραιά προς Πέραμα κάθε 15 λεπτά, με τον αριθμό 4, σύνθεση δύο οχημάτων και διακριτικό στοιχείο τα κεφαλαία γράμματα Κ,Μ,Ξ,Π και ενδιάμεσα, 7,5 λεπτά αργότερα, ένα τοπικό δρομολόγιο από τον Πειραιά έως τον Άγιο Γεώργιο Κερατσινίου, με τον αριθμό 3, μονό όχημα και διακριτικό στοιχείο τα κεφαλαία γράμματα Λ,Ν,.Η συμμετρική και σχεδόν ισόχρονη απόσταση των στάσεων εξασφάλιζαν την κανονικότητα των δρομολογίων. Εκατομμύρια επιβάτες διακινήθηκαν με το τραμ με αποκορύφωση το 1955, έτος κατά το οποίο η επιβατική κίνηση ξεπέρασε τα 8 εκατομμύρια επιβάτες. Τα δρομολόγια συνεχίστηκαν τη δεκαετία του 1960, επιβιώνοντας από την παγκόσμια αντί-τραμ τάση της τότε εποχής που οδήγησε στην κατάργηση και αποξήλωση του μετρικού εύρους δικτύου Αθηνών και Πειραιώς της Ηλεκτρικής Εταιρείας Μεταφορών (Η.Ε.Μ.) και τη διακοπή της επίσης κανονικού εύρους γραμμής του Τροχιοδρόμου Παραλίας. Το 1975 εξαγγέλθηκε ο εκσυγχρονισμός του τροχιοδρόμου και, επιπλέον, η επέκταση της γραμμής έως την Ελευσίνα^[3] αλλά, παρά τις εξαγγελίες, ούτε η γραμμή εκσυγχρονίστηκε, ούτε αποκτήθηκε νέο τροχαίο υλικό. Έτσι, εξαιτίας της ανεπάρκειας του λειτουργικού τροχαίου υλικού, λόγω της προχωρημένης ηλικίας των οχημάτων (40 έτη), το δρομολόγιο προς Κερατσίνι διακόπηκε το 1975, ενώ διατηρήθηκε μόνο το δρομολόγιο προς Πέραμα, κάθε 17 λεπτά με μονό όχημα.

Κατάργηση

Τελικά, η λειτουργία της γραμμής διακόπηκε επισήμως στις 23 Μαρτίου 1977, αντικαθιστάμενη από υπηρεσία των πράσινων λεωφορείων του Η.Σ.Α.Π., επαναλειτούργησε όμως για μία μόνο ημέρα στις 4 Απριλίου 1977 λόγω απεργίας των λεωφορείων ^[4][5].

Μετά την κατάργηση, το μεγαλύτερο μέρος του τροχιοδρομικού διαδρόμου πεζοδρομήθηκε. Το 1983 η οδός Τριπόλεως στο Νέο Ικόνιο ασφαλτοστρώθηκε.^[6] Στην οδό Θερμοπυλών, κοντά στην εκκλησία του Αγίου Διονυσίου στον Πειραιά, οι σιδηροτροχιές διατηρούνται άθικτες. Σε ορισμένες διαβάσεις, δεν απομακρύνθηκαν ποτέ και είναι ακόμη και σήμερα ορατές. Υπάρχουν σχέδια για επαναλειτουργία της γραμμής και σύνδεση της με το σύγχρονο δίκτυο τραμ της Αθήνας μετά την επέκτασή του στον Πειραιά, με μερική υπογειοποίηση στην περιοχή του Κερατσινίου και επανάχρηση του αρχικού διαδρόμου, όπου είναι δυνατόν, μετά το Ικόνιο.

Τροχαίο υλικό

Το τροχαίο υλικό κατασκευάστηκε από την κοινοπραξία των ιταλικών οίκων Officine Meccaniche/Breda και έφερε ηλεκτρολογικό εξοπλισμό CGE. Αποτελούνταν από 12 τετραξονικά οχήματα (αριθμημένα από το 71 έως το 82), με καινοτόμα για την εποχή τους χαρακτηριστικά καθώς έφεραν παντογράφο για την ρευματοληψία (τα πράσινα και κίτρινα τραμ της Η.Ε.Μ. έκαναν ρευματοληψία με ράβδο), αυτόματη ζεύξη με σύστημα Scharfenberg το οποίο επέτρεπε την χρήση τους ως πολλαπλές μονάδες, αυτόματες πόρτες ελεγχόμενες από τον οδηγό με αναπτυσσόμενο εξωτερικό σκαλοπάτι για την διευκόλυνση της ανόδου των επιβατών και σύστημα αυτομάτου επιταχύνσεως το οποίο εξασφάλιζε ομαλή επιτάχυνση και δυνατότητα επίτευξης μεγίστης ταχύτητας 50 χλμ/ώρα^[5]. Ο εσωτερικός σχεδιασμός τους, επίσης πρωτοποριακός, εξασφάλιζε συνολική χωρητικότητα 125 επιβατών (36 καθημένων). Το αμαξοστάσιο και ο χώρος επισκευής των οχημάτων ευρισκόταν εντός των εγκαταστάσεων των Ελληνικών Ηλεκτρικών Σιδηροδρόμων στον σταθμό του Πειραιά με είσοδο από την οδό Κόνωνος. Σήμερα, δύο στατικά οχήματα βρίσκονται στις στάσεις του σύγχρονου τραμ Αθήνας Κασομούλη και Πικροδάφνη, ως χώρος ανάπαυσης των οδηγών, ένα στην παιδική κατασκήνωση της ΣΤΑ.ΣΥ. στη Βαρυμπόμπη, ένα στο μηχανοστάσιο των πρώην Η.Σ.Α.Π. στο Θησείο (κάηκε στις 7/4/2017^[7]), ένα στο Σιδηροδρομικό Μουσείο και ένα στη λεωφόρο Ειρήνης στο Πέραμα, επί της παλαιάς γραμμής του τροχιοδρόμου, χρησιμοποιούμενο ως γραφείο εξυπηρέτησης πολιτών, χωρίς όμως κανένα να βρίσκεται σε λειτουργική ή έστω καλή κατάσταση.

Πού αλλού μπορεί να σας φανεί χρήσιμη

Πέρα από ένα δυνατό ποτό ή μια βάση για το αγαπημένο σας cocktail, η βότκα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και στις δουλειές του σπιτιού και, μάλιστα, να σας βοηθήσει στη διαδικασία απομάκρυνσης της μούχλας από τα σημεία που έχει συσσωρευτεί.

Η βότκα είναι ένα αποσταγμένο ποτό που συνήθως κυμαίνεται σε αλκοόλ από 40% έως 55%, σύμφωνα με την Britannica. Αν και το οινόπνευμα εντριβής -το οποίο μπορεί να φτάσει επίπεδα ισοπροπυλικής αλκοόλης 70% και άνω- είναι πιθανώς περισσότερο γνωστό για τις αντιβακτηριακές του ιδιότητες ή την ικανότητά του να αφαιρεί υπολείμματα αυτοκόλλητων από τις περισσότερες επιφάνειες, η βότκα μπορεί να χρησιμοποιηθεί περισσότερο ως διάλυμα καθαρισμού παρά ένας δολοφόνος μικροβίων. Η μεσαία περιεκτικότητα σε αλκοόλ της βότκας σε συνδυασμό με το γεγονός ότι συνήθως δεν υπάρχουν πρόσθετα σάκχαρα μπορεί να την κάνει ένα πολύτιμο διάλυμα καθαρισμού, ειδικά όταν πρόκειται για μούχλα.

Πόσο αποτελεσματική είναι η χρήση βότκας για τον καθαρισμό της μούχλας

Εάν είχατε ποτέ μούχλα που αναπτύσσεται στο σπίτι, γνωρίζετε πόσο σημαντικό είναι να καθαρίζετε γρήγορα και σωστά για να αποφύγετε σοβαρά προβλήματα. Αν δεν έχετε τα συνηθισμένα καθαριστικά, όπως η χλωρίνη, η βότκα μπορεί να είναι ένας εξαιρετικός τρόπος για να απαλλαγείτε από αυτή.

Η βότκα, λοιπόν, σύμφωνα με το housedigest.com, είναι ιδιαιτέρως αποτελεσματική για τον καθαρισμό της μούχλας από τα πλακάκια του μπάνιου σας και το προστατευτικό γύρω από την μπανιέρα, το ντους ή τον νεροχύτη σας. Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να ψεκάσετε ή να ρίξετε λίγη βότκα και να την αφήσετε να καθίσει για περίπου 10 λεπτά, εξηγεί η HuffPost. Αυτό θα βοηθήσει στη διάσπαση της κιμωλώδους ουσίας και θα διευκολύνει το σκούπισμα.

Οι καθαριστικές δυνάμεις της βότκας δεν περιορίζονται, ωστόσο, μόνο στην απομάκρυνση της μούχλας. Εάν είστε ευαίσθητοι στη χρήση χημικών ουσιών και προτιμάτε να χρησιμοποιείτε περισσότερα φυσικά συστατικά όταν πρόκειται για τον καθαρισμό του σπιτιού σας, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τη βότκα για να κάνετε μερικές από τις εργασίες που θα εξοικονομούσατε υπερβολικά το ξύδι. Το NBC πρότεινε ότι η βότκα μπορεί να είναι ιδανική για να απολυμάνετε την κουζίνα σας και να καθαρίσετε τις σανίδες κοπής. Μπορεί, επίσης, να σας βοηθήσει να απαλλαγείτε από τα δαχτυλικά αποτυπώματα από τους καθρέφτες και τα παράθυρα και ακόμη και να συνδυαστεί με μερικές σταγόνες αιθέριων ελαίων σε ένα μπουκάλι spritz για να λειτουργήσει ως φυσικό αποσμητικό χώρου.

Για τους λάτρεις της γαστρονομίας που διαθέτουν και το αντίστοιχο budget

Οι λάτρεις της γαστρονομίας σε όλο τον κόσμο απολαμβάνουν να δοκιμάζουν κάποια από τα πιο αποκλειστικά και ακριβά προϊόντα. Ακολουθούν πέντε από αυτά, για τα οποία θα πρέπει κανείς να βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη αλλά και να ψάξει για τους καλύτερους προμηθευτές στην περίπτωση που θα θέλει να τα δοκιμάσει.

Σαφράν

Το σαφράν είναι πιο ακριβό ακόμη και από τον χρυσό, κυρίως λόγω της απαιτητικής διαδικασίας συγκομιδής του. Ο κρόκος είναι ο αποξηραμένος στήμονας του φυτού του κρόκου. Κάθε κρόκος παράγει μόνο τρεις στήμονες και καθένας από αυτούς πρέπει να συλλέγεται με το χέρι και να στεγνώνεται στον αέρα. Χρειάζονται περίπου άνθη ποσότητας ενός γηπέδου ποδοσφαίρου για να παραχθεί ένα κιλό ξηρό σαφράν και περίπου 40 ώρες εργασίας για να μαζεφτούν όλα αυτά τα λουλούδια. Ωστόσο, το σαφράν πωλείται συνήθως σε μικρές μερίδες, γιατί μια μικρή ποσότητα από το μπαχαρικό είναι αρκετή για να δώσει το άρωμά της στο εκάστοτε πιάτο. Το κορυφαίο σαφράν στον κόσμο είναι ισπανικής καταγωγής και, σύμφωνα με το mentalfloss.com, πωλείται στα 20 δολάρια περίπου για 2 γραμμάρια.

Νερό Kona Nigari

Το πιο ακριβό νερό στον κόσμο προέρχεται από βάθος 610 μέτρων, περίπου, κάτω από τον ωκεανό στη Χαβάη. Επειδή το νερό λαμβάνεται από τόσο μεγάλο βάθος, υποτίθεται ότι είναι απαλλαγμένο από οποιεσδήποτε μολύνσεις και λέγεται ότι βοηθά στην απώλεια βάρους και βελτιώνει την κατάσταση του δέρματος. Το αφαλατωμένο νερό είναι συμπύκνωμα ορυκτού θαλασσινού νερού και πρέπει να αναμιγνύεται με κανονικό νερό πριν καταναλωθεί. Εξαιρετικά δημοφιλές στην Ιαπωνία, κοστίζει 402 δολάρια ανά 750 ml.

Λευκή τρούφα

Οι λευκές τρούφες είναι ακριβές, λόγω της σπανιότητάς τους. Διαθέσιμες μόνο για λίγους μήνες το χρόνο σε ένα μικρό μέρος της Ιταλίας -την περιοχή του Πιεμόντε- πρέπει να συλλέγονται από ειδικά εκπαιδευμένους «κυνηγούς» τρούφας. Η συγκομιδή της τρούφας κυμαίνεται ανάλογα με το πόσο ευνοϊκές ήταν οι συνθήκες καλλιέργειας εκείνη τη χρονιά και είναι γνωστό ότι κοστίζουν περίπου 2.000 δολάρια ανά 450 γραμμάρια.

Μοσχάρι Wagyu

Γνωστό και ως η «σαμπάνια» του μοσχαρίσιου κρέατος, το βόειο κρέας Wagyu προέρχεται από ιαπωνικές αγελάδες που φημίζονται για το υψηλό επίπεδο λίπους τους. Και είναι αυτό το λίπος που δίνει στο βόειο κρέας μια εκπληκτική γεύση -το λίπος έχει χαμηλό σημείο τήξης, έτσι λιώνει στο κρέας όταν μαγειρευτεί, με αποτέλεσμα μια ζουμερή γεύση. Το βόειο κρέας Wagyu κοστίζει περίπου 100 δολάρια ανά 450 γραμμάρια. Το καλύτερο Wagyu, μάλιστα, λέγεται ότι προέρχεται από το Kobe. Με μόνο περίπου 3.000 αγελάδες πιστοποιημένες ως Kobe ετησίως, και ακόμη λιγότερες από αυτές που προορίζονται για εξαγωγή, το βοδινό κρέας Kobe είναι ένα από τα πιο ιδιαίτερα και σπάνια τρόφιμα στον κόσμο -με τιμή περίπου 300 δολάρια ανά μισό κιλό.

Βαλσάμικο ξύδι

Το αληθινό παραδοσιακό βαλσάμικο ξύδι χρειάζεται τουλάχιστον 12 χρόνια για να παραχθεί και προστατεύεται από το σύστημα Ευρωπαϊκής Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ). Παρασκευάζεται από τα σταφύλια Trebbiano που καλλιεργούνται στην περιοχή Emilia Romagna της Ιταλίας. Ο μούστος τους (ο χυμός, η φλούδα, οι σπόροι και τα στελέχη του σταφυλιού) βράζεται στη συνέχεια σε ανοιχτή φωτιά πριν αποθηκευτεί σε ξύλινα βαρέλια για έως και 25 χρόνια. Τα 100 ml αυτού του ειδικού ξυδιού μπορεί να κοστίσουν ακόμη και 180 δολάρια.

Θεωρείται όντως σοκολάτα; Από τι είναι φτιαγμένη

Αν και η πρώτη μπάρα σοκολάτας εφευρέθηκε το 1847, ήταν μόλις το 1930 όταν εμφανίστηκε η λευκή σοκολάτα στο προσκήνιο. Εφευρέθηκε από την ελβετική εταιρεία Nestle και δεν έμοιαζε με τίποτα που είχαν δει μέχρι πρότινος οι λάτρεις της σοκολάτας. Σχεδόν έναν αιώνα αργότερα, όμως, οι λάτρεις της σοκολάτας εξακολουθούν να αναρωτιούνται: Τι είναι η λευκή σοκολάτα;

Τι ακριβώς είναι η λευκή σοκολάτα;

Φτιαγμένη από τους ίδιους κόκκους κακάο με άλλες σοκολάτες, η παραγωγή λευκής σοκολάτας περιλαμβάνει μια μικρή ανατροπή. Οι σοκολατοποιοί αφαιρούν εντελώς τα καφέ στερεά κακάο από την αρχική εξίσωση σοκολάτας, χρησιμοποιώντας μόνο το βούτυρο κακάο. Μάλιστα, η γεύση της λευκής σοκολάτας μπορεί να διαφέρει πολύ μεταξύ των διάφορων brands, με κάποιες να έχουν πιο έντον το βούτυρο κακάο, άλλες να είναι εξαιρετικά γλυκές, ενώ υπάρχουν και λευκές σοκολάτες που έχουν μια λεπτή νότα γεύσης βανίλιας.

Είναι η λευκή σοκολάτα όντως σοκολάτα;

Ίσως έχετε ακούσει ότι η λευκή σοκολάτα δεν είναι πραγματικά σοκολάτα επειδή δεν περιέχει στερεά κακάο, αναφέρει το Reader’s Digest. Αλλά αν η λευκή σοκολάτα μπορούσε να μιλήσει, θα σας έλεγε ακριβώς το αντίθετο. Σύμφωνα με τον τεχνικό ορισμό, η λευκή σοκολάτα σίγουρα πληροί τις προϋποθέσεις.

Λοιπόν, τι είναι η σοκολάτα, τεχνικά μιλώντας; Ορίζεται ως τρόφιμο που παρασκευάζεται από τους καβουρδισμένους και αλεσμένους λοβούς του κακαόδεντρου. Μετά τη συγκομιδή, οι λοβοί ανοίγουν και τα φασόλια αφαιρούνται και αφήνονται έξω για αρκετές ημέρες για να ζυμωθούν φυσικά. Στη συνέχεια, τα φασόλια στεγνώνουν και καβουρδίζονται, και τα κελύφη τους αφαιρούνται και απορρίπτονται. Αυτό που έχει απομείνει είναι γνωστό ως μύτη κακάο -το βασικό στοιχείο όλων των προϊόντων σοκολάτας.

Οι μύτες κακάο στη συνέχεια αλέθονται σε μια παχιά, λιπαρή πάστα που ονομάζεται σοκολατένιο λικέρ, το οποίο με τη σειρά του διαχωρίζεται σε δύο διαφορετικά προϊόντα: στερεά κακάο και βούτυρο κακάο. Τα στερεά κακάο είναι καφέ, αρωματικά και χρησιμοποιούνται για την παρασκευή μαύρης σοκολάτας και σοκολάτας γάλακτος. Το βούτυρο κακάο είναι καθαρό λίπος και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παρασκευή λευκής σοκολάτας. Παρόλο που είναι φτιαγμένα από διαφορετικά συστατικά, η καφέ σοκολάτα και η λευκή σοκολάτα προέρχονται και οι δύο από τον ίδιο λοβό κακάο.

Από τι είναι φτιαγμένη η λευκή σοκολάτα;

Η λευκή σοκολάτα παρασκευάζεται με την ανάμειξη βουτύρου κακάο με ζάχαρη, γαλακτοκομικά προϊόντα, βανίλια και λεκιθίνη, η οποία είναι ένα φυσικό λιπαρό οξύ που χρησιμοποιείται ως γαλακτωματοποιητής. Σύμφωνα με την Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων, η λευκή σοκολάτα πρέπει να περιέχει τουλάχιστον 20% βούτυρο κακάο και 14% στερεά γάλακτος κατά βάρος και δεν μπορεί να αποτελείται από περισσότερο από 55% ζάχαρη ή άλλα γλυκαντικά.

Το πιο κοινό άρωμα που χρησιμοποιείται στη λευκή σοκολάτα είναι η βανίλια, αλλά οι κατασκευαστές επιτρέπεται να χρησιμοποιούν σχεδόν οποιοδήποτε είδος αρώματος επιθυμούν. Ωστόσο, ο FDA δεν επιτρέπει τη λευκή σοκολάτα να αρωματίζεται με οτιδήποτε έχει γεύση σαν σοκολάτα, γάλα ή βούτυρο.

Τι γεύση έχει η λευκή σοκολάτα

Μια ράβδος λευκής σοκολάτας υψηλής ποιότητας θα έχει πλούσια και βουτυρώδη γεύση, με νότες γλυκιάς κρέμας και μια πολυτελή, βελούδινη αίσθηση στο στόμα. Πολλές λευκές σοκολάτες έχουν μια νότα γεύσης βανίλιας, η οποία βοηθά στην ενίσχυση της γεύσης του βουτύρου κακάο. Η λευκή σοκολάτα χαμηλότερης ποιότητας είναι πιο γλυκιά, καθώς περιέχει περισσότερη ζάχαρη, η οποία είναι φθηνή, και λιγότερο βούτυρο κακάο και γαλακτοκομικά, που είναι πιο ακριβά.

Ποια η λογική πίσω από τα κουτιά έξι όψεων με κωνικές μπροστινές άκρες

Σίγουρα θα έχετε παραγγείλει πίτσα από την αγαπημένη σας πιτσαρία αμέτρητες φορές. Και είναι σίγουρο ότι θα έχετε παρατηρήσει τα κουτιά τους που είναι τετράγωνα. Ακόμη κι αν οι πίτσες είναι στρογγυλές. Έχετε αναρωτηθεί, όμως, ποτέ γιατί οι στρογγυλές πίτσες τοποθετούνται σε τετράγωνα κουτιά;

Γιατί οι στρογγυλές πίτσες τοποθετούνται σε τετράγωνα κουτιά;

Σύμφωνα με το mentalfloss.com, αυτό συμβαίνει επειδή η βιομηχανία της πίτσας δεν ενδιαφέρεται πραγματικά να διαταράξει τη βιομηχανία χαρτονιού, καθώς τα κουτιά της πίτσας κατασκευάζονται συνήθως με άκρες (δηλαδή τετράγωνα ή ορθογώνια) επειδή μπορούν να κατασκευαστούν μονοκόμματα καθώς και να στοιβάζονται τακτοποιημένα. Το πλεονέκτημα της κατασκευής ενός στρογγυλού κουτιού πίτσας, λοιπόν, θα ήταν κυρίως αισθητικό.

Φυσικά, υπάρχουν και εξαιρέσεις. Πολλές πιτσαρίες προσφέρουν πίτσες οι οποίες σερβίρονται σε ορθογώνιο σχήμα και προσαρμόζονται καλύτερα σε ένα ορθογώνιο κουτί. Και κάποιες από τις δημοφιλείς αλυσίδες έχουν «πειράξει» λίγο το συμβατικό σχήμα κουτιού πίτσας. Υπάρχουν, δηλαδή, εταιρείες που χρησιμοποιούν κουτιά έξι όψεων με κωνικές μπροστινές άκρες που προορίζονται να μειώσουν το χαρτόνι που χρησιμοποιείται και να περιορίσουν το αποτύπωμα άνθρακά τους προς το περιβάλλον.

Πώς αποθηκεύονταν η πίτσα παλαιότερα

Η πίτσα, ωστόσο, δεν αποθηκευόταν πάντα σε τετράγωνο κουτί. Στη δεκαετία του 1800, αναφέρει το mentalfloss.com, οι πλανόδιοι πωλητές κουβαλούσαν πίτες σε φορητά μεταλλικά δοχεία που τις κρατούσαν ζεστές.

Όταν η πίτσα άρχισε να αυξάνεται σε δημοτικότητα στη μεταπολεμική Αμερική, οι πιτσαρίες χρησιμοποίησαν ένα μόνο κομμάτι χαρτόνι ως στήριγμα και στη συνέχεια τοποθετούσαν την πίτα σε μια χάρτινη σακούλα. Τελικά, το κουτί από χαρτόνι διασφάλισε μια λεπτή ισορροπία μεταξύ της διατήρησης της θερμότητας χωρίς να παγιδεύει υπερβολική υγρασία.

Τα πιο εξελιγμένα κουτιά πίτσας που έχουν χρησιμοποιηθεί ποτέ

Κάποιοι έχουν προσπαθήσει να χρησιμοποιήσουν μια πιο εξελιγμένη μορφή κουτιού πίτσας για διάφορους (και πρακτικούς) λόγους. Για παράδειγμα, το 2010, η Apple κατέθεσε δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για ένα στρογγυλό κουτί πίτσας με τρύπες, ώστε να μπορεί να διαφύγει η υγρασία, το οποίο χρησιμοποιείται στα food courts της εταιρείας.

Μια άλλη εταιρεία, η World Centric, σχεδίασε ένα κομποστοποιήσιμο στρογγυλό κουτί το 2018 που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για το ξαναζέσταμα της πίτσας, σημειώνει το mentalfloss.com. Παρόλο, όμως, που όλα τα πιο εξελιγμένα σχέδια κουτιών πίτσαν υπερηφανεύονταν ότι διατηρούσαν τις πίτσες πιο ζεστές και τραγανές για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, κανένα δεν κατάφερε να αποκτήσει τη δημοφιλία του κλασικού, τετράγωνου κουτιού πίτσας.