Σωματείο Συνταξιούχων ΗΣΑΠ

Το νησί Χασίμα ή Gunkanjima – που σημαίνει «νησί θωρηκτό»-, λόγω του σχήματος του, βρίσκεται κοντά στην πόλη Ναγασάκι και κατοικήθηκε πρώτη φορά το 1887, όταν ξεκίνησε η παραγωγή άνθρακα στα υποθαλάσσια ορυχεία της περιοχής στο πλαίσιο της εκβιομηχάνισης της Ιαπωνίας. Πρόκειται για ένα από τα 505 ακατοίκητα νησιά του νομού Ναγκασάκι.

Ο όμιλος Mitsubishi αγόρασε το 1890 το νησί, κατασκευάζοντας περιμετρικά «θαλάσσια τείχη» ως κυματοθραύστες. Το 1916, η εταιρεία έχτισε μια επταώροφη πολυκατοικία από οπλισμένο σκυρόδεμα – για την προστασία από τυφώνες – ώστε να διαμείνουν οι εργάτες μαζί με τις οικογένειες τους.

Μέσα στα επόμενα 55 χρόνια κατασκευάστηκαν περισσότερα κτίρια, συμπεριλαμβανομένων σχολείων, νηπιαγωγείων, νοσοκομείων και δημαρχείων. Παράλληλα, μέριμνα υπήρξε και για την ψυχαγωγία των ανθρακωρύχων και, έτσι, κατασκευάστηκαν κινηματογράφοι, κοινόχρηστα λουτρά, πισίνες, καθώς και διάφορα καταστήματα.

Από τις αρχές της δεκαετίας του 1930 έως το τέλος του Β’ Παγκοσμίου πολέμου, Κορεάτες και Κινέζοι αιχμάλωτοι πολέμου αναγκάστηκαν να εργαστούν στο νησί κάτω από σκληρές συνθήκες. Υπολογίζεται ότι εκείνη την περίοδο έχασαν τη ζωή τους 1300 εργάτες λόγω εργατικών ατυχημάτων, της υπερκόπωσης και του υποσιτισμού.

Το 1959 ο πληθυσμός του νησιού υπολογιζόταν στους 5.259 κατοίκους και ήταν ένα από τα πιο πυκνοκατοικημένα μέρη του κόσμου. Δεδομένου, όμως, ότι το πετρέλαιο αντικατέστησε σταδιακά τον άνθρακα κατά τη δεκαετία του ’60, μπήκε «λουκέτο» στα ανθρακωρυχεία της Ιαπωνίας, καθώς και στα ορυχεία της Χασίμα.

Έτσι, η Mitsubishi έκλεισε επίσημα το ορυχείο τον Ιανουάριο του 1974 και στις 20 Απριλίου, οι εργάτες του νησιού εγκατέλειψαν οριστικά τα σπίτια τους. Έκτοτε, το νησί έμεινε ερειπωμένο και για 35 χρόνια ήταν μη επισκέψιμο. Μέχρι το 2002 ανήκε στην εταιρεία Mitsubishi, η οποία το παραχώρησε στην πόλη Τακασίμα και μετατράπηκε σε δημοφιλές αξιοθέατο της περιοχής.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το 2009 η Ιαπωνία ζήτησε να συμπεριληφθεί το ορυχείο του νησιού – μαζί με άλλες 22 βιομηχανικές περιοχές – στον κατάλογο με τα Μνημεία Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO. Αυτή η κίνηση προκάλεσε την αντίδραση των κυβερνήσεων της Νοτίου Κορέας και της Κίνας.

Μάλιστα, η Νότια Κορέα υποστήριξε ότι η επίσημη αναγνώριση αυτών των τοποθεσιών θα «παραβίαζε την αξιοπρέπεια των επιζώντων που εξωθήθηκαν σε καταναγκαστική εργασία» και ότι «οι τοποθεσίες παγκόσμιας κληρονομιάς πρέπει […] να είναι αποδεκτές απ’ όλους τους λαούς του κόσμου». Μετά από πολλές διαμάχες, το ανθρακωρυχείο του νησιού εγκρίθηκε επίσημα ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO τον Ιούλιο του 2015.

Το 2002 ο Σουηδός σκηνοθέτης, Thomas Nordanstad έφτιαξε μια ταινία για το νησί, αναδεικνύοντας τις αναμνήσεις από την καθημερινότητα που είχε ο Dotokou, ένας Ιάπωνα που μεγάλωσε εκεί.

Στο «νησί – φάντασμα» με τα εγκαταλελειμμένα κτίρια έχουν γυριστεί και δεκάδες ταινίες. Η πιο γνωστή από αυτές, είναι το «Skyfall» του Τζέιμς Μποντ που γυρίστηκε το 2012 με τον Ντάνιελ Κρεγκ στον ρόλο του πράκτορα και τον Χαβιέρ Μπαρδέμ στο ρόλο του κακού, Ραούλ Σίλβα.

Νωρίτερα θα πληρωθούν οι συντάξεις Νοεμβρίου 2026, λόγω της αργίας της 28ης Οκτωβρίου. Ο e-ΕΦΚΑ ανακοίνωσε το οριστικό χρονοδιάγραμμα, με τις καταβολές να πραγματοποιούνται σε δύο φάσεις και να ακολουθούν τον διαχωρισμό μεταξύ μισθωτών και μη μισθωτών.

Τη Δευτέρα 26 Οκτωβρίου θα καταβληθούν:

Οι κύριες συντάξεις των τέως Ταμείων μη μισθωτών ΟΑΕΕ, ΟΓΑ και ΕΤΑΑ.

Οι κύριες συντάξεις που απονεμήθηκαν μετά τη σύσταση του ΕΦΚΑ, βάσει του νόμου 4387/2016, μέσω του ΟΠΣ-ΕΦΚΑ, σε μισθωτούς και μη μισθωτούς από την 1η Ιανουαρίου 2017 και μετά.

Όλες οι επικουρικές συντάξεις του ιδιωτικού τομέα, τόσο των μισθωτών όσο και των μη μισθωτών.

Τα ποσά αναμένεται να είναι διαθέσιμα στα ΑΤΜ από το απόγευμα της Παρασκευής 23 Οκτωβρίου, ανάλογα με την τράπεζα.

Την Πέμπτη 29 Οκτωβρίου θα καταβληθούν:

Οι κύριες συντάξεις των τέως Ταμείων μισθωτών ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, τραπεζών, ΟΤΕ και ΔΕΗ.

Οι κύριες συντάξεις των λοιπών εντασσόμενων Ταμείων, του ΝΑΤ, του ΕΤΑΤ και του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ.

Οι κύριες και οι επικουρικές συντάξεις του Δημοσίου.

Επειδή η Τετάρτη 28 Οκτωβρίου είναι αργία, τα χρήματα αναμένεται να εμφανιστούν στους τραπεζικούς λογαριασμούς από το απόγευμα της Τρίτης 27 Οκτωβρίου. Η ακριβής ώρα πίστωσης ενδέχεται να διαφέρει ανά πιστωτικό ίδρυμα.

H μόνιμη προτροπή που δίνουν οι τράπεζες προς τους πελάτες είναι να μην αποκαλύπτουν σε κανέναν τον προσωπικό τους κωδικό PIN. Και αυτό, διότι οι επιτήδειοι καιροφυλακτούν, προκειμένου να εξαπατήσουν ανυποψίαστους πολίτες, επικαλούμενοι ότι δήθεν είναι εκπρόσωποι των τραπεζών ή λογιστικών γραφείων για… επιστροφή φόρου.

Βέβαια, οι απάτες είναι ένα φαινόμενο που δεν μπορούμε να προβλέψουμε και να αποφύγουμε. Ωστόσο, μπορούμε να προστατευτούμε σε μεγάλο βαθμό, χρησιμοποιώντας κωδικούς PIN που δεν και τόσο συνηθισμένοι.

Mιλώντας στην Daily Mail, o σύμβουλος κυβερνοασφάλειας στην εταιρεία ESET, Jake Moore, τόνισε ότι «αρκετοί συνεχίζουν να χρησιμοποιούν κωδικούς PIN που θεωρούνται συνηθισμένοι ή που σχετίζονται με προσωπικά τους στοιχεία, όπως για παράδειγμα, την ημερομηνία γέννησης».

Αυτό, βέβαια, συμβαίνει κατά κύριο λόγο λόγω του ότι οι περισσότεροι μπορεί να έχουν επιπλέον πιστωτικές κάρτες σε άλλες τράπεζες, συν το γεγονός, ότι απαιτείται και απομνημόνευση κωδικών για τους λογαριασμούς στα social media.

«Οι πολίτες βρίσκονται σε κίνδυνο έχοντας αδύναμους κωδικούς PIN και συχνά δεν κατανοούν πλήρως την απειλή, μέχρις ότου να συμβεί η παραβίαση των λογαριασμών τους» πρόσθεσε ο Moore.

Έτσι, για να προστατεύσετε τις καταθέσεις σας, μπορείτε να αλλάξετε τους κωδικούς πρόσβασης, αποφεύγοντας να χρησιμοποιήσετε τους πιο συνηθισμένους και, συνεπώς, μη ασφαλείς. Οι πιο συνηθισμένοι αριθμοί PIN είναι οι εξής:

1234

1111

0000

1212

7777

1004

2000

4444

2222

6969

Οι λιγότερο συνηθισμένοι αριθμοί PIN είναι οι εξής:

8557

8438

9539

7063

6827

0859

6793

0738

6835

8093.

Με σημαντική καθυστέρηση σε σχέση με το αρχικό χρονοδιάγραμμα παραδόθηκε χτες στην κυκλοφορία ο πρώτος από τους 14 ανακατασκευασμένους συρμούς της Γραμμής 1 του Μετρό. Πρόκειται για σημαντικό ορόσημο ενός έργου που ξεκίνησε με στόχο να ανανεώσει και να ενισχύσει σημαντικά τον γερασμένο στόλο του ΗΣΑΠ, για να εξελιχθεί τελικά σε μία εξαιρετικά χρονοβόρα εργολαβία με -ακόμα- άγνωστο ορίζοντα ολοκλήρωσης. ΕισιτήριαΜΜΜ
Η ιστορία της συγκεκριμένης σύμβασης ξεκινά ουσιαστικά το 2021, όταν η ΣΤΑ.ΣΥ. προκήρυξε τον διαγωνισμό για την αναβάθμιση των 14 συρμών της 8ης παραλαβής. Τον Μάιο του 2022 αναδείχθηκε προσωρινός ανάδοχος η ισπανική εταιρεία CAF, με αντικείμενο την πλήρη αναβάθμιση των 14 συρμών, οι οποίοι είχαν ενταχθεί στην κυκλοφορία σταδιακά από το 1983 έως το 1985 και αποτελούν σήμερα το αρχαιότερο στόλο σταθερής τροχιάς που παραμένει σε λειτουργία στη χώρα.
Η σύμβαση, ύψους αρχικά 65,5 εκατ. ευρώ χωρίς ΦΠΑ, υπογράφηκε τον Δεκέμβριο του 2022. Το έργο αφορά συνολικά 70 βαγόνια, με στόχο την παράταση της διάρκειας ζωής τους για 25 ακόμα χρόνια, ενώ περιλαμβάνει και την προμήθεια ανταλλακτικών για τρία χρόνια.

Καθυστερήσεις, αύξηση του κόστους και πρόστιμα

Ο αρχικός σχεδιασμός προέβλεπε ότι ο πρώτος ανακατασκευασμένος συρμός θα παρδιδόταν περίπου 19 μήνες μετά την υπογραφή της σύμβασης, δηλαδή το καλοκαίρι του 2024. Στη συνέχεια θα ακολουθούσε σταδιακά η παράδοση των υπόλοιπων 13 συρμών, με στόχο την ολοκλήρωση του έργου μέσα στο 2025. Τα προβλήματα ωστόσο, δεν άργησαν να εμφανιστούν.

Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρο το δημοσίευμα από την ATHENSTRAΝSPORT…

Ο πήλινος στρατός στην Κίνα, ανατολικά της πόλης Χσιάν, ήταν θαμμένος για πάνω από 2.000 χρόνια. Η ανακάλυψη του έγινε εντελώς τυχαία, όταν Κινέζοι αγρότες προσπάθησαν το 1974 να ανοίξουν ένα πηγάδι στην περιοχή με αποτέλεσμα να βρουν ορισμένες από τις φιγούρες.

Στη συνέχεια, οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν ένα λάκκο μήκους 230 μέτρων με 11 διαδρόμους και τουλάχιστον 6.000 αγάλματα στρατιωτών του πεζικού από τερακότα.

Συγκεκριμένα, ο πήλινος στρατός βρίσκεται στο μαυσωλείο του πρώτου Κινέζου αυτοκράτορα Τσιν Σι Χουάνγκ (Qin Shi Huang). Ο Τσιν Σι Χουάνγκ αυτοανακηρύχτηκε αυτοκράτορας το 221 π.Χ. αφού κατάφερε να υποτάξει έξι αντιμαχόμενα κράτη και να ενώσει την Κίνα.

Σύμφωνα με τον ιστορικό Sima Qian (145-90 π.Χ.), η κατασκευή του μαυσωλείου, για την ολοκλήρωση του οποίου εργάστηκαν 700.000 άνθρωποι, ξεκίνησε το 246 π.Χ., όταν ο αυτοκράτορας Τσιν Σι Χουανγκ ήταν 13 ετών.

Δίπλα βρέθηκε ένας δεύτερος λάκκος με τοξότες, από τους οποίους άλλοι ήταν σε όρθια στάση και άλλοι γονατιστοί, και ιππείς με τα άλογα τους και αρματηλάτες μαζί με ορισμένους πεζούς και ένας τρίτος λάκκος με 68 φιγούρες που ίσως αποτελούσαν το αρχηγείο του στρατού. Επίσης, βρέθηκε και ένας ακόμη αλλά άδειος, ίσως επειδή κάποια εξέγερση δεν επέτρεψε την αποπεράτωσή του.

Και οι τέσσερις λάκκοι έχουν γύρω στα εφτά μέτρα βάθος και βρίσκονται περίπου ενάμισι χιλιόμετρο ανατολικά του τάφου του αυτοκράτορα. Συνολικά οι πήλινοι στρατιώτες είναι περίπου 8.000. Υπάρχουν επίσης 130 πήλινα άρματα με 520 άλογα και 150 άλογα ιππικού. Το 1987 ο μεγάλος αυτός τάφος, που χαρακτηρίστηκε και 8ο θαύμα του κόσμου, ανακηρύχθηκε μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO, ενώ αποτελεί ένα από τα διάσημα τουριστικά αξιοθέατα της Κίνας μαζί με το Σινικό Τείχος και την Απαγορευμένη Πόλη.

Η πρώτη εντύπωση που σχηματίζει κανείς, βλέποντας τους πολεμιστές από απόσταση είναι ότι πρόκειται για πανομοιότυπες φιγούρες. Ωστόσο, όσο και αν φαίνεται περίεργο, η κάθε φιγούρα είναι μοναδική με διαφορετικά σχήματα χιτώνων, χαρακτηριστικά προσώπου και χτενίσματα. Επίσης, οι πήλινες φιγούρες δεν έχουν όλες το ίδιο ύψος. Άλλες είναι γύρω στο 1 μέτρο και 80 εκατοστά και άλλες, κυρίως αυτές που απεικονίζουν υψηλόβαθμους αξιωματικούς, φτάνουν και το 1 μέτρο και 95 εκατοστά. Για την κατασκευή των προσώπων των στρατιωτών πρέπει να χρησιμοποιήθηκαν ως μοντέλα πραγματικοί στρατιώτες, καθώς ο Τσιν Σι Χουάνγκ είχε απαιτήσει κανένα από τα πρόσωπα των στρατιωτών να μην μοιάζει με άλλο.

Αρχικά οι πολεμιστές δεν είχαν την συγκεκριμένη εξωτερική εμφάνιση, αλλά ήταν βαμμένοι με έντονα χρώματα. Ωστόσο, με το πέρασμα των αιώνων, τα χρώματα ξεθώριασαν. Μετά την βαφή τους οι πολεμιστές, τοποθετήθηκαν σε διάταξη στους λάκκους και εξοπλίστηκαν με αληθινά μπρούτζινα όπλα. Περισσότερα από 40.000 όπλα έχουν βρεθεί στο σημείο όπως ξίφη, λόγχες, και βέλη. Σύμφωνα με μελέτες, τα εν λόγω όπλα δεν χρησιμοποιήθηκαν ποτέ σε μάχη, αλλά κατασκευάστηκαν ειδικά για την ταφή του πήλινου στρατού.

To 2016 Κινέζοι αρχαιολόγοι ανακοίνωσαν πως θεωρούν πιθανό ότι τα αγάλματα των πολεμιστών εμπνεύστηκαν από την ελληνική τεχνοτροπία, ή πως σχεδιάστηκαν από Έλληνες γλύπτες, με τους οποίους οι Κινέζοι ήρθαν σε επαφή στα δυτικά της χώρας κατά την περίοδο της διακυβέρνησης από τον αυτοκράτορα Τσιν Σι Χουάνγκ κατά τον 3ο αιώνα π.Χ.

«Φαντάζομαι ότι ένας Έλληνας γλύπτης μπορεί να βρισκόταν στον χώρο για να εκπαιδεύσει τους ντόπιους», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Λούκας Νικέλ, πρόεδρος της Ασιατικής Ιστορίας της Τέχνης στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης.
Σύμφωνα με τον Νικέλ, πιθανολογείται ότι η ελληνική επιρροή είναι επακόλουθο των κατακτήσεων του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Ασία.

Οι Κινέζοι ήρθαν σε επαφή με τους Μακεδόνες στην κοιλάδα της Φεργκάνα. Μετά τις κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η Φεργκάνα έχει γίνει μέρος του βασιλείου των Σελευκιδών και του βακτριανού βασιλείου. Παράλληλα, μετά την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ελληνικά αγάλματα θα μπορούσαν να είχαν φτάσει στην Κίνα, αποτελώντας πηγή έμπνευσης για τον πήλινο στρατό. Μάλιστα, το τηλεοπτικό δίκτυο BBC είχε δημιουργήσει σχετικό ντοκιμαντέρ με τον τίτλο «ο μεγαλύτερος τάφος του κόσμου», παρουσιάζοντας την θεωρία για την ελληνική επιρροή.

Η ΑΓΣΣΕ, σύμφωνα με το καταστατικό της, γιορτάζει την 1η Οκτωβρίου, ως Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων – Συνταξιούχων. Απευθύνουμε θερμούς χαιρετισμούς σε όλους τους συνταξιούχους της χώρας, που με τον μόχθο και τις θυσίες μιας ζωής στήριξαν την οικογένεια, την οικονομία και την κοινωνία. Οι συνταξιούχοι δεν είναι βάρος, είναι θεμέλιο της κοινωνίας.

Η ημέρα αυτή δεν είναι μόνο γιορτή και τιμή, είναι και ημέρα διεκδίκησης. Η πολιτεία οφείλει να εγγυάται σε κάθε συνταξιούχο ζωή με αξιοπρέπεια. Γι’ αυτό η ΑΓΣΣΕ επαναλαμβάνει το διεκδικητικό της πλαίσιο:

1. Αποκατάσταση των απωλειών της μνημονιακής περιόδου. Οι συνταξιούχοι έχουν υποστεί τεράστιες απώλειες που σε πολλές περιπτώσεις ξεπερνούν το 50%. Απαιτούμε σταδιακή και ουσιαστική επαναφορά του εισοδήματός τους.
2. Πραγματικές αυξήσεις σε κύριες και επικουρικές με τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας.
3. Κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης συνταξιούχων (ΕΑΣ). Η εισφορά αποτελεί διπλή φορολόγηση των συνταξιούχων και πρέπει να καταργηθεί πλήρως.
4. Χορήγηση του επιδόματος των 400€ σε όλους τους συνταξιούχους, χωρίς ηλικιακούς  περιορισμούς, με την προοπτική της επαναφοράς των Δώρων.
5. Αποκατάσταση των αδικιών στις συντάξεις χηρείας και για τις πριν το νόμο Κατρούγκαλου συντάξεις. Διασφάλιση ότι η σύνταξη των επιζώντων συζύγων δεν θα περικόπτεται, δεν θα κρατούνται εισφορές ασθένειας για τον θανόντα και θα καλύπτει τις πραγματικές ανάγκες τους.
6. Αποτελεσματικά μέτρα για την αντιμετώπιση της ανεξέλεγκτης ακρίβειας στην ενέργεια, τα καύσιμα, τα τρόφιμα κ.α
7. Δημόσια, ποιοτική και έγκαιρη υγειονομική περίθαλψη. Πρόσβαση στα φάρμακα και στις εξετάσεις χωρίς οικονομικό εμπόδιο και χωρίς μακριές αναμονές.
8. Θεσμικό πλαίσιο για την αναγνώριση του συνταξιουχικού κινήματος ως ισότιμου κοινωνικού εταίρου. Οι συνταξιούχοι δεν μπορούν να παραμένουν απλοί αποδέκτες αποφάσεων που τους αφορούν άμεσα. Απαιτούμε τη θεσμοθέτηση της συμμετοχής των εκπροσώπων τους, και πρωτίστως της ΑΓΣΣΕ, στον κοινωνικό διάλογο και στη διαμόρφωση της ασφαλιστικής, φορολογικής και κοινωνικής πολιτικής, με τον ίδιο θεσμικό ρόλο που έχουν οι υπόλοιποι κοινωνικοί εταίροι.
9. Κοινωνική ένταξη και συμμετοχή. Υπηρεσίες φροντίδας και δράσεις από την Πολιτεία, ώστε κανένας ηλικιωμένος να μην μένει μόνος, αβοήθητος και αόρατος.

Η ΑΓΣΣΕ θα συνεχίσει να αγωνίζεται με ενότητα, υπευθυνότητα και συνέπεια για τα δίκαια αιτήματα των συνταξιούχων. Η εργασία μιας ολόκληρης ζωής δεν είναι παρελθόν, είναι δικαίωμα που ισχύει και σήμερα.

Χρόνια πολλά σε όλους τους συνταξιούχους. Η αξία μας δεν μετριέται με την ηλικία, αλλά με όσα προσφέραμε και όσα συνεχίζουμε να προσφέρουμε.

Το Γραφείο Τύπου της Α.Γ.Σ.Σ.Ε.

Η πόλη που διαθέτει το παλαιότερο μετρό στον κόσμο είναι η πόλη του Λονδίνου στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το μετρό του Λονδίνου, γνωστό και ως «The Tube», ξεκίνησε να λειτουργεί το 1863 και σήμερα εξυπηρετεί περισσότερους από 5 εκατομμύρια επιβάτες καθημερινά.

Αρχικά, το μετρό του Λονδίνου είχε μόνο τη γραμμή του Metropolitan Railway, η οποία συνέδεε το κέντρο του Λονδίνου με την πόλη του Χάρροου στο δυτικό τμήμα του Λονδίνου. Η γραμμή ήταν αρχικά υπόγεια στο κέντρο της πόλης, και επάνω από το έδαφος στην ύπαιθρο.

Στη συνέχεια, το μετρό του Λονδίνου επεκτάθηκε σε πολλές άλλες περιοχές του Λονδίνου και σήμερα αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα μεταφορικά δίκτυα στον κόσμο και σήμερα έχει συνολικά 11 γραμμές και πάνω από 270 σταθμούς.

Το 1908 κάνει για πρώτη φορά την εμφάνισή του ο όρος “Underground” στους σταθμούς και καθιερώνεται το σύμβολο του κύκλου με την οριζόντια μπάρα στη μέση (αποκαλείται «roundel»). Εγκαθίσταται, επίσης, για πρώτη φορά αυτόματο ηλεκτρικό σύστημα εισιτηρίων, ενώ το 1911 εγκαθίστανται σε μερικούς σταθμούς κυλιόμενες σκάλες.

Το μετρό του Λονδίνου δεν αποτελεί μόνο έναν τρόπο μεταφοράς στην πόλη, αλλά είναι επίσης ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα της. Η ιδιαίτερη αρχιτεκτονική των σταθμών και οι εντυπωσιακοί χάρτες του μετρό έχουν γίνει ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας και της κουλτούρας του Λονδίνου.

Παρόλο που το μετρό του Λονδίνου είναι το παλαιότερο στον κόσμο, υπάρχουν και άλλα πολλά μετρό σε διάφορες πόλεις που λειτουργούν εδώ και πολλά χρόνια. Παραδείγματα είναι το μετρό του Παρισιού (Γαλλία) που άρχισε να λειτουργεί το 1900 και το μετρό της Νέας Υόρκης (ΗΠΑ) που ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1904.

Συνολικά, το μετρό έχει γίνει ένας πολύ σημαντικός τρόπος μεταφοράς στις μεγάλες πόλεις του κόσμου, καθώς επενδύουν μεγάλα ποσά στη βελτίωσή του, ώστε να προσφέρουν πιο αποτελεσματικές και γρήγορες μετακινήσεις στους κατοίκους τους και τους τουρίστες που τις επισκέπτονται.

Ο πιο γνωστός σταθμός του μετρό του Λονδίνου είναι ο σταθμός «Piccadilly Circus». Βρίσκεται στο κέντρο της πόλης και συνδέει τις γραμμές Bakerloo και Piccadilly. Ο σταθμός έχει το όνομά του από την Piccadilly, μια από τις πιο γνωστές λεωφόρους του Λονδίνου που βρίσκεται κοντά στον σταθμό. Οι επιβάτες μπορούν να χρησιμοποιήσουν το μετρό για να επισκεφθούν τους καταστήματα και τα εστιατόρια στην Piccadilly, καθώς και τις περιοχές του Leicester Square και του Covent Garden.

Ο σταθμός Piccadilly Circus είναι γνωστός για την αρχιτεκτονική του και τα δύο εμβληματικές φωτεινές πινακίδες που βρίσκονται στις γωνίες του σταθμού. Οι πινακίδες είναι διάσημες για τα φωτεινά διαφημιστικά μηνύματα που προβάλλονται σε αυτές. Ο σταθμός είναι επίσης γνωστός για τον υπογειοποιημένο περίπατο που συνδέει τους δύο σταθμούς του Piccadilly Circus και του Leicester Square.

Στον σταθμό Piccadilly Circus συχνά πραγματοποιούνται εκθέσεις έργων τέχνης αλλά και διάφορες άλλες πολιτιστικές εκδηλώσεις.

Επιπλέον, ο σταθμός Piccadilly Circus αποτελεί σημείο συνάντησης για πολλούς επισκέπτες που επιθυμούν να εξερευνήσουν την περιοχή.

Πέρα από τον σταθμό Piccadilly Circus, οι άλλοι γνωστοί σταθμοί του μετρό του Λονδίνου περιλαμβάνουν τον σταθμό Westminster, που βρίσκεται κοντά στο Κοινοβούλιο και το London Eye, και τον σταθμό Oxford Circus, που προσφέρει εύκολη πρόσβαση σε καταστήματα, εστιατόρια και άλλα αξιοθέατα στο κέντρο του Λονδίνου.

Ο πλανήτης είναι γεμάτος με απίθανα μέρη, υπάρχουν ωστόσο μερικά μέρη τα οποία θεωρούνται «απαγορευμένα», καθώς κανείς δεν μπορεί, ή δεν επιτρέπεται, να τα επισκεφτεί, είτε γιατί μπορεί να αποδειχτούν μοιραία για την ζωή του, είτε γιατί προστατεύουν σπουδαία μυστικά.

Νησί Poveglia

Το «στοιχειωμένο» νησί Poveglia βρίσκεται κοντά στη Βενετία, ενώ σύμφωνα με τον μύθο, εκεί έχασαν τη ζωή τους πάνω από 160.000 άνθρωποι.

Η Ποβέλια (Poveglia) είναι ένα μικρό νησί, που βρίσκεται ανάμεσα στη Βενετία και το Λίντο στην Λιμνοθάλασσα της Βενετίας, στη βόρεια Ιταλία. Ένα μικρό κανάλι χωρίζει το νησί σε δύο ξεχωριστά μέρη. Το νησί εμφανίζεται για πρώτη φορά στην ιστορική καταγραφή το 421 και κατοικήθηκε έως ότου οι κάτοικοι το εγκατέλειψαν εξαιτίας του πολέμου το 1379.

Για περισσότερα από 100 χρόνια ξεκινώντας από το 1776, το νησί χρησιμοποιήθηκε ως σταθμός καραντίνας για όσους έπασχαν από πανώλη και άλλες ασθένειες, και αργότερα ως ψυχιατρείο. Το ψυχιατρείο έκλεισε το 1968 και από τότε το νησί δεν κατοικείται. Λόγω της ιστορίας του, το νησί προβάλλεται συχνά σε εκπομπές με μεταφυσικά θέματα.

Οι επισκέψεις στο νησί απαγορεύονται, αλλά διάφορα βιβλία και άρθρα αναφέρουν επισκέψεις συγγραφέων ή/και φωτογράφων.

Όσοι πιστεύουν σε μεταφυσικά φαινόμενα έχουν ισχυριστεί ότι η Ποβέλια είναι το πιο στοιχειωμένο νησί ή το πιο στοιχειωμένο μέρος στον κόσμο. Απαγορεύεται αυστηρά η είσοδος στο νησί.

Svalbard Global Seed Vault

Το Svalbard Global Seed Vault βρίσκεται βαθιά μέσα σ’ ένα βουνό, σ’ ένα απομακρυσμένο νησί στο αρχιπέλαγος του Svalbard, 300 χιλιόμετρα βόρεια του Αρκτικού Κύκλου. Ιδρύθηκε από τη νορβηγική κυβέρνηση τον Φεβρουάριο του 2008 και είναι η μεγαλύτερη τράπεζα σπόρων στον κόσμο.

Κιβώτια σπόρων απ’ όλο τον κόσμο, αποστέλλονται στο Global Seed Vault για ασφαλή και μακροχρόνια αποθήκευση σε ψυχρούς και στεγνούς θαλάμους. Είναι μία από τις πιο ασφαλείς εγκαταστάσεις στον κόσμο, σχεδιασμένη να επιβιώσει ακόμη και μετά από μια παγκόσμια καταστροφή. Βρίσκεται 120 μέτρα μέσα σε ένα βουνό από ψαμμίτη στο νησί Spitsbergen και φυλάσσεται από αξιόπιστα συστήματα ασφαλείας.

Στην τράπεζα αποθηκεύονται σπόροι πολλών δεκάδων χιλιάδων ποικιλιών βασικών καλλιεργειών τροφίμων όπως φασόλια, σιτάρι και ρύζι. Συνολικά, περιέχει σπόρους που ανήκουν σε περισσότερα από 4000 είδη φυτών (συνολική χωρητικότητα: 4.5 εκατομμύρια δείγματα). Αυτά τα δείγματα είναι διπλότυπα αποθέματα που υπάρχουν σε εθνικές, περιφερειακές και διεθνείς τράπεζες σπόρων.

Οι σπόροι συσκευάζονται σε ειδικά τριπλά φύλλα αλουμινίου και σφραγίζονται με θερμότητα ώστε να απαγορεύουν την υγρασία του περιβάλλοντος να εισέλθει. Το γεγονός ότι η εγκατάσταση περιβάλλεται από μόνιμα παγωμένο έδαφος βοηθά, επίσης, στην ασφάλεια και τη διατήρηση των δειγμάτων.

Τα μυστικά αρχεία του Βατικανού

Εκατομμύρια άνθρωποι επισκέπτονται το Βατικανό στη Ρώμη κάθε χρόνο, αλλά υπάρχει τουλάχιστον ένα μέρος που είναι αυστηρά εκτός ορίων. Πρόκειται για «Τα μυστικά αρχεία του Βατικανού», ένα κτίριο όπου φυλάσσονται τα κρατικά έγγραφα και η αλληλογραφία του κράτους του Βατικανού.

Αποτελούν ιδιοκτησία του εκάστοτε Πάπα, και με τον θάνατο ή παραίτηση του η ιδιοκτησία περνά στον επόμενο Πάπα. Έως τις αρχές του 17ου αιώνα βρίσκονταν στην βιβλιοθήκη του Βατικανού, διαχωρίστηκαν όμως μετά από ενέργεια του Πάπα Παύλου Ε´ στον δικό τους χώρο με εξαιρετικά περιορισμένη πρόσβαση. Παρέμειναν απρόσιτα σε εξωτερικούς μελετητές έως το 1881, όταν ο Πάπας Λέων ΙΓ´ επέτρεψε την μερική πρόσβαση περιορισμένων τμημάτων αρχείου σε εξωτερικούς μελετητές, ρύθμιση που ισχύει έκτοτε.

Αιτήσεις για είσοδο γίνονται δεκτές μόνο σε εγκεκριμένους μελετητές με επιστημονικό ενδιαφέρον και με επαρκείς γνώσεις έρευνας σε αρχείο. Προκειμένου να γίνουν δεκτοί, χρειάζονται συστατική επιστολή από ακαδημαϊκό ή ερευνητικό ίδρυμα ή από εμπειρογνώμονα ιστορικό. Δεν γίνονται δεκτοί προπτυχιακοί φοιτητές.

Υπάρχουν αυστηροί περιορισμοί στην πρόσβαση στο αρχείο, όπου απαγορεύεται η πρόσβαση σε οποιοδήποτε υλικό μετά το 1939, ενώ υπάρχει ένα ολόκληρο τμήμα σχετικά με τις προσωπικές σχέσεις με τους καρδιναλίους στο οποίο απαγορεύεται η πρόσβαση από το 1922 και έπειτα.

Η διάσημη φυλακή του Αλκατράζ, η οποία έμεινε γνωστή και ως «Βράχος», βρίσκεται στα ψυχρά νερά του κόλπου του Σαν Φρανσίσκο και ήταν το μέρος από το οποίο κανένας δεν μπορούσε να αποδράσει.

Μεταξύ του 1934 και του 1963, η βραχονησίδα χρησιμοποιήθηκε ως ομοσπονδιακή φυλακή και φιλοξένησε μερικούς από τους πιο επικίνδυνους εγκληματίες της χώρας, μεταξύ των οποίων τον περίφημο γκάνγκστερ Αλ «Scarface» Καπόνε και τον δολοφόνο Ρόμπερτ «Birdman» Στρουντ.

Κανένας κρατούμενος δεν κατάφερε να αποδράσει ποτέ από τον «Βράχο», αν και έχει αναφερθεί ότι έγιναν αρκετές προσπάθειες όλα αυτά τα χρόνια, ωστόσο οι κρατούμενοι είτε πιάστηκαν, είτε πυροβολήθηκαν και σκοτώθηκαν, είτε πέθαναν στα παγωμένα νερά του Ειρηνικού Ωκεανού. Η φυλακή πέρασε στην ιστορία και διατήρησε τον μύθο της «τέλειας φυλακής».

Μετά το κλείσιμο της φυλακής στις 21 Μαρτίου του 1963, λόγω των υψηλών λειτουργικών εξόδων, η βραχονησίδα καταλήφθηκε για σχεδόν δύο χρόνια από μια ομάδα αμερικανών ακτιβιστών. Σήμερα, το ιστορικό νησί Αλκατράζ είναι ένας δημοφιλής τουριστικός προορισμός.

Διαβάστε μερικά άγνωστα γεγονότα για την διάσημη φυλακή Αλκατράζ:

Τριγύρω νερό, αλλά ούτε σταγόνα για να πιεις: Μπορεί ο “Βράχος” να περιβάλλόταν από τα κρύα νερά του κόλπου του Σαν Φρανσίσκο, αλλά δεν υπήρχε καμια πηγή γλυκού νερού. Περίπου ένα εκατομμύριο γαλόνια νερού έφταναν στο νησί κάθε εβδομάδα, μαζί με τρόφιμα, καύσιμα και άλλες προμήθειες. Έτσι δεν ήταν περίεργο ότι έκλεισε λόγω υψηλών λειτουργικών εξόδων.

Προσοχή στους καρχαρίες: Ένας δημοφιλής μύθος για το Αλκατράζ, ήταν ότι σε περίπτωση που οι κρατούμενοι προσπαθούσαν να αποδράσουν κολυμπώντας, κινδύνευαν να φαγωθούν από τους καρχαρίες που υπήρχαν στα παγωμένα νερά. Ο μύθος αυτός καλλιεργήθηκε από τους δεσμοφύλακες, προκειμένου να αποτρέψουν οποιονδήποτε κρατούμενο να αποδράσει. Ωστόσο, οι κρατούμενοι κινδύνευαν περισσότερο να πεθάνουν από τα εξαιρετικά κρύα νερά, τα ισχυρά ρεύματα και τα αρκετά χιλιόμετρα που έπρεπε να κολυμπήσουν.

Ντους με ζεστό νερό: Το Αλκατράζ ήταν η μόνη φυλακή στην οποία οι κρατούμενοι έκαναν ντους με ζεστό νερό, κάτι βέβαια που δεν είχε να κάνει με μια ευγενική προσφορά της φυλακής. Υπήρχε η πεποίθηση ήταν ότι εάν οι κρατούμενοι συνήθιζαν στο ζεστό νερό, δεν θα μπορούσαν να αντεπεξέλθουν στα παγωμένα νερά του κόλπου και δεν θα προσπαθούσαν να αποδράσουν. Δεν ήταν κακή θεωρία, αλλά αυτό δεν σταμάτησε μερικούς “γενναίους” να προσπαθήσουν.

Η ανησυχία του Αλ Καπόνε: Φοβούμενος ότι μπορεί να δολοφονηθεί από άλλους κρατούμενους κατά την ώρα της καθημερινής προαύλισης, ο Αλ Καπόνε πήρε ειδική άδεια να εξασκείται στο μπάντζο του (έγχορδο μουσικό όργανο) στα ντους της φυλακής, την ίδια ώρα που οι άλλοι κρατούμενοι προαυλίζονταν.

Το τέλειο μέρος για μια φυλακή: Το Αλκατράζ κέρδισε το ψευδώνυμο του “Βράχου” γιατί είναι κυριολεκτικά βράχος. Η βραχονησίδα είναι απίστευτα άγονη, δεν υπάρχει νερό, έχει ελάχιστη βλάστηση και δεν υπάρχουν παραλίες. Στην πραγματικότητα, ήταν τόσο βραχώδης που ο πρώτος εξερευνητής δεν πίστευε καν ότι η γη ήταν κατάλληλη για να ανοικοδομηθεί κάτι. Επειδή όμως το ανθρώπινο μυαλό δεν σταματά πουθενά, ήταν το κατάλληλο μέρος για μια φυλακή!

Κελιά: Τα κελιά στο Αλκατράζ ήταν τόσο μικρά, σχεδόν όσο το μέγεθος μιας ντουλάπας (1,5*2,5 μέτρα). Εάν ένας κρατούμενος σήκωνε τα χέρια του μπορούσε να αγγίξει το ταβάνι, ωστόσο ο χώρος μπορούσε να φιλοξενήσει έναν νεροχύτη, μια τουαλέτα και ένα κρεβάτι. Τα κελιά D ήταν πιο ευρύχωρα, ωστόσο ήταν απομονωμένα, όποτε κανείς δεν ήθελε να καταλήξει εκεί.

Προσπάθειες για απόδραση: Κατά την 29χρονη λειτουργία της φυλακής, κανένας κρατούμενος δεν κατάφερε ποτέ να δραπετεύσει – τουλάχιστον δεν έχει αναφερθεί επίσημα κάποια απόδραση. Έχει αναφερθεί ότι 36 άνδρες προσπάθησαν, αλλά οι 23 από αυτούς πιάστηκαν, οι έξι πυροβολήθηκαν και σκοτώθηκαν και οι υπόλοιποι 5 θεωρήθηκαν αγνοούμενοι και υποτίθεται ότι πνίγηκαν.