Αρχείο κατηγορίας Περίεργα και Παράξενα

Αρκετοί δρόμοι κρύβουν κινδύνους ακόμα για τους πιο έμπειρους οδηγούς, λόγω των απότομων κλίσεων, της στενότητας τους, καθώς και της γεωγραφικής τους θέσης

Ανά την Ευρώπη, υπάρχουν δρόμοι που διασχίζουν τοπία απαράμιλλης ομορφιάς, μέσα από από βουνά, λίμνες και φαράγγια, προσφέροντας θέα που κόβει την ανάσα.

Αρκετοί από αυτούς τους δρόμους, όμως, κρύβουν κινδύνους ακόμα για τους πιο έμπειρους οδηγούς, λόγω των απότομων κλίσεων, της στενότητας τους, καθώς και της γεωγραφικής τους θέσης.

Παρακάτω, ακολουθούν τέσσερις δρόμοι που θεωρούνται ως οι πιο επικίνδυνοι της Ευρώπης.

Τρανσφαγκαράσαν, Ρουμανία

Ο Τρανσφαγκαράσαν, η αλλιώς δρόμος DN7, είναι ένας από τους πιο εντυπωσιακούς και ταυτόχρονα επικίνδυνους δρόμους στην Ευρώπη. Μπορεί να ανεβάζει την αδρεναλίνη στα ύψη, προσφέροντας απίστευτη αίσθηση, ωστόσο, οι οδηγοί πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί.

Ο συγκεκριμένος δρόμος κατασκευάστηκε τη δεκαετία του ‘70 κατά την διάρκεια της διακυβέρνησης του Νικολάε Τσαουσέσκου και διασχίζει τα Καρπάθια Όρη.

Το μήκος του αυτοκινητόδρομου αγγίζει τα 150 χλμ., ενώ σε αρκετά σημεία οι οδηγοί συναντούν απότομες και φιδωτές στροφές, τούνελ και πλαγιές που ζαλίζουν σε υψόμετρο 2.000 μέτρων.

Κατά την περίοδο του χειμώνα μέχρι τα μέσα της άνοιξης, ο δρόμος είναι συνήθως κλειστός, λόγω του παγετού και της έντονης χιονόπτωσης.

Στελβίο, Ιταλία

Το πέρασμα Stelvio (Passo dello Stelvio), μήκους 49 χλμ., βρίσκεται στις ιταλικές Άλπεις και είναι ένας από τους συναρπαστικούς δρόμους στην Ευρώπη, με υψόμετρο που φθάνει τα 2.757 μέτρα.

Το πέρασμα είναι ευρέως γνωστό για τις 48 φουρκέτες του. Λόγω των απότομων στροφών και της στενότητας του δρόμου, θεωρείται άκρως επικίνδυνος για τους οδηγούς, ωστόσο, αποτελεί πόλο έλξης για χιλιάδες μοτοσικλετιστές και ποδηλάτες που θέλουν να διασχίσουν την διαδρομή για να απολαύσουν την μοναδική εμπειρία που προσφέρει.

Δρόμος του Ατλαντικού Ωκεανού, Νορβηγία

Ο Δρόμος του Ατλαντικού Ωκεανού (Atlantic Ocean Road) προσφέρει μαγευτική θέα, αλλά κατά τη διάρκεια της κακοκαιρίας γίνεται άκρως επικίνδυνος.

Παρ’ όλο που ο συγκεκριμένος δρόμος έχει μικρό μήκος (8,3 χλμ.), ωστόσο, διασχίζει το αρχιπέλαγος της Νορβηγικής Θάλασσας, με μια σειρά από 12 γέφυρες πάνω σε μικρές νησίδες, που εκτίθενται σε ισχυρούς ανέμους, κύματα και καταιγίδες από τον Ατλαντικό.

Passage du Gois, Γαλλία

Ο δρόμος Passage du Gois  (ή Gôa) συνδέει την ηπειρωτική χώρα με το νησί Noirmoutier. Η ιδιαιτερότητα του συγκεκριμένου δρόμου, μήκους 4,125 χλμ., έγκειται στο γεγονός ότι εξαφανίζεται δύο φορές την ημέρα κάτω από τα νερά της θάλασσας και μετά αναδύεται εκ νέου, λόγω της παλίρροιας.

Προκειμένου οι οδηγοί να μην παρασυρθούν και εγκλωβιστούν κατά μήκος του δρόμου από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας, υπάρχουν προειδοποιητικές πινακίδες για ασφαλές πέρασμα. 

Κάνει πράξεις, πριν καν δούμε τους αριθμούς

Ένα 14χρονο παιδί από την Ινδία κατάφερε με τις εξαιρετικές ικανότητές του στα μαθηματικά να καταρρίψει έξι ρεκόρ Γκίνες μέσα σε μία μόνο μέρα.

Ο 14χρονος Ααρυαν Σούκλα, 14 ετών, από την Ινδία, κατέρριψε το πρώτο του ρεκόρ Γκίνες πριν από περίπου ένα χρόνο, όταν πήρε τον τίτλο για τον ταχύτερο χρόνο πρόσθεσης 50 αριθμών πέντε ψηφίων χρησιμοποιώντας απλά το μυαλό του, στο πλατό της ιταλικής τηλεοπτικής σειράς “Lo Sho Dei Record”.

Ο Σούκλα, ο οποίος ολοκλήρωσε την πρόκληση σε χρόνο μόλις 25,19 δευτερολέπτων, προσκλήθηκε αργότερα στο Ντουμπάι από τα Ρεκόρ Γκίνες και πλέον έχει άλλα έξι ρεκόρ στο όνομά του.

Σε μία μόνο μέρα, ο Σούκλα κατέρριψε τα ρεκόρ για τον ταχύτερο χρόνο πρόσθεσης, απλά χρησιμοποιώντας το μυαλό, 100 αριθμών τεσσάρων ψηφίων (30,9 δευτερόλεπτα), ταχύτερο χρόνο πρόσθεσης 200 αριθμών τεσσάρων ψηφίων (1 λεπτό, 9,68 δευτερόλεπτα), ταχύτερο χρόνο πρόσθεσης 50 αριθμών πέντε ψηφίων (18,71 δευτερόλεπτα), ταχύτερο χρόνο διαίρεσης ενός αριθμού 20 ψηφίων με έναν αριθμό 10 ψηφίων (5 λεπτά, 42 δευτερόλεπτα), ταχύτερο χρόνο πολλαπλασιασμού δύο αριθμών πέντε ψηφίων (51,69 δευτερόλεπτα) και ταχύτερο χρόνο πολλαπλασιασμού δύο αριθμών οκτώ ψηφίων (2 λεπτά, 35,41 δευτερόλεπτα).

Ο Σούκλα, που αποκαλείται «άνθρωπος-αριθμομηχανή» από τα Ρεκόρ Γκίνες, δήλωσε ότι εξασκείται στα μαθηματικά από πέντε έως έξι ώρες την ημέρα για να κρατά το μυαλό του σε φόρμα για τους διαγωνισμούς. Η οικογένειά του αναφέρει ότι δεν γνωρίζει από πού πήρε το ταλέντο ο Σούκλα και ότι κανείς στην οικογένεια δεν έκανε κάτι παρόμοιο. Το σίγουρο είναι ότι αποτελεί ένα πολύ ξεχωριστό ταλέντο που έχει ακόμη πολλά να δείξει στους υπολογισμούς πράξεων.

Εκατοντάδες, ακόμη και χιλιάδες χρόνια εγκλεισμού είναι η ποινή που έχουν ακούσει ορισμένοι κατάδικοι για εγκλήματα όπως οικονομική απάτη, τρομοκρατία ή μαζικές δολοφονίες. Ξεπερνώντας κατά πολύ τη διάρκεια μιας ανθρώπινης ζωής, αυτές οι ποινές θεωρούνται από πολλούς υπερβολικές, ωστόσο άλλοι θεωρούν ότι έτσι αποδίδεται δικαιοσύνη, έστω και συμβολικά.

Faruk Fatih Özer, Τουρκία (11.196 χρόνια)

Ο Faruk Fatih Özer υπήρξε ο ιδρυτής του ανταλλακτηρίου κρυπτονομισμάτων Thodex, το οποίο κατέρρευσε το 2021. Τον Σεπτέμβριο του 2023 καταδικάστηκε σε 11.196 χρόνια φυλάκιση για διάφορα εγκλήματα συμπεριλαμβανομένης της οικονομικής απάτης. Μεταξύ των συγκατηγορουμένων του ήταν η αδελφή και ο αδελφός του, οι οποίοι έλαβαν την ίδια ποινή.

Darron Bennalford Anderson (11.250 χρόνια) και Allan Wayne McLaurin (21.250 χρόνια), ΗΠΑ

Σύμφωνα με το Ρεκόρ Γκίνες, πρόκειται για τη μεγαλύτερη ποινή φυλάκισης που δόθηκε ύστερα από έφεση. Το 1994, οι Anderson και McLaurin βρέθηκαν ένοχοι για βιασμό, απαγωγή και ληστεία μίας γυναίκας, και καταδικάστηκαν σε 6.475 χρόνια κάθειρξης και οι δύο μαζί. Στην έφεση καταδικάστηκαν εκ νέου, με τις ποινές τους να εκτοξεύονται στα 11.250 χρόνια και 21.250 χρόνια αντιστοίχως.

Pudit Kittithradilok, Ταϊλάνδη (13.275 χρόνια)

Το 2017, ο Kittithradilok ομολόγησε στο δικαστήριο ότι ήταν ο ιθύνων νους της απάτης Ponzi που στέρησε τις οικονομίες από περίπου 40.000 θύματα που πείστηκαν να επενδύσουν στις εταιρείες του περισσότερα από $160 εκ. Αν και καταδικάστηκε σε 13.275 έτη φυλάκισης, η ομολογία του εξασφάλισε τη μείωση της ποινής του σε 6.637 χρόνια και 6 μήνες, ενώ δεν θα παραμείνει στη φυλακή πάνω από 20 χρόνια, καθώς σύμφωνα με τον ταϊλανδέζικο νόμο, καθένα από τα δύο εγκλήματα για τα οποία καταδικάστηκε έχει ανώτατο όριο τα 10 χρόνια έκτισης.

Charles Scott Robinson, ΗΠΑ (30.000 χρόνια)

Στις 14 Δεκεμβρίου 1994, ο Charles Scott Robinson καταδικάστηκε σε 30.000 χρόνια για τον βιασμό ενός τρίχρονου κοριτσιού. Με αυτόν τον τρόπο και δεδομένου ότι δεν μπορούσε να τον καταδικάσει σε ισόβια κάθειρξη χωρίς δικαίωμα αποφυλάκισης, ο δικαστής ικανοποίησε το αίτημα των ενόρκων να μείνει για πάντα εντός της φυλακής.

Jamal Zougam, Ισπανία (42.922 χρόνια)

Καταδικασμένος σε 42.922 χρόνια φυλάκισης για τη συμμετοχή του στις βομβιστικές επιθέσεις στη Μαδρίτη, το 2004, που στέρησαν τη ζωή σε 191 άτομα και προκάλεσαν τον τραυματισμό τουλάχιστον άλλων 1.800, ο Μαροκινός θα εκτίσει μόλις 40 έτη, δεδομένου ότι είναι το ανώτατο όριο σύμφωνα με τον ισπανικό νόμο.

Μια αρκετά… μακάβρια συνήθεια

Σε όλο τον κόσμο λαμβάνουν χώρα πολλά έθιμα για το Πάσχα κάθε χρόνο. Κάποια από τα έθιμα που υπάρχουν είναι αρκετά διαφορετικά. Το ίδιο συμβαίνει και στη Νορβηγία όπου υπάρχει ένα μακάβριο έθιμο.

Τι είναι αυτό; Το να διαβάζεις εγκληματικές ιστορίες κατά τη διάρκεια του Πάσχα. Ιδιαίτερα παλιότερα ήταν μια τόσο φυσιολογική συνήθεια, όπως το δικό μας τσούγκρισμα των αυγών. Η συνήθεια των Νορβηγών το Πάσχα να ασχολούνται με φόνους και να διαβάζουν παρόμοιες ιστορίες παραμένει ένα μυστήριο που εντυπωσιάζει τους πολίτες άλλων χωρών ή τουρίστες που βρίσκονται εκεί, εκείνη την περίοδο.

Κάθε χρόνο η νορβηγική αγάπη για το «έγκλημα του Πάσχα» γίνεται πρωτοσέλιδο και θεωρείται το κορυφαίο στις λίστες με περίεργους τρόπους για να γιορτάσεις το Πάσχα σε όλο τον κόσμο.

Δεν ήταν για να τα πετυχαίνουν πιο εύκολα οι εχθροί, το αντίθετο μάλιστα

Αν έχεις έστω και μια βασική εικόνα για την ιστορία της αεροπορίας, σίγουρα μπορείς να θυμηθείς ένα παλιό πολεμικό αεροσκάφος: θαμπά χρώματα παραλλαγής, ένας τεράστιος έλικας μπροστά, και στο κόκπιτ πιλότοι με γυαλιά και κράνη εποχής. Όμως υπάρχει ένα στοιχείο που κάνει συχνά τον θεατή να αναρωτηθεί: γιατί τόσα πολλά από αυτά τα αεροπλάνα έχουν έναν μεγάλο, κυκλικό στόχο ζωγραφισμένο πάνω τους; Πάντως όχι για να στοχεύουν οι αντίπαλοι.

Οι στόχοι είχαν σκοπό να αποφεύγονται τα λάθη, όχι να στοχοποιούνται οι πιλότοι

Τα μεγάλα κυκλικά σήματα, γνωστά ως roundels, ζωγραφίζονταν στα φτερά και τις άκρες του αεροσκάφους, όχι για αισθητικούς λόγους αλλά για επιβίωση. Στις αερομαχίες –τα περίφημα dogfights του Α’ και Β’ Παγκοσμίου Πολέμου– όλα κινούνταν αστραπιαία. Οι πιλότοι έπρεπε να αποφασίζουν σε δευτερόλεπτα αν το αεροπλάνο που πλησίαζε ήταν φίλος ή εχθρός. Εκεί βοηθούσαν τα roundels: τα διακριτικά κάθε χώρας ήταν μοναδικά και ευδιάκριτα από μακριά, ώστε να μειωθούν τα περιστατικά κατά λάθος επίθεσης σε συμμάχους.

Μπορεί η ζωγραφιά να έμοιαζε με «στόχο», όμως στην πράξη δεν αύξανε τον κίνδυνο. Ήταν μικρή σε μέγεθος σε σχέση με το υπόλοιπο αεροσκάφος και, ακόμη κι αν κάποιος προσπαθούσε να τη στοχεύσει, δεν είχε στρατηγική σημασία – σε αντίθεση με σημεία όπως ο κινητήρας ή το κόκπιτ, που όντως προκαλούσαν σοβαρή ζημιά.

Δεν ήταν μόνο στόχοι: κάθε αεροπλάνο είχε και τη δική του ιστορία στη μύτη

Πέρα από τα roundels, πολλά μαχητικά του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου έφεραν στη μύτη τους και nose art: προσωποποιημένες ζωγραφιές, που έκαναν το κάθε αεροσκάφος ξεχωριστό. Από pin-up κορίτσια μέχρι αστείες φιγούρες ή συγκινητικές αφιερώσεις, αυτά τα σχέδια λειτουργούσαν σαν ψυχολογικό αντίβαρο στον τρόμο του πολέμου.

Ήταν μια μορφή αντίστασης στην ομοιομορφία του στρατού – ένας τρόπος να εκφραστεί η ατομικότητα των πιλότων, να τονωθεί το ηθικό και να μεταφερθεί λίγο χιούμορ ή νοσταλγία πάνω σε μια πολεμική μηχανή. Πολλοί τα αφιέρωναν σε αγαπημένα πρόσωπα που τους περίμεναν πίσω στο σπίτι.

Η κληρονομιά που άφησαν πίσω τους

Τα ζωγραφισμένα roundels και οι προσωπικές ζωγραφιές στις μύτες των αεροσκαφών δεν ήταν απλώς μπογιές σε μέταλλο. Ήταν σύμβολα ανθρωπιάς μέσα στον παραλογισμό του πολέμου. Μια υπενθύμιση πως πίσω από κάθε μαχητικό υπήρχε ένας άνθρωπος, με όνομα, οικογένεια και όνειρα.

Και ίσως, τελικά, αυτό το ζωγραφισμένο «στόχος» να μην ήταν στόχος για τον εχθρό – αλλά μια κραυγή ορατότητας μέσα στο χάος.

Κάτι που πολλοί δεν γνωρίζουν

Έχεις παρατηρήσει ποτέ ότι στα κλασικά ζάρια, οι αριθμοί στις απέναντι πλευρές προσθέτουν πάντα στο 7; Για παράδειγμα: 1 + 6, 2 + 5 και 3 + 4. Αυτό δεν είναι τυχαίο – ούτε απλώς συμβατικό!

Σύμφωνα με την Dr. Katie Spalding, κατά τον Μεσαίωνα υπήρχαν ζάρια με τυχαία τοποθέτηση των αριθμών — π.χ. 1 απέναντι από 2. Αλλά η ισορροπημένη διάταξη 7 καθιερώθηκε πολύ νωρίτερα, πιθανώς ήδη από την εποχή του Νέου Βασιλείου στην αρχαία Αίγυπτο (16ος αιώνας π.Χ.).

Η επιλογή αυτή δεν έγινε τυχαία: το άθροισμα 7 εξασφαλίζει συμμετρία και ισορροπία στο ζάρι. Επιπλέον, ο αριθμός 7 ήταν αγαπητός στους αρχαίους Έλληνες και Ρωμαίους, γιατί θεωρείτο «αρμονικός» και «όμορφος».

Η συγκεκριμένη διάταξη βοηθάει στη δίκαιη ρίψη: ομοιόμορφη κατανομή βάρους χωρίς να ευνοείται κάποια πλευρά. Παρόλο που μαθηματικά όλες οι πλευρές έχουν ίση πιθανότητα, η συμβατική τοποθέτηση ενισχύει τη σταθερότητα.

Κατά τον Μεσαίωνα, μάλιστα, υπήρχαν νόμοι που απαγόρευαν τη δημιουργία ζαριών με διαφορετική διάταξη από το κλασικό 7. Και την επόμενη φορά που θα ρίξεις ζάρι, σκεπτόμενος “2”, θυμήσου ότι σιωπηλά στοχεύεις και στο αντίπαλο “5”.

Τρεις σημαντικοί λόγοι

Έχεις παρατηρήσει ότι λίγο πριν απογειωθεί ή προσγειωθεί το αεροπλάνο, οι αεροσυνοδοί ζητούν να ανεβάσουμε τα σκίαστρα στα παράθυρα; Και πιθανότατα έχεις αναρωτηθεί: Μα τι σχέση έχει το φως απ’ έξω με την πτήση;

Η απάντηση είναι πιο πρακτική απ’ όσο νομίζεις – και έχει να κάνει με την ασφάλεια. Μην αγχώνεσαι, δεν είναι επειδή πρόκειται να συμβεί κάτι, αλλά… αν συμβεί, είναι καλό να είμαστε έτοιμοι!

Να βλέπουμε τι γίνεται απ’ έξω

Σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης (που όλοι ελπίζουμε να μη ζήσουμε ποτέ), το πλήρωμα και οι επιβάτες πρέπει να έχουν καλή ορατότητα έξω από το αεροπλάνο. Αν υπάρχει φωτιά, καπνός ή κάποιο εμπόδιο στις εξόδους κινδύνου, είναι σημαντικό να το δεις πριν αποφασίσεις από πού θα βγεις.

Προσαρμογή στο φως

Αν η απογείωση ή η προσγείωση γίνει σε σκοτεινές συνθήκες (βράδυ, συννεφιά, καταιγίδα κ.λπ.), το να βλέπεις το εξωτερικό φως βοηθά τα μάτια σου να προσαρμοστούν γρηγορότερα. Έτσι, αν χρειαστεί να απομακρυνθείς γρήγορα, δε θα “ψάχνεσαι” μέσα στο σκοτάδι. Και το πλήρωμα βλέπει καλύτερα

Και το πλήρωμα βλέπει καλύτερα

Οι αεροσυνοδοί πρέπει να έχουν άμεση εικόνα του τι γίνεται και από έξω, όχι μόνο μέσα στην καμπίνα. Ανοιχτά σκίαστρα = καλύτερη επίβλεψη.

Ίσως δεν τις γνωρίζατε

Τα αεροπλάνα είναι γεμάτα τεχνολογία, μηχανική ακρίβεια και… μικρές παραξενιές που δύσκολα φαντάζεται κανείς. Αν νομίζεις ότι τα έχεις δει όλα μετά από μερικά ταξίδια, κράτα τη ζώνη σου δεμένη και δες 8 περίεργες αλλά αληθινές πληροφορίες για τα αεροσκάφη!

1. Οι τουαλέτες δεν αδειάζουν στον αέρα

Όχι, δεν πέφτουν απόβλητα πάνω από τα κεφάλια μας! Όλα συγκεντρώνονται σε ειδικές δεξαμενές και αδειάζονται με το που προσγειωθεί το αεροσκάφος.

2. Υπάρχει “νεκροταφείο αεροπλάνων”

Χιλιάδες παλιά αεροσκάφη ξεκουράζονται για πάντα σε ερήμους των ΗΠΑ, μακριά από βροχές και υγρασία. Μοιάζει λίγο με σκηνή από ταινία επιστημονικής φαντασίας.

3. Οι πιλότοι δεν τρώνε ποτέ το ίδιο φαγητό

Αν ο ένας φάει κάτι χαλασμένο, ο άλλος πρέπει να μείνει… ενεργός! Γι’ αυτό παίρνουν διαφορετικά γεύματα για λόγους ασφαλείας.

4. Τα παράθυρα δεν ευθυγραμμίζονται με τα καθίσματα

Δεν είναι λάθος σχεδιασμού — είναι θέμα στατικότητας. Έτσι ενισχύεται η αντοχή της ατράκτου.

5. Το πλήρωμα έχει δικό του… μυστικό υπνοδωμάτιο

Σε μεγάλες πτήσεις, το πλήρωμα ξεκουράζεται σε μικρούς, κρυφούς χώρους με κρεβάτια πάνω ή κάτω από την καμπίνα.

6. Τα φτερά “χορεύουν” στον αέρα

Ναι, μπορούν να λυγίσουν αρκετά χωρίς να σπάσουν — κι αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό. Έχουν σχεδιαστεί να είναι ευέλικτα.

7. Αναπνέεις ανακυκλωμένο αέρα (και είναι ΟΚ)

Ο αέρας στην καμπίνα είναι μείγμα καθαρού και ανακυκλωμένου αέρα, που περνά από φίλτρα HEPA όπως αυτά στα χειρουργεία.

8. Οι μάσκες οξυγόνου διαρκούν μόνο λίγα λεπτά

Μόλις 12–20 λεπτά — αλλά είναι αρκετά για να κατέβει το αεροπλάνο σε ύψος ασφαλούς αναπνοής. Γι’ αυτό η χρήση τους είναι τόσο κρίσιμη.

Ο καθένας έχει τις ιδιαιτερότητές του

Διάσημες προσωπικότητες και συγγραφείς που άφησαν πίσω τους μεγάλο έργο. Εκτός από το ταλέντο τους, είχα κάτι ακόμη κοινό, τις παράξενες, για πολλούς, συνήθειές τους. Ποιες ήταν αυτές;

Βιρτζίνια Γουλφ

Η διάσημη μυθιστοριογράφος έγραφε καθημερινά για 2,5 ώρες με πολύ συγκεκριμένο τρόπο. Ποιος ήταν αυτός; Έγραφε σε ένα γραφείο ύψους 90 εκατοστών, γεγονός που της επέτρεπε να αξιολογεί τη δουλειά της από απόσταση.

Βίκτωρ Ουγκό

Ο Βίκτωρ Ουγκό λάτρευε τις προθεσμίες. Μια χαρακτηριστική προθεσμία που είχε επιβάλλει στον εαυτό του είναι να ολοκληρώσει το έργο του «Παναγία των Παρισίων» σε συγκεκριμένο διάστημα. Συγκεκριμένα άρχισε το φθινόπωρο του 1830 και ήθελε να το ολοκληρώσει μέχρι το 1831. Έτσι, αγόρασε μια τεράστια ποσότητα μελανιού και κλειδώθηκε σε ένα δωμάτιο για να μην αποκλίνει από την προθεσμία του.

Αγκάθα Κρίστι

Η Αγκάθα Κρίστι δε θα μπορούσε να μην έχει και εκείνη τις δικές της ιδιαίτερες συνήθειες. Η ίδια συνήθιζε να χρησιμοποιεί τα μήλα ως έμπνευσή της. Συγκεκριμένα έτρωγε μήλα ενώ έκανε μπάνιο στη μπανιέρα και παράλληλα της άρεσε να εξετάζει φωτογραφίες φόνων.

Τι έκαναν τα χρήματα που συγκέντρωσαν

Ένα ζευγάρι επιχειρηματιών, η Μάρλεϊ Τζαξ, 34 ετών και ο Στιβ Τζ. Λάρσεν, 37 ετών, αποφάσισαν να μετατρέψουν την ημέρα του γάμου τους σε μια ξεχωριστή εκδήλωση τύπου φεστιβάλ, πραγματοποιώντας την στο Άινταχο των ΗΠΑ.

Η διαφορά με τους άλλους γάμους ήταν ότι οι καλεσμένοι μπορούσαν να επιλέξουν μεταξύ δύο πακέτων για να παραβρεθούν στο γάμο: ένα απλό εισιτήριο για μία ημέρα με τιμή 57 δολάρια ή ένα VIP πακέτο για δύο άτομα με κόστος 997 δολάρια, το οποίο πρόσφερε προνομιακή πρόσβαση, δείπνο και brunch.

Το ζευγάρι, γνωστό στον χώρο των διαδικτυακών επιχειρήσεων για τις πρωτοποριακές του προσεγγίσεις, δήλωσε ότι η ιδέα προέκυψε με σκοπό να καλυφθούν τα έξοδα του γάμου χωρίς να χρειαστεί να επωμιστούν οι ίδιοι οικονομική επιβάρυνση. Παράλληλα, επιδίωξαν να στηρίξουν έναν ανθρωπιστικό σκοπό.

Όπως ανέφερε η Τζαξ, όλα ξεκίνησαν για αστείο: «Κάποια στιγμή γελάσαμε με την ιδέα να βάλουμε “εισιτήριο εισόδου”. Μετά, όταν αρχίσαμε να σχεδιάζουμε τον γάμο, συνειδητοποιήσαμε πόσο εξωφρενικά ακριβά είναι όλα. Είδαμε μέχρι και “τέλος κοπής τούρτας” 650 δολάρια!»

Η πρωτοβουλία δεν αφορούσε τους στενούς φίλους και συγγενείς, καθώς εκείνοι προσκλήθηκαν με τον παραδοσιακό τρόπο και δεν πλήρωσαν είσοδο. Συνολικά, πουλήθηκαν περίπου 100 βασικά εισιτήρια και 30 VIP πακέτα. Το αποτέλεσμα ήταν όχι μόνο να καλυφθεί πλήρως το κόστος της εκδήλωσης, αλλά και να συγκεντρωθούν 132.550 δολάρια. Τα χρήματα θα αξιοποιηθούν για την ανέγερση σχολικών αιθουσών και την παροχή καθαρού νερού στην Κένυα.

Η νύφη ανέφερε μεταξύ άλλων «Για εμάς, δεν πρόκειται για αρπαγή χρημάτων. Δημιουργήσαμε μια εμπειρία με αξία και ουσία. Ο κόσμος συμμετείχε σε αυτήν με επίγνωση του σκοπού και του τι περιλαμβάνει. Επιπλέον, βοηθήσαμε ανθρώπους που το έχουν πραγματικά ανάγκη. Οι γάμοι δεν χρειάζεται να είναι πηγή άγχους ή χρέους. Μπορούν να γίνουν γιορτές με νόημα, γενναιόδωρες, βιώσιμες και κοινωνικά ωφέλιμες».