Αρχική » Εφημερίδα (Σελίδα 3)
Αρχείο κατηγορίας Εφημερίδα
Από τη σημερινή εκδήλωση για τα 30 χρόνια κυκλοφορίας του ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ

Μεγάλη υπήρξε η συμμετοχή των συναδέλφων συνταξιούχων ΗΣΑΠ στην εκδήλωση για τα 30 χρόνια κυκλοφορίας της εφημερίδας μας ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος… Φυσικά θα περιμένετε αναλυτικό ρεπορτάζ και παρουσίαση στην εφημερίδα που πρόκειται να κυκλοφορήσει σύντομα. Σας έχουμε όμως σήμερα τρεις φωτογραφίες. Εδώ το πάνελ με μέλη του Δ.Σ. τον Μανώλη Φωτόπουλο, πρόεδρο του Μουσείου και τον Θύμιο Ρουσσιά, πρόεδρο του Σωματείου στη βήμα.

Μετά την ολοκλήρωση των χαιρετισμών και των ομιλιών για τα 30 χρόνια κυκλοφορίας τους “ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ Σιδηρόδρομου”. Έγιναν οι απονομές των βραβείων των αριστούχων μαθητών και φοιτητών, ανάμεσα τους και μια… μαμά! Στη φωτογραφία βλέπετε μια τέτοια βράβευση. Τα χειροκροτήματα και η αγάπη των παρόντων ήταν κάτι το εντυπωσιακό. Το Σωματείο συνεχίζει αυτή την πρωτοβουλία χρόνια τώρα.

Να και η γεμάτη αίθουσα εκδηλώσεων του Μουσείου μας… Χαρούμενοι και χαμογελαστοί άνθρωποι στη συνέχεια πήγαν στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο και πήραν κάτι από τα φαγητά που είχαν ετοιμαστεί… Το Σωματείο μας για άλλη μια φορά απέδειξε ότι το φιλόξενο πνεύμα μας χαρακτηρίζει. Όλοι με τους οποίους μιλήσαμε μας είπαν ότι ήταν πολύ ευχαριστημένοι με την εκδήλωση. Παρ’ όλα αυτά η απουσία της Εφόρου, Φωτεινής Κουλοβασιλοπούλου, ήταν αισθητή.
30 χρόνια «ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ»! 30 χρόνια με συνέπεια και ευθύνη κοντά σας…

Είναι μία πορεία που την ζήσαμε μαζί σας, βήμα-βήμα χτίσαμε ό,τι πιο όμορφο ως όπλο για την ενημέρωση των συναδέλφων και φίλων του Σωματείου μας και αποτελεί μία κατάκτηση που έχει σχέση με τη συνέπεια στον χρόνο έκδοσης και με την προσοχή και την ευθύνη σε σχέση με το περιεχόμενο και τη θεματολογία του.
Ο «Ηλεκτρικός» με το τεύχος 175, συνεχίζει από το 1994 μέχρι και σήμερα, χωρίς διακοπές και ταλαντεύσεις να βρίσκεται κοντά σας, γιατί όλοι μας, εσείς οι συνάδελφοι συνταξιούχοι και οι φίλοι μας τον περιβάλατε με αγάπη και στοργή σαν να είναι το δικό μας παιδί που μεγαλώνει μαζί μας και σήμερα που γίναμε 30 χρονών συνεχίζουμε με το ίδιο πάθος για την αλήθεια στην προβολή των δίκαιων αιτημάτων των μελών του Σωματείου μας. Κι όλα αυτά σε εποχές που την πρώτη θέση έχουν τα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης, εμείς οι απόμαχοι του Ηλεκτρικού Σιδηροδρόμου παραμένουμε υπέρμαχοι του έντυπου τύπου.
Η εφημερίδα μας έχει αποτελεσματική συμβολή στο να υπάρχει τακτική επικοινωνία με τα μέλη μας και με τα αντικειμενικά και εύστοχα δημοσιεύματα, να αναδεικνύει αφενός όλα τα προβλήματα που ανακύπτουν, αλλά και να είναι μία πίεση προς τους αρμόδιους της πολιτείας για την προώθηση και επίλυση των όποιων προβλημάτων ανακύπτουν. Είναι βέβαιο ότι το Σωματείο μας έχει μεγάλη και θετική πορεία από ιδρύσεως του μέχρι σήμερα, όμως, όλη αυτή η καλή πορεία του Σωματείου μας, οι ενέργειές του, η δημιουργικότητά του, η προσφορά του, θα έμεναν μετέωρες και περιπλανώμενες μέχρι της εξαφάνισής τους με το πέρασμα του χρόνου αν δεν υπήρχε το φύλλο της εφημερίδας μας για να καταγράφει στις σελίδες του τα γεγονότα και να είναι στη διάθεση του κάθε συναδέλφου και φίλου σήμερα και στο μέλλον. Έτσι, σιγά-σιγά και εντελώς αθόρυβα, η εφημερίδα μας θα αποτελεί μελλοντικά σημαντική περιουσία του Σωματείου μας. Στη σημερινή ψηφιακή εποχή, στην εποχή του κινητού τηλεφώνου και του καλπασμού των ηλεκτρονικών μέσων επικοινωνίας, το έντυπο μέσο όπως είναι η εφημερίδα μας, αποτελεί σημαντική, ανεξίτηλη σφραγίδα, σταθερό οχυρό στην καλή και σωστή πληροφόρηση και επικοινωνία, καθώς και ισχυρό ανάχωμα στην ανάδειξη της ιστορικής μνήμης και στην ανάσχεση της ανθρώπινης μοναξιάς. Γι’ αυτό, η ανάγκη της συνεχούς κυκλοφορίας της εφημερίδας μας έχει εδραιωθεί για τα καλά στη συνείδηση των μελών του Σωματείου μας και αυτό μεταφέρει αυτόματα την ευθύνη της συνέχισής της και της αναβάθμισής της τόσο στο σημερινό, όσο και στο εκάστοτε μελλοντικό Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου μας.
Ευχή όλων μας είναι η έκδοση του συνδικαλιστικού εντύπου που λέγεται «Ηλεκτρικός» και που βγαίνει σταθερά κάθε δίμηνο και με ύλη εξαιρετικά χρήσιμη, σοβαρή και ευανάγνωστη και που φτάνει στο σπίτι κάθε συνταξιούχου μέλους του Σωματείου μας καθώς και πολλών φίλων αυτού, όπου κι αν βρίσκεται και με λαχτάρα κάθε φορά την περιμένουν. Ευχή όλων μας είναι η προσπάθεια που καταβάλλουμε σήμερα για την έκδοση της εφημερίδας μας να συνεχιστεί γιατί η φωνή του «Ηλεκτρικού» είναι μία φωνή δυνατή, καθαρή και αντικειμενική που μπορεί να φτάσει παντού, να έχει σταθερό προσανατολισμό και να έχει κύριο μέλημα τη σωστή και τεκμηριωμένη ενημέρωση των συναδέλφων συνταξιούχων, ιδιαίτερα σήμερα που οι συνταξιούχοι υφίστανται έναν εξοντωτικό διωγμό, χρειάζεται η σωστή επικοινωνία και ενημέρωση. Είμαστε βέβαιοι ότι με τη δική σας συμμετοχή και συμπαράσταση θα συνεχίσουμε να είμαστε άξιοι της εμπιστοσύνης σας.
Η Διοίκηση
Εκδήλωση για τα 30 χρόνια του ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ Σιδηρόδρομου

Μια εκδήλωση που αξίζει να δείτε. Η εφημερίδας μας είναι ότι πιο σημαντικό έχουμε!

Από την Εφηβεία στην Ωριμότητα, Ευθύνες των Γονιών

Του Προέδρου Ευθυμίου Ρουσιά
Η ωριμότητα φαίνεται να είναι ένας μακρινός προορισμός από την εφηβεία. Στην πραγματικότητα, βέβαια, είναι ένας δρόμος που διανύουμε σε όλη μας τη ζωή. Οι διάφορες εμπειρίες μας, μεγαλώνοντας, μας μαθαίνουν και μας αναγκάζουν κατά κάποιο τρόπο να εξελίσσουμε τις ήδη υπάρχουσες ή να αποκτούμε καινούριες δεξιότητες. Η πορεία των νέων μας προς την ωριμότητα είναι η πιο δύσκολη περίοδος της ζωής τους. Δεν είναι μία πορεία σταθερή και συνεχής, αλλά μία πορεία άλλοτε προχωρητική και άλλοτε επιστροφική.
Πορευόμενοι οι νέοι μας προς τα εμπρός, οδηγούνται στο άγνωστο και διακατέχονται από φόβο και αγωνία. Αυτό σημαίνει ότι περνούν με συχνά μικρά άλματα από στάδια, στη διάρκεια των οποίων ξεριζώνουν συνέχεια τον εαυτόν τους από το γνωστό και κατεστημένο, που είναι η εξάρτηση, για να προχωρήσουν προς το άγνωστο και ακατάκτητο, που είναι η αυθυπαρξία. Στη διάρκεια της σταδιακής ανάπτυξης, κάτω από την επίδραση της φύσης, του πολιτισμού, της θέλησης της αναδυόμενης προσωπικότητας, πραγματοποιούνται προοδευτικές μεταβολές στο σώμα, στο πνεύμα και στη ψυχή, που έχουν ως αποτέλεσμα ολόκληρος ο ψυχοσωματικός οργανισμός του νέου να μεταδομείται και να παρουσιάζεται από στάδιο σε στάδιο περισσότερο ενιαίος και καλύτερα οργανωμένος.
Στην πορεία αυτή των νέων μας προς την ωριμότητα καταλυτικό ρόλο παίζουν οι διάφορες συνθήκες που άλλοτε εμποδίζουν και άλλοτε διευκολύνουν. Ως παράγοντες αγωγής έχουμε επομένως ευθύνη και υποχρέωση να περιορίσουμε τις εμποδίζουσες συνθήκες ανάπτυξης των νέων και να πολλαπλασιάσουμε τις διευκολύνσεις. Οι σημερινοί νέοι, δεχόμενοι τις επιδράσεις μίας κοινωνίας που διακρίνεται για τον αυτοματισμό της εργασίας, τον πολλαπλασιασμό των μέσων επικοινωνίας, τη μεταβολή του εργατικού δυναμικού, την κρίση του πολιτισμού, την ενίσχυση του πνεύματος της ήσσονος προσπάθειας και του συγκεντρωτισμού, την υποβάθμιση των αξιών και τον πολλαπλασιασμό των κινδύνων μαζικής καταστροφής, διαμορφώνουν τη δική τους φυσιογνωμία, της οποίας κύρια χαρακτηριστικά είναι η διαμαρτυρία και επαναστατικότητα.
Έχουμε, ευθύνη εμείς οι γονείς τους όταν δεν δημιουργούμε μαζί τους ατμόσφαιρα αποδοχής, εμπιστοσύνης και αγάπης, όταν δεν δημιουργούμε κέντρα οικογενειακού προσανατολισμού, όταν επιτρέπουμε να πεθαίνουν από την πείνα, την εκμετάλλευση και τα ναρκωτικά, όταν τους στερούμε τους ελεύθερους χώρους για παιχνίδι, όταν δεν τους γαλουχούμε με τις αιώνιες αξίες και τα υψηλά ιδανικά. Έχουμε μεγάλη ευθύνη και για πολλά ακόμα. Και αν δεν συνειδητοποιήσουμε την ευθύνη μας, οι νέοι μας ως αυριανοί ενήλικες θα μας θυμούνται αλλά δεν θα μας τιμούν.
Πορεία Δικαστικών Υποθέσεων

Συναδέλφισσες – Συνάδελφοι,
Σχετικά με την πορεία των δικαστικών υποθέσεων είμαστε σε θέση να σας ενημερώσουμε ότι υπάρχουν θέματα που χρόνια τώρα περιμένουμε τις αποφάσεις της δικαιοσύνης που δυστυχώς χρονοτριβούν καθώς και συμπεριφορές εκ μέρους του e-ΕΦΚΑ και των αρμοδίων οργάνων που προσπαθούν, πάση θυσία, να απαξιώσουν τις ενέργειες του Σωματείου μας. Όμως δεν το βάζουμε κάτω, θα είμαστε συνεχώς επί των επάλξεων μέχρι να υλοποιηθούν όλα τα δίκαια αιτήματά μας.
Σήμερα περιμένουμε την απόφαση του Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου που θα αποφανθεί για τα αναδρομικά του 11μηνου (Ιούλιος 2015 – Ιούνιος 2016) που αφορούν τις επικουρικές συντάξεις και τα δώρα Χριστουγέννων – Πάσχα – επίδομα αδείας.
Για το θέμα των αποζημιώσεων αυτή τη στιγμή έχουμε να σας ενημερώσουμε για τις αγωγές που ήταν να εκδικαστούν στις 4 Οκτωβρίου και αφορούν τους συναδέλφους που εκπροσωπεί ο Δικηγόρος του Σωματείου μας Λουκάς Αποστολίδης, ασφαλώς υπάρχουν και άλλοι συνάδελφοι που τους εκπροσωπούν άλλοι δικηγόροι. Όμως να γνωρίζετε όλοι και οι 86 ότι το Σωματείο μας καταβάλλει προσπάθειες για να λυθεί το θέμα οριστικά και για όλους. Οι αναβολές της 4ης και 11ης Οκτωβρίου αφορούν τους συναδέλφους:
1. Σταματόγιαννη Δήμο | αναβολή για 29-01-2027 | |
2. Κακουλίδη Ηλία | αναβολή για 29-01-2027 | |
3. Ντρη Λάμπρο | αναβολή για 05-02-2027 | |
4. Παπαγεωργίου Ελένη | αναβολή για 05-02-2027 | |
5. Παπαμακρή Μιχαήλ | αναβολή για 05-02-2027 | |
6. Πάγκαλη Λαμπρινή | αναβολή για 05-02-2027 | |
7. Θεριανό Ηλία | Παραίτηση και κατάργηση της δίκης εκ μέρους της ΣΤΑ.ΣΥ η οποία θα καταφύγει στον Άρειο Πάγο. | |
8.Καλτσά Γεώργιο | Παραίτηση και κατάργηση της δίκης εκ μέρους της ΣΤΑ.ΣΥ η οποία θα καταφύγει στον Άρειο Πάγο. | |
9.Θεοδωρόπουλο Ανδρέα | Παραίτηση και κατάργηση της δίκης εκ μέρους της ΣΤΑ.ΣΥ η οποία θα καταφύγει στον Άρειο Πάγο. | |
10. Μαμή Βασιλική | αναβολή για 29-01-2027 | |
11. Μαντά Μιχαήλ | αναβολή για 29-01-2027 | |
12.Καλυβίτη Παναγιώτη | αναβολή για 29-01-2027 | |
13.Κουλιάκη Κωνσταντίνο | αναβολή για 29-01-2027 |
Για ό,τι νεότερο υπάρξει θα έχετε άμεσα ενημέρωση.
Η Διοίκηση
Ο πόλεμος της κας. Ελένης Λιάπη κατά του Σωματείου μας δεν έχει τέλος

Ο ανοιχτός πόλεμος που υπάρχει από το 2013 μέχρι σήμερα, από την πρώην Διευθύντρια του Ταμείου Συντάξεων και του Σωματείου μας έχει συνέχεια καθώς με την απόφαση που εξέδωσε το Τριμελές Εφετείο Αθηνών (αριθμός απόφασης 2942/2024) έκανε δεκτή εν μέρει την αγωγή της κυρίας Ελένης Λιάπη. Είναι μία απόφαση που κατά την άποψη των νομικών «έχει υποπέσει σε πλείστες νομικές πλημμέλειες, δεν έχει ερμηνεύσει και εφαρμόσει ορθά τις οικείες νομοθετικές διατάξεις, ενώ επιπλέον έχει υποπέσει σε αντιφάσεις ως προς την κρίση της περί τέλεσης του αδικήματος της συκοφαντικής δυσφήμησης δια του τύπου».
Το Σωματείο μας ομόφωνα αποφάσισε κατά τη συνεδρίασή του στις 26 Σεπτεμβρίου 2024 να ασκήσει αίτηση αναίρεσης κατά της αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου στον Άρειο Πάγο.
Αγαπητοί Συνάδελφοι, για την ιστορία, σας αναφέρουμε ότι η λεγόμενη διαμάχη με την τότε Διευθύντρια του Ταμείου Συντάξεων άρχισε από το 2013, τότε που υπήρχε το πρόβλημα μεταξύ της Εταιρείας και του ΙΚΑ ως προς τον τρόπο απόδοσης των εισφορών των εργαζομένων για να διαπιστωθεί το δικαίωμα της συνταξιοδότησης με αποτέλεσμα 300 συνάδελφοί μας επί τρία χρόνια παρέμεναν χωρίς σύνταξη. Επανειλημμένως τότε το Διοικητικό Συμβούλιο προσπαθούσε να έχει συνάντηση με την κυρία Διευθύντρια όμως ήταν αδύνατο και έτσι αποφασίσαμε να απευθυνθούμε στις 11 Ιουνίου 2014 στον τότε Διοικητή του ΙΚΑ Ροβέρτο Σπυρόπουλο ο οποίος είδε με κατανόηση την όλη επικρατούσα κατάσταση, μας ζήτησε να του στείλουμε εγγράφως το θέμα.
Το σχετικό υπόμνημα εστάλη στον Διοικητή του ΙΚΑ στις 12 Ιουνίου και με τις ενέργειές του ξεμπλόκαρε το θέμα της απονομής των συντάξεων των 300 συναδέλφων μας που χρονολογούσε από το 2011. Η μόνη και μοναδική συνάντηση που είχε το Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου μας ήταν στις 27 Μαΐου 2014 όταν μαζί με το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Εργαζομένων ΗΣΑΠ, χωρίς βέβαια προκαθορισμένο ραντεβού επισκεφτήκαμε την κυρία Διευθύντρια στο γραφείο της, η οποία με έναν τρόπο απάνθρωπο και προσβλητικό για το Σωματείο μας, μας απέπεμψε λέγοντας «Εγώ με Σωματεία δεν συζητώ, γιατί δεν τα αναγνωρίζω, όποιος έχει πρόβλημα θα έρχεται μόνος του και εγώ θα βρίσκω λύση στο πρόβλημά του».
Συναδέλφισσες – Συνάδελφοι, αυτές ήταν περιληπτικά οι ενέργειες του Διοικητικού Συμβουλίου του Σωματείου μας από την ημέρα που ανέλαβε ως Διευθύντρια η κυρία Ελένη Λιάπη που δυστυχώς όχι μόνο δεν υπήρξε καμία συνεργασία για την επίλυση των προβλημάτων που αντιμετώπιζαν τα μέλη μας αλλά τουναντίον, επί 10 και πλέον χρόνια μας σέρνει στα δικαστήρια κατηγορώντας μας ότι τη δυσφημήσαμε. Όμως δεν συμβαίνει αυτό καθώς εμείς πρόβλημα είχαμε με την Διευθύντρια και όχι με την ανθρώπινη πλευρά της Ελένης Λιάπη. Μας λυπεί το γεγονός της κατάντιας ορισμένων κρατικών οργάνων, τότε αλλά και πάντα που ενώ έχουν ορκιστεί να υπηρετούν το κοινωνικό σύνολο γίνονται δυνάστες του.
Το κυριότερο όμως αγαπητοί συνάδελφοι είναι ότι στην υπόθεση αυτή ενεπλάκησαν και δύο «συνάδελφοί μας» που με επιστολή τους την οποία δημοσιεύτηκε στο 116 τεύχος της εφημερίδας μας τάχθηκαν ανοικτά υπέρ της κυρίας Ελένης Λιάπη. Η Ελλάδα στη μακραίωνη ιστορία έχει πολλές τέτοιες ιστορίες να αναδείξει και δεν χρειάζονται σχόλια όμως η κατάθεση αυτή συνέβαλε στην καταδίκη του Σωματείου μας και θεωρούμε χρέος μας να αναδημοσιεύουμε την απάντηση του Σωματείου μας στους δύο επιστολογράφους για τα δικά σας συμπεράσματα.
Η απάντηση του Σωματείου
Είναι θλιβερό να απαντάς σε κείμενα που έρχονται προς δημοσίευση στην Εφημερίδα μας «Ο ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ». Είναι όμως απαραίτητο να δίνεται στο αναγνωστικό κοινό η σωστή ενημέρωση. Έτσι και το Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου που συνήλθε στην πρώτη του συνεδρίαση μετά τις διακοπές στις 19 και 24 Σεπτεμβρίου, ομόφωνα αποφάσισε να δημοσιευθεί το κείμενο των δύο επιστολογράφων και ασφαλώς να δοθεί και η απάντηση που πρέπει για να λάμψει η αλήθεια.
Κύριοι επιστολογράφοι, όταν επανήλθε η γραμματέας του Σωματείου την 1η Σεπτεμβρίου μετά την άδειά της, μας παρέδωσε την ηλεκτρονική αλληλογραφία όπου μεταξύ των άλλων υπήρχε και η επιστολή σας με πολλούς αποδέκτες.
Η επιστολή αυτή εστάλη με ένα και μόνο σκοπό, που ήταν το πώς θα πλήξει το κύρος του Σωματείου και όλων εμάς που σήμερα το υπηρετούμε. Δεν ήθελαν την αλήθεια την οποία αν και την γνωρίζουν, την κρύβουν επιμελώς και προτιμούν τη λασπολογία. Ματαιοπονούν όμως γιατί ζούμε όλοι σε μία μικρή κοινωνία και γνωριζόμαστε καλά. Όλοι έχουμε γράψει την ιστορία μας στα τόσα χρόνια της διαδρομής μας στον σιδηρόδρομο αλλά και έξω στην πολιτεία.
Τους κυρίους επιστολογράφους που κόπτονται για το έργο της κυρίας προϊσταμένης του Ταμείου Συντάξεων και τη λιβανίζουν, ασφαλώς για δικούς τους λόγους, δεν τους ενδιέφερε η ενημέρωση και η αλήθεια.
Κύριοι επιστολογράφοι δεν γνωρίζετε γιατί δεν θέλετε να γνωρίζετε ότι από τον Μάρτιο του 2011 σταμάτησαν εντελώς να εκδίδονται οριστικές συντάξεις μέχρι το τέλος του 2011, με αποτέλεσμα 200 και πλέον συνάδελφοί μας περίμεναν πάνω από 36 μήνες για να πάρουν την οριστική τους σύνταξη αλλά και όταν έπαιρναν στα χέρια τους την απόφαση περίμεναν και άλλους 3 μήνες για να πάρουν χρήματα στα χέρια τους.
Δεν γνωρίζετε γιατί δεν θέλετε να γνωρίζετε ότι πολλοί συνάδελφοι περίμεναν και περιμένουν πολλούς μήνες να πάρουν απάντηση σε αίτημά τους για αναγνώριση της προϋπηρεσίας με αποτέλεσμα να μην έχουν τη δυνατότητα να υποβάλλουν την παραίτησή τους για συνταξιοδότηση.
Δεν γνωρίζετε γιατί δεν θέλετε να γνωρίζετε ότι εκκρεμούν ενστάσεις συναδέλφων που πρέπει να εισπράξουν χρήματα γιατί είχαν συμπληρώσει χρόνια υπηρεσίας πάνω από τα 35 και δεν συνεδριάζει το Συμβούλιο Ενστάσεων σκοπίμως επί μήνες για να πάρει απόφαση για να τους δοθούν τα χρήματα που δικαιούνται.
Δεν γνωρίζετε γιατί δεν θέλετε να γνωρίζετε ότι υπάρχουν συνάδελφοί μας που έχουν κάνει εδώ και 6 μήνες ένσταση στο ταμείο για μη σωστό υπολογισμό του ποσού της σύνταξής τους και ακόμη περιμένουν το πότε θα αποφασίσει η Διοίκηση του ταμείου για να συνεδριάσει για εκδίκαση των υποθέσεων αυτών.
Δεν γνωρίζετε γιατί δεν θέλετε να γνωρίζετε ότι συνάδελφοί μας μετά από κακό υπολογισμό των ημερών ασφάλισης κινδυνεύουν να μείνουν χωρίς σύνταξη και το Ταμείο Συντάξεων δεν λαμβάνει καμία μέριμνα.
Δεν γνωρίζετε γιατί δεν θέλετε να γνωρίζετε ότι η προϊσταμένη του Ταμείου Συντάξεων δεν δέχεται τα έγγραφα που αποστέλλει το Σωματείο μας για πρωτοκόλληση στη Διεύθυνση του ταμείου με αποτέλεσμα να έχουν μπλοκαριστεί όλες οι ενέργειές μας και περιμένουμε την εκδίκαση των ασφαλιστικών μέτρων.
Όσο για το σκέλος της έκδοσης οριστικών συντάξεων που εκθειάζεται δεν ήρθε ουρανοκατέβατο. Όλα έγιναν μετά από άοκνες προσπάθειες του Σωματείου σε συνεργασία με τη Διοίκηση του ΙΚΑ και πρώτοι εμείς ευχαριστήσαμε το προσωπικό που εργάζεται στο τμήμα αυτό.
Πρέπει να καταλάβετε κύριοι επιστολογράφοι ότι δεν έχουμε κανένα ενδιαφέρον για να δούμε την κυρία προϊσταμένη, το ενδιαφέρον το δικό μας είναι το πώς θα μπορέσουμε να φανούμε αρωγοί στα μύρια προβλήματα που ταλανίζουν σήμερα τους συνταξιούχους της πατρίδας μας. Ασφαλώς όμως μας ενδιαφέρει και το κύρος του Σωματείου, γιατί το Σωματείο και κάθε σωματείο είναι θεσμοθετημένο όργανο, αναγνωρισμένο από το κράτος και η εκάστοτε διοίκηση είναι υποχρεωμένη να προστατεύει τα μέλη του από τυχόν αβλεψίες, παραλείψεις και σκόπιμα λάθη των υπηρεσιακών παραγόντων και πρέπει να το σέβονται όλοι, εκτός βέβαια αυτών που ποτέ δεν ήθελαν τα συνδικάτα να ανακατεύονται στα πόδια τους.
Για τη Διοίκηση
Ο Πρόεδρος Ο Γεν. Γραμματέας
Ευθύμιος Ρουσιάς Νικόλαος Μητροκώτσας
Η Διοίκηση
Μέχρι πότε θα αδιαφορούμε με την καταστροφή των δασών μας

Το καλοκαίρι του 2024 ημερολογιακά είναι παρελθόν, αφήνοντας πίσω του ευχάριστες και δυσάρεστες στιγμές σε προσωπικό και κοινωνικό επίπεδο.
Στις τελευταίες περιλαμβάνονται και ο αφανισμός χιλιάδων στρεμμάτων δασών ανά την Ελλάδα με τις πυρκαγιές. Οι περισσότερες υπήρξαν κατόπιν εμπρησμών και κάποιες εξαιτίας αφέλειας συνανθρώπων μας, οι οποίοι υποτίμησαν τον κίνδυνο και υπερεκτίμησαν τις ικανότητές τους. Όποια κι αν είναι η αιτία, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο, καμένη γη και χαμένη φύση. Μετράμε σήμερα θύματα και στρέμματα. Μπορεί να είμαστε θεατές του ίδιου σκηνικού από χρόνια, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να γίνουμε αναίσθητοι επί του θέματος ούτε και να συμβιβαστούμε με την κατάσταση που βιώνουμε κάθε καλοκαίρι.
Η κλιματική αλλαγή ως παγκόσμιο φαινόμενο, με τη ξηρασία που επέφερε, έδωσε τη χαριστική βολή στα δάση και όπλισε το χέρι περισσότερων εμπρηστών. Είναι πρόβλημα που, αντί να μειώνεται, αυξάνεται ιδίως το καλοκαίρι. Αντί να τα προστατεύουμε, τα καταστρέφουμε. Η ανοχή καταστάσεων γίνεται διευκόλυνση εγκλημάτων. Το περιβάλλον είναι μέρος της δημιουργίας, άρα και θείο δώρο στον άνθρωπο. Για τον λόγο αυτόν απαιτεί σεβασμό και ζητά περιφρούρηση.
Η διαταραχή της οικολογικής ισορροπίας είναι τόσο μεγάλη και εμφανής, που το ερώτημα να έρχεται αβίαστα και αναμένει απαντήσεις άμεσες και αποτελεσματικές. Μέχρι που μπορεί να φθάσει αυτό το κακό που προξενούμε με τη θέλησή μας ή με την απροσεξία μας στον φυσικό πλούτο της πατρίδας μας; Από φύλακες της φύσης καταντήσαμε καταχραστές και από διαχειριστές του περιβάλλοντος γίναμε εκμεταλλευτές. Μία σπίθα, ένα αποτσίγαρο, μία επιπολαιότητα είναι αρκετά για να λαμπαδιάσει όχι μόνο μία δασική έκταση, αλλά και αυτό το μέλλον του πλανήτη μας. Από τον θαυμασμό μας για τα κατάφυτα βουνά μας – και όχι μόνο – βρίσκουμε στάχτες και στις επισκέψεις μας αντικρίζουμε αποκαΐδια, θλίψη παντού, απογοήτευση ολόγυρα.
Η λαίλαπα της φωτιάς παραπέμπει σε εθνική τραγωδία. Οφείλει και το κράτος να πάρει τα μέτρα που του αναλογούν και να αναλάβει τις ευθύνες που του αρμόζουν. Άμεση, ευρύτατη και ουσιαστική αναδάσωση των εκτάσεων που καταστρέφονται, αυστηροποίηση των ποινών για τους κάθε λογής παραβάτες, ενδελεχής εξέταση χώρων, ιδιωτικών και δημοσίων, που μπορεί να έχουν πάσης φύσεως εύφλεκτα υλικά, ο έλεγχος των καμένων εκτάσεων και η άμεση κατεδάφιση κάθε κτίσματος που θα προκύψει εντός αυτών σε βάθος χρόνου, είναι κάποιες δράσεις που οι πολίτες συζητούν και πρέπει να αναληφθούν, χωρίς εξαιρέσεις και προσχήματα αποφάσεις από την Πολιτεία.
Η φημολογούμενη εγκατάσταση ανεμογεννητριών σε καμένες εκτάσεις θεωρείται από πολλούς ως επιλήψιμη και ίσως να υπάρχει σκοπιμότητα ως προς την τοποθέτησή τους. Αφέθηκαν τελευταίοι, οι πρώτοι του αγώνα κατάσβεσης των πυρκαγιών που είναι οι πυροσβέστες. Οι προσπάθειές τους φτάνουν στον ηρωισμό και ακουμπούν την αυτοθυσία, χωρίς βέβαια η αμοιβή τους από την πολιτεία να είναι ικανοποιητική που να ανταποκρίνεται στην προσφορά τους. Μόνο η θέα καμένων δασών μετατρέπει την οργή σε αγανάκτηση. Τρομερές οι συνέπειες στη χλωρίδα και την πανίδα του τόπου μας. Συμπεριφερόμαστε συχνά πυκνά επιπόλαια, από το πέταμα ενός αποτσίγαρου μέχρι την εναπόθεση σκουπιδιών, μπαζών και εύφλεκτων αντικειμένων. Όλα αυτά δείχνουν το ωχαδερφισμό μας και εκθέτουν τον πολιτισμό μας. Η κοινωνική ευαισθητοποίηση, η καλλιέργεια φιλοδασικής συνείδησης, η περιβαλλοντολογική σχολική αγωγή, η ενίσχυση πρωτοβουλιών αναδάσωσης είναι μερικές από τις αναγκαίες ενέργειες που μπορεί να αποβούν έως και σωτήριες για τα εναπομείναντα λίγα δάση της πατρίδας μας.
Η Διοίκηση
Εκλογές στο Σωματείο Εργαζομένων

Στις 17 Οκτωβρίου το Σωματείο Εργαζομένων ΣΤΑ.ΣΥ πραγματοποίησε εκλογές για την ανάδειξη νέου Διοικητικού Συμβουλίου στο οποίο συμμετείχαν 3 συνδυασμοί και ένας μεμονωμένος υποψήφιος.
Στις 25 Οκτωβρίου συνεδρίασαν τα εκλεγέντα μέλη για την εκλογή του νέου Προεδρείου, το οποίο είναι:
Πρόεδρος: Γιαννόπουλος Σταμάτιος
Γεν. Γραμματέας: Στασινόπουλος Παναγιώτης
Αντιπρόεδρος: Παπασωτηρόπουλος Χαράλαμπος
Αντιπρόεδρος: Παναγόπουλος Ηλίας
Αντιπρόεδρος: –
Αν. Γραμματέας: Καπετάνου Μαρία
Οικον. Γραμματέας-Έφορος: Μανώλης Σπυρίδωνας
ΜΕΛΗ
Ξανθιώτης Δημήτριος
Κοντογιάννης Παναγιώτης
Κολαΐτης Ιωάννης
Διονυσόπουλος Γρηγόριος
Χαΐδας Χρήστος
Καρακώστας Κωνσταντίνος
Φουντουλάκης Αντώνιος
Το Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου μας εύχεται κάθε επιτυχία στο νέο Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Εργαζομένων ΣΤΑ.ΣΥ επ’ ωφελεία των εργαζομένων. Επιθυμεί δε τη συνεργασία του Σωματείου μας με τη νέα Διοίκηση των εργαζομένων.
Η Διοίκηση
Αποχαιρετώντας τον Λάζαρο Κουρετζή

του Ηλία Πίτσικα
Πώς τα φέρνει ο χρόνος…
Ο αγαπημένος μας Λάζαρος Κουρετζής (Μπαλού) μας αποχαιρέτησε στις 30/8/2024, μία μέρα πριν τη λήξη της φετινής κατασκηνωτικής περιόδου του Χαρούμενου Χωριού.
Από το πρωί της 31ης Αυγούστου η σημαία στον κεντρικό ιστό της κατασκήνωσης, που στέκει αγέρωχος από το 1950 στο κέντρο του κατασκηνωτικού χώρου, ήταν μεσίστια.
Στη γιορτή για τη λήξη του φετινού καλοκαιριού, του 75ου της ιστορίας της κατασκήνωσης, τα συναισθήματα όλων εμάς, ιδιαίτερα των μεγαλύτερων σε ηλικία ομαδαρχών και πολλών παλαιών κατασκηνωτών που παραβρέθηκαν, ήταν έντονα μέσα στην εύγλωττη σιωπή.
Στην έναρξη της γιορτής παιδιά και ομαδάρχες καθισμένοι σε κύκλο σιγοτραγουδήσαμε το πρώτο κατασκηνωτικό τραγούδι που συνέθεσαν οι ομαδάρχες για το Χαρούμενο Χωριό το 1950.
Κατά τη διάρκεια της βραδινής καλλιτεχνικής γιορτής ο Μπαλού ήταν παρών στη σκέψη μας.
Το μεσημέρι της Τετάρτης 4/9/2024, παρουσία δεκάδων φίλων, συνεργατών και μελών της οικογένειας του Λάζαρου Κουρετζή, στο κοιμητήριο του Δήμου Βύρωνα αποχαιρετίσαμε τον καλό μας δάσκαλο, τον σπουδαίο άνθρωπο του θεάτρου και του θεατρικού παιχνιδιού και καλό μας δάσκαλο τον αρχηγό της κατασκήνωσης Χαρούμενο Χωριό από το 1950 έως το 1991, τον υπεύθυνο του παιδαγωγικού σχεδιασμού και της λειτουργίας της παιδικής στέγης του ΗΣΑΠ «Το Σπίτι μας» στο νέο Φάληρο, τον δημιουργό της πολιτιστικής λέσχης νέων που λειτούργησε από το 1960 έως το 1991 και με τη λειτουργία της προσέφερε σε εβδομαδιαία βάση έναν σημαντικό χώρο ψυχαγωγίας και έκφρασης για δεκάδες νέους.
Ξεχωριστή στάθηκε μάλιστα και η πολυετής λειτουργία του θεατρικού ομίλου που ίδρυσε και σε δική του σκηνοθεσία και επιμέλεια ανέβασε με νέους, αρκετά θεατρικά έργα από το ελληνικό και ξένο ρεπερτόριο.
Νιώθω ότι στάθηκα τυχερός που τον γνώρισα στην κατασκήνωση από τα 14 μου χρόνια που συμμετείχα σαν παιδί εργαζομένου στην Ιονική Τράπεζα.
Η παρακαταθήκη του στο παιδαγωγικό πνεύμα της κατασκηνωτής είναι μεγάλη.
Σε αυτό τον τελευταίο αποχαιρετισμό ιδιαίτερα συγκινητικός ήταν ο σιωπηλός αποχαιρετισμός των παλαιών κατασκηνωτών των δύο πρώτων δεκαετιών της λειτουργίας της κατασκήνωσης. Αναφέρομαι στους: Παντελή Τσολάκο, Ηλία Μπονάρο, Γιάννη Χρυσόγελο, Νανά Κοχλήδου, Τασούλα Παπαδοπούλου, Κώστα Λαγουδάκη, Γιώργο Καρύδα, Νίκη Πρωτόπαπα,Αντώνη και Ιωσήφ Περπινιά, Βούλα και Γιάννη Βραχάτη, Θοδωρή Σφυρή, Δημήτρη Κόντου, Γιώργου Σπηλιόπουλου, Μαγκυ Μοντζολή,Άγγελου Αρβανίτη, Δήμητρα Παλαιολόγου, Δημήτρη Δαμιανίδη, Χρήστο Τσιαδή, Βέρα Κουλουλία, Μαργαρίτα Γρηγορακάκη και πολλούς άλλους.
Μπαλού, θα σε θυμόμαστε πάντα.
Τα συλλυπητήρια μου στην αγαπημένη Μαντώ Κουρετζή επί πολλά χρόνια εργαζόμενη στη παιδική μέριμνα του ΗΣΑΠ.
Εκδρομή στα παράλια της Μικράς Ασίας και στην Καππαδοκία

Το Σωματείο μας από τις 17 μέχρι τις 25 Οκτωβρίου πραγματοποίησε, 9ήμερη εκδρομή στις χαμένες πατρίδες για να γνωρίσουμε τα παράλια της Μικράς Ασίας και την Καππαδοκία εκεί που κάποτε άκμαζε και μεγαλουργούσε το Ελληνικό στοιχείο και για να τα επισκεφτεί κανείς σήμερα είναι απαραίτητο να καταβάλλεις ακριβό εισιτήριο εισόδου. Όμως με τη σκέψη ότι σε αυτά τα μέρη έζησαν και μεγαλούργησαν πολλοί Έλληνες από την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου και της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας καθώς και αυτούς που μαρτύρησαν πριν από 100 χρόνια με τη μεγάλη σφαγή και την καταστροφή των Ελλήνων της Πόλης, της Μικράς Ασίας και του Πόντου και ήταν χρέος μας να τιμήσουμε και να θαυμάσουμε, έστω και με τίμημα ότι απέμεινε από αυτούς τους προγόνους μας, ξεκινώντας 56 θαρραλέοι συνταξιούχοι του ΗΣΑΠ το πρωινό της 17ης Οκτωβρίου, φθάσαμε το βράδυ στην Κομοτηνή που διανυκτερεύσαμε.
Την επόμενη ημέρα ξεκινήσαμε για τους Κήπους του Έβρου όπου μετά τον απαραίτητο έλεγχο μπήκαμε στο Τουρκικό έδαφος και μέσω της νέας μεγάλης γέφυρας του Ελλησπόντου περάσαμε το Τσανάκαλε και φθάσαμε στην Σμύρνη, τη μαρτυρική πόλη της Μικράς Ασίας, βλέποντας ό,τι απέμεινε από τα αρχοντικά των Ελλήνων της Πόλης και τη μεγάλη παραλία όπου έγινε η μεγάλη σφαγή των Ελλήνων, με θεατές τις μεγάλες δυνάμεις.
Την τρίτη ημέρα επισκεφτήκαμε τον αρχαιολογικό χώρο της Εφέσου, μιας πόλης που για περισσότερο από χίλια χρόνια ήταν η πρωτεύουσα του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας. Επισκεφτήκαμε στην Αφροδίσια τον ναό της Αφροδίτης και το αρχαίο στάδιο, κουρασμένοι το βράδυ φθάσαμε στο Παμούκαλε εκεί που βρισκόταν η αρχαία πόλη της Ιεράπολης. Παρά την κούρασή μας κάναμε την περιήγηση της πόλης, που δημιουργήθηκε όταν μία πηγή μεγάλης περιεκτικότητας σε δικαρβονικό ασβέστιο χύθηκε ως καταρράκτης από την άκρη ενός γκρεμού. Το υγρό κρύωσε και σκλήρυνε αφήνοντας πίσω του εναποθέσεις ασβεστίου, διαμορφώνοντας φυσικές λίμνες, υψώματα και προεξοχές, είναι όμως άλλο να το θαυμάσεις από κοντά και άλλο να το περιγράψεις.
Την τέταρτη ημέρα αναχωρήσαμε για την Καππαδοκία που είναι μια ηφαιστιογενή περιοχή και για την οποία ο άνεμος και οι διαβρώσεις του εδάφους μετά από πολλούς αιώνες δημιούργησαν τους κώνους, τα φαράγγια και τις κοιλάδες, που συνθέτουν ένα υπέροχο τοπίο. Το βράδυ αργά γεμάτοι εντυπώσεις φθάσαμε στο Προκόπι όπου διανυκτερεύσαμε.
Η πέμπτη ημέρα ξεκίνησε με ξενάγηση-γνωριμία με την κοιλάδα του Κοράματος, η κοιλάδα της φαντασίας για να κυριολεκτούμε, όπου χάρη στην ομορφιά της και τους βυζαντινούς θησαυρούς που διαθέτει, είναι ένα από τα θαύματα του σύγχρονου κόσμου. Το λεκανοπέδιο της Καππαδοκίας, έχει σχηματιστεί από διάβρωση και ανήκει σε ένα αρχαίο οροπέδιο, το έδαφος του οποίου αποτελείται από ηφαιστειακό υλικό, πολύ μαλακό, από τη συσσώρευση λάβας και λάσπης που κύλησαν από τα βουνά. Από τη διάβρωση το έδαφος σχίστηκε, δίνοντας στο τοπίο μία όψη σεληνιακή. Έτσι το οροπέδιο αλλοιώθηκε, παίρνοντας εκπληκτικά σχήματα. Συναντά κανείς λοιπόν στο βάθος της κοιλάδας κώνους, κολόνες, πύργους, πυραμίδες ή βελόνες των οποίων το ύψος φτάνει μέχρι και τα τριάντα μέτρα. Υπάρχουν 360 εκκλησίες από τα πρώτα χριστιανικά χρόνια, καθώς και πολλές κατοικίες λαξευμένες μέσα στο μαλακό ηφαιστειακό υλικό.
Ακολούθησε επίσκεψη στο χωριό Ζέλβε που είναι λαξευμένο μέσα στα βράχια, το Ουτζχισάρ και την Άβανο χτισμένη στις όχθες του Άγη ποταμού και την Κιουτάχεια και τη Νεάπολη. Κατάκοποι επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο, λίγοι όμως είχαν τη δύναμη να παρακολουθήσουν τους χορούς των Δερβίσηδων.
Η έκτη ημέρα ξεκινά με επίσκεψη στη Σινασσό και ξενάγηση στο ιερό Ναό του Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης, στον οποίο λειτουργεί ο Πατριάρχης όταν επισκέπτεται την Καππαδοκία. Ακολούθησε ξενάγηση στην υπόγεια πόλη της Μαλακοπής σε βάθος 55 μέτρα και έκταση 4.500τ.μ. Συνεχίσαμε για Καρβάλη όπου επισκεφτήκαμε την εκκλησία του Αγίου Γρηγορίου του Ναζιανζηνού. Επόμενος σταθμός ήταν η κοιλάδα του Περιστρέμματος με τις εκπληκτικά λαξευμένες εκκλησίες στη λάβα που έχει παγώσει και οι κάθετοι βράχοι κομμένοι σαν από μαχαίρι, εντυπωσιάζουν.
Η έβδομη ημέρα ξεκίνησε πολύ πρωί για 14 μέλη της αποστολής που αποφάσισαν να πετάξουν με αερόστατο, το οποίο είναι σημείο αναφοράς για την περιοχή, για να δουν από ψηλά όλα όσα είχαμε περιδιαβεί τις τρεις προηγούμενες ημέρες. Ήταν κάτι το ανεπανάληπτο, δεν περιγράφεται με λόγια και θα πρέεπι να το ζήσει όποιος επισκέπτεται την Καππαδοκία. Έφθασε όμως η ώρα για την αναχώρηση από το Προκόπι της Καππαδοκίας για την Προύσα όπου μετά από ενδιάμεσες στάσεις φθάσαμε νωρίς το βράδυ.
Η όγδοη ημέρα ξεκίνησε στην Προύσα με επίσκεψη στον τάφο του Καραγκιόζη και του Χατζιαβάτη και στο Ουλού Τζαμί καθώς με τα ανάλογα ψώνια από την κλειστή αγορά και τα γύρω καταστήματα. Ήρθε όμως η ώρα για αναχώρηση και πάλι για την Ελλάδα. Έτσι με τη γνωστή διαδρομή περνώντας από μέρη που μας έχουν αφήσει πικρές αναμνήσεις όπως είναι οι περιοχές του Εσκί Σεχίρ και του Σαγγάριου ποταμού περάσαμε και πάλι τη νέα γέφυρα των Δαρδανελλίων στον Ελλήσποντο και μετά τον έλεγχο στα σύνορα καταλήξαμε το βράδυ στην πόλη της Κομοτηνής την οποία περπατήσαμε για να την γνωρίσουμε όσο το δυνατό γίνεται για λίγες ώρες.
Η ένατη ημέρα ήταν η επιστροφή μας στην πόλη μας που για εννέα ημέρες την είχαμε εγκαταλείψει, γεμάτοι εικόνες για όσα βιώσαμε αλλά και πίκρα και πόνο για όσα είχαμε και χάσαμε από δικές μας αδικαιολόγητες πράξεις και ενέργειες.
Η Διοίκηση